What do you think?
Rate this book
Onderweg
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
November 7, 2021
5 voor het fotogenie van de ene, 1 voor het kotsmisselijk makende zelfingenomen dedain van de andere
April 3, 2018
Zo'n mooi tijdsdocument, dit boek. In de eerste plaats natuurlijk door de prachtige foto's van Herman Selleslags, maar ook het verhaal dat journalist/kineast/docent/schrijver Marc Didden brengt moet alvast iedereen betoveren die in de jaren '70 al verslingerd was aan Humo, dat radio- en tv-weekblad met zijn toch wel heel eigen stijl.
Zijn beschrijvingen over de manier van werken op de redactie ('Alle dagen feest!') of over de reizen naar London, Jamaica of New York om er de grootheden van de rock, pop, reggae en punk te gaan interviewen, zitten vol humor.
Didden flaneert door dit boek zoals hij door het leven geflaneerd heeft: van een blauwtje bij zijn eerste interview met een échte ster ('May I ask you a question', vraagt de verlegen scheet aan Tina Turner, waarop zij: 'No, Sweetheart'. En weg is ze.) tot de hilarische avonturen wanneer hij een interview met Bob Marley krijgt in ruil voor auto-onderdelen; van zijn wonderjaren met Herman in New York, waar ze in één bed slapen of helemaal van Upper West Side naar Chinatown wandelen ('Iedereen verklaarde ons gek!'); van zijn aarzelende pogingen om zijn eerste filmscenario niet alleen aan de man te brengen, maar ook nog zelf te willen regisseren; van zijn euforie om het wereldwijde succes van zijn eerste film 'Brussels by night' tot de ontgoocheling om zijn tweede 'Istanbul' ('nooit meer een film beginnen als het scenario niet goed zit') of de onverschilligheid waarmee 'Sailors don't cry' onthaald werd.
Tussen dit alles door weeft Didden nog een heuse liefdesverklaring aan Schaarbeek, de Brusselse randgemeente waar hij is opgegroeid, maar ook zijn hele professionele leven is bezig geweest als docent aan de filmafdeling op de 'LUCA School of Arts'.
Altijd onderweg dus, die Didden, die ons met zijn vlotte, nooit vervelende, vaak humoristische en rake schrijfstijl meeneemt langs de mooiste en af en toe ook een paar van de donkerste kantjes van zijn leven. Goed voor een halve dag leesplezier van niveau, en dan zouden we nog het kijkplezier vergeten dat de foto's van zijn kompaan Herman eraan toevoegen.
Zijn beschrijvingen over de manier van werken op de redactie ('Alle dagen feest!') of over de reizen naar London, Jamaica of New York om er de grootheden van de rock, pop, reggae en punk te gaan interviewen, zitten vol humor.
Didden flaneert door dit boek zoals hij door het leven geflaneerd heeft: van een blauwtje bij zijn eerste interview met een échte ster ('May I ask you a question', vraagt de verlegen scheet aan Tina Turner, waarop zij: 'No, Sweetheart'. En weg is ze.) tot de hilarische avonturen wanneer hij een interview met Bob Marley krijgt in ruil voor auto-onderdelen; van zijn wonderjaren met Herman in New York, waar ze in één bed slapen of helemaal van Upper West Side naar Chinatown wandelen ('Iedereen verklaarde ons gek!'); van zijn aarzelende pogingen om zijn eerste filmscenario niet alleen aan de man te brengen, maar ook nog zelf te willen regisseren; van zijn euforie om het wereldwijde succes van zijn eerste film 'Brussels by night' tot de ontgoocheling om zijn tweede 'Istanbul' ('nooit meer een film beginnen als het scenario niet goed zit') of de onverschilligheid waarmee 'Sailors don't cry' onthaald werd.
Tussen dit alles door weeft Didden nog een heuse liefdesverklaring aan Schaarbeek, de Brusselse randgemeente waar hij is opgegroeid, maar ook zijn hele professionele leven is bezig geweest als docent aan de filmafdeling op de 'LUCA School of Arts'.
Altijd onderweg dus, die Didden, die ons met zijn vlotte, nooit vervelende, vaak humoristische en rake schrijfstijl meeneemt langs de mooiste en af en toe ook een paar van de donkerste kantjes van zijn leven. Goed voor een halve dag leesplezier van niveau, en dan zouden we nog het kijkplezier vergeten dat de foto's van zijn kompaan Herman eraan toevoegen.
July 4, 2016
Een hartverwarmende terugblik op het leven van Marc Didden als journalist, interviewer en filmmaker, in zijn bekende laconieke, virtuoze, droogkomische stijl, gelardeerd met sublieme foto's van Herman Selleslags. Wie wil weten waarom Humo vroeger wel uiterst leesbaar en relevant was: lees dit boek. Vergeet ook het voorwoord van het onvolprezen Humohoofd Guy Mortier niet (die man is zo hard en snel! Ik zag onlangs zelfs op een zak cement staan: "Mortier rapide"). Minpuntjes? De ietwat lege en dwaze titel van het boek? Anekdotiek voor ingewijden?
February 15, 2016
Wel hele mooie foto's van H. Selleslaghs maar van de inhoud had ik heel wat meer verwacht.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews