นี่แหละโลก

by ดอกไม้สด

488 pages, Hardcover

First published January 1, 1940

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

ซื้อมาเพราะพิมพ์จำนวนจำกัด limited edition ล้วนๆ มีลำดับหนังสือให้ด้วย ทำไมเราใจง่ายกับหนังสือจัง

นิยายเล่าไปเรื่อย เอื่อยๆ จนบางช่วงอาจจะง่วงเอาได้ เพิ่งไปพีคตอนจบนู่นนนน เป็นเรื่องเกี่ยวกับครอบครัวผู้ดีสองครอบครัวที่เป็นเพื่อนบ้านกัน มีลูกสาว ลูกชายถึงวัยออกเรือนกันทั้งคู่ เรื่องเล่าไปเรื่อยๆถึงนิสัยของแต่ละคน คนที่มาติดพันคนโน้น คนนี้ พี่น้อง หลงรักคนๆเดียวกัน อีรุงตุงนัง แก่งแย่งกันไปมา

แม้เรื่องจะเล่าเรื่อยๆ แต่ความดีงามของหนังสืออยู่ที่ตัวละครแต่ละคนดูจริงมาก ดูจับต้องได้ เหมือนชีวิตจริง คือคาแรคเตอร์แต่ละคนชัดและทำให้เราเชื่อได้ว่าเป็นเรื่องจริง มีคนแบบนี้อยู่ในโลกจริงๆ

อ่านจบแล้วก็ขออุทานว่า “เฮ้อออ นี่แหละโลก” นิยายเขียนมาหลายสิบปีละ มนุษย์ก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละ รัก โลภ โกรธหลง กิเลส ตัณหา ทำไมปลงซะขนาดนี้เนี่ย

[Radit Panjapiyakul · Rating 4 out of 5]

เทียบกับนิยายไทยยุคเดียวกันแล้ว ถือว่าเล่มนี้เป็นอะไรที่ล้ำไปมาก ไม่ว่าจะเป็นรายละเอียดในชีวิตประจำวัน การวางโครงเรื่องที่มีตัวละครของบ้านสองครอบครัวเกี่ยวโยงกัน และเทียบกับเรื่อง ผู้ดี เรื่องนี้ถือว่าลดการเป็นหนังสือสอนธรรมะลงไป ซึ่งเป็นข้อสำคัญเพราะการพูดเรื่องแนวคิดของผู้เขียนถูกนำไปไว้เป็นฉากหลังให้กับเรื่องการหาคู่ของหนุ่มสาวและชีวิตกับความคาดหวังของตัวเอก เราได้เห็นชีวิตของคนชั้นสูงในยุคสมัยนั้น การสมาคมเล่นเทนนิสกันทุกวันอาทิตย์หรืองานเลี้ยงสังสรรค์ในสโมสรอาจเป็นอะไรที่ดูเหมือนตัดขาดจากสังคมของคนทั่วไปเท่ากับการพูดคุยของตัวละครคนไทยที่พูดถึงสงครามโลกครั้งที่สองเหมือนการติดตามดูบอลยุโรป แต่ทั้งหมดก็คือความจริงของตัวผู้เขียนเอง มันจึงไม่ใช่นิยายที่ต้องการมีเป้าหมายสูงส่งเกินกว่าตัว แต่เป็นงานที่พูดถึงเรื่องง่าย ๆ ได้อย่างแน่วแน่ ตรงไปตรงมา ไม่ขัดเขิน กลายเป็นโลกที่คนอ่านสามารถเข้าถึงและสัมผัสได้มากกว่า

[Araya Pichitkul · Rating 5 out of 5]

ตอนเริ่มอ่านมีความสับสนในตัวละคร ว่าไผเป็นไผ พออ่านไปสักระยะถึงจะพอจับทางได้ พอเห็นภาพ family tree ประทับใจในสำนวนของผู้เขียน ซึ่งเป็นสำนวนที่อ่านเพลินมาก คือคนสมัยนี้เค้าไม่ใช้สำนวนแบบนี้กันแล้ว รวมไปถึงค่านิยมบางเรื่อง เช่นถ้ามีคนมาทาบทาม ก็ต้องตอบตามสมัยนั้นว่าแล้วแต่คุณพ่อคุณแม่ จะมาพูดว่าแต่งค่ะ ไม่ได้ 555
พอถึงช่วงกลางเรื่องไปจนจบเรื่อง คือมีความลุ้นประมาณนึง ว่าใครจะได้กับใคร เอ้ย ใครจะลงเอยกับใครนะ คือผู้เขียนมีความหลอกให้ตายใจประมาณนึง ว่าคนนี้น่าจะได้คู่กับคนนี้แหละนะ ซึ่งจบแบบหักมุมมาก คือแบบเฮ้ยยย เอาจริงดิ จบแบบนี้จริงๆหรอ ซึ่งจริงๆมันก็คือเป็นได้แหละ เพียงแต่เราคาดไม่ถึงเท่านั้นเอง ใดๆ อ่านแล้วได้ข้อสรุปว่า รักไม่ต้องการเวลา ซึ่งในแง่หนึ่งมันก็เป็นเยี่ยงนั้นจริงๆ

[Klin กลินท์ · Rating 4 out of 5]

“นี่แหละโลก นี่แหละชีวิตจริง อย่าสำคัญตัวผิด หาใช่ทุกคนจะได้บทนำเป็นพระเอกนางเอก กว่าจะรู้ว่าเป็นได้แค่ตัวประกอบก็สายเกิน” , ขอบปกหน้า

“การเป็นผู้ดีและคนดีนั้นต่างกัน ความดีของผู้ดีไม่ได้เริ่มหรือจบแค่ฐานันดร ถ้าอยากดีให้ครบเครื่องก็ต้องดีให้ตลอดรอดฝั่ง อย่าเม้ม อย่ามัวแต่สะสมมาดและจริต ยักท่าเซลฟี่” , น.5

“นี่แหละโลก” ของ ดอกไม้สด เป็นหนังสือที่อยู่เหนือกาลเวลา
เมื่อพิศจากชื่อเรื่องอาจจะทำให้ไขว้เขวประหนึ่งว่าเป็นหนังสือธรรมะอย่างเชย ๆ พื้น ๆ หรือกำลังจะบอกเล่าสัจธรรมของโลกอะไร ๆ สักอย่างในทำนองนั้นและควรจะวางไว้บนชั้นหนังสือต่อไป เปล่าเลย นี่แหละโลก ไม่ได้จัดอยู่ในหมวดหนังสือธรรมะ แต่นิยายไทยเล่มนี้แทบจะวางไม่ลง ไม่ธรรมดา เพราะแทบไม่รู้ว่าตอนจบจะจบลงอย่างไร ตัวละครหลาย ๆ ตัวที่เป็นผู้เปิดฉากในตอนต้นเรื่องนั้นชวนทำให้คิดเข้าใจไปว่านี่เป็นตัวละครสำคัญหลักคงจะเป็นผู้ดำเนินเรื่อง จะเฉิดฉายโดดเด่นไปเป็นจบ ที่ไหนได้ บางตัวละครหลาย ๆ ตัวกลายไปเป็นตัวประกอบของเรื่อง เป็นตัวประกอบของคนอื่น ๆ ไปซะงั้น

การชิงดีชิงเด่นกันในสังคมตั้งแต่ผู้ลากมากดีไปจนถึงบ่าวไพร่ ยิ่งทำให้เห็นว่ามนุษย์เป็นเช่นนี้ อย่าสำคัญตนผิด นี่แหละโลก นี่แหละมนุษย์ นี่แหละชีวิตจริง สีเทา ๆ ผสมปนเปกันในทุก ๆ รูปแบบ

“ทั้งนี้เพราะเรื่องแห่งชีวิต...เมื่อมนุษย์ในโลกต่างก็ผิดแผกแปลกกันทุกรูปนาม ความเป็นไปแห่งชีวิตก็ย่อมแตกต่างกันด้วย” , น.43

นี่แหละโลก ที่ย่อมนุษย์ทั้งหญิงและชายในแบบต่าง ๆ จากชีวิตที่ทุกคน ๆ ไม่ใช่ตัวเอกในโลกของใครคนใดคนหนึ่งหรือเป็นเพียงตัวประกอบหนึ่งในโลกขอกคนอื่น ๆ ซึ่งดอกไม้สดได้เปิดร่องรอย เผยให้เห็นสิ่งต่าง ๆ ทั้งเลือดและเนื้อของตัวละครและย้ำว่า นี่แหละโลก และโลกจริงก็เป็นเช่นนี้

“มืดตื้อแล้วกลับสว่างวับ เยือกเย็นแล้วกลับอุ่น ศัลยาสบายอย่างที่มนุษย์ไม่เคยสบาย มืดอีก สว่างอีก...มืดอีก...สว่างจ้า รัศมีสีเงินรุ่งเรืองไพศาล!...สิ้นรัก สิ้นห่วง สิ้นอาลัย ดวงชีวิตของศัลยาหรี่ลง หรี่ลง...ปล๊าบ เสียวปลาบอย่างที่มนุษย์ไม่เคยเสียว ครั้งเดียวเท่านั้น แสงสว่างเป็นประกายรุ่งโรจน์ ชีวิตดับ จิตขาดจากสังขารลอยเข้าสู่ความสว่างแห่งปรโลก” , น.486

ที่ชื่นชอบอีกประการหนึ่งคือการได้พบกับคำต่าง ๆ ที่ใช้ในยุคนั้น ทั้งประเภทคำไทยที่ปัจจุบันแทบจะไม่ได้พบแล้ว หรืออย่างคำภาษาอังกฤษที่ใช้กันแบบทับศัพท์รวมทั้งการสะกดคำที่แตกต่างจากสมัยปัจจุบัน ทำให้การอ่านหนังสือเล่มนี้ได้ประโยชน์ทางภาษาไปด้วย มีเสน่ห์และการย้อนกลับไปในช่วงยุคสมัยนั้น

นี่แหละโลก นี่แหละมนุษย์ นี่แหละชีวิตจริง

อ่านหมายเลข 8 ลองหาอ่านดูครับ #นี่แหละโลก #ดอกไม้สด #หม่อมหลวงบุปผา(กุญชร)นิมมานเหมินท์ #ณอ่านTheReaderTheKlinLibrary ณ อ่าน The Reader- The Klin Library

[Soung Iimoya · Rating 4 out of 5]

เรื่องกระชับ ภาษาสวย

คนเราถ้าเป็นคนที่มีแต่คนมาคอยปรับทุกข์ด้วยมากเกินไป แล้วตัวเองไม่ได้ปรับทุกข์กับใครมันจะได้พลังงานลบจนล้นปรี่
และถ้าสิ่งที่คอยยึดเหนี่ยวในชีวิตไม่กี่อย่างจากหายไปพร้อมกัน
ก็ทำให้คนผู้นั้น พังทลายลงได้…

[Kanitha · Rating 5 out of 5]

นี่แหละโลก
ชอบเรื่องนี้ค่ะ คล้ายๆ Pride & Prejudice และมีเรื่องต่อจากเล่มนี้ชื่อ 'วรรณกรรมเล่มสุดท้าย' (ท่านเขียนยังไม่จบเลย...น่าเสียดายมาก...)

[Nhischarnun Nunthadsirisorn · Rating 4 out of 5]

ซื้อเก็บไว้นานเเล้ว ฉบับพิมพ์ใหม่นี่แหละ
พอสงกรานต์ก็เลยมาอ่าน พบว่า ไม่น่าตั้งชื่อหนังสือเช่นนี้ ดังที่หม่อมหลวงบุญเหลือเคยเขียนถึงจริงๆ แหละ.
นอกนั้นก็อ่านเพลินดี ฉันชอบศัลยาเป็นที่สุด แต่นางก็ออกจะเยอะไปหน่อยเหมือนกันล่ะบางที.
ไอ้ความเยอะนี่มันก็มีกันทุกคนนั่นแหละเนอะ. จบ.