คำหวาน

รังสรรค์ #1

by ธาดา

ดวงหทัยพี่นี้
สถิตที่นวลเจ้า...ตราบสิ้นพิราลัย
.
.
เพียงแรกพบสบนัยน์เนตร พระองค์เจ้าสฤษดิ์รังสรรค์ก็ทรงหมายปองในตัวเต็มเดือน
สตรีสามัญที่มิคู่ควรกับขัตติยบุรุษผู้สืบสายพระโลหิตอันสูงส่ง
ทางเดียวที่จะได้หล่อนมาครอบครองคือ
“ชายจะเลี้ยงเธอเป็นเมีย เป็นหม่อมห้ามของชาย
ภายหน้าเจอกุลสตรีที่คู่ควร คุณแม่ค่อยรับขวัญสะใภ้หลวง”

สี่ปีในฐานะนางห้าม เต็มเดือนไม่เคยขาดตกบกพร่องในหน้าที่
ด้วยเมื่อถวายตัวแล้ว หล่อนได้ถวายหัวใจแด่พระองค์ชายไปด้วย ทว่า...
ที่เขาเรียก ‘นางห้าม’ เพราะเหตุนี้เอง
‘ห้าม’ อารมณ์ธรรมชาติของชาย ‘ห้าม’ เพื่อรอขัตติยนารีที่คู่ควร

ฟ้าสูงย่อมมิควรเคียงคู่แผ่นดินต่ำ กำแพงแห่งชนชั้นนั้นหนาหนัก ยากจะทลาย
กระนั้นก็อย่าลืมเทียว...ห้ามสิ่งใดย่อมห้ามได้ ทว่าห้ามความรักนั้นยากยิ่ง
เมื่อขัตติยบุรุษทรงยึดมั่นในนางเดียว...ศศิธรผู้ฉายแสงกลางดวงหทัย
ตราบสุริยันยังอยู่คู่ทิวา ตราบจันทราไม่ร้างจากราตรี
ดวงหทัยพี่นี้สถิตที่นวลเจ้า...ตราบสิ้นพิราลัย

415 pages, Paperback

First published November 1, 2015

Reviews

[Clairdenoon · Rating 5 out of 5]

23/9/2022
อ่านจบรอบ4ต้องรีบเอาไปเก็บในคลาวด์ให้พ้นหูพ้นตาเดี๋ยวจะมีคนบ้าอ่านรอบ5 แบบไม่แคร์กองดอง(ฉันเองนี่แหละ😂)
ช่วงนี้อยู่ในฟีลอยากเริ่มต้นใหม่กับเรื่องเดิม ☺️
ชายก่อกับเต็มเดือนยังคงสนุกและหวานสมชื่อเรื่อง อ่านแล้วผ่อนคลาย ดีต่อใจ ปลอดภัย ไร้กังวล 🥰~พร้อมอ่าน”ความหวาน” ภาคต่อยุคปัจจุบัน (พี่เดือน💕น้องก่อ)ที่จะออกในช่วงงานหนังสือเดือนตุลานี้🥰🥰

//////
8/8/2020:
อ่านจบ..รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้😆😍อ่านทีไรก็ยังรู้สึกดีสุดๆvery very goodเหมือนเดิม😍 กลับมาอ่านรอบนี้เพราะไปอ่าน"เพียงรักพรางใจ ของวาระวารี"แล้วปวดหัวมากกมากกก หงุดหงิดขัดใจ สุดๆ😱ต้องการการเยียวยาจิตใจไปที่ชอบที่ชอบด่วนๆ ~ท่านชายก่อกับแม่เดือนช่วยชีวิตได้มากเลย😥
บันทึกเพิ่มเติม:
คำหวาน:ท่านชายก่อ อ้วกแตกอ้วกแตนมาตั้งหลายepมารู้ตัวว่าแม่เดือนเมียรักท้องที่ep41ท้ายๆเล่มนู้นนนน(ทั้งเรื่องมี42บท5ตอนพิเศษ)
5ปีผ่านไป....
ปลื้มรัก:พี่หมอปลื้มรู้ไวสงสัยเร็ว...ตั้งแต่ปฏิสนธิจนเริ่มแบ่งเซลล์กันเลยทีเดียว จับตรวจฮอร์โมนhCGรู้ผลทันทีตั้งแต่ep4
(ทั้งเรื่องมี55บท/1ตอนพิเศษ)👏👏👏👏👏ถือเป็นพัฒนาการที่น่าจับตามองของพระเอกธาดา😆😆


////
รีวิวเมื่อ5ปีที่แล้วที่ได้อ่านครั้งแรกปี2015😄👇:

ถ้าสมัยนั้นมีโครงการรณรงค์ให้ดื่มนมแม่...เราว่าพระองค์ชายก่อต้องได้เป็นพรีเซ็นเตอร์หรือผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการแน่ๆ..(ชายเหวยนมแม่(เดือน)ทุกวันกระดูกและฟันร่างกายแข็งแรง)...อร๊ายยย❤️❤️...นิยายเรื่องนี้อันตรายมากกกกค่ะ..อ่านจบมา48กว่าชั่วโมงวิญญานยังสิงอยู่ในเสาวัง
ท่านชายก่อมาแรงแซงโค้งขึ้นแท่นพระเอกในดวงใจอันดับต้นๆทั้งรักและหลงเดือนขั้นสุดปกป้องดูแลทำทุกอย่างเพื่อเดือนค่ะ....ทั้งหวานนนนฟินเซ็กซี่เกินจะเอ่ย...รักเรื่องนี้สุดๆค่ะ

[Winnie Wynn · Rating 5 out of 5]

สนุกมากคะ.. มีความหวานสมชื่อคำหวาน มีความน่ารัก อ่านแล้วมีความสุข ชอบที่พระองค์ชายก่อมีความมั่นคงในรัก มีความน่ารักน่าเอ็นดู อิจฉาแม่เดือน.. It's such the sweetest sound, honey!! ☺️❤️❤️

[Breezy Riz · Rating 5 out of 5]

ต้องบอกว่าเราซื้อเรื่องนี้เพราะกระแสชายก่อในเน็ตค่ะ
พออ่านแล้วก็ไม่แปลกใจ ชายแกรักหม่อมห้ามของแกหมดจิตหมดใจ
เป็นนิยายที่อ่านแล้วละมุนละไมในอกและก็หวานมากๆ
แอบมีดราม่าแทรกมานิดๆ ตอนกลางๆ เรื่อง
แต่ในเมื่อชายก่อแกเลือกแล้วก็ปักใจมั่น รักแม่เดือนของเธอคนเดียว
นางอิจฉาในเรื่องให้ร้ายแค่ไหน ก็ต้องแพ้ชายก่อ
แอบมีขัดใจนิดหน่อยตรงแม่เดือนนางเอกที่สุดแสนจะเจียมเนื้อเจียมตัวว่าไม่คู่ควร ฟ้าสูงย่อมไม่คู่ควรแผ่นดินตำ่
แต่คาแรคเตอร์ของเธอเป็นแบบนั้นเลยให้อภัย
สรุปว่าใครขาดความหวาน ต้องการเติมน้ำตาลให้ชีวิตแนะนำเลยค่ะ

[W_juliet_wan · Rating 3 out of 5]

หวานตามชื่อเรื่อง แต่เป็นคำหวานที่เราไม่รู้สึกว่ามีอารมณ์ร่วมด้วย ไม่ได้อ่านไปยิ้มไป

[Or_O · Rating 4 out of 5]

เรื่องความรักต่างชนชั้นของพระองค์เจ้าสูงศักดิ์กับลูกสาวท่านขุน ใช้ฉากเป็นสมัยรัชกาลที่ห้า โดยถ่ายทอดความรักความเอื้ออาทรของหนุ่มสาวสลับกับวัฒนธรรมในสมัยนั้น

พระองค์เจ้าสฤษดิ์รังสรรค์ หรือชายก่อ เป็นลูกของสมเด็จพระบิดาในรัชกาลที่ห้ากับเจ้าจอมมารดาชื่น เพิ่งกลับจากการศึกษาที่ประเทศอังกฤษ ต้องตาเต็มเดือน หญิงสาวที่ถูกส่งมาอบรมในวัง จึงขอเธอไปเป็นหม่อมห้าม

เต็มเดือน ลูกสาวขุนรัตนศักดิ์ ถูกพ่อฝากให้เจ้าจอมมารดาชื่นอบรม เนื่องจากหน้าตางดงามเกรงว่าลูกสาวจะต้องไปเป็นอนุ แต่สุดท้ายกลับถูกขอไปเป็นนางห้าม

เวลาผ่านไปสี่ปี พระองค์เจ้าสฤษดิ์รังสรรค์ทรงเลี้ยงดูเต็มเดือนอย่างดี ยกให้เป็นนายหญิงของบ้าน คอยดูแลควบคุมคนตลอดจนการใช้จ่ายในวังรังสรรค์สถิต
ชายก่อยกอำนาจให้เต็มเดือนอย่างเต็มที่ แต่เต็มเดือนตระหนักถึงฐานะของตนตลอดมา

แม้แต่ลูก เต็มเดือนก็ไม่อาจมีถวายท่านได้ เพราะพระองค์ชายก่อไม่โปรดให้มีลูกเมียรอง ...เช่นเดียวกับท่าน


นิยามความรักเรื่องนี้น่าจะเป็น ขื่นขมปนหวาน ความขื่นใจของเต็มเดือนที่ต้องหวาดกลัวว่าความเมตตาที่เคยได้รับจะหายไป กลัวจะมีคนมาแทนที่ ส่วนความหวานก็มาจากที่ชายก่อหลงเต็มเดือนอย่างสุดหัวใจ

บุคลิกของพระนางก็อิงจากสมัยโบราณ ที่ผู้ชายเป็นใหญ่ มีสิทธิ์ในการตัดสินใจ และออกคำสั่ง ยิ่งพระเอกเป็นถึงหน่อเนื้อกษัตริย์ ทุกคนที่ต่ำกว่าจึงต้องทำตามบัญชา ส่วนนางเอก ถึงในบ้านจะไม่ได้ฐานะต้องต่ำ แต่เมื่อเทียบกับสายเลือดอันสูงส่งแล้ว หล่อนจึงเป็นเพียงแค่ธุลี ทำตามสนองพระบาทเท่านั้น ผู้เขียนให้เต็มเดือนใช้คำเรียกแทนชายก่อบ่อยครั้งว่า 'เจ้าชีวิต'

ไม่มีความรักแต่แรกเริ่ม ชายก่อถูกใจหน้าตาและกิริยาของเต็มเดือน จึงขอให้มารดายกให้ เต็มเดือนในวัยสิบหก ยังเยาว์วัย จะมีสิทธิ์มีเสียงอะไรมาปฏิเสธ ต่อเมื่อได้พูดจารู้จักกัน ถึงได้เข้าใจกันและกันได้ดีขึ้น

ชีวิตเริ่มต้นของทั้งคู่ไม่สวยหรู ชายก่อขอสร้างตัวจากแทบไม่มีสิ่งใด ไต่เต้าขึ้นมาจนมีเงินเก็บ ถึงได้พาเต็มเดือนเข้าไปอยู่ในวัง ไม่ว่าลำบากหรือมั่งคั่งล้วนมีเต็มเดือนอยู่เคียงข้าง อุปสรรคต่างๆ ที่ผ่านกันมาก่อให้เกิดความผูกพัน

เล่าถึงชีวิตของชายก่อกับเต็มเดือนเรื่อยๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น มีอะไรเข้ามาบ้าง ไม่มีจุดพีค แต่ตลอดระยะทางที่ผ่านมาก็มีเนื้อหาหลายด้านที่คนเขียนสอดแทรกเข้ามา

สำหรับโอนะคะ เรื่องนี้มีส่วนที่โอประทับใจ มีส่วนทีโอชอบ และมีส่วนที่โอไม่ชอบเลยปะปนกันอยู่

ส่วนที่ไม่ชอบเลย

1. ฉากแสดงความรักพระเอก ค่อนข้างถี่ และเป็นไปอย่างเอาแต่ใจ โอเข้าใจว่าเรื่องนี้ต้องการถ่ายทอดความรักที่พระเอกมีต่อนางเอกเป็นหลัก แต่ด้วยความที่โอไม่ค่อยชอบพระเอกแนวเอาตัวเป็นใหญ่ กับนางเอกที่ต้องคล้อยตามเสมอ มันก็เลยมีหลายอย่างชวนขัดใจ ถึงจะเข้าใจความบทบาทฝ่ายชายในสมัยนั้นก็เถอะนะ

อาจเพราะปูเรื่องราวก่อให้เกิดความรักของทั้งคู่น้อยไปด้วยมั้งคะ เวลาพระนางแสดงความต้องการหรือหึงหวง โอเลยยังเข้าไม่ถึงเป็นส่วนใหญ่

2. พวกเสียงอุทาน (ฮือ ฮึก โฮ อึก แฮก ฯลฯ) และเสียงธรรมชาติในเรื่อง (ปึง ปังๆๆ ก๊อกๆๆ ตูม ฯลฯ) อันนี้โอขัดใจมาก หลายครั้งกำลังอ่านอย่างลื่นไหลอยู่ ภาษากำลังสวย เข้าถึงอารม��์ พอเจอเสียงจำพวกนี้ หมดกันทุกอย่างเลย

การใส่เสียงก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่งนะ บางเหตุการณ์ใส่มาแล้วสามารถทำให้ตัวคนอ่านได้ยิ���เสียงนั้นๆ เหมือนตัวเองอยู่ในเหตุการณ์ ก่อให้เกิดความรู้สึกร่วม แต่บางเหตุการณ์ก็ตรงข้าม เรื่องนี้โอเจอกรณีหลังมากกว่า

3. ความเป็นธรรมชาติ บางตอนดีมาก บางตอนใช้ได้ แต่บางตอนก็อ่านแล้วรู้สึกว่าอะไรเนี่ย?! อาจเป็นเรื่องของความไม่สม่ำเสมอ เช่น ตอนตัวร้ายปรากฏตัว (ไวน์เจ้ากรรม) ตัวละครที่โอกำลังมองว่ากลม เรื่องที่กำลังมองใส่สัดส่วนความเป็นธรรมชาติกับเนื้อหาวัฒนธรรมสมัยนั้นมาพอเหมาะ พอเจอบทนี้มันลดฮวบลงเลย แล้วก็มีบทที่สมควรพีคหรือเน้นหนัก ก็ทำได้ไม่ถึงเช่นกัน เช่น ตอนสำนึก ตอนกอบดิน ตอนชีวิตลงตัว

4. โดยรวมช่วงท้ายจะไม่ดีเท่าช่วงแรกหรือกลาง ดูจังหวะเร่งเกินไป แต่ตอนพิเศษกลับมาทำได้ดีใหม่


ส่วนที่ชอบ

1. ภาษาสำนวนการบรรยาย โดยรวมดีถึงดีมากค่ะ (ไม่นับเสียงธรรมชาติทั้งหลาย และจังหวะที่กระชั้นเร่งเร้าไปบางครั้ง)

2. การสรรหาเรื่องราวมาสอดแทรกในแต่ละบท ทำให้อ่านแล้วรู้สึกว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องพระนาง แต่มันมีวัฒนธรรม ความเป็นอยู่ มีความรู้สึก และมีภาพรวมของสมัยอดีตแทรกอยู่ในตัวหนังสือ ถึงจะไม่พีค แต่ก็มีอะไรหลายอย่างที่ทำได้น่าสนใจ ก่อภาพน่ารักออกมา

3. อ่านประวัติคนเขียน ยังอายุไม่มาก แต่ทำได้ขนาดนี้ โอว่าเก่งมาก น่าชื่นชม



รวมๆ ให้ 3.5


.
.
.


"เห็นเรือใหญ่ก็ใจสั่น เธอทันตอนฝรั่งเศสรุกน่านน้ำเจ้าพระยามิใช่หรือ" พระองค์มีรับสั่งถามหล่อนเสียงเบา ไม่รบกวนพระองค์ชายพัฒน์

"ตอนนั้นยังเล็กมากเพคะ มาทราบเอาภายหลัง" หล่อนไม่รู้รายละเอียด เหตุการณ์นี้มิใคร่มีใครอยากพูดถึง เนื่องด้วยสร้างความเจ็บปวดเหลือเกิน

พระองค์ชายก่อจึงทรงเล่าเรื่องในอดีตให้หล่อนฟัง

"ตอนนั้นฉันบวชเรียนที่วัดอรุณฯ เห็นเรือชัดเทียวละ ลำใหญ่มาก ปืนก็ทันสมัย สยามยิงเตือนไปถึงสามนัด เรือฝั่งมันล่มไปลำหนึ่ง เรือใหญ่ยังโบกธงประจำการ ประกาศรบกับเรา..." พระสุรเสียงเจือความเจ็บปวดพระทัย

"แต่ฝั่งนั้นก็ฝ่าเข้ามา..." หล่อนอยากรู้เหตุการณ์ขึ้นมาครามครัน

"ใช่ มันฝ่าเข้ามาได้ ตีแนวผ่านป้อมพระจุลฯ ผ่านป้อมผีเสื้อสมุทร เรือทันสมัยที่สุดของเราสองลำต้านไว้ไม่อยู่ เรือกลไฟเก่าๆ ถูกระดมยิงจนท้ายโหว่"

หล่อนฟังแล้วเจ็บลึกในใจ สยาม... บอบช้ำนัก

หน้า 94 บทที่ 11


.
.
.


หล่อนกับเสด็จใช้ชีวิตแบบนั้นได้เพียงครึ่งปี ฐานะก็ดีขึ้นผิดหูผิดตา แม้มิได้ร่ำรวยล้นฟ้า แต่ความเป็นอยู่ก็นับได้ว่าสบาย หล่อนทราบภายหลังว่าเงินเดือนที่ได้มาทรงประหยัดมัธยัสถ์เก็บออมจนได้เงินก้อน ที่ทรงงานดึกดื่นเพราะทรงศึกษาเรื่องการลงทุนอยู่ ตรัสว่ามันเสี่ยงมากจึงต้องรอบคอบที่สุด เมื่อมีก้อนแรก ก้อนที่สอง ก้อนที่สามก็ได้มาอย่างไม่ยากเย็นนัก ทรงใช้ความรู้ด้านเศรษฐศาสตร์อย่างคุ้มค่า บ่าวไพร่ก็มีน้อยคน แต่เลี้ยงดีหนักหนา เงินเดือนแต่ละคนซื้อทองหยองได้สบาย และบ่าวจำนวนน้อยนี้ก็ดูแลวังได้ทั้งวัง เรียบร้อยจนไม่มีที่ติ

'จ้างคนให้น้อย เลี้ยงให้ดีๆ ทำงานได้ครอบคลุม มากคนก็มากความ เผลอๆ งานไม่เสร็จอีก มัวแต่จับกลุ่มคุยกัน'

'เธออายุน้อย อย่ากดขี่บ่าวไพร่ ใช้พระคุณให้มาก ใช้พระเดชให้เหมาะสม เขาจะได้รัก'

หล่อนรู้สึกถึงคำว่า 'ชีวิตคู่' ชีวิตที่ไม่ได้ร่ำรวย แต่คนสองคนได้แบ่งปันความรู้สึกนึกคิดกัน ท่านเป็นสามี เป็นเจ้าชีวิต เป็นครู หรือตอนนี้ท่านเป็นโลกทั้งใบของหล่อน สอนให้หล่อนโตขึ้น มองโลกอย่างเข้าใจสัจธรรม หล่อนนึกไม่ออกว่าหากสี่ปีก่อนไม่ได้พบพระองค์ชายก่อ ป่านนี้หล่อนจะทำอะไรอยู่ที่ไหน

'ตอนนี้ทรงมีมากแล้วเพคะ" หล่อนทูลและยิ้ม ภูมิใจในบุรุษตรงหน้าเหลือเกิน จะมีสิ่งใดที่ทำให้หลังบ้านอย่างหล่อนมีความสุขมากกว่าการที่มีผู้นำครอบครัวที่ดีและเข้มแข็ง งดงามทั้งกายทั้งใจ เป็นแบบอย่างที่ดีให้คนในครอบครัว

หน้า 110 บทที่ 13


.
.
.


Angry แปลว่า โกรธ... ไฉนเสียงมันจึงคล้ายกับ Angie ที่แปลว่าเทวดานางฟ้าในภาษากรีกกันเล่า เหมือนเสด็จพระองค์ชายที่กริ้วฉัน แต่กลับนำต้นไม้หอมมาปลูกให้ฉันดมนั่นหรือ... ฉันมิกล้าทูลต่อหน้าพระพักตร์ดอก ขอฝากเธอไปขอบคุณท่านแล้วกัน ฉันชอบมันมาก

จากตอนหนึ่งในสมุดบันทึกเรียนภาษาของเต็มเดือน

หน้า 194 บทที่ 36

เป็นสมุดบันทึกที่น่าหยิกมาก ส่วนนี้โอชอบมากถึงมากที่สุดค่ะ แต่ขอตัดมาแค่นี้ ไปอ่านเองในเล่มเน้อ
.
.
.

[addie · Rating 5 out of 5]

[3rd time reading this]
(4.75/5) เป็นเล่มที่อ่านรอบที่ 3 แล้วหลังจากได้เวอร์ชันใหม่มา หนังสือเล่มนี้ก็ยังคง has a very special place in my heart ชอบภาษา ชอบคำบรรยาย ชอบทุกอย่าง แม้จะจำได้หมดทุกซีน ได้ทุกประโยคที่พูดกัน แต่ก็ยังไม่เบื่อเลย เป็นนิยายที่เป็น comfort read ที่แท้จริง

ปล. หัก 0.25 คะแนนเพราะค่านิยมบางประการที่ค่อนข้างจะโบราณ

[M · Rating 5 out of 5]

หวานสมชื่อเรื่องเลย
เรื่องราวของเจ้าชายที่รักกับนางห้าม เรียกว่ารักแรกพบเลยก็ได้ แล้วก็รักยืนยาวมาหลายปีดีดัก
เป็นเรื่องของความรักต่างชนชั้น
ตอนแรกก็คิดว่าจะดราม่าหนักๆ แต่อ่านแล้วไม่ได้ขนาดนั้นนะ คือมีบ้าง แต่ไม่ถึงกับบีบรัดจนใจสลาย
เพราะพระเอกคงเส้นคงวา รักนางเอกคนเดียวจนคนอ่านตาร้อน ทั้งเอาอกเอาใจ ใจเย็นดีมาก โอ้ยยย อิจฉา
ถึงพระเอกจะบอกว่าตัวเองไม่ชัดเจน แต่การกระทำชัดเจนมากนะ แถมยืนยันกับนางเอกตลอดว่า "หล่อนเป็นเมียฉัน"
ไม่ค่อยมีอะไรขัดใจ น่ารัก โอ้ยย น่ารักจริงๆ ละลายแทบทั้งเล่ม

ในส่วนของนางเอก นางมีความอ่อนช้อย งดงามมาก คือกุลสตรีมากค่า
อาจจะมีความเจียมเนื้อเจียมตัวเกินไปหน่อย แต่ก็ไม่น่ารำคาญเกิน
แต่เป็นหนังสือที่ไม่ได้ลุ้นให้นางเอกขึ้นมาสู้รบปรบมือเลยนะ
เพราะจะขัดกับคาแรกเตอร์นางมาก เป็นคาแรกเตอร์ที่สมควรให้พระเอกเป็นคนปกป้องมากๆ อ่อนโยน อ่อนหวานเกิ๊น

เรื่องนี้นี่พระ-นางไม่มีทะเลาะกันเล้ย
มีแต่งอนนิดๆ หน่อยๆ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วสบายใจ
หวานจนอิ่มเลย ชอบมาก ชอบเวลาที่พระเอกเกี้ยวนางเอกตลอดเลย เขินแทนอ่ะ
แต่พระเอกนี่แรงม้าจุง เอะอะจูบ เอะอะฟัด อ๊ายยย เขิน

เสียตรงที่ว่ารายละเอียดตัวละครน้อยไปนิด นึกหน้าพระนางไม่ค่อยออกเท่าไหร่
แล้วก็การเปลี่ยนแปลงของตัวละครจริงๆ เหมือนไม่ค่อยมีนะ คือเป็นเรื่องที่ปมไม่หนา ตัวละครไม่ต้องพัฒนา
ไม่มี conflict ในคาแรกเตอร์ขนาดนั้น มีแค่พระเอกที่จะต้องจัดการตัดสินใจแค่นั้นเอง
แต่ตัวละครไม่มีนิสัยเสียจนสร้างปมตัวเอง ไม่มีฐิถิอะไรทั้งสิ้น 555
เป็นหนังสือที่เหมือนได้ตามลุ้นว่าสองคนจะได้ลงเอยกันแล้วได้รับการยอม��ับรึเปล่าเท่านั้นเอง

จริงๆ ก็อยากเห็นตัวร้ายแก่งแย่งมากกว่านี้นะ เปิดประเด็นได้เหอะ ตั้งแต่ท่านหญิงจากปีนัง
เชฟฝรั่ง แล้วก็อยากเห็นบทบาทของเด็กชายนุมากกว่านี้ รวมทั้งปมของเด็กคนนี้ด้วย
ก็เสียดายหน่อยๆ มันคงเข้มข้นได้มากกว่านี้

คิดถึงมิว-นิษฐา ในฐานะเต็มเดือนมาก



แต่ในหนังสือบอกนางผิวสีแทนสีน้ำผึ้งหน่อย เลยยังไงดี เพราะมิวขาว
ส่วนพระเอกนี่... เหมือนเค้าไม่บรรยายไว้เลย แต่นึกถึงคนนี้ ม๊ากมาก... กรี๊ดดดด ฟินน

[Paksiree Isarankura · Rating 5 out of 5]

นี่ไปอยู่ไหนมา สายสุขนิยมอย่างเรา ถึงได้เพิ่งมาอ่านเรื่องนี้

ตามมาจากเรื่องของเจ้าก้อน ของหมอปลื้ม กับหมอแพร

มีความสุข 💕💕💕💕💕

อยากอ่านเรื่องของท่านหญิงจันทร์เจ้า กับ พี่นุ 💕 และพระองค์หญิงกื้อ กับ ทูลกระหม่อมภาคย์ด้วย จะมีหวังมั้ย

[Muchi Muchima · Rating 3 out of 5]

อ่านได้ 12 บท

มาตอนแรก ๆ ก็เริ่มหวานละ หวานที่ไม่ใช่แค่คำหวาน มันหวานไปหมดดดด

คือสงสัยว่า พระเอกไม่มีไรทำรึยังไง ชวนแต่นางเอกทำกิจกรรมเข้าจังหวะ และดูเหมือนตลอดสี่ปีที่ผ่านมา นางเอกจะยังไม่ชิน 55

อ่านได้แค่นี้แหละ มันยังไม่ใช่ มันยังไม่โดน และคงยังไม่ดึงดูด

Bye

[Pika Cruz · Rating 4 out of 5]

สมขื่อนิยายจริงๆค่ะ หวานละมุนเชียวล่ะ
ไม่ได้มีปมอะไรให้วุ่นวายมากเท่าไหร่
แต่ก็ทำให้เราปวดใจจิ๊ดๆเจ็บแปล๊บๆ ไปกับพระนาง
ชวนให้น่าติดตามวางไม่ลงค่ะ
ติดอยู่ที่การเชื่องโยงเรื่องห้วนไปบ้าง แบบว่าปิดฉากนั้นแล้วเหรออะไรประมาณนี้ โดยรวมแล้วก็ชอบน้าาา

[Satang Cottoncandy · Rating 4 out of 5]

ออกตัวก่อนว่าไม่สันทัดการอ่านนิยายพีเรียด โดยเฉพาะสมัยแบบในเรื่อง(ร. 5) ใช้เวลาสักพักกว่าจะรู้ว่าพระเอกชื่ออะไร ยิ่งมีคำนำหน้าแสดงตำแหน่งยศฐาบรรดาศักดิ์​สมองเราก็ชัตดาวน์​ทันที😂 เรียกว่าไม่ถนัดการอ่านอะไรที่ใช้คำราชาศัพท์​ ตอนอ่านคำโปรยก็กลัวมันดราม่า อ่านไปแล้วหยุดเป็นพักๆ แต่พอคุยกับเพื่อนพลอย เพื่อนบอกว่าหวานเลี่ยนมาก เราเลยมีกำลังใจกลับมาอ่านต่อ(เป็นงั้นไป)​ ที่กลัวมันดราม่าเพราะเปิดมาพระนางอยู่กินกันแล้วนี่แหละ แถมความต่างทางชาติกำเนิดอีก ไอ้เราก็ใจไม่ดี แต่ที่ไหนได้ คุณพระเอกแสดงให้เห็นถึงรักมั่นคงมาก คลั่งรักอะไรขนาดนั้นพ่อคุณ จะไปทำงานราชการที่ต่างประเทศก็เรียกทนายมาโอนสมบัติไว้ให้เมียก่อน งง เราก็นึกว่ามีเหตุร้ายถึงชีวิตรึเปล่า แต่คือไม่มีอะไร ยกให้เมียเฉยๆ 😅 อาจจะเพราะพระเอกเรียนเมืองนอกมาด้วย รับแนวคิดผัวเดียวเมียเดียวมา ไม่หวังเรื่องการแต่งงานเพื่อส่งเสริมหน้าที่การงาน ความเหมาะสมใดๆ ทุกการกระทำชัดเจนว่าคลั่งรัก แต่นางเอกด้วยความที่ตระหนักอยู่เสมอว่าตัวเองเป็นใคร ไม่พูดสิ่งที่น้อยใจหรือเรื่องที่คิดมาก ก็เลยทำให้ตัวเองเจ็บปวดหัวใจบ่อยๆ

เป็นนิยายที่เน้นความรัก ความหวานของคู่พระนางจริงๆ ไม่ได้เน้นการเมืองในราชสำนักหรือดราม่าหลังบ้านใดๆ ดูคนเขารักกันเป็นพอ

[Tkpslc. · Rating 3 out of 5]

คนอื่นดูชอบมากแต่สำหรับเราเฉยๆค่ะ

มันไม่ถึงขนาดดีมากต้องอ่านให้ได้อะไรแบบนั้นในความรู้สึกเรา เรื่องมันเรียบ เรื่อยๆ ไม่มีอะไรให้แปลกใจทุกอย่างเป็นไปตามสูตรสำเร็จ ไหนจะติดขัดเรื่องพระเอกหวงจัดมาก จนไม่เหมือนหวงคนเป็นหวงของแทน ไม่นับเรื่องสูงศักดิ์ต่ำต้อยเค้าเป็นฟ้าเราเป็นธุลีดินอีก ไม่แปลกใจหรอกก็บทมันมางี้เนอะแค่เราอึดอัดเองแหละ

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

ขอให้ 3.5 ถือว่าเป็นนักเขียนมือใหม่ที่แต่งนิยายออกมาได้ละมุนมากกก หลงรักชายก่อเป็นที่สุด สำนวนภาษาอ่านลื่นดี อาจจะมีที่รู้สึกสะดุดอยู่บ้างยังไม่สละสลวยซะทีเดียว เนื้อเรื่องน่าติดตามแต่บางช่วงบางคอนอย่างตอนชายก่อโดนยาในแก้วไวน์นี่ มันมาไวไปไว แถมอะไรแบบนี้ดูไม่ค่อยเข้ากับช่วงยุคสมัยในนิยายซักเท่าไหร่ มันทำให้นางร้ายดูไร้มิติไปสิ้นดี และที่สะดุดผู้อ่านสุดๆคือ ซาวด์เอฟเฟค ฮื่อ อ้าก โอ๊ย อื่อ อึก ฯลฯ ทำเสียอรรถรสมาก บางทีต้องอ่านข้ามๆคำเหล่านี้ไป เพราะเจอทีไรมันขัดๆชอบกล

[Kanyawan · Rating 5 out of 5]

ติดตามเรื่องนี้มาตั้งแต่ลงในเวบเด็กดี ชื่นชมน้องนักเขียนมาก ตอนที่รู้ว่าน้องเพิ่งจบม.หกจะขึ้นปีหนึ่ง คือตกใจมาก เพราะน้องเขียนเรื่องนี้ได้ดีมาก สำนวนภาษาสละสลวยจนไม่คิดว่าคนแต่งจะอายุน้อยขนาดนี้ ประทับใจภาษาในเรื่อง และตัวละครทุกตัว โดยเฉพาะท่านชายก่อ โรแมนติก รักเต็มเดือนมากกกก ณ จุดนี้อยากจะไปเกิดเป็นเต็มเดือน :)

[J.Nida · Rating 4 out of 5]

พระเอกเรื่องนี้ หวาน หนัก มาก
และที่สำคัญ รักนางเอกมาก มีครบรส สุข เศร้า เหงา หม่น

เป็นนิยายไทยอีกเรื่องที่ถือว่าเขียนได้ดี การใช้ภาษาและการหาข้อมูล เช่น ในเรื่องการรบของฝรั่งเศสและการใช้เงินถุงแดง, สถาปัตยกรรมของมลายู, การทำอาหาร

แนะนำค่ะ ไม่เอื่อย และลุ้นตามตัวละคร

ย้ำอีกครั้ง พระเอกรักนางเอกมาก ตาร้อนเลย อิอิ

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

ตามตั้งแต่นักเขียนลงเด็กดีแรกๆ ชอบการดำเนินเรื่องแบบเรื่อยๆ ที่เหมือนไม่มีอะไรทั้งที่มีแบบนี้มาก ชอบตัวละครพระเอกนางเอกมากๆ ชื่นชมนักเขียนที่ออกแบบตัวละครออกมาได้มีเสน่ห์ บทสนทนาก็ลื่นไหล รู้สึกจับต��องได้จริง ที่สำคัญคือเนื้อเรื่องสมกับชื่อเรื่องมากๆ 'คำหวาน'

[Meena Narag · Rating 5 out of 5]

คำหวาน..หวานสมกันเป็นนิยายรัก ทั้งหอมแลหวานซ่านทรวง อ่านไปก็ให้เปรี้ยวใจน้ำลายหกกับเลิฟซีนที่ลงตัวละมุนทั้งยังแสดงถึงอารมณ์ความเป็นมนุษย์(ที่เห็นในนิยายแปลต่างประเทศบ่อยๆแต่นิยายไทยไม้ค่อยได้เห็น) ต้องเอาน้ำเย็นมาดื่มดับร้อนเลยเทียว ถ้อยความละมุนละไมแสดงความรักได้หวานและจริงมากๆ ( ไม่ใช่เพ้อฝันปั้นแต่ง) ยามทุกข์ก็อยากร้องไห้ให้ตาม บางครั้งมีสูดน้ำมูกบ้าง

_เป็นนิยายไทยเรื่องแรกที่ต้องบอกว่าชอบมาก 10/10 ทำไมน่ะหรือ เพราะภาษามาเป็นอันดับหนึ่ง ภาษางดงามคำผิดหาแทบไม่เจอใช้ราชาศัพท์ที่ไม่คุ้นเคยแรกๆสดุดเพราะแปลไม่ออกแต่ภายหลังก็เข้าใจได้ ประการที่สองกล้าที่จะเขียนเลิฟซีนในนิยายพีเรียด (ไม่ค่อยเจอ) เคยเจอมาบ้างแต่ก็ดูดิบเกินไป เรื่องนี้ทำออกมาได้ดีตรงไปตรงมา ( ไม่ใช่แค่กอดกันล้มตัวลงบนเตียงแล้วดับไฟ) รายละเอียดยิยย่อยดูสมจริงดูเป็นผัวเมียกัน เรียกว่าเอาเรื่องจริงมาเขียนน่าจะได้ ประการที่สาม เนื้อหาส่วนมากเล่าเรื่องชีวิตคู่ของคนสองคนที่ต้องผจญกับอุปสรรค ความต่างของฐานะ ชนชั้น สังคม มากมาย แต่เขียนได้น่าติดตามไม่เบื่อเลยอ่านแล้ววางไม่ลง ประการที่สี่เราได้เห็นระบบชนชั้นระหว่างเจ้านายกับสามัญชนอีกคนลูกเจ้าเกิดมาเป็นองค์ชาย อีกคนแค่ลูกขุน เป็นเมียเอกไม่ได้ แต่องค์ชายก็รักเธอคนเดียวเว้นว่างตำแหน่งเมียเอกไว้เป็นอุปสรรคท้าทายให้ฟันฝ่า แต่พระเอกก็ได้บทดีงามแก้ปัญหาทุกอย่างได้น่ารักสมจริง ส่วนนางเอกนั้นบอบบางน่าถนอม บ่อน้ำตาตื้น แต่ก็อดกลั้นอดทนอย่างลูกเจ้าขุนมูลนายพึงมี แต่ความที่นางเป็นนางห้ามของพระเอกตั้งแต่อายุ 16 ยังเด็กมาก ไม่แปลกเลยที่เธอจะร้องไห้เพราะแรงกดดันมากมาย การเล่าเรื่องดีงาม..

[Biaza44 · Rating 5 out of 5]

Bittersweet เหมาะเป็นนิยายของเรื่องนี้ เพราะความที่ธีมของเรื่องอยู่ช่วงยุค ร.5 แถมยังเป็นการเล่าเรื่องแนวอุปสรรครักระหว่างฐานันดรศักดิ์ เรื่องนี้จะไม่มีปัญญาเลยถ้าแม่พระเอกยอมรับตั้งแต่แรก เพราะมัวคิดว่าพระเอกจะต้องมีเมียที่มีเลือดสีน้ำเงินเหมือนกันกับพระเอก แต่แม่พระเอกก็ไม่ได้ร้ายอีก แค่ไม่ยอมทำอะไรให้ถูกต้องและพระเอกก็ทำตาม เรื่องเลยบานปลายเพราะมีคนที่คิดว่าเหมาะสมกับพระเอกเข้ามาพัวพัน เข้ามาวุ่นวายขอบครัวพระเอกจนเกินไป ตอนพระเอกพาไปอยู่แบบจนๆ ไม่เห็นจะมีใครเข้ามานางเอกทนอยู่ตั้งนาน พอหลายปีผ่านไป เข้ากันมาหลายเชียว

พระเอกจะบอกว่าคลั่งรักนางเอก ก็ใช่ แต่ใช้ความเห็นแก่ตัวเรื่องปมของตัวเองเป็นที่ตั้งกับนางเอก นางเอกกว่าจะได้รับการยอมรับ ก็นูนมีคนเข้ามาจะหาผัวใหม่ให้นางเอก 😂😂

นางเอกก็ สวย หวาน มารยาทงาม งานบ้านงานเรือนเพียบพร้อม ขาดแค่เป็นลูกของข้าราชการระดับต่ำ การศึกษาไม่ได้สูงมากมาย และอย่างที่เขียนในเล่ม นางเอกอยู่ในสถานะการหนีเสือปะจระเข้โดยแท้ พ่อนางเอกช้ำใจน่าดูในความเป็นจริง

เรื่องนี้อ่านแล้วปล่อยจอยได้เลย เพราะระบบวงวาลสังคมเจ้าขุนมูลนายสมัยก่อนเค้าเน้นแต่งกันเอง พ่อเดียวกันคนละแม่ก็แต่งกันได้

ปมพระเอก แม่พระเอก และพวกเจ้าจอมทั้งหลาย เพิ่งมีเรื่องนี้แหละที่เอามาเล่น เพราะส่วนมากจะบอกว่าภูมิใจเหลือเกิน แต่ในสภาพความเป็นจริงลึกๆในใจคงคิดตามนี้เลย เพราะเราคือมนุษย์

[Sj · Rating 4 out of 5]

หนังสือเขียนมาหลายปี นักเขียนน่าจะยังอายุน้อยมากตอนเขียนแต่ทำได้ดีเลยนะคะในส่วนของเซ็ตติ้งสมัยโบราณ สำนวนภาษาสละสลวยสมยุคไม่ติด เราอ่านปลื้มรักก่อนชอบมากในความเรียล ไม่มีจุดพีคแต่หยุดอ่านไม่ได้ เรื่องนี้ถือว่าเข้มข้นกว่าในส่วนของปมต่างๆที่ใส่เข้ามา แต่ก็ไม่ได้ดราม่าจนเข้มข้น ตอนเปิดเรื่องยอมรับว่าติดขัดบ้างในส่วนของบางซีนที่ตัดไวไป มีจุดที่งงว่าเอ๊ะนี่เล่าถึงตอนไหนล่ะ ช่วงกลางถึงปลายทำได้ดีมากเข้าถึงอารมณ์ ร้องไห้น้ำตาหยดแหมะตามชายก่อกับเต็มเดือนไปหลายตอน สิ่งที่ชอบมากๆ คือการเอาชีวิตคู่แต่งงานใหม่ที่ช่วยกันสร้างตัวมาวางไว้ช่วงท้าย ทำให้เข้าใจว่าทำไมชายก่อถึงคลั่งรักแม่เดือนนัก เพราะเป็นคู่ทุกข์คู่ยากกันมาแต่ต้นนี่นะ แต่ใดๆ ส่วนตัวว่าโทนเรื่องไปทางเซ็กซี่มากกว่าเพราะ drive ในตัวชายก่อคือการกินแม่เดือน ความหวานในเรื่องมีขมปนนิดๆ พอให้ปวดใจตาม ให้ 4 ดาวค่ะสนุก ประทับใจ แต่มีจุดที่ถ้าไปได้ไกลกว่านี้จะกลมกล่อมขึ้น

[daoluvftcat · Rating 4 out of 5]

ชายก่อ ชอบเต็มเดือนตั้งแต่แรกเห็น จึงขอตัวมาเป็นนางห้าม ตอนแรกก็คิดว่าเปิดเรื่องมาก็ได้ลงเอยกันแล้ว มันจะมีอะไรให้ลุ้นให้ฟินกันนะ ปรากฏว่าถึงจะได้ลงเอยกันแต่ก็ยังมีเรื่องของความไม่เข้าใจกัน ไม่เปิดใจกันให้เอาใจช่วยนะ ช่วงแรกๆจะงงกับชื่อตำแหน่งเหล่าหม่อมราชวงศ์ ทูลกระหม่อม คุณจอมอะไรนิดหน่อย สุดท้ายเลยข้ามตำแหน่งไปและจำแต่ชื่อเอาแล้วกัน การดำเนินเรื่องครึ่งแรกออกจะเนิบๆเหมือนชีวิตผู้คนสมัยโบราณนั่นแหละ นางเอกก็ดูไม่มีปากมีเสียง เงียบและพูดน้อย อ่านจนจบก็ไม่ได้รู้สคกรักอะไรนางเอกนะ ส่วยชายก่อก็แอบหมั่นไส้นิดหน่อยตรงที่ไม่ค่อยพูดเหมือนกัน คิดเองเออเองตัดสินใจเองคนเดียว ครึ่งหลังของเรื่องเริ่มมีเรื่องให้เอาใจช่วย จนตอนที่ชายก่อได้รู้ความในใจของเต็มเดือนทำเราเสียน้ำตาเลย เอ็นดูนางเอก สำหรับเรื่องนี้ให้ 4/5 สนุก แต่ส่วนตัวไม่ชอบการแสดงความรักแบบพูดน้อยแสดงออกน้อยแบบชาววังเลยหัก 1 ดาว สำนวนภาษาที่ใช้ดีงามจนเดาไม่ออกเลยว่านักเขียนเขียนตอนจะเข้าปี1

[Wanderer On MInd · Rating 4 out of 5]

เต็มเดือน - พระองค์เจ้าสฤษดิ์รังสรรค์
เป็นหนังสือที่มีความละมุนละไม อย่างที่อยากอ่าน ปมของเรื่องสมเหตุสมผลดี มีฉากที่ไม่คาดคิดว่าผู้เขียนจะพาพระ-นางไปอยู่ในสถานการณ์นั้นได้ แต่มันได้ และสนุกด้วย
อ่านแล้วอิ่ม ได้ทั้งบรรยากาศของสมัยนั้นและเรื่องราวที่สนุก
เหตุผลเดียวที่ยังไม่ให้ 5 ดาว เพราะว่าพระองค์ชายนั้นทรงพระขี้งอนไม่เบาและเต็มเดือนก็กลัวบรรดาศักดิ์ของพระองค์มาก เข้าใจความรู้สึกของคนธรรมดากับผู้สูงศักดิ์ แต่ก็สงสารนางค่ะ
เล่มนี้เป็นอีกเล่มที่อ่านแล้วรักเลย

[irung · Rating 4 out of 5]

4/5 คำหวาน หวานสมกับชื่อเรื่อง
เป็นนิยายแนวที่ไม่เคยอ่านมาก่อน อ่านช่วงแรกๆ ถามตัวเองว่าจะรอดไหม ทั้งเรื่องภาษาไทยโบราณ
คำศัพท์ต่างๆ เราไม่คุ้นเลย แต่ก็มองข้ามไป พอจะเดาออกบ้างนิดหน่อย
เนื้อหาก็เป็นคนสมัยก่อนที่ชายเป็นใหญ่ ผู้หญิงเป็นข้างหลังบ้าน คอย support คนหน้าบ้าน
แต่เรื่องนี้หนักกว่าตรงที่ว่า นางเอกกับพระเอกอยู่ต่างชนชั้น กัน แถมพระเอกก็รับนางเอกมาเป็นนางห้าม(เพิ่งเคยรู้จักคำนี้) ตั้งแต่อายุ 16 คือแบบ... ถ้าเป็นสมัยนี้คงเจอข้อหาพรากผู้เยาว์ แน่นอน ฮาๆ

[ppsk ᙏ̤̫]

เราว่าสิ่งที่ทำให้เรื่องนี้แตกต่างอย่างนึงคือวิธีการเล่าเรื่องอะ ตอนแรกก็ตกใจแบบ ปึ้ง เปิดมาสองหน้าแรกรักกันแล้ว มันจะมีอะไรเปล่าวะ (แต่ไม่มีนะ 55555) ให้อินกับคู่ไปซักพักแล้วปล่อยมาว่า เออ เค้าผ่านความลำบาดกันมานะในจังหวะที่พอดี บวกกับมีทั้ง pov พระนางรวมกันแบบพอเหมาะพอดี เอาเป็นว่า ถ้าต้องการนิยายโรแมนติกพีเรียดไทยที่ รักต่างชนชั้น พระเอกนางเอกรักเดียวใจเดียว ค่อนข้าง cliche เป็น healthy relationship (แต่ unequal power dynamics นะคะ เอาจริงดูพล็อตก็น่าจะพอดูออกแหละ) เล่มนี้ตอบโจทย์ค่ะ

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้หวานๆ ทั้งเรื่องเลย พระเอกก็หลงนางเอกมากๆ ตั้งแต่ต้นเรื่อง อยากอยู่ใกล้ตลอดๆ ไม่ยอมห่าง ส่วนนางเอกก็รักพระเอกนะ แต่มีปมในใจที่ตัวเองต่ำศักดิ์กว่า เป็นได้แค่หม่อมห้าม ไม่ได้เป็นเมียเอก เนื้อเรื่องก็เรื่อยๆ นะ เพราะพระนางก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบสามีภรรยามาแต่ต้นเรื่องแล้ว อยู่มาแบบรักกันดีอยู่แล้วด้วย มีตัวร้ายมาทำให้นางเอกสั่นคลอนอยู่บ้าง อ่านได้เพลินๆ ค่ะเรื่องนี้

[Jirathima Phraisan · Rating 5 out of 5]

คำหวานเป็นนิยายที่หวานสมชื่อมาก มีความละมุนละไม อ่านแล้วอมยิ้มไปได้อีกเป็นวันๆ เลยค่ะ เนื้อเรื่องสนุกมาก นักเขียนข้อมูลแน่นมาก คนที่ชอบนิยายย้อนยุค ต้องหลงรักเรื่องนี้แน่ๆ ส่วนคนที่ไม่ค่อยอ่านย้อนยุค ก็สามารถอ่านเข้าใจได้ไม่ยาก การดำเนินเรื่องเหมือนจะเรียบเรื่อย แต่ก็ไม่น่าเบื่อ ประทับใจเรื่องนี้มากค่ะ

[JJ · Rating 3 out of 5]

Horrible. I almost cannot finish it. There are multiple moments that I rolled my eyes. The male leading character is an orange flag in my opinion. His action and his word contradicts each other. Also, reading other people’s diary without a permission is extremely rude. The female leading character is also weak, which I do not like. 3/5 is me being generous already.

[Ann · Rating 5 out of 5]

นิยายมีความนุ่มนวล ซับซ้อน ละมุนละไม และเค้าโครงประวัติศาสตร์
ท่านชายก่อ ขอ เต็มเดือน มาเป็น นางห้าม
มีอุปสรรคเป็นขนบธรรมเนียม และ ความเหมาะสม
มีตัวร้ายที่ตีเนียน แต่สุดท้ายจบลงด้วยดี
ถ้าใครชอบนิยายสไตล์ บุพเพสันนิวาส จะชอบเรื่องนี้แน่นอน

[Ulipop · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกก หวานมากกกก

[mewly_cool · Rating 5 out of 5]

ขอรีวิวแบบสั้นๆ หวานสมชื่อจริงๆ

[APAPANNEE S. · Rating 4 out of 5]

เราว่าจริงๆพระเอกงี่เง่านะ 5555

เห็นถึงความพยายามของนักเขียนและประทับใจในการใช้ราชาศัพท์นะคะ รวมถึงความรู้ทางประวัติศาสตร์ในบางเหตุการณ์ ซึ่งถือว่าดีมากในนักเขียนรุ่นๆเดียวกันและนิยายประเภทเดียวกัน เราเคยเจอที่แต่งโบราณแต่ไม่พยายามจะใช้คำโบราณเลย เปงเครียด

…แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับเรื่องนี้ การพูดคุยการเคารพของคนต่างชั้นยังใช้ไม่ถูกในหลายจุดนะ แล้วการใช้ชีวิตและสถานการณ์ในหลายๆประเด็นเรามองว่ามันดูผิดยุคผิดสมัยไปหน่อย
คือไม่ได้จะแสดงตัวว่าเก่งอะไร เราแค่อ่านมาเยอะ แล้วไม่อยากให้คนเข้าใจประวัติศาสตร์ผิดไปน่ะค่ะ จริงๆ ไม่ต้องจริงจังขนาดนี้ก็ได้แหละ เพราะก็เป็นแค่นิยาย แต่พอดีนักเขียนกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในอดีตด้วยไง เลยต้องจริงจังนิดนึง