220 Volt

by Joseph Incardona, Yaşar İlksavaş (Translator)

Ramon Hill, çok satan romanların ünlü yazarı, son romanını bitirmekte zorlanmaktadır. Beyaz sayfaya atılan uzun, boş bakışlar ve sonuç: Hiç. Yazmanın işkenceye dönüştüğü anda eşi Margot duruma el koyar. Ailesine ait köy evine gitmek, sessizlik ve uzaklık ona iyi gelecek, kitabını bitirmesi için gereken dikkati toplamasına yetecektir. Ne var ki sessizlik ve ıssızlığın uyandırdıkları bununla kalmaz. İnziva, sorgulamayı ve yüzleşmeyi tetikler. Yaklaşan tekinsizlik, bir roman yazmaktan fazlasının habercisidir...

Gerilim ve kara roman denildiğinde Fransa'nın son günlerde en çok okunan yazarlarından biri olan Joseph Incardona, 220 Volt'ta karanlık bir aşk hikâyesi anlatıyor, ruh karardığında düşen gölgeye bakmaya zorluyor bizi.

'İnsanın içinde açılması son derece zor, gizemin perçin çivileriyle lehimlenmiş o kara kutu vardı."

220 Volt, o kara kutunun tehlikeli sırrına vâkıf, küçük kara bir cevher.

128 pages, Paperback

First published March 23, 2011

Reviews

[Hatice Çakır]

Anlatıcı Ramon Hill, çok satan iki casusluk romanından sonra üçüncüsünde tıkanıp kalmış bir yazardır. Ailesinin ve yayınevinin baskısı yüzünden çıkış yolu ararken eşinin önerisiyle kayınpederine ait kır evine gitmeyi gönülsüzce kabul eder. Çocukları dedesine bırakırlar. Bu durum hem yolunda gitmeyen evliliklerini kurtarmak hem de yeni romanı için bir fırsattır. Kır evinde tesadüfen bulduğu bazı eşyalar karısından şüphelenmesine yol açsa da aldatmayı konduramaz. Yazmaya oturduğu bir gün bozulan masa lambasını tamir ederken elektrik akımına kapılıp bayılır, eşi ilk müdahaleyi yapar ve doktor çağırır. O andan itibaren Ramon Hill'e olağanüstü bir enerji ve sezgi gelir. Romanını kısa sürede bitirir ancak geceleri çocukken yaşadığı uykuda yürüme halleri başlar. Karısına karşı kuşkuları çoğalır ve yüzleşmeyle birlikte gerilimin giderek arttığı dehşetli sahneler yaşanır.

Kara mizahla aile kavramı ve yayıncılık sektörüne keskin eleştirileri, gerilimli temposu ve polisiye sahneleri de dahil 128 sayfalık romanda tek bir lüzumsuz cümle, kişi, mekân yok. Her birinin işlevini hakkıyla vermiş yazar; hayranlıkla okudum. Gidişatla ilgili tahminlerim doğru çıktı ama son bölümde açığa çıkan bir bilgi ve yardım benim için de sürpriz oldu.

[Mayk Can Şişman]

İsviçreli yazar Joseph Incardona’nın ‘220 Volt’unu bir oturuşta bitirdim. Su gibi aktı gitti roman. Çok satan kitapların yazarı Ramon Hill’in inziva sırasında geçirdiği dönüşümü anlatan bir kara roman bu kitap. Baş karakterin ruh halini bir tık daha detaylı aktarabilseymiş çok daha fazla severdim kitabı. Yine de akılda kalan, temposu yüksek, enteresan bir metindi diyebilirim. Kapaktaki Utku Lomlu tasarımı ise şahane bir nokta atışı yine tabii...

[Aslıhan Çelik Tufan]

130 sayfada sizi gerim gerim gerecek elinizden bitirmeden bırakamayacağınız bir kitap önerisiyle geldim


Ramon, evli ve iki çocuk babası bir yazardır, meşhur bir yazar olmasına rağmen son kitabında bir yazar tıkanıklığı yaşamaktadır. Bu durumuna çözüm olarak eşi, babasının dağ kulübesinde iki haftalık bir kaçamak organize eder. Kulübedeki günlerinin henüz başındayken bozulan masa lambasını tamir etmeye çalışırken kahramanımız Ramon' a elektrik çarpar, kısa bir baygınlık sonrası son derece sağlıklı olduğunu düşünerek tekrar yaşantısına geri döner. Fakat aslında hiç bir şey eskisi gibi değildir. Buradan sonra temposu hiç bitmeyecek bir akışa sahip.


Evlilikte ilişkiler, aile, üretkenlik üzerine gerilim dolu bir macera.

Kısacık ve çok etkili, severek okudum.

Tavsiyemdir.

Keyifli okumalar 🌼

#readingismycardio #aslihanneokudu #okudumbitti #2021okumalarım #okuryorumu #kitaptavsiyesi #neokudum #220volt #josephincardona #everestyayınları #çağdaşispanyoledebiyatı #çevirikitaplar

[Enver Yunusoglu]

Neresinden tutsan, elinde kaliyor...

[Etienne]

Simple et efficace, ce court thriller se lit d'un trait. Un rythme solide, des personnages forts et intéressants, auxquels on se reconnaitra ou qu'on aimera détester et un style simple, mais bien écrit, sans prétention et qui renferme une certaine réflexion. Un petit bijou que j'ai dévoré au cours d'un après-midi orageux! Un autre auteur que je découvre et que je vais relire avec joie. Belle découverte!

[Gözde Benli]

Güzel bir gerilimdi.

[G. İlke]

Kısacık bir kitap için en kötü şey, hikayenin ilk yarısında sizi ölümüne sıkması bence. Her an, okumasam mı acaba, dedim durdum. Okuru ilk sayfadan içine almayan kitapları okumak eziyetli şey vesselam. Maalesef bu kitap da benim için biraz öyle oldu. Ama sonunu tahmin ettiğim hâlde, ikinci yarısından daha fazla keyif aldım. Konusuna gelecek olursam; tıkanmış bir yazarın romanını tamamlamak için karısıyla birlikte on beş günlüğüne ıssız sayılabilecek bir yerde inzivaya çekilmesi ve ilişkilerinin son dönemde geldiği noktayla yüzleşmeleri anlatılıyor. Genel havasına polisiye ya da gerilimden ziyade, rahatsız edici diyebiliriz. İlk yarıya dayanabilirseniz, finali sevebilirsiniz. =)

[Alex-Mot-à-Mots]

J'ai eu du mal avec le prénom du personnage principal : Ramon.
J'ai aimé sentir la tension montée au gré des découvertes de Ramon dans la maison de montagne : sa femme le trompe-t-elle ?
Si j'ai trouvé incongrue la présence des cochons dans l'étable de la maison, j'ai fini par comprendre leur utilité.
Et j'ai été horrifiée par Ramon et ses actes.
J'ai adoré le titre au milieu du roman en comprenant pourquoi.
Mais des romans de l'auteur que j'ai déjà lu, celui-ci est le moins bon pour le moment.

[Sandrine]

Excellent roman qui nous fait vivre dans la tête d'un écrivain célèbre en panne d'inspiration. Il part quelques jours se ressourcer à la campagne avec sa femme. Le couple semble particulièrement tendu.
La maison isolée est le théâtre d'un drame qui se déroule lentement devant nous.
J'ai beaucoup apprécié ce roman psychologique puissant.

[René Paquin]

Pas le meilleur roman de l’auteur...2 1/2*

[Marina Sofia]

A simple enough story, with a few clever twists (not entirely unpredictable, but still nicely done). The true delight comes from the close observation of married life, of the self-absorption and self-justification of a writer living in fear of losing his own slender claim to fame. Very readable, very enjoyable, a study in claustrophobia.

[Naim Frewat]

C'est ça les romans courts, ils vous laissent à votre faim.