In zijn hebzucht en machtswellust denkt Fango het ultieme wapen gevonden te hebben om de macht over de wereld over te nemen. Duistere pionnen helpen hem zijn geheimen veilig te houden. Wanneer in Anumoria een familielid van Tom en Shantea komt te overlijden, beschuldigt gouverneur Rubilus, de nieuwe leider van de diepzeestad, de twee van moord. In een poging hun onschuld te bewijzen moeten Tom en Shantea keuzes maken die verstrekkende gevolgen hebben voor hun eigen voortbestaan en dat van de gehele mensheid.
In hun zoektocht vol gevaar krijgen ze hulp van Tandje, hun grote steun en toeverlaat, Grimpa, lerares in de Kracht, hun vader Johan en zijn kleine raadgever Han, Jennyfer, een klasgenoot uit hun tijd in Amsterdam en Akuakai, een aan amnesie lijdende inktvisman.
Robert Bijman is in 2005 serieus met schrijven begonnen. Sindsdien werden de inmiddels tientallen personages van zijn tweeluik "de Anumoria initiatie" en "de Eldurea deceptie" (Uitgebracht in resp. 2014 en 2015 bij Zilverbron), zoals Tom, Shantea, Johan en kleine Han, Akuakai, Enlil, Panta en Infinia voorgoed een belangrijk deel van zijn dagelijkse leven. Sinds augustus 2017 is boek 3 van de Segrijn & Sotalia reeks verkrijgbaar. FENYX is het eerste deel van een trilogie die zich grotendeels afspeelt op de planeet Tiamat. In 2018 is hij zijn volgende boek uit de reeks gestart met de titel: HELYX. Het boek staat voor november 2019 gepland. In dit boek reizen Tom en Shantea met een mysterieuze zwarte paardman Caball naar de tijdlijn van de aarde waar hun alternatieve Tom en Shantea versies terugkeren van hun avonturen uit boek 2. Uiteindelijk zal deze trilogie in 2022 worden afgerond met het boek LUPYX. Omdat hij overdag full time werkt op de Debiteurenadministratie van de VU schrijft hij vooral tijdens de weekenden, de avonduren en opgenomen vrije dagen.
Reactie op Segrijn & Sotalia deel 3 – Fenyx: “Bijman heeft met Fenyx weer een rasechte tour de force achter de rug. Zoals het perfect bij hem past: een stevige pil met mooi opgevulde pagina’s vol verwondering, mysterie en spanning. Deze bijzonder gepassioneerde schrijver neemt je veilig mee op reis en tovert vlotweg de ene na de andere plotwending uit de mouwen. Vergelding, trouweloosheid, liefde, emoties, leed en ontgoocheling. Dit alles komt aan bod.” ( Guy Doms - Hebban)
"Ze haatte angstgevoelens. Waarom zou ze bang moeten zijn. Ze bezat zoveel krachten." ~ p184.
Stiekem vind ik het jammer dat dit tweede deel veel minder in de zee afspeelde, ik had de smaak echt te pakken van de onderwater wereld! Hoewel er nog nattigheid genoeg is heeft het verhaal een hele andere wending genomen...
"Alles om hen heen verdween. Alleen zij waren er nog. Eén lichaam. Eén hart. Eén liefde." P ~ p344.
De Eldura Deceptie is het vervolg op De Anumoria Initiatie en gaat verder met de strijd tegen Fango. Tom en Shantea moeten afscheid nemen van een dierbaar familielid en voor ze het door hebben worden ze door de nieuwe gouveneur Rubilus van moord beschuldigd?! De hele wereld staat op zijn kop, niet alleen onder water, maar ook voor de landmensen zijn nieuwe tijden aangebroken. Krijgt Fango nu dan eindelijk zijn zin, of lukt het Tom en Shantea samen met hun vrienden om hem voor eens en altijd tegen te houden? Wat mij betreft nam dit boek echt een onverwachte wending! Ik had me echt verheugd om nog meer te ontdekken van de wereld onder het water, maar niets was minder waar. En hoewel het nog steeds een waanzinnig verhaal is, ben ik toch iets minder enthousiast dan over het eerste deel. Ik had af toe moeite met de hoeveel informatie die ik kreeg, wat waarschijnlijk echt aan mij ligt. Ik moest soms stukken echt 2 keer lezen om alles goed tot me door te laten dringen. En het "reizen"-concept is iets waar ik altijd wat moeite mee heb en waar ik tijdens het lezen te veel tot in detail over na blijft denken of het wel klopt. Wel merk je dat de auteur over alles echt goed heeft nagedacht, en er geen gaten in zijn concept zitten, wat ik wel echt weer erg knap vind. Ook de "onderwater"-humor kon ik erg waarderen, en heeft me meerdere malen een enorme glimlach bezorgd.
"Het is een moedig besluit om je bestaansrecht op te geven voor iemand waar je zo veel van houdt." ~ p392.
Mijn 3 sterren zijn in dit geval echt te wijten aan het feit dat het mij echte moeite koste om de informatie goed tot me te kunnen nemen. En nogmaals, dat zal eerder aan mij hebben gelegen dan aan het verhaal. Sommige stukken daar en tegen vloog ik echt zo doorheen, en beleefde ik als een heerlijk avontuur. Gemiddeld genomen blijf ik ook echt heel enthousiast over dit tweede deel, en ben ik nu al benieuwd Fenyx!
De Eldurea Deceptie is de titel van het tweede dikke boek van Robert Bijman. Eerder las ik van hem De Anumoria Initiatie. Dit tweede boek begint met de slechterik uit boek één, Falco. Hij denkt echt het ultieme wapen te hebben gevonden en gebruikt klonen om zijn plannen door te kunnen zetten. Voor Tom en Shantea ziet het er vreselijk uit. Een dierbaar familielid van hen komt te overlijden en hun diepzeestad wordt overheerst door een wrede heerser. Tom en Shantea worden zelfs beschuldigd als moordenaars en kunnen ternauwernood onder dat vonnis uit komen. Op hun zoektochten naar de dingen die hun onschuld zouden bewijzen, volgen er veel spannende en vreselijke gebeurtenissen. Wat ook speelt is dat hun hele voortbestaan en het voortbestaan van de mensheid in gevaar is. De mensen op aarde zijn zichzelf niet meer. Tom en Shantea moeten een manier vinden om te overleven, maar kunnen ze elkaar eigenlijk nog wel vertrouwen? Op hun zoektocht vol gevaar krijgen ze hulp van Tandje, Grimpa, Johan en Han. Jennyfer, een klasgenoot uit hun tijd in Amsterdam komt ook te hulp met een zekere Akuakai, een inktvisman die aan geheugenverlies schijnt te lijden. In dit boek gebeurt werkelijk van alles. Van een leven onder water tot ruimtereizen met parallelle werelden, gevaarlijke tempelwachters, goedwillende en kwaadwillende klonen, katmensen en van alles meer. Robert Bijman kende ik uit het vorige verhaal al als iemand met enorm veel fantasie en in dit boek lijkt hij zichzelf nog meer te overtreffen. Hij maakt combinaties die zowel vervreemdend als bekend overkomen en verwerkt het allemaal in het spannende, intrigerende verhaal dat De Eldurea Deceptie is. Ook in dit boek zijn de familiebanden heel belangrijk en wat er in gebeurt heeft dan ook alles te maken met de familie van Tom en Shantea. Gaat hun wereld echt verloren? Is dit een grote afknapper, een domper, een flop, een deceptie? Lees het boek zelf maar om daar achter te komen. Het is een aanrader voor science fiction en fantasy liefhebbers.
‘De Eldurea deceptie’ is een echte aanrader. Om te beginnen is de beeldende fantasie van Robert Bijman heerlijk om te lezen. Zijn beschrijvingen van de verschillende werelden waarin het verhaal zich afspeelt is sterk en overtuigend. En zijn personages zijn geweldig. Door hun dierlijke kant is het verijkend eerst te kijken naar de symbolische betekenis van het beest om vervolgens de overeenkomsten of verschillen met de ontwikkeling van het personage te bekijken. Een voorbeeld hiervan is de dolfijn. In het verhaal hebben enkele vrouwelijke personages de mogelijkheid om te veranderen in een dolfijn. Dit dier verwijst naar fijngevoeligheid, telepathie en levensvreugde, maar ook naar redding, heling, liefde en waakzaamheid. Hoe de auteur deze thema’s aan bod laat komen voor deze personages is ontroerend, mooi, beeldend en bewijst de creativiteit van Bijman. Verder worden de grenzen van de menselijke kennis opgezocht. De auteur gebruikt elementen uit de mythologie en wetenschappelijke theorieën. Doordat deze elkaar raken in het verhaal, ontstaat er een intrigerende situatie. De passie waarmee de auteur schrijft over deze onderwerpen is meeslepend en de lezer kan dan ook niet anders dan meegaan in het enthousiasme. De manier waarop Bijman deze uiteenlopende ideeën en theorieën samenbrengt is geweldig gedaan. Dus mijn conclusie na het lezen van ‘De Eldurea decptie’ is, dat Robert Bijman zich wederom bewezen heeft als een creatieve schrijver met een beeldende fantasie, die meeslepende boeken schrijft. Na dit boek weet ik het zeker: ik ga alle boeken van deze geweldige auteur.
In dit tweede deel van de Segrijn en Sotalia boeken ontketend Fango onomkeerbare gebeurtenissen die zorgen dat de wereld van de mensen en de waterwezens drastisch veranderd. In deze veranderende wereld vluchten Tom en Shantea weg uit de steeds vijandig geworden Anumoria als ze valselijk beschuldigd worden van de dood van hun grootvader Azra. Ze vertrekken beide op een missie om hun wereld te redden van de ondergang., maar ze worden tegengewerkt door de dienaren van Fango. Kunnen ze hun missie volbrengen...
Robert trekt je mee van de ene gebeurtenis naar de andere. Hij zet mooie en bizarre werelden neer die het verhaal kleurrijk aankleden. Hierdoor sneeuwen de figuren wel eens onder, maar dat is niet erg. Het verhaal is vooral bedoelt om je in spanning te brengen en in verwondering achter te laten. Het leest als een achtbaan. Wat ik ook mooi vond was het feelgood einde, die het boek de rust geeft die het verdient. .
Dit boek vind ik niet geschrikt voor de al te jeugdige lezers. Er zitten verschillende grimmige scenes tussen. Dit boek is meer voor de jong volwassenen en voor iedereen die houdt van wonderlijke verbeelding gespekt met een flinke dosis actie.
Ik zou deze recensie graag starten met een spoileralert. Boek 1, De Anumoria Initiatie, en boek 2, De Eldurea deceptie, zijn niet los van elkaar te lezen. In boek 2 gaat het verhaal gewoon verder waar je in deel 1 gebleven was. Dus als je De Anumoria Initiatie nog niet gelezen hebt, zou ik dat zeker eerst doen voor je deze recensie leest. Je gaat het je niet beklagen!
Fango vertrekt op het einde van boek 1 samen met Lavanya naar India om de Geode van Anu-Naqi te vinden. Hiermee hoopt hij het ultieme wapen te vinden om de macht over de wereld te krijgen. Hij wordt hierbij geholpen door Enlil, Sirenia en Unukal, zijn kinderen. Ondertussen is er in Anumoria veel veranderd. De macht is overgenomen door Rubilus en discriminatie en onderdrukking vieren hoogtij. Als Tom en Shantea dan ook nog eens beschuldigd worden van moord, moeten ze samen met hun vrienden alles op alles zetten om hun naam te zuiveren. Slagen ze hierin en kunnen ze Anumoria en bij uitbreiding de wereld redden van de ondergang? Dat lees je in De Eldurea deceptie.
Robert Bijman werd geboren in 1967 in Amsterdam. In 2005 verschenen Tom en Shantea uit de mist en begon hij hun ontdekkingstocht op te schrijven. Tijdens zijn avonduren, weekends en vakanties schreef en herschreef hij hun tocht en dit resulteerde in zijn eerste boek over de geheime diepzeestad Anumoria, De Anumoria Initiatie (2014). Naast schrijven is Robert Bijman dol op films, de betere tv-series, comedy, soundtracks, theater, lezen en zwemmen.
De cover van het De Eldurea deceptie is even donker als het verhaal zelf. De exodus wordt mooi verbeeld in het personage op de voorgrond. Alles in vlammen met een zwarte, rode en gouden gloed. Er loopt al een rilling over je rug door gewoon naar de cover te kijken.
Het boek wordt opgedragen aan de vader en de uitgever van de auteur, die beiden overleden zijn. Daarna heeft hij ervoor gekozen om enkele quotes te vermelden van onder andere Albert Einstein, de Dalai Lama en Star Trek. Als je deze op het einde van het verhaal herleest merk je dat deze treffend gekozen zijn.
Aan het begin van het boek heeft de auteur een inhoudsopgave toegevoegd. Het boek wordt verdeeld in 12 delen. Deze delen worden opgedeeld in 34 langere hoofdstukken die elk een titel hebben. Dit geeft een duidelijke structuur aan het verhaal.
Er is geen inleiding of samenvatting die iets vertelt over deel 1, De Anumoria Initiatie, waardoor het toch wel belangrijk is dat je niet te lang wacht om De Eldurea deceptie te lezen. Ik kon boek 2 niet onmiddellijk na boek 1 lezen en ik vond het moeilijk om alle verbanden tussen de verschillende personages nog te weten. Er was geen kader om je te helpen er vlot terug in te duiken. Ik heb uiteindelijk het einde van boek 1 opnieuw gelezen. Een korte rondleiding door het Anumoria dat je achterliet in boek 1 was een meerwaarde geweest. De auteur gebruikt eenvoudige, beeldende, humoristische en soms poëtische taal.
‘Door de duizenden kamers van het paleis werd het een zoektocht naar dat ene sardientje in een wolk van vissen.’
‘Het leek een eeuwigheid geleden dat hij zo’n boeket aan gevoelens langs zijn hartsnaren had voelen gaan.’
‘Zo werden Tom en Shantea uiteindelijk de Es toon en de E toets van hetzelfde keyboard: totaal verschillend, boven op elkaars lip en samen een bekende, dreigende dreun.’
De auteur vertelt vanuit het ik-perspectief, wat maakt dat inleven vlot gaat. De emoties zijn zeer herkenbaar, tastbaar en treffend weergegeven. Er wordt afwisselend vanuit de verschillende hoofdpersonages verteld. Op die manier ervaar je alles wat er gebeurt vanuit verschillende invalshoeken, waardoor het hele plaatje van gevoelens, gedragingen….completer wordt. Communicatie via telepathie wordt cursief gedrukt, waardoor er een fijne structuur in het verhaal zit.
Er worden via De Eldurea deceptie verschillende thema’s aan de kaak gesteld. Zo gaat het over Alzheimer, de voorkeur voor zuivere rassen en de afkeer tegen gemengde huwelijken, iets dat jammer genoeg geen fantasie is in de geschiedenis van de mensheid en dat zelfs nu nog voorkomt.
De Eldurea deceptie is een heel donker verhaal. Er is veel geweld, haat en ruzie. Je wordt murw geslagen door de agressie. Een agressie die zich op vele vlakken uit. Er komen harde onderwerpen aan bod in het boek, die ik om spoilers te vermijden hier niet zal vernoemen. Deze onderwerpen grepen me soms naar de keel. Ze worden heel rauw, expliciet en beeldend beschreven. Een kunst van de auteur, een uitdaging voor de (gevoelige) lezer.
De auteur heeft zijn werk gemaakt van het creëren van de wereld van Tom en Shantea. De planeten, de edelstenen, de manier van leven, de wetten en regels… Er is een hele constructie uitgewerkt waaraan het verhaal is opgehangen. Hij heeft zich hiervoor gebaseerd op de theorieën van Sitchin uit “The Eart Chronicles”. Alles klopt, er zijn geen hiaten, er is logica, de wereld bestaat. Het is alleen jammer dat deze feiten zo uitgebreid aan bod komen, dat het soms ten koste gaat van het verhaal zelf.
De Eldurea deceptie heeft hele spannende delen die vaart maken, waardoor je blijft lezen. Deze worden echter afgewisseld door hele beschrijvende en gedetailleerde delen die het verhaal wazig maken. Het ene hoofdstuk zie je alles heel helder en in het volgende hoofdstuk lijkt het of je zicht troebel wordt gemaakt door teveel beweging onder water. Dit maakt dat ik me toch wel wat door de 362 pagina’s heen moest worstelen. De ene keer vlot als een dolfijn door het water klievend, de andere keer als beginnend zwemmer, worstelend naar de overkant. Het zou goed kunnen dat fervente fantasy-lezers meer gewoon zijn, waardoor ze van nature die snelle dolfijnenstaart hebben. Voor mij, met mijn beginnersbenen, was het niet altijd even gemakkelijk. Het boek heeft net als De Anumoria Initiatie een open einde, wat je nieuwsgierig maakt naar deel 3.
De Eldurea deceptie krijgt van mij 3 spartelende sterren.
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: Fantasy
Uitgever: Zilverbron – Zilverspoor
ISBN: 9789463080293
Uitvoering: E-book
Uitgave: 2015
Met dank aan uitgeverij Zilverbron voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
This entire review has been hidden because of spoilers.
In februari heb ik mijn recensie van het eerste deel van deze boekenserie, ‘De Anumoria initiatie’, online geplaats. Nu is het de beurt voor mijn mening over deel 2, ‘De Eldurea deceptie’, van de tot nu toe vierdelige serie. Uit betrouwbare bron weet ik dat deel vijf op de planning staat voor dit najaar. Ook de andere delen van ‘De Segrijn & Sotalia’ boekenserie zal ik verspreid over 2022 van een recensie voorzien.
Ik had moeite om in het verhaal te komen net als bij het eerste deel. De schrijfstijl bevatte echter geen ingewikkelde bewoording of moeilijke zinsverbanden maar ik moest wennen aan de wereld waarin alles qua gebeurtenissen zich afspeelt ondanks dat ik gauw herkenning voelde ten opzichte van het eerste deel. De personages, hun huidige situaties en onderliggende connecties waren me enigszins ontvallen. Ook al lees ik veel Fantasy, is en blijft het mijn favoriete genre, zegt dat niets over elk verhaal dat ik ga lezen. Elke keer is het weer een verrassing hoe een boek mij zal bevallen. De dikte van de boeken is soms ook iets wat me tegenhoudt om het desbetreffende boek voor mijn plezier op te pakken. Het helpt niet dat ik fysiek continu strubbel met een comfortabele leeshouding en mijn aandacht volledig op een verhaal kunnen richten. Toch vond ik het leuk om verder te gaan met het avontuur van Tom en Shantea, de hoofdpersonages tot nu toe in deze serie.
“Met een onzeker gevoel in haar maag ging ze achterover in haar zetel zitten om even op adem te komen.”
De twee hoofdpersonages die ik net noem zijn unieke, eigenzinnige en bijzondere karakters die ik door dit deel nog beter heb leren kennen en voor mijn gevoel nu wel beter onthoudt voor de toekomstige delen. Ze zijn zeker spraakmakend te noemen in hun voorkomen en herkenbaar op menseigen karaktertrekken waardoor meeleven met wat zij meemaken toegankelijk is. Bovendien speelt hun persoonlijke ontwikkeling en opgroeien tevens een grote rol. De familiebanden en wie met wie verwant is wordt in dit tweede deel uitgebreider besproken maar geeft tegelijkertijd toch enige verwarring en vraagt de lezer om zijn/haar aandacht goed erbij te houden.
“Hij hield zijn handen boven de vuurslangen en staarde naar zijn vingers.”
Zowel de families als de enorme strijd en het bijbehorende grootse avontuur waarin de hoofdpersonages verwikkeld zijn maken dit tot een uitgebreide fantasierijke boekenserie die spreekt tot de verbeelding. Een magische aan water verwante wereld, veel verdergaand en uitgebreider dan Disney’s Ariël ooit zal zijn, met veelzijdige personages en duistere vijanden. Er is regelmatig afwisseling in locaties en gebeurtenissen waardoor het verhaal spannend is en daarop qua voortgang vaart beleeft.
“Na een lange hoest- en niesbui spuugde hij een regenboogfluim in het gras die als een versiering aan een spriet bleef hangen.”
Ondanks dat mijn leeservaring niet alleen maar positief is en ook een kritische noot bevatte heb ik wel op diverse vlakken plezier beleefd aan het lezen van dit verhaal. Visueel gezien kwam mijn eigen fantasie bijvoorbeeld niets tekort door de beeldbeschrijvingen en de soms droge humor maakte me aan het lachen. Thematisch gezien speelt loyaliteit, vriendschap en liefde een rol net als vertrouwen, zelfinzicht en doorzettingsvermogen.
“De intense frisheid en helderheid van het zeewater overviel hen.”
Over enige tijd zal ik weer met een frisse blik verder gaan in deel drie van ‘De Segrijn & Sotalia’ boekenserie. Wellicht heb ik dan een heel andere leeservaring en zijn de kritische puntjes vervallen of veranderd.
De eldurea deceptie is het tweede deel in deze serie van Robert bijman. Net als bij deel een kwam ik er moeilijk in dit keer omdat ik het begin niet aan zag komen omdat het van heden ineens begon met het verleden en dat vond ik verwarrend.
Maar als je daar eenmaal doorheen bent leest het weer vlot.
Het einde van dit boek vond ik ook een beetje verwarrend ik snap er nu nog steeds niet veel van. Ik kan er alleen niet de vinger op leggen wat het nou presies is.
Verder is het een mooi vervolg op het eerste deel. Nu ga ik beginnen aan deel drie het deel wat ik heb gewonnen. Ondanks dat het einde verwarrend is wil ik wel door lezen mis dat ik nu ik weet hoe deze schrijver schrijft meer van de andere boeken ga snappen.