Elvie is zevenentwintig en werkt in Brussel, waar de apéros in het Frans zijn en het bier met een scheutje grenadine wordt gedronken. Het leven in de bubble van Europese ambtenaren en lobbyisten bevalt haar prima. De mannen met wie ze uitgaat beschouwt ze als onderhoudende passanten die etentjes betalen en de avonden vullen. In de weekends maakt Elvie lange wandelingen en observeert ze de stad en de mensen. Brussel voelt als de ultieme ontsnapping: de recepties, het netwerken en de zwervers op straat kunnen Elvie niet echt raken.
Dat verandert wanneer ze de Vlaamse kunstenares Camille ontmoet. Elvie weet zich niet goed raad met haar verwarde gevoelens voor iemand die net zo ongrijpbaar is als zijzelf. Hun vriendschap is licht en mooi als een zeepbel, maar blijkt ook even kwetsbaar.
Expat-Brussel Dit boek gaat niet over iemand die door Brussel rondwaart, het Brussel dat de Belgen en Brusselaars kennen, maar wel het expat-Brussel dat erg vluchtig is, en waarin zij werkt en verblijft. Het leest dus zeker anders voor een Belg die Brussel kent, dan voor bvb. een Nederlander. Zeker als die Belg zelf in Brussel woont, of er vrienden en familie heeft.
Elvie Meer nog dan over de gebouwen en wijken van expat-Brussel waar hoofdpersoon Elvie door wandelt, gaat dit boek over de mensen die in deze expat-bubble wonen. Elvie zelf lijkt misschien poëtisch omdat ze van expat-Brussel kan houden. Maar stilaan wordt duidelijk hoe ze zich wentelt in dit 'ik houd van dit en van dat', en dat ze erg egocentrisch ze is, egoïstisch zelfs, en haar oppervlakkigheid tegenover de wereld komt soms zelfs gewelddadig over. Als ze over haar nertsbont vertelt vindt ze de wreedheid duidelijk leuk, op een oppervlakkige flirt wordt ze woest als die het uitmaakt met haar, op een vriendin is ze boos omdat die iets onbenulligs doet wat zij niet goed vindt. En de kunstenaar Magritte vindt ze zo stom dat hij haar 'vijand' is.
Als Elvie de kunstenares Camille leert kennen, verandert er misschien iets in haar. In ieder geval is ergens een snaar geraakt, verlangt ze stilletjes naar iets anders. En plots ziet ze interessante betekenis in het werk van Magritte.
Mensen die mensen besturen... Dat neemt niet weg dat ze blijft werken in de ongezonde farma-industrie, dat ze de gewoonten van de bubble blijft aanhouden. En zo krijgen wij een beeld van het leven van de mensen die in expat-Brussel werken. Oppervlakkig, onbekommerd om de maatschappij of de natuur. Verwarde mensen. Zij zijn allicht niet slechter dan de doorsnee mens - zijn mensen niet doorsnee egoïstisch, egocentrisch, oppervlakkig, zelfs gewelddadig - maar zij in de expat-bubble besturen de maatschappij wel. In al hun oppervlakkige, wereldvreemde denken vormen ze daardoor een onophoudelijke explosie van werelds geweld.
Conclusie Het boek had eigenlijk expat-Brussel moeten heten, omdat het niet gaat over Brussel. Het is erg kort, en vanaf halfweg worden trouwens nog nauwelijks nieuwe locaties van Brussel verkend. De stijl is soms poëtisch of grappig, maar soms ook zeurderig. De auteur heeft er goed aan gedaan het boek kort te houden, op die manier bleef het leesbaar. Het thema is niet goed uitgebalanceerd. Ik zie een heleboel interessante dingen in het boek maar heb geen idee of dat ook de bedoeling van de schrijfster was. Ik vind het geen aanrader, maar het intrigeerde me wel.
Heb door dit boek een onbekende kant van Brussel ontdekt en ook wel zin gekregen om toerist in eigen stad te spelen. Dus op dat vlak geslaagd. Alleen kon het personage me niet blijven boeien en vond ik de 2e helft van het boek beduidend saaier, teveel herhaling van hetzelfde, teveel focus op zelfde relatie fixatie en minder op het stadsleven. Een 3/5 dus.
De titel van het boek spreekt voor zich. Het boek gaat over Brussel of speelt zich er alleszinds in af. Brussel is een stad naar mijn hart. De cultuur die kan samengevat kan worden in zoveel zaken, de vibe en nog zoveel meer.
Brussel is vooral een boek die gaat over een meisje die nog zoekende is naar haar eigen identiteit. Ze beschrijft Brussel door haar bril. Ze werd er niet geboren en is er als een toerist in terechtgekomen. De reden waarom en dergelijke verklap ik niet want dan verklap ik al een groot deel van het verhaal. De plot is vrij mager. De focus ligt meer op de beleving van het hoofdpersonage in de stad Brussel.
Jammergenoeg miste ik hetgeen die ik verwachtte, namelijk het cultuurgedeelte. De cultuur in Brussel is zo breed en is hetgeen die het meest opvalt als je de stad betreedt, maar dat lijkt niet zo te zijn voor het hoofdpersonage. Haar bril lijkt me nogal nauw en moeilijk om te beleven als lezer. Enkele voorbeelden van waar ze het over heeft zijn de daklozen, de winkels en dat zijn zowat de voornaamste zaken.
Spijtig, dit boek leek voor mij de ideale kans om iets prachtig neer te zetten. Beeld je een verhaal in die zich afspeelt in Brussel, de beschrijving van de zaken die de stad typeert, diepgaande personages en eventueel wat plottwists. Hoe cool zou da nie zijn? Misschien wel de ideale setting voor een Belgisch boek?
Alhoewel dit boek voor mij een gemiste kans lijkt wil dat niet zeggen dat ik niet van het boek genoten heb. De schrijfstijl is aantrekkelijk en rustgevend. Het boek las vlot en het is zeker wel een goed boek om tussendoor te lezen.
Een van de saaiste boeken die ik ooit heb gelezen. Geen verhaallijn, slecht geschreven, saaie personages. Zeer teleugesteld omdat Brussel mijn lievelingsstad is en ik had gehoopt een nieuwe kant te ontdekken maar het enige wat erin wordt gezegd is hoe grijs Brussel is. Tientallen pagina's over al de mannen waar ze mee op date gaat maar na 2 mannen leken ze allemaal op elkaar. Het is gewoon 200 pagina's waar niks in gebeurt.
Leest erg vlot, in één dag het boek uitgelezen. Vooral erg beschrijvend, leuk beeld van Brussel als je de stad net genoeg kent om te weten waar het zich afspeelt. De personages konden beter uitgewerkt worden, ik miste diepgang.
When you know Brussels by heart it is a fun story. Otherwise not. Very dry style of narrating (the protagonist has autism) so not to liking of everyone. Easy read.
‘Brussel’ is een schets. Een fragment uit het leven van een betekenisloze passant in Brussel. Het ‘verhaal’ heeft geen begin, geen einde en geen erg interessante plotwendingen. Maar het is wel een interessante schets. Het geeft een unieke inkijk in de zakenwereld van Brussel. Een wereld van ...
Misschien 3,5. Leest lekker weg. Leuk als je Brussel kent en haar omzwervingen dus perfect kunt volgen. Wel pedant toontje dat soms tegensteekt. En dat ze de teksten van Stromae slecht vindt is onbegrijpelijk. Mss is haar/Elvies Frans toch niet zo schitterend.
Eenvoudig geschreven, weinig literair, vluchtig dun verhaal. Storend de eigen taal te verloochenen voor hautain Frans, Brussel is tot de oorlog in het Warande park altijd Nederlandstalig geweest (Brouckzele). Dat net Nederlandse schrijvers dat niet beseffen ...
I quit. Jezus dit boek is echt enorm saai. Ik probeerde tot pagina 100 te komen maar zelfs dat lukte me niet, ik ben stiekem al trots dat ik me door de eerste 75 pagina's heb weten te worstelen. Maar nu ben ik er klaar mee. Uitgebreidere recensie komt 30 mei online op downrabbithole.org
Mooi geschreven. Herkenbaar. Jammer dat het verhaal zo dun is. Het beeld bevestigend dat in Brussel niets gebeurt en de mensen vluchtig voorbij gaan. Passend bij de bellenblaas op de cover.
Morgen (30 mei 2016) moet er een leeservaring online komen op mijn boekenblog www.theonlymrsjo.nl. Dus ik kan nog mooi even nadenken wat mijn oordeel over deze roman is :-)