Μια συλλογή με χριστουγεννιάτικα διηγήματα κορυφαίων συγγραφέων που δίνει ξεχωριστή διάσταση στη γνωστή γιορταστική ατμόσφαιρα των ημερών. Εξαιρετικές ιστορίες που ψυχαγωγούν με την ευρηματικότητά τους και αιφνιδιάζουν με την αυθεντικότητα, την αμεσότητα και το χιούμορ τους. Τα Χριστούγεννα ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να είναι μια περίοδος χαρούμενης αναστάτωσης και προσμονής. Απ’ όλες τις παλιές γιορτές τα Χριστούγεννα ξυπνούν τις πιο δυνατές και γλυκές αναμνήσεις. Οι προετοιμασίες σε κάθε μεριά για τις συναντήσεις και τα δείπνα που θα ενώσουν και πάλι φίλους και συγγενείς, τα δώρα της χαράς και του γλεντιού, αυτά τα δείγματα της φροντίδας για τον άλλον που αναζωογονούν τα καλά αισθήματα, οι πρασινάδες που στολίζουν τα σπίτια, έμβλημα της ειρήνης και της χαράς, τροφοδοτούν σχέσεις αγάπης και γενναιόδωρες συμπάθειες. Οι εγκάρδιες και φιλικές σχέσεις συνιστούν τη μαγεία των Χριστουγέννων.
Στο Χριστουγεννιάτικο δείπνο θα θυσιαστούν γαλοπούλες πνιγμένες στο βούτυρο, τσιτωμένες από την πλούσια γέμιση και μεθυσμένες από την τρούφα, καπόνια και όρνιθες, χήνες και πάπιες, μοσχάρι και αρνί. Τα μπαχαρικά και τα δαμάσκηνα θα πάρουν τη θέση τους μέσα σε πίτες και γλυκά. Και ενώ το κρασί θα ρέει άφθονο, η μουσική θα είναι στο σωστό τόνο για να χορέψει και να τραγουδήσει η νεολαία με φλόγα και ενθουσιασμό, ενώ οι ηλικιωμένοι θα κάθονται δίπλα στο τζάκι.
Librarian Note: There is more than one author by this name in the Goodreads database.
Samuel Langhorne Clemens, known by the pen name Mark Twain, was an American writer, humorist and essayist. He was praised as the "greatest humorist the United States has produced," with William Faulkner calling him "the father of American literature." His novels include The Adventures of Tom Sawyer (1876) and its sequel, Adventures of Huckleberry Finn (1884), with the latter often called the "Great American Novel." Twain also wrote A Connecticut Yankee in King Arthur's Court (1889) and Pudd'nhead Wilson (1894), and co-wrote The Gilded Age: A Tale of Today (1873) with Charles Dudley Warner.
Μια συλλογη διηγηματων, με έμφαση στην Αγγλοσαξωνική Παραδοση, χωρις Αγιους Βασιληδες, χρυσοσκονη, φωτεινα λαμπιονια και blockbuster. Λιγο παλιακό, με εντονο διδακτισμό και μαλλον ξεπερασμενο. Μεγαλα ονοματα όπως ο Χεμινγουεη, ο Τουειν, Λοντον σε οχι τοσο χαρακτηριστικές στιγμες τους. Ξεχωρισα το ομοτιτλο Χριστουγεννιατικο Δειπνο του Ν. Χορθον με εντονες κοινωνικες και ψυχολογικές αναφορές, το χιουμοριστικό Μετά το δειπνο του Τζερομ Τζερομ μια ιστορία φαντασματων, τα Χριστουγεννα της Κάρεν (μια εκδοχη του Κοριτσιου με τα Σπιρτα) της νορβηγιδας Α Σκρά, το δακρυβρεχτο Σαλβέτ και Μπερναντού και το πιο αναλαφρο Οι τρεις ψυθιριστές λειτουργιες των Χριστουγεννων του Α. Ντωντέ (με καποιες "μπιχτές" για το εκκλησιαστικό κατεστημενο) και το ψυχολογικό θριλερ Μαρκάιμ του Στηβενσον. Η αληθεια ειναι οτι η αισθηση που σου αφηνει ειναι μαλλον, πικρή και σκοτεινή ενω την ατμοσφαιρα θα την χαρακτηριζα γοτθική, τόσο, που με κανει να σκεφτομαι: "κάτω από τις γιρλαντες, τις μπαλες και τα φώτα τα Χριστουγεννα ειναι μια θλιβερη γιορτή"
Μια συρραφή χριστουγεννιάτικων κειμένων από την Αμερικανική και Αγγλική λογοτεχνία. Ένα, δύο είναι αξιόλογα και όχι τόσο γνωστά. Κάποια είναι αδιάφορα.