Ik heb een tijdje getwijfeld of ik dit boek toch geen drie sterren zou geven, maar een paar zaken weerhouden me daar toch van, zijnde:
- Echt spannend vond ik het verhaal niet echt. Er zaten zeker spannende momenten in hier en daar, maar als je me zou vragen of ik het verhaal in het algemeen spannend zou noemen, zou ik eerder "Goh" zeggen dan "Ja!", en als een thriller niet meteen die tweede reactie uitlokt weet je dat er iets scheef zit. Nu, ik was aangenaam verrast dat ondanks de thematische gelijkenissen met Dan Brown (of althans met Inferno, het enige Dan Brown boek dat ik gelezen heb), Lubach niet in de val trapt om het thrilleraspect en het cultuurhistorische voor elkaars voeten te laten lopen, maar toch pakte het boek me vaak niet echt. Ontsnappingen uit benarde situaties waren te gemakkelijk en vanzelfsprekend, de inzet lag vaak wat laag naar mijn mening en de link tussen de inzet en de personages was vaak wat zoek. De inzet van de hele zoektocht was op zich natuurlijk heel hoog, maar ik vond niet voldoende uitgewerkt waarom net die personages net om die dingen zouden moeten geven, laat staan waarom ik me er emotioneel bij betrokken zou moeten voelen.
- De personages vond ik niet voldoende uitgewerkt. Naar mijn mening misten ze vrij veel persoonlijkheid en onderscheidende kenmerken, waardoor het plot en de inzet ook minder binnenkomen. Ik was niet zo heel bang als de hoofdpersonages in de problemen zaten, omdat ik niet zo heel veel om ze gaf en wist dat ze er wel uit gingen komen. Sommige personages voelden ook meer als verplichte elementen in een thriller dan als echte personages met een persoonlijkheid en een leven buiten de zaken die er moesten zijn om hun opgelegde rol in het verhaal te vervullen.
- Het verhaal vond ik niet altijd even goed uitgewerkt. Sommige wendingen en beslissingen voelden eerder, zoals eerder vermeld bij de personages, als verplichte nummers bij een thriller (bv. verdacht worden door en op de vlucht zijn van de politie terwijl je eigenlijk de good guy bent), die dan onvoldoende onderbouwd en verantwoord werden. De twists vond ik vaak ofwel voorspelbaar (zonder dat dat een leuk dramatisch ironie dingetje opleverde) ofwel niet echt leidend tot enige aha-erlebnis, maar eerder een "Oh, oké dan"-gevoel. Opnieuw, echt niet wat je wil zeggen over een thriller.
Als ik halve sterren kon geven was dit zeker een 2.5, want ondanks alles vind ik het wel een degelijk functionerend ding, maar gewoon niet meer dan dat. Tijdens het lezen was ik op zich wel betrokken en wou ik op zich wel voortlezen omdat ik op zich wel wou ontdekken hoe het mysterie in elkaar zat, maar hier en daar had ik toch de gedachte: "Eigenlijk zou ik liever een betere thriller willen lezen."
Wow, nu ik het zo zie klinkt dat wel heel scherp, maar ik meen het eigenlijk wel. Dit doet voor alle duidelijkheid geen afbraak aan de man zelf, want Zondag met Lubach en De Avondshow met Arjen Lubach vind ik werkelijk geniaal. Dit boek dus niet zo.