تاریخ زردشت / جلد دوم / هخامنشیان

by Mary Boyce, همایون صنعتی‌زاده (مترجم)

Frantz Grenet

Genres: Nonfiction, History, Religion

Hard Cover

First published January 1, 1982

About the author

BOYCE, Nora Elizabeth Mary, was a British scholar of Zoroastrianism and its relevant languages, and Professor of Iranian Studies at the School of Oriental and African Studies (SOAS) of the University of London.

She was born in Darjeeling where her parents were vacationing to escape the heat of the plains during the summer. Her father, William H. Boyce, was a Judge at the Calcutta high-court, then an institution of the British imperial government. Her mother Nora (née Gardiner) was a granddaughter of the historian Samuel Rawson Gardiner.

Boyce was educated at Wimbledon High School and then Cheltenham Ladies' College. At the University of Cambridge's Newnham College, she studied English, archaeology and anthropology, graduating with a double first.

In 1944, Boyce joined the faculty of the Royal Holloway College, University of London, where she taught Anglo-Saxon literature and archaeology until 1946. Simultaneously she continued her studies, this time in Persian languages, under the guidance of Vladimir Minorsky at the School of Oriental and African Studies from 1945 to 1947. There she met her future mentor, Walter Bruno Henning, under whose tutelage she began to study Middle Iranian languages.

In 1948, Boyce was appointed lecturer of Iranian Studies at SOAS, specialising in Manichaean, Zoroastrian Middle Persian and Parthian texts. In 1952, she was awarded a doctorate in Oriental Studies from the University of Cambridge. At SOAS, she was promoted to Reader (1958–1961) and subsequently awarded the University of London's professorship in Iranian Studies following Henning's transfer to the University of California at Berkeley.

Boyce remained a professor at SOAS until her retirement in 1982, continuing as Professor Emerita and a professorial research associate until her death in 2006. Her speciality remained the religions of speakers of Eastern Iranian languages, in particular, Manichaeanism and Zoroastrianism.

Reviews

[Ali · Rating 3 out of 5]

مری بویس در این بخش به کیش زرتشت و زرتشتیان پس از اسکندر و دوره ی سلوکیان (جانشینان اسکندر) و سپس در دوره های تسلط امپراطوری روم شرقی (بیزانس) در منطقه، می پردازد. جلد سوم در حقیقت تاریخ پیروان زرتشت در هشت قرن، از قرن چهارم پیش از میلاد تا پایان قرن چهارم میلادی ست. این دوره گسترش افکار و عقاید زرتشت از دره ی سند و منتها الیه شرقی ایران، تمامی آسیای صغیر، گالاتیه، کاپادوکیه و آناتولی تا مصر و یونان و روم را در بر می گیرد. خانم مری بویس که خود سابقه ی دراز ایرانشناسی دارد، در تالیف این سه مجلد تاریخ کیش زرتشت، از تحقیقات و پژوهش های تمامی ایرانشناسان بنام، در زمینه های مختلف استفاده کرده و بسیاری از جنبه های زرتشتی گری را بررسیده است. اشکال همه جانبه بودن این اثر که به نوعی حسن آن هم محسوب می شود، آن است که آگاهی به روایت های مختلف، از یک سو خواننده ی مطلق طلب را سر در گم می کند که در زمینه های مختلف، به کدام نظریه باید پایبند باشد. از سوی دیگر این همه جانبه بودن سبب می شود تا خواننده به دلیل نظرات متقن و سنجیده، اما متفاوت ایران شناسان، به هیچ روایتی کاملن دل نسپارد و تصور نکند که تاریخ، یک روایت مطلق است و می توان برداشتی قاطع از آن داشت. به عنوان مثال در مورد محل تولد و حوزه ی عمل زرتشت، دو روایت کاملن متفاوت از دو گروه ایران شناسان ارائه شده، که یکی معتقد به آذربایجان و دیگری معتقد به ماوراء النهر و عمدتن بخارا و بلخ است. با وجود این با ارائه ی دلایل و شواهد در کتاب خانم مری بویس، خواننده متقاعد می شود که روایت آذربایجان نسبت به روایت ماوراء النهر، سست تر و غیر قابل اعتمادتر است، اگرچه هنوز هم نمی توان قاطعانه نظر داد.

[Mj Ahmadizade · Rating 2 out of 5]

بر خلاف جلد اول این کتاب که به طور کلی جمع‌بندی و مرور نظر پژوهشگران مختلف در مورد موضوعات بیان می‌شد، در این جلد مولف بیشتر سعی داشت تا با سر هم کردن شواهد و ساخت فرضیه روی فرضیه به خواننده نشان دهد که هخامنشیان زرتشتیانی معتقد بوده‌اند.

[Ali · Rating 3 out of 5]

در جلد دوم به زردشت در دوران هخامنشیان و در مورد باورها، آیین ها و ادیان مادها و هخامنشیان پیش از رواج دین زردشتی پرداخته ، تا دوران اسکندر.
خانم مری بویس که خود سابقه ی دراز ایرانشناسی دارد، در تالیف این سه مجلد تاریخ کیش زرتشت، از تحقیقات و پژوهش های تمامی ایران شناسان به نام، در زمینه های مختلف استفاده کرده و اثر او کاری ست سترگ که بسیاری از جنبه های زرتشتی گری را بررسیده است. اشکال همه جانبه بودن این اثر که به نوعی حسن آن هم محسوب می شود، آن است که آگاهی به روایت های مختلف، از یک سو خواننده ی مطلق طلب را سر در گم می کند که در زمینه های مختلف، به کدام نظریه باید پای بند باشد. از سوی دیگر این همه جانبه بودن سبب می شود تا خواننده به دلیل نظرات متقن و سنجیده، اما متفاوت ایران شناسان، به هیچ روایتی کاملن دل نسپارد و تصور نکند که تاریخ، یک روایت مطلق است و می توان روایتی قاطع از آن داشت. به عنوان مثال در مورد محل تولد و حوزه ی عمل زرتشت، دو روایت کاملن متفاوت از دو گروه ایران شناسان ارائه شده، که یکی معتقد به آذربایجان و دیگری معتقد به ماوراء النهر و عمدتن بخارا و بلخ است. با وجود این با ارائه ی دلایل و شواهد در کتاب خانم مری بویس، خواننده متقاعد می شود که روایت آذربایجان نسبت به روایت ماوراء النهر، روایتی سست تر و غیر قابل اعتمادتری ست، اگرچه هنوز هم نمی توان قاطعانه نظر داد.

[Khodabakhsh · Rating 5 out of 5]

از یادداشت مترجم: کتابی که ترجمۀ فارسی آن را در دست دارید، از مهمترین تألیفات علمی و تخصصی منتشر شده در زمینۀ کیش زرتشت و تاریخ تحولات آن است... یادداشت مترجم در 2 صفحه آمده است. فهرست این کتاب: یادداشت مترجم؛ پیشگفتار؛ فصل اول: زمینه؛ فصل دوم: دین مادها و پارس ها پیش از زرتشت؛ فصل سوم: نشر زرتشتیگری در ایران غربی؛ فصل چهارم: کوروش بزرگ؛ فصل پنجم: کمبوجیه؛ فصل ششم: بردیا و گئوماتای مجوس؛ فصل هفتم: داریوش بزرگ؛ فصل هشتم: یافته های جالب مذهبی در تخت جمشید؛ فصل نهم: برخورد و نفوذ در مستعمرات یونانی؛ فصل دهم: خشایارشا؛ فصل یازدهم: اردشیر اول؛ فصل دوازدهم: داریوش دوم؛ فصل سیزدهم: اردشیر دوم؛ فصل چهاردهم: اردشیر سوم؛ فصل پانزدهم: داریوش سوم؛ فهرست اعلام؛ کتابنامه.
برای آگاهی از زندگی و آثار خانم پروفسور مری بویس، به صفحۀ دربارۀ ایشان در دانشنامۀ ایرانیکا نگاه کنید:
http://www.iranicaonline.org/articles...