Als Suzan tijdens het opruimen van haar moeders huis een krantenbericht tegenkomt over een oude verkrachtingszaak, maakt dat het nodige bij haar los. Maar bij alle problemen die ze tegenkomt krijgt ze steun van haar man, Ron. Tenminste, dat denkt ze.
Fred is een tbs’er die na een lange periode van opsluiting, zorg en begeleiding weer op eigen benen staat en zijn steentje mag gaan bijdragen aan de maatschappij. Hij vindt een baan in de keuken van een restaurant. Soms heeft hij een terugval, die leidt tot agressief gedrag en een greep naar de fles.
En dan kruisen de paden van Fred en Suzan elkaar.
René Appel is een meester in het beschrijven van de alledaagse werkelijkheid in de Nederlandse samenleving. Zijn psychologische thrillers horen bij iedere liefhebber van het genre in de kast te staan.
Dit boek is op zich best aardig qua leesbaarheid. Alleen als ik een boek van René Appel lees verwacht ik een spannend verhaal. In dit boek zit de enige spanning in de vraag of het nog een keer spannend gaat worden. Helaas komt dat moment niet.
Deze auteur heeft eigenlijk geen introductie meer nodig. Hij wordt wel eens ‘the godfather van de Nederlandse thriller’ genoemd. Heeft al vele titels op zijn naam staan, viel al een aantal keer in de prijzen en zelfs één van zijn boeken werd succesvol verfilmd (Schone Handen). Verzwegen is zijn meest recente thriller.
Als Suzan haar moeder haar op haar sterfbed nog iets lijkt te willen vertellen, maar ze niet kan achterhalen wat, komt ze even later tijdens het opruimen van haar moeders spullen een krantenbericht tegen over een oude verkrachtingszaak. Nieuwsgierig als ze is gaat ze op onderzoek uit. Heeft dit iets met haar verleden te maken?
Dat een Appel meestal garant staat voor een goede thriller, weten we inmiddels. Hij weet als geen ander mensen zoals jij en ik te beschrijven. Of dat nu mensen zijn aan de onder of bovenkant van de maatschappij. Ook in Verzwegen zet hij weer een aantal sterke en overtuigende karakters neer. Suzan, een vrouw met op het eerste oog een gelukkig leven. Fred, een TBS-er met hier en daar een woedeaanval en zo nu en dan wat losse handjes. En dat alles weer op een prachtige, heldere en duidelijke manier beschreven. Het boek is niet zo zeer een thriller, maar meer een mooie misdaadroman, waarin Appel diverse dingen de revue laat passeren. Overspel, Moord en dochter-moeder-vaderliefde, en een vrouw op zoek naar de waarheid.
Met Verzwegen heeft Appel weer een goed boek afgeleverd, waar ik als enige op aan kan merken, dat het net een tikkeltje spannender had mogen wezen. Voor de rest een prima boek!
(Zie de boekbeschrijving voor korte inhoud van het verhaal.)
René Appel staat in de regel garant voor gedegen literaire thrillers. Ogenschijnlijk eenvoudig, maar met subliem uitgewerkte karakters van de hoofdrolspelers. Heel subtiel sluipt dan de spanning erin en blijkt dat die eenvoud bedrieglijk is. Ook Verzwegen is eenvoudig van opzet, echter niet slechts ogenschijnlijk. Het gaat over alledaagse mensen die zowel goede als verkeerde alledaagse dingen doen, maar de verdieping blijft uit. Mogelijkheden te over om die in te brengen, zou je denken, echter al wat er komt is een mooi verhaal, niet meer dan dat. Suzan, Ron, Lieke, Fred, Tibo en anderen worden netjes geïntroduceerd, maar blijven vlakke personages die weinig indruk maken.
Spanning ontbreekt vrijwel totaal, ook onderhuids of tussen de regels door is die niet te bespeuren, waarmee Verzwegen in de driesterrenmiddenmoot terechtkomt. Nipt. Jaja, op tweederde van het boek wordt er iemand vermoord (of is het doodslag?), maar één dode maakt in dit geval geen thriller, daar is meer voor nodig. Het einde maakt iets goed, desondanks overheerst - althans bij mij - een gevoel van teleurstelling, want Appel kiest voor een gemakkelijke weg. Wat rest is fantaseren over wat nog kan volgen ná de slotregels, dat is pas spannend!
Ik zal gelijk met de deur in huis vallen, ik had van dit boek veel meer verwacht. Voor een thriller vind ik het verhaal namelijk erg braafjes en terughoudend. Pas ver in de tweede helft komt er spanning in beeld en dan nog blijft het oppervlakkig.
Mijn volledige leeservaring is terug te vinden op mijn blog
Wat een leuk verhaal van Rene Appel, ‘Verzwegen’. Als eerste kennismaking is het zeker niet slecht, maar waar is de spanningsboog. Het thrillereffect? Want dit stond wel op de cover, een thriller, geschreven door de godfather van de Nederlandse thriller. Rene Appel is al 25 jaar thrillerschrijver lees ik ergens. Wanneer je dan als eerste kennismaking een boek leest van deze auteur, dan verwacht je ook wel wat spanning. Laat ik voorop stellen dat het verhaal leuk is, de personages worden heel goed uitgewerkt. Je ziet het voor je ogen gebeuren en dat is echt wel goed te noemen, wanneer je zo kunt schrijven. En die schrijfstijl is mooi, je verveelt je dan ook geen moment. Want je wilt echt wel weten hoe dit verhaal afloopt. En dat is echt heel verrassend. Maar persoonlijk vond ik het meer een misdaadroman. En voor een misdaadroman zitten alles erin. De liefde, het vreemdgaan, een terug gevonden vader, het overlijden van een moeder, en dat wordt dan overgoten met wat spanning. Het is meer een cold case die wat wordt uitgebreid. Maar alles bij elkaar heb ik een paar hele leuke uurtjes leesplezier gehad. En dat is ook niet onbelangrijk.
Het is mij een raadsel hoe deze schrijver wordt gerekend tot de top van de Nederlandse thrillerauteurs. Ik vind dit een flauw boek, in geen enkel opzicht spannend, met bordkartonnen karakters, een rare plot waarin de ontwikkelingen op een rare manier verteld worden, en waarvan de tijdlijn systematisch door de war wordt gehaald. En waar dat 'verzwegen' op slaat, ontgaat me. De godfather van de Nederlandse literaire thriller - kom op zeg. Het boek is noch literair noch thriller. Eenmalige poging wat mij betreft.
The characters are insufficiently developed to really identify with them. There is no thriller component to the book. The "crime" happens almost towards the end of the book, so reading it I'm constantly wondering what the crime is going to be. The "resolution" happens towards the very end and its very sad for everyone. I wish I had not spent my time reading this book. This is the first and last book I intend to read by Appel. He's supposed to be one of the great thriller authors???
Een ware kunst om zo’n saai boek te schrijven. Het kostte me totaal geen moeite om het een heel weekend links te laten liggen. Waardeloos einde ook. Één ster voor de moeite.
Het leek een veelbelovend plot maar viel op alle fronten tegen. Zowel de verhaallijn als de karakters waren teleurstellend en ik was blij dat toen het boek uit was.
Tijdverdrijf. Niet bijzonder, Appel schrijft makkelijk, maar als je te snel meerdere van zijn boeken achter elkaar leest gaan de personages op elkaar lijken.
Het echtpaar Ron en Suzan heeft een winkel in tweedehands meubilair. Ron zorgt voor de nieuwe aanvoer van goederen, Suzan zorgt voor de winkel. Ze heeft het daar zo druk mee, dat er een assistente moet komen. Ron vindt die dame zo leuk, dat hij Suzan inruilt voor Lieke. De moeder van Suzan heeft op haar sterfbed iets verteld over de vader van Suzan. Voordien werd daar nooit over gesproken. Suzan gaat op zoek en vindt haar natuurlijke vader. Hij is net vrij, na een jarenlange gevangenisstraf. Fred is een wat labiele man, die zich altijd benadeeld voelt, veel drinkt en dan agressief wordt. Iedereen die een duwtje krijgt lijkt bijna dood neer te vallen. Iedereen lijkt daar vervolgens schuld aan te hebben.
Ik hoorde dit als luisterboek. Helaas vond ik de stem van de dame, die voorlas, zo vervelend, dat het mijn oordeel over dit boek negatief beïnvloedde. Voorlopig ben ik weer even genezen van mijn behoefte aan luisterboeken.