Ένα τρυφερό βιβλίο για την ψυχή του παιδιού, για την ψυχή του έφηβου, που γαλούχησε χιλιάδες ελληνόπουλα. Βασικός στόχος του είναι το πώς ένα νέο παιδί θα ενταχθεί στο σημερινό κόσμο, τον αλλοτριωμένο και αντιφατικό. Πώς θα αμυνθεί ενάντια στις δυνάμεις εκείνες του καιρού μας, που, πολλές φορές, μεταβάλλουν τις αξίες του πολιτισμού μας σε κερδοσκοπίες, για να μπορέσει να βρει το αληθινό νόημα της ζωής του.
Με απέραντη ευαισθησία και διορατικότητα, η συγγραφέας, μεγαλώνοντας το δικό της παιδί, μιλά γι’ αυτήν τη μαγική ηλικία, για τη μοναξιά τής αθωότητας, για την εύθραυστη σχέση με το γονιό.
Ένα βιβλίο που ανήκει πια στα αγαπημένα μου... 🥹 Ως άνθρωπο και ως μητέρα με άγγιξε απίστευτα και με συγκίνησε τόσο που δεν περιγράφεται! Ένιωσα ταύτιση με όσα διάβαζα σε πάρα πολλά σημεία! Είκοσι ένα γράμματα λοιπόν μιας μητέρας (της ίδιας της συγγραφέα) στο γιο της και η γραφή της Λαμπαρίδου είναι μοναδική! Τρυφερή, ποιητική, αισθαντική! 🤍 Είναι μια βαθιά κατάθεση δική της για όσα έζησε ως παιδί αλλά και όσα την άλλαξαν όταν έγινε μητέρα! Ταυτόχρονα όμως και μια σειρά προτροπών-συμβουλών δικών της στο παιδί της που καλείται να είναι Άνθρωπος σε έναν κόσμο αδίστακτο και σαθρό. Να θυμάται τη μοναδικότητά του και να ακολουθεί τον δρόμο που ο ίδιος χαράζει με βάση τις αξίες του και το ήθος του. Τί μπορεί να θέλει ένας γονιός περισσότερο από το να μπορεί να συμβάλλει στο να εξελιχθεί το παιδί του σε έναν "όμορφο" και ευαίσθητο άνθρωπο με ενσυναίσθηση και ταυτόχρονα θωρακισμένο και με όρια που κανένας δεν θα πατήσει πάνω σε αυτά, μέσα σε έναν βαθιά απάνθρωπο κόσμο γεμάτο παθογένειες;
"Μην ξεχάσεις ποτέ πώς, ανάμεσα στις χιλιάδες, στα εκατομμύρια ανθρώπους, εσύ θα είσαι πάντα ο Ένας! Ο Μοναδικός! Όχι γιατί είσαι ο γιος μου. Όχι, βέβαια. Μα γιατί η μοναδικότητα είναι το θαύμα, που φέρνει μαζί του το κάθε ανθρώπινο πλάσμα που γεννιέται στον κόσμο. Φτάνει να το καταλάβει. Να το σκεφτεί."..."Λοιπόν, ανάμεσα στις συμβουλές που μπορεί να σου δώσω, τούτη η πρώτη, είναι η πιο όμορφη: <<Να θυμάσαι πάντα το θαύμα ότι γεννήθηκες!>>. Κι αν οι καιροί μας είναι ανάξιοι για ένα τέτοιο θαύμα, μην ξεχάσεις ποτέ, πώς τους καιρούς τους φτιάχνουν άνθρωποι. Και άνθρωποι τους αλλάζουν."
"Να δυσπιστείς στα μεγάλα κηρύγματα. Πολλοί θα βρεθούν, να σε διδάξουν για το πώς θα κατακτήσεις, όσο γίνεται πιο εύκολα, την ευτυχία της ζωής σου. Και μέσα στην έννοια της ευτυχίας, βρίσκονται όλες οι ανθρώπινες προσδοκίες. Άκουσέ τους, αλλά να μην τους πιστέψεις. Την Αλήθεια θα τη βρεις μέσα σου. Εκεί είναι ο δικός σου Θεός. Πάλεψε για να τον κατακτήσεις. Αν δεν αγωνιστείς, δε θα έχεις πιστέψει ποτέ σε τίποτα. Σε καμία ευτυχία. Σε κανένα Θεό."..."Πρέπει να στοχαστείς, για να αναζητήσεις. Πρέπει να αναζητήσεις, για να βρεις. Και ο Θεός είναι πρώτα φιλοσοφία, που σημαίνει, είναι πρώτα στοχασμός."
This entire review has been hidden because of spoilers.
Πήρα στα χέρια μου αυτό το βιβλίο με την προσδοκία να βρω σοφία και καθοδήγηση, και πράγματι, βρήκα ένα τρυφερό ανάγνωσμα που αγγίζει την ψυχή του αναγνώστη. Η Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου καταφέρνει να επικοινωνήσει με αμεσότητα, σαν να μιλάει στον καθένα μας προσωπικά. Το βιβλίο αποτελείται από 21 επιστολές, οι οποίες μεταδόθηκαν αρχικά ραδιοφωνικά από την ΕΡΤ-1. Η συγγραφέας απευθύνεται στον γιο της, αλλά ουσιαστικά σε κάθε νέο άνθρωπο, με στόχο να του προσφέρει καθοδήγηση και αξίες για το πώς να ενταχθεί και να αμυνθεί απέναντι σε έναν αλλοτριωμένο και διαβρωμένο σύγχρονο κόσμο. Μέσα από τρυφερά λόγια και πνευματικές αναζητήσεις, η Λαμπαδαρίδου-Πόθου προσπαθεί να φωτίσει τον δρόμο προς την αυτογνωσία, την ανθρωπιά και την ανακάλυψη του εσωτερικού φωτός. Το βιβλίο προσφέρει ουσιαστικές σκέψεις για τη ζωή, την ηθική και την αναζήτηση της αλήθειας, μακριά από τη συμβατική πραγματικότητα. Η γλώσσα είναι ζεστή, ανθρώπινη και άμεση, κάτι που με έκανε να συνδεθώ αμέσως με το κείμενο. Παρόλο που γράφτηκε πριν δεκαετίες, τα ερωτήματα και οι απαντήσεις που δίνει παραμένουν εξαιρετικά επίκαιρα. Ορισμένες από τις φιλοσοφικές αναζητήσεις επαναλαμβάνονται ελαφρώς στα διαφορετικά γράμματα. Για κάποιους αναγνώστες, ο έντονος μεταφυσικός και χριστιανικός τόνος ίσως είναι λιγότερο ελκυστικός, αν και για μένα ήταν ένα θετικό στοιχείο. Συνολικά, η βαθμολογία μου είναι 4 στα 5 αστέρια. Ήταν ένα βιβλίο που με έκανε να σκεφτώ και να αναρωτηθώ για πολλά πράγματα. Συνολική Εμπειρία:Ένα βιβλίο-οδηγός ψυχής, γεμάτο φως και ανθρωπιά.
Η γραφή της κυρίας Λαμπαδαρίδου με άγγιξε για ακομα μία φορά βαθιά και με συγκίνησε.Η πένα της πάντα με μαγεύει.Το να αγωνίζεται κανείς για την Αλήθεια-η οποία μόνο μέσα μας βρίσκεται-και τη δικαιοσύνη είναι οι τρόποι για τη δημιουργία ενός καλύτερου και πιο ανθρώπινου κόσμου,ενός κόσμου που πια σχεδόν μόνο τα παιδιά ονειρεύονται.. 5/5 αστέρια