Ο ήλιος δύω

by Μαρία Μήτσορα

Unknown Binding

Published January 1, 1097

Reviews

[me_secina]

δεν ξέρω αν φταίει η ζωή μου ή η γραφή της αλλά με κάνει να (θέλω να) κλαίω

[Maria Konstantopoulou · Rating 4 out of 5]

Η Μήτσορα δίνει χώρο και στις πιο φευγαλέες στιγμές και σκέψεις να λάμψουν.

Και εδώ, όπως και στην Περίληψη του Κόσμου, όπως και στη Σκόρπια Δύναμη, η ανάγνωση μοιάζει με περιήγηση ανάμεσα σε αναμνήσεις, οι αφηγητές σε παίρνουν απ’ το χέρι και τρέχετε παρέα στο παρελθόν τους, βλέπετε ολοζώντανα μπροστά σας βλέμματα, αποχρώσεις, ήττες, πάθη. Στο τέλος του βιβλίου, σε αφήνουν σπίτι σου και η καταπακτή τους κλείνει.

Οι χαρακτήρες της Μήτσορα έχουν θράσος. Παίζουν την Αθήνα στα δάχτυλα και πιστεύουν ότι στην καλύτερη θα ερωτευτούν, στη χειρότερη θα πεθάνουν. Διαστέλλουν τον χρόνο και δοκιμάζουν να εξαφανιστούν μέσα σ’ αυτόν, πέφτοντας σε κρεβάτια, σε ταξίδια, σε ύπνους, σε όνειρα, σε εφιάλτες. Τελευταία στιγμή, ενίοτε παίρνουν φόρα και πηδούν μακριά από την καταδίκη τους, επαναφέρουν την τάξη στον χρόνο. Οι απώλειες δεν τους τσακίζουν.

Στη χειρότερη θα ερωτευτούν, στην καλύτερη θα πεθάνουν.