رساله شریفه پند صالح

by صالح علیشاه (نویسنده), نوذر آقاخانی (مترجم فرانسوی)

سال نشر: اول زمستان 1389

این رساله در واقع نامه ای است که صالح علیشاه، پیشوای سابق درویشان نعمت اللهی گنابادی، خطاب به فقیران و درویشان نگاشته و در آن به اداب بندگی و درویشی و مردمی به اختصار اشاره کرده است

در نیمه ی پایانی کتاب نیز ترجمه ی فرانسوی این رساله آمده است

268 pages, Unknown Binding

Published January 1, 2010

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 2 out of 5]

این کتاب نامه ای است خطاب به درویشان و فقیران از سوی پیشوا و ملجأ سابق طریقه ی نعمت اللهی گنابادی که در آن به عناصر مهم سلوک و رفتار اشاره شده است. از انجا که من اساسا از اندرزنامه ها لذت می برم و گوش به حرف هایشان می سپارم - هرچند دل سپردن کمتر رخ می دهد - طبیعی است که از این اندرزنامه ی فروتنانه و مختصر هم لذت می برم. علاوه بر این لذت عام این نامه ویژگی های دیگری هم دارد مثلا تأکید مدام بر آینده بین بودن و تفکر، تصریح به سربار جامعه نبودن و استقلال، اصرار بر عدم تخطئه ی شخص و ذم عمل به جای فرد، و .... خلاصه آنکه رساله ای است مختصر و مفید

حاشیه: سیر پیشوایان طریقت نعمت اللهی سلطان علیشاهی گنابادی از آغاز قرن این گونه است: سلطان علیشاه شهید -> نورعلیشاه ثانی -> صالح علیشاه (مؤلف این رساله در سال 1317 ) -> رضا علیشاه -> محبوب علیشاه -> مجذوب علیشاه - دکتر نور علی تابنده

[Alireza]

صالح علیشاه