Οι δύο φίλοι και ο παππούς Ισμαήλ

Ιμαρέτ #1

by Γιάννης Καλπούζος

Άρτα 1854-1875. Ένα Ελληνόπουλο και ένα Τουρκόπουλο, ο Λιόντος και ο Nετζίπ, γεννιούνται την ίδια νύχτα. Η φιλία τους ξεκινά απ' την παιδική ηλικία και όσο μεγαλώνουν τόσο στεριώνει.
Κινούνται ανάμεσα σε δυο διαφορετικούς κόσμους, των χριστιανών και των μουσουλμάνων, όμως εκείνοι χαράζουν τον δικό τους δρόμο. Με φύλακα άγγελό τους τον σοφό Παππού Ισμαήλ, βαδίζουν στην απρόβλεπτη και περιπετειώδη ζωή τους.
Στην πορεία τους περιπλέκονται η ανεξιχνίαστη δολοφονία του πατέρα του Λιόντου, ο φανατικός Ντογάν, το αλληλοδιδακτικό σχολείο, οι φάρσες προς τον ορκισμένο εχθρό τους τον Φάσγανο, οι δυο μάνες, οι δίδυμοι Εβραίοι Γιοσέφ και Μεναχέμ, ο πετροπόλεμος.

Το κλάμα και το γέλιο, το καλό και το κακό, η ομορφιά και η ασχήμια, η ελπίδα και το όνειρο, όλα έχουν θέση στο Ιμαρέτ του Θεού.

Genres: Historical Fiction

312 pages, Paperback

First published October 22, 2012

About the author

Ο Γιάννης Καλπούζος είναι σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας, ποιητής και στιχουργός.
Γεννήθηκε στο χωριό Μελάτες της Άρτας το 1960. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Το μυθιστόρημά του «Ιμαρέτ, στη σκιά του ρολογιού» κέρδισε το Βραβείο Αναγνωστών του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και των Λεσχών Ανάγνωσης το 2009.

Reviews

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 5 out of 5]

Έχω αναφερθεί πάρα πολλές φορές στην αγάπη μου για τον Γιάννη Καλπούζου, όχι μόνο ως δημιουργό και συγγραφέα, αλλά και ως άνθρωπο. Ειλικρινά, δεν γίνεται να μην σε κερδίσει από την πρώτη στιγμή που θα τον γνωρίσεις, είτε συγγραφικά, είτε σε προσωπικό επίπεδο. Κάθε του μυθιστόρημα είναι ένα νέο, μοναδικό ταξίδι, στο χώρο και στο χρόνο. Ένα ταξίδι γεμάτο εικόνες, χρώματα, αρώματα, γεύσεις, συναισθήματα, γέλια, δάκρυα, εμπειρίες και διδάγματα. Τα ταξίδια αυτά, όμως, προορίζονται αποκλειστικά και μόνο για τους ενήλικες αναγνώστες και οι μικρότεροι, πρέπει να περιμένουν να μεγαλώσουν για να βιώσουν τη μαγεία. Ή, τουλάχιστον, όσον αφορά την περίπτωση του κύριου Καλπούζου, αυτό ίσχυε μέχρι τώρα.

Ο συγγραφέας πήρε την πρωτοβουλία να καταπιαστεί εκ νέου με ένα από τα πλέον αγαπημένα -από το κοινό και όχι μόνο- έργα του, το "Ιμαρέτ", το οποίο επαναπροσάρμοσε έτσι ώστε το κείμενο να απευθύνεται σε έφηβους αναγνώστες, ηλικίας δώδεκα και άνω, και το οποίο θα ολοκληρωθεί σε δύο τόμους. Ο πρώτος τόμος, λοιπόν, κυκλοφορεί εδώ και λίγες μέρες στην αγορά, και είναι αυτός για τον οποίο θα ήθελα να πω δυο λόγια χωρίς να μακρυγορήσω ή να φλυαρήσω σε υπερβολικό βαθμό. Άλλωστε, έχω αναλύσει στο παρελθόν τις σκέψεις μου όσον αφορά το "Ιμαρέτ" και αυτές δεν άλλαξαν τώρα που το ξαναδιάβασα, έστω και σε μια μορφή κάπως διαφορετική. Προσέξτε! Διαφορετική, όχι στην ουσία ή στην ποιότητά της, αλλά στον τρόπο όπου προσφέρεται το κείμενο στον αναγνώστη.

Καλώς ή κακώς, το "Ιμαρέτ", στην πρωτότυπη έκδοσή του, δεν είναι ένα εύκολο βιβλίο. Διακρίνεται από ποικίλες γλωσσικές ιδιαιτερότητες και ως εκ τούτου, για να μπορεί το κείμενο να απευθυνθεί σε πιο εφηβικό κοινό, όφειλε να δεχτεί μια κάποια επιμέλεια που θα το έκανε πιο προσιτό και εύκολο σε αυτό. Παράλληλα, οι υποσημειώσεις και οι επεξηγήσεις -που υπάρχουν και στο πρωτότυπο κείμενο-, κυρίως όσον αφορά ντοπιολαλιές, τούρκικες λέξεις και τοποθεσίες, έχουν αποδοθεί και αυτές με τη σειρά τους με τρόπο πιο απλό, έτσι ώστε η ουσία και το νόημά τους να είναι άμεσα κατανοητό από τα παιδιά, αλλά δίνοντας και μικρές επιπλέον ιστορικές πληροφορίες που καταφέρνουν έμμεσα να αυξήσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη όχι μόνο για το μυθιστορηματικό σκέλος, αλλά και για το ιστορικό που αποτελεί και το φόντο των εξελίξεων.

Δεν θα αναφερθώ στην περίληψη του βιβλίου, καθότι θεωρώ πως αυτή του οπισθόφυλλου είναι αρκετή -και έχω κάνει ανάλυση πλοκής στο παρελθόν-, αλλά θα ήθελα να σταθώ στην ουσία του. Γιατί, ζώντας σε μία εποχή όπου ο κοινωνικός ρατσισμός και η βία βρίσκονται στο αποκορύφωμά τους, βιβλία όπως το "Ιμαρέτ", μπορούν όχι μόνο να ψυχαγωγήσουν αναγνωστικά ένα παιδί, αλλά να του περάσουν ουσιώδη μηνύματα για τη ζωή, τους ανθρώπους, τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και για τον σεβασμό και την αγάπη που θα έπρεπε να περιβάλλει όλα τα προηγούμενα. Η διαφορετικότητα είναι μία έννοια αόριστη και πολυδιάστατη. Η αγάπη και ο σεβασμός, από την άλλη, είναι έννοιες πολυδιάστατες μεν, πολύ συγκεκριμένες δε. Και στη ζωή αυτή, δεν υπάρχουν δρόμοι που χωρίζουν, παρά μονάχα μονοπάτια που ενώνουν, αρκεί να έχουμε την καρδιά και τη θέληση να τα διαβούμε μαζί, χέρι-χέρι, με αγάπη και κατανόηση.

[Vasia And The bookland · Rating 5 out of 5]

Ακούγοντας όλα αυτά τα ωραία σχόλια για τον κύριο Καλπούζο είχα μπει στο τριπάκι να διαβάσω κάποιο βιβλίο του.Και καθώς μια μέρα είχα επισκεφθεί την βιβλιοθήκη της σχολής μου ώστε να δανειστώ κάποιο βιβλίο έπεσε στα χέρια μου. Το διάβασα και μετάνιωσα και που δεν είχα διαβάσει νωρίτερα. Ήταν πάρα πολύ ευχάριστο και ξεκούραστο. Η ιστορία των δυο φίλων μου άρεσε πάρα πολύ και σε πολλά σημεία με έκανε να γελάσω και να συγκινηθώ. Μου άρεσε που διάβασα ένα βιβλίο που διαδραματίζεται στην Άρτα. Θα ψάξω να βρω και το δεύτερο μέρος και να μάθω την συνέχεια αυτής της ιστορίας. Ένα ακόμα που αγάπησα σε αυτό το βιβλίο είναι η εικονογράφηση από σημεία της ιστορίας αλλά και της πόλης του Αντώνη Χαλκιά. Σίγουρα είναι ένα βιβλίο που θα σας το πρότεινα και σίγουρα θα ψάξω να διαβάσω και άλλα βιβλία του συγγραφέα.

[AnthouG · Rating 4 out of 5]

1854-1875
Ελληνόπουλο και τουρκόπουλο γεννιούνται την ίδια νύχτα που σκοτώνουν τον πατέρα του Ελληνα. Μοίρες διαφορετικές, ιστορίες παράλληλες

[dimitra · Rating 4 out of 5]

4.5

[Domna Gkortsila · Rating 3 out of 5]

The story was good but I didn't like the way it was narrated and I couldn't relate to the characters of the story.

[des:) · Rating 3 out of 5]

2.75