... در زبان شمالی، «گالش» به معنی چوپان است و از آنجا که این افراد، همآغوش با صحرا و دامن طبیعت بودند، عموما انسان هایی دارای قلوب پاک هستند. چوپان ها از لذت بخش ترین مواهب طبیعت مانند هوای پاک و غذای سالم استفاده می کردند.
راستش فکر نمیکردم داستان زندگی یک راهزن تا این اندازه برایم جذاب باشد. کتاب پر از اتفاق و ماجراست و آدم دلش میخواهد بداند عباس و شیرالله در ادامه چه خواهند کرد. چیزی که بیشتر از همه برایم جالب بود، این بود که میبینیم آدمها چطور ممکن است با چند اتفاق تلخ، از مسیری که برای زندگیشان انتخاب کردهاند دور شوند. شاید بعضی قسمتها کمی طولانی باشد، اما در مجموع کتابی سرگرمکننده و خواندنی است که از خواندنش پشیمان نمیشوید.
امتیاز بهش نمیدم چون وقتی دبیرستان بودم سرسری از کتابخانه محل امانت گرفتم و خوندمش و زیاد خوشم نیومد ،ولی اگه خونده بودم شاید میشد نوسالژی به قول امروزی ها یه کتاب دیگه هم بود به اسم شمشیر شکسته یا ده شمشیر شکسته از این نویسنده یا ذبیح لله منصوری که اونموقع خیلی طرفدار داشت