What do you think?
Rate this book
Et andet liv
Liksom Strindberg skrev om sitt liv i tredje person, i Tjänstekvinnans son, skriver PO Enquist om sig själv som "honom", den faderlöse lärarinnepojken från Hjoggböle, tidig medlem i nykterhetsorganisationen Hoppets här och lovande höjdhoppare. Han, som mest satt ensam och ritade kartor, förvånades senare över hur lilla Hjoggböle fick lika många författare som spenar på ett kojuver.
Han, vars barndoms värld inte sträckte sig längre än till Bureå, skulle komma att resa och leva en stor del av sitt liv utomlands. Berlin, New York, Paris, Köpenhamn. Pjäsen Tribadernas natt förde honom ända till Broadway. Men mitt i framgången en framväxande personlig kris. Som författare ett stort internationellt genombrott. Men när allting gick så bra, hur kunde det gå så illa.
Ett annat liv är den dramatiska historien om detta. Den är en memoarbok som med humor, värme och nyfikenhet beskriver ett livsöde som format ett av vår tids stora författarskap.
Han, vars barndoms värld inte sträckte sig längre än till Bureå, skulle komma att resa och leva en stor del av sitt liv utomlands. Berlin, New York, Paris, Köpenhamn. Pjäsen Tribadernas natt förde honom ända till Broadway. Men mitt i framgången en framväxande personlig kris. Som författare ett stort internationellt genombrott. Men när allting gick så bra, hur kunde det gå så illa.
Ett annat liv är den dramatiska historien om detta. Den är en memoarbok som med humor, värme och nyfikenhet beskriver ett livsöde som format ett av vår tids stora författarskap.
492 pages, Paperback
First published January 1, 2008
48 people are currently reading
797 people want to read
About the author
Per Olov Enquist
82 books173 followersPer Olov Enquist, better known as P. O. Enquist was one of Sweden's internationally best known authors. He has worked as a journalist, playwright, and novelist. In the nineties, he gained international recognition with his novel The Visit of The Royal Physician.
After a degree in History of literature at Uppsala University he worked as a newspaper columnist and TV debate moderator from 1965 to 1976. Because of his work he soon became an influential figure on the Swedish literary scene. From 1970 to 1971 Enquist lived in Berlin on a grant from the German Academic Exchange Service and in 1973 he was a visiting professor at the University of California, Los Angeles. He has been working as an independent writer since 1977.
Enquist's works are characterized by a chronic pessimistic view of the world. They always describe the restrictions imposed by the pietistical way of living, especially in March of the Musicians (1978) and Lewi's Journey (2001). He gained international recognition with his novel The Visit of The Royal Physician (1999) where he tells the story of Struensee, the personal physician of the Danish King Christian VII. Many of Enquist's works have been translated into English by Tiina Nunnally.
After a degree in History of literature at Uppsala University he worked as a newspaper columnist and TV debate moderator from 1965 to 1976. Because of his work he soon became an influential figure on the Swedish literary scene. From 1970 to 1971 Enquist lived in Berlin on a grant from the German Academic Exchange Service and in 1973 he was a visiting professor at the University of California, Los Angeles. He has been working as an independent writer since 1977.
Enquist's works are characterized by a chronic pessimistic view of the world. They always describe the restrictions imposed by the pietistical way of living, especially in March of the Musicians (1978) and Lewi's Journey (2001). He gained international recognition with his novel The Visit of The Royal Physician (1999) where he tells the story of Struensee, the personal physician of the Danish King Christian VII. Many of Enquist's works have been translated into English by Tiina Nunnally.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 61 reviews
August 28, 2020
Har till en början svårt att bortse från att jag åter igen kämpar med en memoar där en medelålders man likt Strindberg skriver om sig själv i tredje person. Sakta vänjer jag mig. Halva boken in har jag lärt mig tycka om berättelsens huvudperson som ödmjukt och med värme och ironi beskriver sina framgångar och misslyckanden. Nederlag hos damer, refuseringar och alkoholism men också om konsten, politiken och skrivandet. Det blir ett ganska bra betyg till slut. Vila i frid P-O.
August 27, 2020
Djupt berörande om missbruk.
May 29, 2012
Een ander leven, Per Olov Enquist.
Stockholm, kerstavond 2008. Zoals de Zweedse traditie dat vraagt, komt iets voor het avondeten de Kerstman langs. Uit zijn zak haalt hij het zwaarste geschenk dat hij kan vinden en spreekt aarzelend mijn naam uit. Drie minuten later heb ik het gehele leven van Per Olov Enquist in mijn handen. De man zelf nam ik drie maanden eerder nog in de hand, toen hij in Gent over zijn leven kwam vertellen. Of beter: over zijn Een ander leven (2009). Deze roman, de zeventiende van zijn hand, werd dankzij Cora Polet meteen zijn zeventiende werk dat ook in het Nederlands verscheen.
De schrijver die erom bekend is zich te bewegen op de grens tussen de waarheid en de leugen, tussen de gedocumenteerde feiten en de dichterlijke vrijheid, schrijft een autobiografie. Het kan een contradictie lijken, maar voelt evenzeer aan als een logisch gevolg. Uit de gesprekken met de auteur in Gent herinner ik mij diens bevestiging van het openlijk oprechte karakter van de roman. Daarnaast herinner ik me zijn haast onschuldig verbaasde blik bij de vraag naar de betekenis van bepaalde terugkerende motieven. Uit de lessen Zweedse letterkunde draag ik een alles overstijgend wantrouwen mee tegen de woorden van een auteur, vooral als die over zijn eigen leven gaan.
Enquist werd geboren in 1934 en brak in de jaren 1960 door als schrijver, daarover bestaat in elk geval geen twijfel. Het dorpje waar hij opgroeide heeft sinds kort een website met de trotse titel ‘schrijversdorp Hjoggböle’, die er de aandacht op vestigt dat geen plek in Zweden zo dichtbevolkt is door schrijvers als uitgerekend deze op 64° noorderbreedte gelegen streek met gemiddeld slechts tien inwoners per vierkante kilometer. “Hij krijgt er veel vragen over. Vanwaar die plotselinge dichtheid aan schrijvers? Hij beantwoordt die vragen humoristisch, als een resultaat van inteelt: iedereen trouwde immers binnen een radius van twintig kilometer. Inteelt leidde tot veel dorpsidioten of schrijvers, slecht uit elkaar te houden. […] Je kon er grapjes over maken, dan hoefde je niet na te denken. Of het beeld oproepen van de eindeloze gesprekken bij de kampvuren of in de donkere keukens, een op zijn minst duizendjarige verteltraditie”. In deze roman is er evenwel geen plaats voor een verheerlijking van de Zweedse ‘zingende bossen’, de verteller voegt eraan toe te weten dat geen van beide romantische verklaringen klopt. En toch is dat kleine noordelijke dorp, en dan vooral het groene huis waarin Enquist opgroeide, nooit ver weg in het verhaal.
Veeleer dan naar de verklaring voor het aantal schrijvers uit zijn streek, zoekt het hoofdpersonage, dat niet toevallig de naam Per Olov Enquist draagt, naar de verklaring voor zijn eigen ontwikkeling tot ‘dichternatuur’. Waar is die drang om te schrijven ontstaan? “Waarom juist hij? Er is immers verder niemand in zijn familie afhankelijk van dichten.” Hij zoekt het antwoord in zijn jeugd, zelfs nog vóór zijn geboorte. Meerbepaald bij de krankzinnige overgrootmoeder die woorden in de muren kraste, de grootmoeder die doodsberichtjes voor de krant schreef of de grootvader die als eerste voor even het dorp verliet voor een bonttentoonstelling in de meer dan duizend kilometer verderop gelegen hoofdstad. Vanuit de overtuiging dat “bij de opvoeding van het kind wordt bepaald welke vragen het kind moet kunnen beantwoorden, inclusief de antwoorden”, worden de spontane en oprechte, soms hilarische bedenkingen beschreven die het kind maakt bij het katholicisme van de moeder, bij het doodgeboren broertje dat dezelfde naam kreeg als hijzelf en bij de overleden vader, die zijn Weldoener en Reisgenoot doorheen het leven zou worden. Van deze beschrijvingen over zijn leven op de plaatsen waar hij zich bevond toen hij nog niet wist wat er van zijn leven ging worden, gaat een enorm charmante, maar tegelijkertijd ook tragische, kracht uit. Want “als alles zo goed ging, hoe kon het dan zo misgaan?”
Wanneer gaat het mis? De drang tot - haast verslaving aan - het schrijven die het hoofdpersonage voelt, wordt herhaaldelijk en op verschillende manieren in verband gebracht met zijn onvermogen om op latere leeftijd te weerstaan aan de lokroep van de fles. Hadden de wijze woorden en smeekbeden van figuren uit zijn jeugd hem niet genoeg gewaarschuwd, had hij het kunnen voorzien? “Hij had de alarmklokken moeten horen.” De observerende onderzoeker, ons bekend uit zo vele vroegere romans van Enquist, wordt nu losgelaten op de eigen levensloop. “Er moet ergens een eenheid zijn, er moest een geheel zijn. Anders werd je gek.” Op zoek naar een verklaring wordt de lezer door de roman geleid, attent gemaakt op mogelijke voortekens, en tegelijkertijd ook wegwijs gemaakt in het gehele leven van de schrijver zelf.
Het leven van de schrijver? Als de verteller het over ‘de geschiedenis’ heeft, zelfs over de feiten die werden beschreven in documentaire romans als Geen asiel voor legioensoldaten en Het Record, spreekt hij van “op een leugenachtige manier bijeen gebrachte ware fragmenten”. De uittocht van de muzikanten zou over de werkelijke familie uit het kustland van Västerbotten gaan, maar de schrijver, zo wordt iets later onthuld, “geeft zijn familie roekeloos een andere biografie, of maakt er van twee een; het is een verzinsel, maar toch bijna waar. Hij is immers vrij, hij mag doen wat hij wil.” In deze roman, die zich gelaten autobiografie laat noemen, zijn zodoende expliciete waarschuwingen aanwezig voor diegene die literatuur zonder meer voor waarheid wil aannemen. “Wantrouwen is een deugd, waarheid is altijd een twijfelachtig begrip”; zoals de verteller aangeeft over de memoires van de actrice fru Heiberg, wordt het ook hier “steeds onduidelijker wat waar was, en wat de barmhartige mist van het leven was”. Het waarheidsgehalte is duidelijk ondergeschikt aan de woorden.
En toch, “daar, verhuld door de knedende taal, ligt het oogstdomein van de welvaartssamenleving.” Een sociaal-realistische roman moet immers, zo wordt in het verhaal vermeld, “bestaan uit knedende tekstdomeinen in de strijd om de lettertekens”. In de beschreven periode, die uit meer dan zeventig jaren bestaat, gebeurt heel wat in de wereld. Bekende namen en momenten in niet enkel de Zweedse, maar in de hele wereldgeschiedenis, passeren de revue en worden op een uiterst persoonlijke manier becommentarieerd of in verband gebracht met het leven van Per Olov, de hoofdpersoon. Diens veelzijdigheid maakt dit werk zeer dynamisch, zelfs leerrijk. Schandalen in de (inter)nationale politiek worden naast sportschandalen geplaatst, de wereld van de letteren wordt gecontrasteerd met die van het theater. Veeleer dan als een getuigenis over de mogelijke oorzaken van alcoholmisbruik, zou ik deze roman beschrijven als een subjectief alternatief voor de algemeen aanvaarde objectieve geschiedenis.
Wie overigens enigszins thuis is in het oeuvre van Enquist zal niet enkel enthousiast reageren op de fragmenten - mogelijke - ontstaansgeschiedenis bij zijn verschillende werken en op de gegeven achtergrond voor de vele terugkerende beelden en motieven, maar ook het eeuwige dualisme in zijn werk beter leren begrijpen. De objectieve onderzoeker en de subjectieve verhalenverteller of de taalkunstenaar vullen elkaar aan en zorgen samen voor de vorm van deze twijfelachtige, doch gedocumenteerde en oprechte biografie. Het hoge synthesegehalte van deze roman impliceert tegelijkertijd ook dat het werk misschien minder naar waarde kan worden geschat door wie niet vertrouwd is met Enquists vroegere werk, met Eeva-Lisa, de vogel voor het raam, de ijskoningin, de hemelharp en zingende telefoondraden.
Per Olov Enquist: Een ander leven, Ambo|Anthos uitgevers Amsterdam, 2009, 489 p., ISBN 978 90 414 14168.
Vert. van: Ett annat liv. Vertaald door Cora Polet.
Stockholm, kerstavond 2008. Zoals de Zweedse traditie dat vraagt, komt iets voor het avondeten de Kerstman langs. Uit zijn zak haalt hij het zwaarste geschenk dat hij kan vinden en spreekt aarzelend mijn naam uit. Drie minuten later heb ik het gehele leven van Per Olov Enquist in mijn handen. De man zelf nam ik drie maanden eerder nog in de hand, toen hij in Gent over zijn leven kwam vertellen. Of beter: over zijn Een ander leven (2009). Deze roman, de zeventiende van zijn hand, werd dankzij Cora Polet meteen zijn zeventiende werk dat ook in het Nederlands verscheen.
De schrijver die erom bekend is zich te bewegen op de grens tussen de waarheid en de leugen, tussen de gedocumenteerde feiten en de dichterlijke vrijheid, schrijft een autobiografie. Het kan een contradictie lijken, maar voelt evenzeer aan als een logisch gevolg. Uit de gesprekken met de auteur in Gent herinner ik mij diens bevestiging van het openlijk oprechte karakter van de roman. Daarnaast herinner ik me zijn haast onschuldig verbaasde blik bij de vraag naar de betekenis van bepaalde terugkerende motieven. Uit de lessen Zweedse letterkunde draag ik een alles overstijgend wantrouwen mee tegen de woorden van een auteur, vooral als die over zijn eigen leven gaan.
Enquist werd geboren in 1934 en brak in de jaren 1960 door als schrijver, daarover bestaat in elk geval geen twijfel. Het dorpje waar hij opgroeide heeft sinds kort een website met de trotse titel ‘schrijversdorp Hjoggböle’, die er de aandacht op vestigt dat geen plek in Zweden zo dichtbevolkt is door schrijvers als uitgerekend deze op 64° noorderbreedte gelegen streek met gemiddeld slechts tien inwoners per vierkante kilometer. “Hij krijgt er veel vragen over. Vanwaar die plotselinge dichtheid aan schrijvers? Hij beantwoordt die vragen humoristisch, als een resultaat van inteelt: iedereen trouwde immers binnen een radius van twintig kilometer. Inteelt leidde tot veel dorpsidioten of schrijvers, slecht uit elkaar te houden. […] Je kon er grapjes over maken, dan hoefde je niet na te denken. Of het beeld oproepen van de eindeloze gesprekken bij de kampvuren of in de donkere keukens, een op zijn minst duizendjarige verteltraditie”. In deze roman is er evenwel geen plaats voor een verheerlijking van de Zweedse ‘zingende bossen’, de verteller voegt eraan toe te weten dat geen van beide romantische verklaringen klopt. En toch is dat kleine noordelijke dorp, en dan vooral het groene huis waarin Enquist opgroeide, nooit ver weg in het verhaal.
Veeleer dan naar de verklaring voor het aantal schrijvers uit zijn streek, zoekt het hoofdpersonage, dat niet toevallig de naam Per Olov Enquist draagt, naar de verklaring voor zijn eigen ontwikkeling tot ‘dichternatuur’. Waar is die drang om te schrijven ontstaan? “Waarom juist hij? Er is immers verder niemand in zijn familie afhankelijk van dichten.” Hij zoekt het antwoord in zijn jeugd, zelfs nog vóór zijn geboorte. Meerbepaald bij de krankzinnige overgrootmoeder die woorden in de muren kraste, de grootmoeder die doodsberichtjes voor de krant schreef of de grootvader die als eerste voor even het dorp verliet voor een bonttentoonstelling in de meer dan duizend kilometer verderop gelegen hoofdstad. Vanuit de overtuiging dat “bij de opvoeding van het kind wordt bepaald welke vragen het kind moet kunnen beantwoorden, inclusief de antwoorden”, worden de spontane en oprechte, soms hilarische bedenkingen beschreven die het kind maakt bij het katholicisme van de moeder, bij het doodgeboren broertje dat dezelfde naam kreeg als hijzelf en bij de overleden vader, die zijn Weldoener en Reisgenoot doorheen het leven zou worden. Van deze beschrijvingen over zijn leven op de plaatsen waar hij zich bevond toen hij nog niet wist wat er van zijn leven ging worden, gaat een enorm charmante, maar tegelijkertijd ook tragische, kracht uit. Want “als alles zo goed ging, hoe kon het dan zo misgaan?”
Wanneer gaat het mis? De drang tot - haast verslaving aan - het schrijven die het hoofdpersonage voelt, wordt herhaaldelijk en op verschillende manieren in verband gebracht met zijn onvermogen om op latere leeftijd te weerstaan aan de lokroep van de fles. Hadden de wijze woorden en smeekbeden van figuren uit zijn jeugd hem niet genoeg gewaarschuwd, had hij het kunnen voorzien? “Hij had de alarmklokken moeten horen.” De observerende onderzoeker, ons bekend uit zo vele vroegere romans van Enquist, wordt nu losgelaten op de eigen levensloop. “Er moet ergens een eenheid zijn, er moest een geheel zijn. Anders werd je gek.” Op zoek naar een verklaring wordt de lezer door de roman geleid, attent gemaakt op mogelijke voortekens, en tegelijkertijd ook wegwijs gemaakt in het gehele leven van de schrijver zelf.
Het leven van de schrijver? Als de verteller het over ‘de geschiedenis’ heeft, zelfs over de feiten die werden beschreven in documentaire romans als Geen asiel voor legioensoldaten en Het Record, spreekt hij van “op een leugenachtige manier bijeen gebrachte ware fragmenten”. De uittocht van de muzikanten zou over de werkelijke familie uit het kustland van Västerbotten gaan, maar de schrijver, zo wordt iets later onthuld, “geeft zijn familie roekeloos een andere biografie, of maakt er van twee een; het is een verzinsel, maar toch bijna waar. Hij is immers vrij, hij mag doen wat hij wil.” In deze roman, die zich gelaten autobiografie laat noemen, zijn zodoende expliciete waarschuwingen aanwezig voor diegene die literatuur zonder meer voor waarheid wil aannemen. “Wantrouwen is een deugd, waarheid is altijd een twijfelachtig begrip”; zoals de verteller aangeeft over de memoires van de actrice fru Heiberg, wordt het ook hier “steeds onduidelijker wat waar was, en wat de barmhartige mist van het leven was”. Het waarheidsgehalte is duidelijk ondergeschikt aan de woorden.
En toch, “daar, verhuld door de knedende taal, ligt het oogstdomein van de welvaartssamenleving.” Een sociaal-realistische roman moet immers, zo wordt in het verhaal vermeld, “bestaan uit knedende tekstdomeinen in de strijd om de lettertekens”. In de beschreven periode, die uit meer dan zeventig jaren bestaat, gebeurt heel wat in de wereld. Bekende namen en momenten in niet enkel de Zweedse, maar in de hele wereldgeschiedenis, passeren de revue en worden op een uiterst persoonlijke manier becommentarieerd of in verband gebracht met het leven van Per Olov, de hoofdpersoon. Diens veelzijdigheid maakt dit werk zeer dynamisch, zelfs leerrijk. Schandalen in de (inter)nationale politiek worden naast sportschandalen geplaatst, de wereld van de letteren wordt gecontrasteerd met die van het theater. Veeleer dan als een getuigenis over de mogelijke oorzaken van alcoholmisbruik, zou ik deze roman beschrijven als een subjectief alternatief voor de algemeen aanvaarde objectieve geschiedenis.
Wie overigens enigszins thuis is in het oeuvre van Enquist zal niet enkel enthousiast reageren op de fragmenten - mogelijke - ontstaansgeschiedenis bij zijn verschillende werken en op de gegeven achtergrond voor de vele terugkerende beelden en motieven, maar ook het eeuwige dualisme in zijn werk beter leren begrijpen. De objectieve onderzoeker en de subjectieve verhalenverteller of de taalkunstenaar vullen elkaar aan en zorgen samen voor de vorm van deze twijfelachtige, doch gedocumenteerde en oprechte biografie. Het hoge synthesegehalte van deze roman impliceert tegelijkertijd ook dat het werk misschien minder naar waarde kan worden geschat door wie niet vertrouwd is met Enquists vroegere werk, met Eeva-Lisa, de vogel voor het raam, de ijskoningin, de hemelharp en zingende telefoondraden.
Per Olov Enquist: Een ander leven, Ambo|Anthos uitgevers Amsterdam, 2009, 489 p., ISBN 978 90 414 14168.
Vert. van: Ett annat liv. Vertaald door Cora Polet.
Read
May 31, 2015Novel set in Sweden (a full and varied life)
This is a drama of Per Olov Enquist’s life – at least that is what I have taken it to be.
Written using the third person (he) instead of the first person, the narrative commences in 1935, when the author is born, humorously depicting life in a small village in Sweden, so insular that anyone moving in from a place more than 10km away was considered an immigrant. Skiing to school is the norm and the protagonist’s interests range from football to God and Flash Gordon . He becomes aware that half of the village are God fearing, and the other half (the non-believers) can be identified by their playing football on a Sunday. This part of the author’s life is told from a child’s viewpoint, with all the confusions and misunderstandings of adults actions that a child’s perspective is full of.
University follows swiftly and amusingly, including success in sport, and in the 1960′s the author explores politics, ideology and culture and gets married – the latter covered in a couple of sentences.
Fears and doubts of writing ability are felt when the author reaches his 30′s, at which time he is working on “The Investigator” about the extradition of Baltic soldiers from Sweden to the USSR, and the reader is given an insight into the extensive research, including considerable personal risk, that went into the writing of this book. Also the far-reaching, and chilling, outcome from the publication.
In 1970 PO (as he refers to himself in the book), and his family, move to West Berlin and experiences the unrest taking place there, as he turns his writing to sport and politics. The horrors of the Munich Olympic Games follow, before the drama moves to the world of plays and theatre. Change continues to happen – sometimes for the good, often for the bad, including a visit to an Icelandic hell. The book takes the reader up to the recent past (the book was copyrighted in 2008)
How much of the book is biography and how much is fiction I am in no position to judge – and perhaps that is part of the point of the book. One thing is that is certain however, is that Per Olov Enquist has had a full and varied life, with much acclaimed success in writing.
For the traveller, there are few touristic details of the many places visited in this book, including Berlin, Paris and Los Angeles, although much political background is offered.
I found the first third of this book quietly humorous and charming, and enjoyed learning about life in a remote Swedish village. The book weaves its way through time and countries, with characters that are easy to follow. The second third I found a little dry, although it contained many interesting observances on major world events over the last 60 years. The final third was deeply moving. My enjoyment of this book was certainly hampered by this being the first time I have come across this author and playwright, and perhaps I prefer a book with a little more insight into personal feelings and emotional insights that this book offers.
Certainly a fascinating account of the life of a prize winning novelist and playwright.
This is a drama of Per Olov Enquist’s life – at least that is what I have taken it to be.
Written using the third person (he) instead of the first person, the narrative commences in 1935, when the author is born, humorously depicting life in a small village in Sweden, so insular that anyone moving in from a place more than 10km away was considered an immigrant. Skiing to school is the norm and the protagonist’s interests range from football to God and Flash Gordon . He becomes aware that half of the village are God fearing, and the other half (the non-believers) can be identified by their playing football on a Sunday. This part of the author’s life is told from a child’s viewpoint, with all the confusions and misunderstandings of adults actions that a child’s perspective is full of.
University follows swiftly and amusingly, including success in sport, and in the 1960′s the author explores politics, ideology and culture and gets married – the latter covered in a couple of sentences.
Fears and doubts of writing ability are felt when the author reaches his 30′s, at which time he is working on “The Investigator” about the extradition of Baltic soldiers from Sweden to the USSR, and the reader is given an insight into the extensive research, including considerable personal risk, that went into the writing of this book. Also the far-reaching, and chilling, outcome from the publication.
In 1970 PO (as he refers to himself in the book), and his family, move to West Berlin and experiences the unrest taking place there, as he turns his writing to sport and politics. The horrors of the Munich Olympic Games follow, before the drama moves to the world of plays and theatre. Change continues to happen – sometimes for the good, often for the bad, including a visit to an Icelandic hell. The book takes the reader up to the recent past (the book was copyrighted in 2008)
How much of the book is biography and how much is fiction I am in no position to judge – and perhaps that is part of the point of the book. One thing is that is certain however, is that Per Olov Enquist has had a full and varied life, with much acclaimed success in writing.
For the traveller, there are few touristic details of the many places visited in this book, including Berlin, Paris and Los Angeles, although much political background is offered.
I found the first third of this book quietly humorous and charming, and enjoyed learning about life in a remote Swedish village. The book weaves its way through time and countries, with characters that are easy to follow. The second third I found a little dry, although it contained many interesting observances on major world events over the last 60 years. The final third was deeply moving. My enjoyment of this book was certainly hampered by this being the first time I have come across this author and playwright, and perhaps I prefer a book with a little more insight into personal feelings and emotional insights that this book offers.
Certainly a fascinating account of the life of a prize winning novelist and playwright.
September 12, 2024
Välskrivet och utlämnande från ett liv med många toppar och dalar...och hur man kan komma tillbaka till "ett annat liv" efter så många år som alkoliserad...
Lite Forrest Gump- liknande situationer där han verkligen är i händelsernas centrum, men inte riktigt är medveten om det (OS i München, Berlinmurens fall mm).
Lite Forrest Gump- liknande situationer där han verkligen är i händelsernas centrum, men inte riktigt är medveten om det (OS i München, Berlinmurens fall mm).
October 14, 2025
Det var ganska kul när han beskrev att han mött Ulrike Meinhoff innan RAF, hur han sen ser henne på TV och tänker "Jag kunde ha räddat henne, jag hade kunnat berätta för henne om ABF"
October 28, 2016
cant stand his light cream whipped to mousse prose. indigestible and revealing
September 14, 2019
Van benne egy mondatrész, ami miatt mégiscsak írok néhány gondolatot a könyvről. Így szól: és tudták, hogy a feltámadásra csak annyi képes, amennyi megmarad a bennük élő legyőzhetetlen emberből Ezt az utolsó oldalak egyikén olvashatjuk egy olyan önéletrajznak, ami nem ott végződik, hanem ott kezdődik. Nem azért nincs ott vége, mert él még az író, hanem, mert akkor kezd el sokadjára „feltámadni”, ha nem is előröl, de újrakezdeni mindent. Egészen eddig az újrakezdésig vele együtt lessük, keressük az égen az Északi fényt. Hová lett? -kérdezi az első sorokban. Néha meglátjuk a gyermeki csodálat szemével, néha vakon állunk a bűntudat félelmében, kapaszkodókat keresve. Ezeken a kapaszkodókon gondolkodtam, azokon a születésünk pillanatától megkapott ágakon, amik segíthetnek eleinte a felnövésben, az ifjúkor önbizalomhiányos éveiben, majd a felnőttkor első lépéseiben. Gyökereknek, vagy alapkőnek mondjuk ezt a sokszor megmarkolni, éppen elkapni való, olykor csak vékony, megtartásra alig képes indákat. Ott vannak, valahol ott kell lenniük, mert valaha valaki megmutatta, jó esetben belénk nevelte és reménység szerint a kellő pillanatban eszünkbe is jut, meg is ragadjuk. Mindenki életében van olyan ember, aki egyszer tett, vagy mondott valamit, talán úgy, hogy nem is tud róla, de egy adott pillanatban eszünkbe jut és általa a felszínen tudunk maradni. Azt hiszem ez a lényege az újra és újra feltámadásnak, a legyőzhetetlen emberi mivoltunk megtalálásának. Per Olov Enquistnek sem nehezebb, vagy könnyebb, jobb, vagy rosszabb az élete, mint sok más embernek. Abban viszont mindenképpen példaértékű, tanulságos és több helyen figyelmeztető, hogy az alázat, a szerénység és az emlékezés, a honnan hová gyötrő, de előbb-utóbb előre vivő kérdése egész életében, mint egy pecsét rajta volt, hordozta. Mint mindenki életében, az övében is, nem csak az „én” a főszereplő, hanem a te és a mi is. Sokszereplős film amit mindennap leforgatunk és sokszor érezhetjük, hogy nem mi írjuk a történetét, de a rendezés(é)ből ne maradjunk ki.
February 10, 2023
En självbiografi i tredje person som mer rättvist borde klassas bildningsroman. Utlämnande och dramatisk, fascinerande. Beroenden, självtvivel och nära relationer är motiv som återkommer i boken. Det bästa är den första delen, uppväxten, som är intimt skildrad, och som lever kvar i resten av boken. Mycket har sagts och kan sägas om valet av narrativ men jag tycker att det är vad som gör boken extra kraftfull. Den där gåtfulla gränsen mellan verklighet och fiktion gör att man sveps med i berättelsen, skänker den extra trovärdighet. Ett Annat Liv går att läsa som en självbiografi men lika bra som en roman. Fulländad.
January 20, 2018
L'idea di scrivere di se stesso in terza persona consente all'autore di inoltrarsi nei fatti della sua vita anche i più intimi e dolorosi senza sentimentalismi e commiserzioni o compiacimenti. Non per questo il libro perde di umanità; anzi la lettura è interessante e piacevole e coinvolgente.
Anche i rimandi storici sono notevoli.
Anche i rimandi storici sono notevoli.
May 21, 2020
Enquist skriver väldigt fint och är en av få som kan skriva om idrott på ett målande och akademisk sätt, vilket är inspirerande. Visa delar är bland det bästa jag läst men boken är lite för ojämn för att få en 5a.
April 18, 2022
Lidt forvirrende i første halvdel af bogen; men efterhånden giver historien mere og mere mening. Speciel men god
April 22, 2023
Ibland läser man en författare för första gången och undrar så varför man inte läst allt personen gett ut tidigare. Det här är en sådan bok. Solklart fem plus.
Read
April 5, 2013Det är omöjligt att inte bli gripen av Enquists livsberättelse. Det är ett mycket bra drag av honom att berätta den i tredje person av just den anledningen. På det sättet skapar han en viss distans mellan sig själv och sin berättelse, vilket känns som att han blir än mer ärlig och skapar ett kritiskt utrymme för att berätta om sitt liv. Men i detta tycker jag att hans liv kommer närmre läsaren eftersom han på ett sätt ger oss det som en gåva att ta emot, då "jaget" har blivit lämnat bakom.
Mycket av fokus när boken kom, kom att handla om alkoholmissbruket, enligt vad en vän sa till mig, men även om det var väldigt gripande att följa och ytterst intressant fastnade jag, som teolog, än mer vid hans brottning med tron. Det kan på ett sätt ses som att det kanske inte var mycket av brottningskamp eftersom han lämnade den då han inte upplevde att Jesus någonsin var där. Men samtidigt finns det en genomgående tråd rakt igenom boken (och hans liv?) och det är hur han ska förhålla sig till sin fader (moders?) ord att han ska bliva en kristen. Mitt egna tänkande kring tron var mer hur det kan komma sig att vissa upplever att tron bär en genom livet och andra, som Enquist, upplever att den är tom (sen får han i och för sig något sorts tilltal mot slutet av boken som han inte riktigt vet hur han ska tolka). Det skulle jag vilja göra en studie på, men det blir kanske aldrig av.
För upp emot tio år sen, eller längre, läste jag Legionärerna och jag hade under nästan tio års tid mycket svårt för Enquist för att jag ogillade den så skarpt. Sedan gav mig någon "Nedstörtad ängel" att läsa och jag blev totalt fångad av den. Det gjorde att jag även kunde tänka mig att läsa den här boken. Jag är mycket glad att jag gjorde det för nu har jag även fått en förståelse för Legionärerna. När jag läste den hade jag inget av den historiska kontext som den skrevs i och förstod inget av motivation bakom den, att blottlägga en svensk skuldproblematik. Nu kanske jag behöver läsa om den för att se om jag uppskattar den. Men innan det kommer jag definitivt läsa något mer av Enquist, i varje fall igenom åren.
Mycket av fokus när boken kom, kom att handla om alkoholmissbruket, enligt vad en vän sa till mig, men även om det var väldigt gripande att följa och ytterst intressant fastnade jag, som teolog, än mer vid hans brottning med tron. Det kan på ett sätt ses som att det kanske inte var mycket av brottningskamp eftersom han lämnade den då han inte upplevde att Jesus någonsin var där. Men samtidigt finns det en genomgående tråd rakt igenom boken (och hans liv?) och det är hur han ska förhålla sig till sin fader (moders?) ord att han ska bliva en kristen. Mitt egna tänkande kring tron var mer hur det kan komma sig att vissa upplever att tron bär en genom livet och andra, som Enquist, upplever att den är tom (sen får han i och för sig något sorts tilltal mot slutet av boken som han inte riktigt vet hur han ska tolka). Det skulle jag vilja göra en studie på, men det blir kanske aldrig av.
För upp emot tio år sen, eller längre, läste jag Legionärerna och jag hade under nästan tio års tid mycket svårt för Enquist för att jag ogillade den så skarpt. Sedan gav mig någon "Nedstörtad ängel" att läsa och jag blev totalt fångad av den. Det gjorde att jag även kunde tänka mig att läsa den här boken. Jag är mycket glad att jag gjorde det för nu har jag även fått en förståelse för Legionärerna. När jag läste den hade jag inget av den historiska kontext som den skrevs i och förstod inget av motivation bakom den, att blottlägga en svensk skuldproblematik. Nu kanske jag behöver läsa om den för att se om jag uppskattar den. Men innan det kommer jag definitivt läsa något mer av Enquist, i varje fall igenom åren.
May 15, 2020
Läst delvis genom att lyssna på hans egen inläsning, vilket höjer upplevelsen ett par dimensioner (särskilt när han kommenterar för lyssnarna att han vet att han uttalar regissör fel, men icke desto mindre kommer att fortsätta med det). Skriver här väldigt lite om kärleken, men det finns väl i Liknelseboken, eller hur? Alltså mer fokus på barndom o " vägen till författare" och författarliv, samt alkoholism. Oslagbar ton, som lever kvar inne i huvudet så jag måste besinna mig för att inte skriva som han (eller ge upp och låta det ske). Vissa passager mindre intressanta (för att det var politiskt invecklat eller väl detaljerat om Broadway tex) men återkommer alltid till det personliga och så lätt att se alla hans återkommande teman, genom boken och genom alla de böcker han skrivit.
November 21, 2015
An oblique novel about the author's life, which took me completely by surprise in terms of how powerful I found it. It includes one of the finest depictions of a childhood that I have read: growing up in a northern Swedish village, the young Per-Ola struggles to reconcile the competing forces around him, such as the piety of the local church and his own burgeoning desires. Later, we read about the adult Enquist's treatment for alcoholism; it can be intensely bleak stuff, but there is light on the other side.
Longer review here.
Longer review here.
June 5, 2020
Omläsning av min favoritbok i talboksformat, inläst av PO själv. Den är helt fantastisk. Språket, innehållet, berättelsen, humorn, tragedin, återuppståndelsen. Helheten.
Jag älskar hur han i den första delen av boken beskriver sin uppväxt i den lilla byn i Västerbotten och hur jag känner igen mig så. Känner igen min egen uppväxt, och känner igen det jag fått höra om pappas uppväxt. Jag älskar den här boken.
Jag älskar hur han i den första delen av boken beskriver sin uppväxt i den lilla byn i Västerbotten och hur jag känner igen mig så. Känner igen min egen uppväxt, och känner igen det jag fått höra om pappas uppväxt. Jag älskar den här boken.
July 4, 2016
Egentlig får denne 4,5 stjerne fra meg. Jeg leste masse Enquist i sommer, og denne bant på en måte alle bøkene sammen. Den er selvbiografisk litt på samme måte som Tomas Espedals romaner er, dvs at den forteller historier om et liv som om det var en roman. Vakkert, vondt, vanskelig, og veldig godt skrevet, som vanlig. Jeg vil lese mer.
January 16, 2014
Den startede vist forrygende. Men så blev den lang. Måske er hans politiske overvejelser ikke spændende nok. Teater keder mig, og det gør flere selvbiografiske ting også. Sport blev også langt til sidst
August 6, 2021
Han har prosans absoluta gehör.
April 16, 2020
Uno de esos libros a los que llegué por las listas que tan generosamente regala Lara Hermoso cada cierto tiempo (visitad su blog, carajo). Sí, otro de los que compré e intenté en 2015. Uno de los que entonces me vencieron, pero que no han salido, como otros, del montón de pendientes.
“Otra vida” es un libro de memorias que habla de una resurreción, la del autor, el sueco Per Olov Enquist. La de un tiarrrón de dos metros que nace con el nombre de un hermano muerto y que, con seis meses de vida, pierde al padre. Ese hombre que se convertirá en una sombra y un interrogante durante toda su infancia y gran parte de su vida. Per Olov se cría con una madre religiosa y obsesionada con que su hijo sea un hombre de bien, católico, y abstemio. No logra ninguno de sus objetivos.
Las memorias de Enquist, un absoluto desconocido para mí, he de confesarlo, están llenas de momentos hilarantes; analiza la escena política mundial con una ironía y un talento al alcance solo de unos pocos elegidos. Enquist es el hombre que está en el centro de todo sin saber que lo está, y ahí probablemente radique su brillantez.
Con una honestidad brutal habla de sus miedos como escritor; unos miedos que comparte con otros autores que se confiesan, que dudan constantemente de su talento, que sudan la gota gorda temiendo que llegue el día en que todos descubran que son unos farsantes. Analiza con humildad y humor sus contradicciones políticas y dedica varios capítulos a su experiencia con la dramaturgia, de autor de obras de teatro a director. Reflexiona doble la creación dramática al contacto con directores, productores y actores y actrices; choca con sus egos y debilidades.
Y continúa, año tras año, dejándose vencer por el deseo de entender quién es. En esa búsqueda eterna se casa, tiene hijos, tiene una amante, ella muere al poco tiempo (“iba a echar de menos lo lúdico, esa experimentación marcada por la curiosidad, lo infantil, lo que no se dejaba planificar, el teatro de la vida quizá, irresponsable y divertido), es un padre ausente, no lo dice, pero también es un marido desaparecido; se divorcia y se casa con una danesa que será por tres veces quien lo acompañe a las puertas de las clínicas de desintoxicación. De dos de ellas escapa, con la soberbia del que cree que se autoconoce perfectamente. Vuelve a beber sin límite, a emborracharse hasta perder la consciencia. En el tercero se reconstruye y vuelve a ser capaz de escribir. Ha resucitado.
January 2, 2025
Overall, I found the book to be a thoughtful and entertaining memoir.
The initial part about the author's childhood in northern Sweden was the most interesting in my view.
On the personal side, it shows extremely intense family drama in parallel to moments of extreme coziness -- as stereotyping of a comment as this might be, the vibe does remind me of nordic crime novels.
On the world around the author when he was growing up, I did find particularly interesting the discussion of cultural secularization and its consequences, with a role of sports I would not have expected to find. There are also some interesting tidbits about estibadores acting as a vector for social democracy in the area (which still dominates elections in northern Sweden to this day). And the vastness of Sweden from north to south is something I had not quite realized before -- even now, driving from north to south takes as long as it would take to drive through France and Spain combined, or through a full coast of the US. There is also a noticeable impact of systematic early deaths in the ways of thinking, something that lives to this day in many parts of the world.
As the author becomes a young author and cultural critic, it is interesting to see how he puts effort into adding new topics to the discourse, vs just reacting to what other successful people are already doing.
Later in the book as the author leaves Sweden, alcoholism slowly creeps into his life, culminating into a full takeover of his life and a successful recovery tied to the power of artistic creation, which closes out the book. I perceived in this part a lack of reflection on how the author got to that situation, contrasting with the earlier stories in the book.
The initial part about the author's childhood in northern Sweden was the most interesting in my view.
On the personal side, it shows extremely intense family drama in parallel to moments of extreme coziness -- as stereotyping of a comment as this might be, the vibe does remind me of nordic crime novels.
On the world around the author when he was growing up, I did find particularly interesting the discussion of cultural secularization and its consequences, with a role of sports I would not have expected to find. There are also some interesting tidbits about estibadores acting as a vector for social democracy in the area (which still dominates elections in northern Sweden to this day). And the vastness of Sweden from north to south is something I had not quite realized before -- even now, driving from north to south takes as long as it would take to drive through France and Spain combined, or through a full coast of the US. There is also a noticeable impact of systematic early deaths in the ways of thinking, something that lives to this day in many parts of the world.
As the author becomes a young author and cultural critic, it is interesting to see how he puts effort into adding new topics to the discourse, vs just reacting to what other successful people are already doing.
Later in the book as the author leaves Sweden, alcoholism slowly creeps into his life, culminating into a full takeover of his life and a successful recovery tied to the power of artistic creation, which closes out the book. I perceived in this part a lack of reflection on how the author got to that situation, contrasting with the earlier stories in the book.
March 2, 2024
Den svenske forfatterkæmpe Per Olov Enquists Et annat liv er noget så specielt som en selvbiografi skrevet i tredjeperson….
En velskrevet historie om Per Olavs opvækst som faderløs flink dreng i det kolde Västerbotten, hvor afholdsbevægelsen dominerer… til årene som feteret svensk forfatter og dramatiker, der er dybt involveret i det 20. århundredes svenske og centraleuropæiske politiske forviklinger (der iøvrigt er pinligt ukendt land for mig… hvorfor er det jeg som dansker kender SÅ lidt til nyere svensk politisk historie??). Bogens tredje del udfolder fortællerens kamp mod et voldsomt alkoholmisbrug, der som et deterministisk spøgelse har lurer i kanten af hele fortællerens liv for så til sidst at overtage dennes liv.
Bogen er velskrevet og stramt fortalt… Men også meget typisk for genren: en stor hvid mand, der fortæller om kendte tematikker som barndom, tro, forfatterskærmydsler, møder med andre kendte forfattere og en masse druk…. (Læs Strindberg, Knausgaard, Jørgen Leth etc…) og andre forfattere, der helt ublut ville kunne finde på at sammenligne deres egen kamp mod barndommens traumer og spruttens dæmon med Kristi opstandelse….
En velskrevet historie om Per Olavs opvækst som faderløs flink dreng i det kolde Västerbotten, hvor afholdsbevægelsen dominerer… til årene som feteret svensk forfatter og dramatiker, der er dybt involveret i det 20. århundredes svenske og centraleuropæiske politiske forviklinger (der iøvrigt er pinligt ukendt land for mig… hvorfor er det jeg som dansker kender SÅ lidt til nyere svensk politisk historie??). Bogens tredje del udfolder fortællerens kamp mod et voldsomt alkoholmisbrug, der som et deterministisk spøgelse har lurer i kanten af hele fortællerens liv for så til sidst at overtage dennes liv.
Bogen er velskrevet og stramt fortalt… Men også meget typisk for genren: en stor hvid mand, der fortæller om kendte tematikker som barndom, tro, forfatterskærmydsler, møder med andre kendte forfattere og en masse druk…. (Læs Strindberg, Knausgaard, Jørgen Leth etc…) og andre forfattere, der helt ublut ville kunne finde på at sammenligne deres egen kamp mod barndommens traumer og spruttens dæmon med Kristi opstandelse….
August 3, 2023
Per Olov Enquist var sin egen författare, en stilist av rang med en alldeles speciell berättande stämma. "Ett annat liv" är en bok där Dokumentärförfattaren Enquist tar sig an sitt eget liv från uppväxt i Hjoggböle, via sin karriär som uppburen världsförfattare fram till kärnan i berättelsen, de många försöken att hantera och bota sitt alkoholmissbruk. Det är en sällsam beskrivning av balansgången mellan insikt och stelbent integritet hos huvudpersonen Enquist, vilket författaren Enquist noterar och kommenterar med ett snett och emellanåt gillande, emellanåt ogillande leende. Men alltid i samma sakliga, resonerande ton. För de som läst och fångats av andra böcker i författarskapet är det en given läsning, en bok som belyser och tydliggör såväl Enquists underliggande teman som hans person. Andra kan läsa den ändå men förmodligen med mindre behållning. För att begripa författaren Enquist, börja hellre med någon annan av hans böcker och återkom senare till "Ett annat liv". Det är den definitivt värd.
January 31, 2023
Enquist is undoubtedly one of Sweden's most prodigious writers. I had my difficulties with this book, however. Ein Anderes Leben is an autobiography, largely written in the third person, which enables Enquist to keep a certain distance to his own character. In the book, Enquist deals with the various stages of his life, starting with his childhood in a small village of Västerbotten, which to his mind simply dragged on unbearably slowly. He grows up, gradually declining into a life of dependency on alcohol and a life in which he desperately wants to find himself.
I had trouble with this book, it is hard to read, I found myself having to re-read large parts of it to make sure I hadn't missed anything.
Not a book I would readily recommend for a relaxing read, but perhaps one that would be worth looking into again at a later date.
I had trouble with this book, it is hard to read, I found myself having to re-read large parts of it to make sure I hadn't missed anything.
Not a book I would readily recommend for a relaxing read, but perhaps one that would be worth looking into again at a later date.
December 31, 2017
Under den første halvdel af bogen var jeg ved at opgive. En jævnt kedelig handling. En møgirriterende fortællestil, nærmest staccato, note-agtig. En rapporterende facon med ufuldstændige sætninger, som ikke synes at tilføre noget til fortællingen. Ja, så var han der, og så der, i den by, og så i den næste by. Okay, så møder han den og den, alt sammen keeedeligt. Grebet med at fortælle sin historie i 3. person, hmm, er det noget særligt?
Den anden del af bogen bliver pludselig meget bedre. Han bor på Nørrebro og fortæller en - fascinerende - historie om sin underbo. Derefter fortsætter det med druk og nedtur, og endelig genopstandelse. Jeg blev grebet.
Den anden del af bogen bliver pludselig meget bedre. Han bor på Nørrebro og fortæller en - fascinerende - historie om sin underbo. Derefter fortsætter det med druk og nedtur, og endelig genopstandelse. Jeg blev grebet.
August 27, 2025
En svag fyra. Den här boken förvandlade mig tillfälligt. Jag BLEV Per Olov. Lite butter. Lite längre. Lite mer kulturell fast ändå inte. Hans språk har den makten.
Samtidigt: En besvikelse hos honom (mig). Den förtrollar mig inte på samma sätt som Livläkarens besök gjorde för många år sedan. Finspråket räcker inte.
Boken har tre delar: Barndomen (välskrivet men väl välbekant), framgången (teatrar! OS i München) och slutligen kollapsen under alkoholismen. Alla tre delar intressanta, men känns ibland som tre olika liv. Ibland hugger det tag. Moderns religiositet. Kampen på torken. Då är boken som bäst.
Samtidigt: En besvikelse hos honom (mig). Den förtrollar mig inte på samma sätt som Livläkarens besök gjorde för många år sedan. Finspråket räcker inte.
Boken har tre delar: Barndomen (välskrivet men väl välbekant), framgången (teatrar! OS i München) och slutligen kollapsen under alkoholismen. Alla tre delar intressanta, men känns ibland som tre olika liv. Ibland hugger det tag. Moderns religiositet. Kampen på torken. Då är boken som bäst.
July 3, 2025
En roman och en självbiografi. Tar upp händelser som baltutlämningen och OS 1972 , då man tog israeliska deltagare som gisslan. Om författarens uppväxt i Västerbotten, där hans pappa dog när han bara var sex månader gammal. Om sågverksarbeye och jur intresset för idrott väcktes. Slutet av boken handlar mycket om författarens alkoholmissbruk och hur han genomgick flera behandlingar innan han till slut lyckades sluta dricka.
October 30, 2025
Ett annat liv av Per Olov Enquist
Sammanfattning: 8/10
Jag är inget fan av memoarer, men den här var otrolig. Fantastiskt språk, svart humor, avgrundsmörker men också hopp. Dessutom virrig och förtvivlad när det passar med berättelsen. Lite seg i till exempel politikdelarna, men förutom det super. Särskilt i författarens egen inläsning. ✨
Berättelse: 8/10
Utförande: 9/10
Karaktärer: 8/10
Miljöer: 7/10
-
Uppläsning: 9/10
simongonefishin@gmail.com
Sammanfattning: 8/10
Jag är inget fan av memoarer, men den här var otrolig. Fantastiskt språk, svart humor, avgrundsmörker men också hopp. Dessutom virrig och förtvivlad när det passar med berättelsen. Lite seg i till exempel politikdelarna, men förutom det super. Särskilt i författarens egen inläsning. ✨
Berättelse: 8/10
Utförande: 9/10
Karaktärer: 8/10
Miljöer: 7/10
-
Uppläsning: 9/10
simongonefishin@gmail.com
August 26, 2023
Utmärkt självbiografi av ett proffs. Intressanta , roliga o allvarliga utdrag ur ett mycket händelserikt liv. Stenhård norrlänning, karriär-sosse (?), sportintresserad, globetrotter och gravt alkoholiserad - skäms nästa för att man missat de flesta av POE:s romaner o pjäser. Får bli till att läsa ikapp. Ingmar Bergman / Fredrik Wikingsson / Hunter S Thompson / Hemingway-vibbar
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 30 of 61 reviews