สงสัยว่าเป็นเพราะมันเป็นซีรีย์ แต่ดันโผล่มาอ่านเล่มนี้เลย งงนิดหน่อยนะ แต่ก็ไม่มาก
เรื่องราวของเปมทัต กับแม่หมอร้านแอนทิคอย่างหนูพู่ ที่ได้ใกล้ชิดกันเกินห้ามใจ ท่ามกลางเหล่าผีวิญญาณ คดีซับซ้อนซ่อนเงื่อน และตัวร้ายสำคัญคือฝาแฝดคนโตของเปมทัต ที่โผล่มาทีไรก็เลวแบบสุดกู่ ชนิดที่งงเลยว่าเป็นฝาแฝดกันหรือนี่
ปมเกี่ยวกับการคลี่คลายคดีก็สนุกสนานตื่นเต้น คลี่คลายได้น่าสนใจ (อาจจะเว่อร์นิดๆไปบ้าง) เหล่าผีก็สร้างสีสันดี
แต่เราจะตะขิดตะขวงก็ความขัดแย้งระหว่างเปมทัตกับฝาแฝดคนโตของเขานั่นล่ะ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะชังอะไรกันขนาดนั้น (แต่แอบชอบคาแรกเตอร์ตัวร้ายคนนี้นะ แบบ...นิ่งกว่า ในขณะที่พระเอกเราเข้าฉากกับคนนี้ทีไรกลายเป็นด๋อยไปทุกที เพราะได้แต่เถียงเขา แต่ท่าทีเนี่ยแพ้ตัวร้ายราบคาบ) กับจุดที่รู้สึกแปลกอย่างหนึ่งคือ สาเหตุที่แฝดพี่ตัวร้ายคนนี้ตามเกลียดพระเอก คือแบบ...สาเหตุแค่เนี้ยน่ะเหรอ ถึงเกลียดกันจะเป็นจะตาย มันไม่ใช่ความผิดที่พระเอกทำด้วยซ้ำ แต่อ้างสาเหตุนี้มาเกลียดเขา?? งงนะ ทั้งที่ความจริงแล้วถ้าคดีพลิก คนที่ควรตามอาฆาตควรจะเป็นพระเอกด้วยซ้ำ ที่สมควรจะได้ทุกอย่างแต่ไม่ได้ แต่อันนี้...คนที่ได้ครอบครองทุกอย่าง....ดันมาตามรังควานคนที่ไม่ได้ คือ...เหมือนหาเหตุผลมากเกินไปจน logic การคลี่คลายเรื่องมันแปร่งๆ
ส่วนตัวให้คะแนนเรื่องนี้ 7.5 จากเต็มสิบนะ ถือว่ามาตรฐานงานเขียนดีทีเดียวสำหรับนักเขียนท่านนี้