ماخ‌اولا

by نیما یوشیج

‫«ماخ اولا» پیكره‌ی رود بلند
مي‌رود نامعلوم
می‌خروشد هردم
‫می‌جهاند تن، از سنگ به سنگ،
چون فراری شده‌یی
(كه نمی‌جوید راه هموار)
می‌تند سوی نشیب
می‌شتابد به فراز
می‌رود بی‌سامان؛
‫با شب تیره، چو دیوانه که با دیوانه.

80 pages, Paperback

Published January 1, 1962

About the author

علی اسفندیاری یا علی نوری مشهور به نیما یوشیج (زاده ۲۱ آبان ۱۲۷۴ خورشيدی در دهکده یوش استان مازندران - درگذشت ۱۳ دی ۱۳۳۸ خورشیدی در شمیران شهر تهران) شاعر معاصر ایرانی است. وی بنیانگذار شعر نو فارسی است.‏
نیما پوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیاد ها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. شعر نو عنوانی بود که خود نیما بر هنر خویش نهاده بود.‏
تمام جریان‌های اصلی شعر معاصر فارسی مدیون این انقلاب و تحولی هستند که نیما مبدع آن بود.‏

Reviews

[Dena · Rating 4 out of 5]

کتاب ۲ تابستان ۱۴۰۳. (دارم از روی دست سیاوش این کار رو میکنم)
کم‌کمک دارم از شعر خواندن لذت می‌برم. این کتاب هم لذت‌بخش بود.

[Sepanta · Rating 5 out of 5]

همه شب زن هرجایی
به سراغم می آمد.
به سراغ من خسته چو می آمد او
بود بر سر پنجره ام
یاسمین کبود فقط
همچنان او که می آید به سراغم، پیچان.

در یکی از شبها
یک شب وحشت زا
که در آن هر تلخی
بود پا بر جا،
و آن زن هر جایی
کرده بود از من دیدار؛
گیسوان درازش ـــ همچو خزه که بر آب ـــ
دور زد به سرم
فکنید مرا
به زبونیّ و در تک وتاب

هم از آن شبم آمد هر چه به چشم
همچنان سخنانم از او
همچنان شمع که می سوزد با من به وثاقم، پیچان.
۱۳۳۱

[Mahich · Rating 5 out of 5]

با تنش گرم، بیابان ِ دراز
مرده را ماند در گورش تنگ.
به دل ِ سوخته‌ی من ماند
به تنم خسته که می‌سوزد از هیبت ِ تب!
هست شب. آری، شب.