Εκπαιδεύοντας τα παιδιά: Όρια στην παιδική παντοδυναμία

by Aldo Naouri

Για πολλούς οι θέσεις του γάλλου παιδιάτρου Αλντό Ναουρί είναι αιρετικές: προτρέπει τις μαμάδες να πάψουν να "ασκούν γοητεία" στα παιδιά τους, τους μπαμπάδες να μην αρκούνται στο ρόλο του παρατηρητή, και τους δύο γονείς να δώσουν έμφαση στη μεταξύ τους σχέση. Στηλιτεύει τη "γλυκερή ψευδοστοργή" των σημερινών γονιών, που δεν διαπαιδαγωγεί αλλά συντηρεί την αίσθηση της παιδικής παντοδυναμίας υπονομεύοντας το μέλλον. Στη σύγχρονη επιταγή "Μπορείς και δικαιούσαι να τα έχεις όλα" ο Αλντό Ναουρί αντιτάσσει: "Δεν μπορείς να τα έχεις όλα, αλλά μπορείς να παλέψεις για να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερα". Στα συνεχή "ναι" των γονιών που διαλύουν τον ατομικό ψυχισμό και τον κοινωνικό ιστό αντιπαραβάλλει ένα "όχι" που καταφάσκει στη ζωή!

Genres: Education, Childrens, Nonfiction

408 pages, Paperback

First published January 1, 2008

Reviews

[Leftheris Bousdoukis]

Λίγο βαρετό. Η θεωρία είναι αρκετή.Όμως αν σημειώσεις τις 10-12 βασικές συμβουλές που αναφέρει θα αναθεωρήσεις το πως μεγαλώνουμε τα παιδιά, τι κάνουμε λάθος και πως μπορούμε με απλές ενέργειες και πειθαρχία να βελτιώσουμε τη σχέση μας με τα παιδιά και να τους δείξουμε ότι είναι τα παιδιά μας και είμαστε οι γονείς τους. Έτσι απλά!

[Eirini Kefalianou]

Διάβασα ένα βιβλίο γεμάτο αναχρονιστικες απόψεις, συντηρητισμό, και άφθονα λογικά άλματα, ατελείωτη θεωρία που δεν βασίζεται όμως σε έρευνα, ούτε σε βιβλιογραφία, ενώ υποστηρίζει ότι αφενός η γυναίκα οφείλει να είναι ο αποκλειστικός φροντιστής του παιδιού (« το θυληκό όν αντλεί ατόφια ευχαρίστηση ικανοποιώντας τις ανάγκες εντός τρίτου ατόμου» ενώ «το αρσενικό όν είναι ένα βαθύτατα εγωιστικό πλάσμα, το οποίο για να επενδύσει σε οποιονδήποτε τομέα θα πρέπει να ελπίζει ως αντάλλαγμα σεξουαλική ικανοποίηση»), της καταλογίζει επίσης και την αποκλειστική ευθύνη για τα πάντα σχετικά με το παιδί!

Τα δύο αστεράκι αντί για ένα, είναι γιατί αγγίζει θέματα όπως τον παιδοκεντρισμό, την έλλειψη πειθαρχίας, κλπ. και τα προβλήματα που προκαλεί στην κοινωνία, δυστυχώς όμως τα προσεγγίζει με τόση ανεπάρκεια!

[Fanny]

Je ne suis de loin pas d'accord avec tout ce qui est dit, mais cela reste un livre très intéressant et qui a le mérite de susciter la réflexion.

[MickaHinanui Cauchois]

Je ne partage pas toutes ses idées mais sa reflexion apporte un éclairage interéssant sur la place que notre société accorde à l'enfant et les liens avec la société de consommation...

[Eleftheria Chatzistamouli]

Το βιβλίο αυτο θα το χαρακτηριζα Back to basics. Μιλαει για την εκπαιδευτικη προσσεγγιση που πρεπει να έχουν οι γονείς, αυτονοητη κατ'εμε, και απαραίτητη για την ανατροφη ανθρώπων που ενδιαφέρονται οχι μονο για τον εαυτό τους αλλα και για το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο.

Το ενδιαφέρον στο βιβλίο αυτό είναι ο παραλληλισμός της εκπαιδευτικης προσσεγισης με βιολογικες διαδικασιες διανθισμενες με ψυχολογικες παρατηρήσεις.

Στο τελος τού βιβλίου, ο συγγραφέας προσφέρει εναν οδηγο επιβιωσης των απαιτικων καταστασεων.

Σίγουρα ο αναγνώστης εχει να κερδισει διαβαζωντας αυτό το βιβλιο, διότι θα τον προβλημάτισει για την ανατροφη που ελαβε, για αυτην που προκειται να δωσει ή εχει δωσει αλλα και πως η εκάστοτε ανατροφη μπορεί να δημιουργησει τυράννους ή αγγελους στην κοινωνια μας.

Το συνιστώ ανεπιφύλακτα..

[Sophia Koronioti]

Στην αρχή του βιβλίου, το πιο θεωρητικό κομμάτι, προσπαθεί να κερδίσει τον αναγνώστη με τη συχνή χρήση επιτηδευμένου λόγου συνυφαίνοντας τη θεωρία με την προσωπική του άποψη και εμπειρία, κάτι που διακρίνεται και στη συνέχεια, χωρίς να μπορεί να αντιληφθεί ο αναγνώστης αν ότι γράφεται στο παρόν βιβλίο,είναι προϊόν ερευνών ή αποκύημα της προσωπικής εμπειρίας και γνώμης του συγκεκριμένου παιδιάτρου. Ωστόσο, παραμένει ένα πολύ ωραίο βιβλίο, όπου στο θεωρητικό κομμάτι,σε κάθε συμβουλή του παραθέτει και την αντίστοιχη στοχοθεσία της!
Ένα βιβλίο για επαναλαμβανόμενη ανάγνωση και χρήση,ιδιαίτερα από νέους γονείς!

[Philip Dietschi]

I agree with other reviewers that it was a bit lengthy. Otherwise it was practical and has a few good ideas.

[Mary]

Αν εξαιρέσεις κάποιες απόψεις που μου φάνηκαν υπερβολικές (όπως ο φοβος των παιδιών για το θανατο) στις περισσότερες περιπτώσεις συνιστά το ... αυτονόητο. Κοινή λογική και μακριά από υπερβολές.

[Sophia Anastasia]

Υπέροχο βιβλίο! Απήλαυσα ιδιαίτερα το πρώτο μέρος του βιβλίου, το πιο θεωρητικό, διαβάζοντας το οποίο μπόρεσα να κατανοήσω καλύτερα τις προτάσεις σε καθημερινά προβλήματα του δεύτερου μέρους.

[C]

Agree with the contents of the book or not, it sure makes you think about what you are doing. Just like a good book should.

[ο κανένας κανένας]

Βιβλίο που έρχεται από την ψυχαναλυτική εμπειρια και πρακτική του συγγραφέα χρήσιμο και ενδιαφέρον. Το τι θα εφαρμόσει ο καθένας υπόκειται στη κοινή λογική και την δική του προσέγγιση αλλά τα μεγαλα θέματα που αναπτυσει έχουν ενδιαφέρον .

[Béatrice]

Le début s'annonce bien, comme "les filles et leurs mères". Mais je n'aime pas son style jargonnant et ses idées strictes sur la tétine, le doudou, la veilleuse, le biberon, la nudité...

[Μαρία Ηλιάδου]

I agree with 50% of the what the writer states and disagree with the 50% of it. It sure gave me food for thought.