Griffioen de hoofdpersoon en zijn grote liefde voor Lien,zijn verweven als zinnelijke draad in deze roman. Schilder,soldaat,minnaar ,vriend, Leiden met zijn kunstacademie,en koloniaal Nederlands Indië,worden neergezet in gulzige,aardse zintuigelijke taal,à la Jan Cremers,humor zonder schaamte.
Dood en eros,dansen samen, in een tijd van tweede wereldoorlog en het kolonialisme.
De mensen in deze roman houden je in hun ban, zoals de excentrieke oom,die het alledaagse met peper en Indische kruiden en verhalen boeiender maken,voor de jonge Griffioen. Nederlandse landschappen en exotisch uitbundige natuur van Nederlands Indië, elk met zijn mensen,families en drama's. Het koloniale verleden,wat hij onverbloemd als roof neerschrijft,met boten over zee en strijd. En als ijkpunt "Lien",die hij ten alle prijs na reist.
Zelf kan ik deze roman goed smaken,aanrader wie boeken van Jan Wolkers wil ontdekken. Destijds nog aangeschaft in Leiden,naar aanleiding van tentoonstelling van wijlen Jan Wolkers.