What do you think?
Rate this book
პოემები
ვაჟა-ფშაველას პოემების თითქმის სრული კრებული. წიგნში შესულია როგორც საყოველთაოდ აღიარებული შედევრები (ალუდა ქეთელაური, სტუმარ-მასპინელი, ბახტრიონი, გველის-მჭამელი) ასევე შედარებით ნაკლებად ცნობილი პოემებიც.
- GenresGeorgian
672 pages, Hardcover
Published January 1, 1990
1 person is currently reading
12 people want to read
About the author
Vazha-Pshavela
38 books123 followersVazha-Pshavela (Georgian: ვაჟა-ფშაველა, July 26, 1861 – July 10, 1915) is the pen-name of the Georgian poet and writer Luka Razikashvili , a classic of the new Georgian literature.
Vazha-Pshavela was born in a small village Chargali (Pshavi mountainous province in Eastern Georgia) in a family of clergyman. He graduated from the Pedagogical Seminary in Gori 1882, where he became close to Georgian populists (narodniki). Then 1883 entered Law Department of St. Petersburg University (Russia) as a non-credit student, but returned to Georgia in 1884 due to financial restraints. Worked as a teacher of Georgian language. He was also a famous representative of a National-Liberation movement of Georgia.
Vazha-Pshavela started his literature activities in mid-1880s. In his works, he portrayed everyday life and psychology of his contemporary Pshavs. Vazha-Pshavela is the author of many world-class literary works - 36 epics, about 400 poems ("Aluda Ketelauri", "Bakhtrioni", "Gogotur and Apshina", "Host and Guest", "Snake eater", "Eteri", "Mindia", etc.), plays, and stories, as well as ethnographic, journalistic, and critic articles. He pictured the highlanders' life almost exactly ethnographically and still recreated an entire world of mythological concepts. In his poetry, the poet addressed the heroic past of his people and appealed to the struggle against external and internal enemies (poems A Wounded Snow Leopard (1890), A Letter of a Pshav Soldier to His Mother (1915), etc.).
In his best epic compositions, Vazha-Pshavela exposed the problems of interaction between an individual and a society, a human and nature, love and duty before the nation. A conflict between an individual and a temi (community) is depicted in epics Aluda Ketelauri (1888, Russian translation, 1939) and Guest and Host (1893, Russian translation 1935); its characters choose against some obsolete laws of their community.
As a nature admirer, Vazha-Pshavela knows no comparison in Georgian poetry. His landscapes are full of motion and internal conflicts. The language is saturated with all the riches of his native language, and yet this is an impeccably exact literary language. Thanks to excellent translations into Russian (by Nikolay Zabolotsky, V. Derzhavin, Osip Mandelshtam, Boris Pasternak, S. Spassky, Marina Tsvetaeva, and others), translations into English (by Donald Rayfield, Venera Urushadze, Lela Jgerenaia, Nino Ramishvili, and others), translations into French (by Gaston Bouatchidzé), translations into German (by Yolanda Marchev, Steffi Chotiwari-Jünger) Vazha-Pshavela's compositions have became available to representatives of other nationalities of the ex-USSR.
Vazha-Pshavela died in Tiflis on July 10, 1915. Buried in the same place, in the Pantheon of the Mtatsminda Mountain. He was a representative of a National-Liberation movement of Georgia.
Poems and narrative stories of Vazha-Pshavela are published in more than 20 languages.
The mountaineer poet Vazha-Pshavela is indeed, as Donald Rayfield writes,‘qualitatively of a greater magnitude than any other Georgian writer’.[1]
The five epic poems of Vazha-Pshavela ('Aluda Ketelauri' (1888), 'Bakhtrioni' (1892), 'Host and Guest' (1893), 'The avenger of the blood' (1897), 'Snake eater' (1901)) is based on the principle Golden ratio, thus this poems resembles the works of Ancient and Renaissance authors
Vazha-Pshavela was born in a small village Chargali (Pshavi mountainous province in Eastern Georgia) in a family of clergyman. He graduated from the Pedagogical Seminary in Gori 1882, where he became close to Georgian populists (narodniki). Then 1883 entered Law Department of St. Petersburg University (Russia) as a non-credit student, but returned to Georgia in 1884 due to financial restraints. Worked as a teacher of Georgian language. He was also a famous representative of a National-Liberation movement of Georgia.
Vazha-Pshavela started his literature activities in mid-1880s. In his works, he portrayed everyday life and psychology of his contemporary Pshavs. Vazha-Pshavela is the author of many world-class literary works - 36 epics, about 400 poems ("Aluda Ketelauri", "Bakhtrioni", "Gogotur and Apshina", "Host and Guest", "Snake eater", "Eteri", "Mindia", etc.), plays, and stories, as well as ethnographic, journalistic, and critic articles. He pictured the highlanders' life almost exactly ethnographically and still recreated an entire world of mythological concepts. In his poetry, the poet addressed the heroic past of his people and appealed to the struggle against external and internal enemies (poems A Wounded Snow Leopard (1890), A Letter of a Pshav Soldier to His Mother (1915), etc.).
In his best epic compositions, Vazha-Pshavela exposed the problems of interaction between an individual and a society, a human and nature, love and duty before the nation. A conflict between an individual and a temi (community) is depicted in epics Aluda Ketelauri (1888, Russian translation, 1939) and Guest and Host (1893, Russian translation 1935); its characters choose against some obsolete laws of their community.
As a nature admirer, Vazha-Pshavela knows no comparison in Georgian poetry. His landscapes are full of motion and internal conflicts. The language is saturated with all the riches of his native language, and yet this is an impeccably exact literary language. Thanks to excellent translations into Russian (by Nikolay Zabolotsky, V. Derzhavin, Osip Mandelshtam, Boris Pasternak, S. Spassky, Marina Tsvetaeva, and others), translations into English (by Donald Rayfield, Venera Urushadze, Lela Jgerenaia, Nino Ramishvili, and others), translations into French (by Gaston Bouatchidzé), translations into German (by Yolanda Marchev, Steffi Chotiwari-Jünger) Vazha-Pshavela's compositions have became available to representatives of other nationalities of the ex-USSR.
Vazha-Pshavela died in Tiflis on July 10, 1915. Buried in the same place, in the Pantheon of the Mtatsminda Mountain. He was a representative of a National-Liberation movement of Georgia.
Poems and narrative stories of Vazha-Pshavela are published in more than 20 languages.
The mountaineer poet Vazha-Pshavela is indeed, as Donald Rayfield writes,‘qualitatively of a greater magnitude than any other Georgian writer’.[1]
The five epic poems of Vazha-Pshavela ('Aluda Ketelauri' (1888), 'Bakhtrioni' (1892), 'Host and Guest' (1893), 'The avenger of the blood' (1897), 'Snake eater' (1901)) is based on the principle Golden ratio, thus this poems resembles the works of Ancient and Renaissance authors
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
October 15, 2016
და აი,გუშინ კვლავ დავუბრუნდი 'ბუნების მგოსანს.'
დაახლოებით 10 წლის წინ მაჩუქეს წიგნი,რომელშიც ქართველი მწერლების ბიოგრაფიები იყო თავმოყრილი. ვაჟას ბიოგრაფია იწყებოდა მსგავსი სიტყვებით: ფრანგმა მსახიობმა ალენ დელონმა, ამასწინათ, ინტერვიუში განაცხადა , საშინელი დეპრესია(თუ რაღაც მსგავსი) მქონდაო, არაფერი მშველოდა. წავიკითხე ვაჟა-ფშაველას შემოქმედება და მაშინვე გამომიყვანა მდგომარეობიდანო.
მაშინ 7 წლის ვიყავი,ამიტომ,ბუნებრივია,ვერ ვაცნობიერებდი ამ სიტყვების არსს,მნიშვნელობას,თუმცაღა , რა გასაკვირია , მაინც და მაინც ეს ფრაზა რომ ჩამებეჭდა გონებაში.ჩვენთვის ხომ მაინც ახლოა,ჩვენია ვაჟა და სულ სხვა ღირებულებების მქონე ქვეყნის შვილისგან ასმაგად სიამაყის აღმძვრელია მსგავსი შეფასება.
არ მეგულება ბევრი მწერალი თუ პოეტი, თავიდან და თავიდან რომ წაიკითხავ მრავალჯერ და ისევ იმავე ემოციებს აღძრავს შენში, როგორც პირველი წაკითხვისას, არ გაბეზრებს თავს და პირიქით,ყოველი ახალი ურთიერთობა მასთან , ახალ რაღაცებს აღმოგაჩენინებს შენშიც და შენ გარშემო არსებულ რეალობაშიც.
არც სხვა ვინმე მეგულება, ლუკა რაზიკაშვილივით რომ გრძნობდეს ბუნებას,სიტყვებით ქსოვდეს ემოციებს,რომელიც შველთან,მთებთან,იასა თუ პირიმზესთან საუბრისას ეუფლება. 'გველის-მჭამელია' ვაჟა,მინდიასგან განსხვავებით ,სიცოცხლის ბოლომდე რომ ესმოდა მოკვდავთათვის ' უსულო საგნების'.
"რამ შემქმნა ადამიანად,
რატომ არ მოველ წვიმადა?'
ფშაველის ყოველი სიტყვა პირდაპირპროპორციულია აჩქარებული გულისცემისა და პულსის.
ერთი-ორ ფრაზაში ატევდა ცხოვრების მთელ ფილოსოფიას.
' ნუ მავლევ ქვეყანაზედა გაციებულის ლეშითა.' ან თუნდაც, 'მკვდარია უგრძნობი კაცი,უსაზარლესი მკვდარზედა.'
ლიტერატურის მთვარი არსი ,მკითხველში ფიქრის აღძვრაა ,მასთან საუბარი,კამათი და უკეთეს პიროვნებად ჩამოყალიბება.
ჰოდა,როგორც ვაჟა იტყოდა : ,ნისლი ფიქრია მთებისა,იმათ კაცობის გვირგვინი '-ო.
გვიყვარდეს ვაჟა, ანუ გვიყვარდეს საქართველო.^
დაახლოებით 10 წლის წინ მაჩუქეს წიგნი,რომელშიც ქართველი მწერლების ბიოგრაფიები იყო თავმოყრილი. ვაჟას ბიოგრაფია იწყებოდა მსგავსი სიტყვებით: ფრანგმა მსახიობმა ალენ დელონმა, ამასწინათ, ინტერვიუში განაცხადა , საშინელი დეპრესია(თუ რაღაც მსგავსი) მქონდაო, არაფერი მშველოდა. წავიკითხე ვაჟა-ფშაველას შემოქმედება და მაშინვე გამომიყვანა მდგომარეობიდანო.
მაშინ 7 წლის ვიყავი,ამიტომ,ბუნებრივია,ვერ ვაცნობიერებდი ამ სიტყვების არსს,მნიშვნელობას,თუმცაღა , რა გასაკვირია , მაინც და მაინც ეს ფრაზა რომ ჩამებეჭდა გონებაში.ჩვენთვის ხომ მაინც ახლოა,ჩვენია ვაჟა და სულ სხვა ღირებულებების მქონე ქვეყნის შვილისგან ასმაგად სიამაყის აღმძვრელია მსგავსი შეფასება.
არ მეგულება ბევრი მწერალი თუ პოეტი, თავიდან და თავიდან რომ წაიკითხავ მრავალჯერ და ისევ იმავე ემოციებს აღძრავს შენში, როგორც პირველი წაკითხვისას, არ გაბეზრებს თავს და პირიქით,ყოველი ახალი ურთიერთობა მასთან , ახალ რაღაცებს აღმოგაჩენინებს შენშიც და შენ გარშემო არსებულ რეალობაშიც.
არც სხვა ვინმე მეგულება, ლუკა რაზიკაშვილივით რომ გრძნობდეს ბუნებას,სიტყვებით ქსოვდეს ემოციებს,რომელიც შველთან,მთებთან,იასა თუ პირიმზესთან საუბრისას ეუფლება. 'გველის-მჭამელია' ვაჟა,მინდიასგან განსხვავებით ,სიცოცხლის ბოლომდე რომ ესმოდა მოკვდავთათვის ' უსულო საგნების'.
"რამ შემქმნა ადამიანად,
რატომ არ მოველ წვიმადა?'
ფშაველის ყოველი სიტყვა პირდაპირპროპორციულია აჩქარებული გულისცემისა და პულსის.
ერთი-ორ ფრაზაში ატევდა ცხოვრების მთელ ფილოსოფიას.
' ნუ მავლევ ქვეყანაზედა გაციებულის ლეშითა.' ან თუნდაც, 'მკვდარია უგრძნობი კაცი,უსაზარლესი მკვდარზედა.'
ლიტერატურის მთვარი არსი ,მკითხველში ფიქრის აღძვრაა ,მასთან საუბარი,კამათი და უკეთეს პიროვნებად ჩამოყალიბება.
ჰოდა,როგორც ვაჟა იტყოდა : ,ნისლი ფიქრია მთებისა,იმათ კაცობის გვირგვინი '-ო.
გვიყვარდეს ვაჟა, ანუ გვიყვარდეს საქართველო.^
January 16, 2016
ვაჟა-ფშაველაზე საუბრისას ლევან ბერძენიშვილს უყვარს ხოლმე იმ 2x2=4 ფაქტის აღნიშვნა, რომ მწერლის შემთხვევაში არსებობს ორი ადამიანი, 1 - ვინც წერს და 2 - ვინც ცხოვრობს. ვაჟას შემთხვევაში საერთოდაც ამ ორ ადამიანს სხვადასხვა სახელი ქვიაო. საბოლოო ჯამში ვეთანხმები, თუმცა მცირე კორექტივით, რომ აი ამ პოემების თითქმის სრული კრებულის მიხედვით, აქ ბევრი რამე სწორადაც რომ ლუკა რაზიკაშვილის დაწერილია და არა ვაჟა-ფშაველასი, იმდენად დიდი და თვალსაჩინოა სხვაობა ტოპ-პოემებსა და სხვა დანარჩენებს შორის, ხოლო 1900-იანების პოემებიდან "ცოლი ანუ ჩემი თავგადასავალი" საუკთესო რომ იქნება, ისიც მხოლოდ კომედიური ეფექტის გამო, რაღა უნდა თქვა (გველის-მჭამელი (1902) გამონაკლისია).
თუმცა, მანამდე წაკითხული "სკოლის მასალა" შედევრებს უნდა ვაღიარო, რომ მიემატა ერთი, "სისხლის ძიება", ოღონდ დააკლდა ერთიც - "ბახტრიონი" (ძალიან მაგარია ესეც, უბრალოდ არა იმ დონის).
მოკლედ, 5-ბალიანი სისტემით პოემებს ასე შევაფასებდი:
5 - გველის-მჭამელი, სტუმარ-მასპინძელი, ალუდა ქეთელაური, სისხლის ძიება,
4 - გოგოთურ და აფშინა, ბახტრიონი, ხის ბეჭი
3 - გიგლია, სულა და კურდღელა, კოპალა, ივანე კოტორაშვილის ამბავი, უიღბლო იღბლიანი, ცოლი ანუ ჩემი თავგადასავალი, საშობაო ამბაი
2 - მოხუცის ნათქვამი, მონადირე, დაჭრილი ვეფხვი, ილო, ანა-ბულბული, მეჯლისი ლომისა, ახუნდი, მამიდის დანაბარები, ძაღლიკა ხიმიკაური, სიტყვა, ნახევარ-წიწილა, ღილა და კვირისა, მთათა ერთობა, დედა-შვილები, მანდილი, კაცი მართალი
1 - ყველა დანარჩენი
თუმცა, მანამდე წაკითხული "სკოლის მასალა" შედევრებს უნდა ვაღიარო, რომ მიემატა ერთი, "სისხლის ძიება", ოღონდ დააკლდა ერთიც - "ბახტრიონი" (ძალიან მაგარია ესეც, უბრალოდ არა იმ დონის).
მოკლედ, 5-ბალიანი სისტემით პოემებს ასე შევაფასებდი:
5 - გველის-მჭამელი, სტუმარ-მასპინძელი, ალუდა ქეთელაური, სისხლის ძიება,
4 - გოგოთურ და აფშინა, ბახტრიონი, ხის ბეჭი
3 - გიგლია, სულა და კურდღელა, კოპალა, ივანე კოტორაშვილის ამბავი, უიღბლო იღბლიანი, ცოლი ანუ ჩემი თავგადასავალი, საშობაო ამბაი
2 - მოხუცის ნათქვამი, მონადირე, დაჭრილი ვეფხვი, ილო, ანა-ბულბული, მეჯლისი ლომისა, ახუნდი, მამიდის დანაბარები, ძაღლიკა ხიმიკაური, სიტყვა, ნახევარ-წიწილა, ღილა და კვირისა, მთათა ერთობა, დედა-შვილები, მანდილი, კაცი მართალი
1 - ყველა დანარჩენი
October 3, 2017
სკოლაში ვაჟას ცუდად გვასწავლიდნენ, როგორც სხვა დანარჩენს. პროგრესული აზროვნების ზეიმი. პირადი ხასიათის პრობლემებს აუფასურებს ჩემში. ხშირად უნდა გადავიკითხო.
February 1, 2017
ვაჟა,ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი ქართველი მწერალია,მისი განსხვავებული კალამი და ფშავური ენა ,აორმაგებს ჩემს კარგ დამოკიდებულებას მისადმი.ვაჟას პოემები,ჰომ არასოდეს ტოვებს მკითხველს გულგრილს.მეც იმ მითხველთა სიაში ვარ,რომელთაც ვაჟას პოემებიდან ,,ბახტრიონის" გამორჩევა შეუძლიათ.შესანიშნავი სიუჟეტი,ბუნებისა ყოველწამიერი გამოღვიძება და შესაშური დასასრული მაძლევს იმის თქმის უფლებას,რომ ვაჟა გენიალური ქართველი მწერალი იყო და მისი ესე ნაშრომი,როგორც ყოველთვის მოწოდების სიმაღლეზეა.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews