Amsterdam, 1679. Op tienjarige leeftijd ontmoeten Flora en Mare elkaar in het Burgerweeshuis. Flora helpt de getraumatiseerde Mare door een zware periode. Jarenlang zijn ze onafscheidelijk, tot het lot anders bepaalt en ze elkaar uit het oog verliezen. Vanaf dat moment verlopen hun levens totaal verschillend. Flora trouwt met een rijke man en gaat in Haarlem wonen, Mare werkt als prostituee in een speelhuis in de buurt van de Zeedijk. Tien jaar later ontvangt Mare een verontrustende brief van Flora. Ze reist af naar Haarlem om op zoek te gaan naar Flora's zoon, die spoorloos verdwenen is.
Hallo! Ik schrijf boeken voor kinderen en volwassenen, vooral over geschiedenis. Mijn boek Sabel kreeg een Zilveren Griffel en Verschoppelingen en Oorlog in Inkt ontvingen een Vlag&Wimpel. Mijn nieuwe boek Futuria is in september 2024 verschenen bij uitgeverij Ploegsma. Superleuk als je een recensie achterlaat.
Prettig boek dat me een beetje aan Vingers van marsepein van Rascha Peper deed denken. Deels doordat het rariteitenkabinet van Rysch er in voor komt, deels ook wel vanwege de stijl. Ben benieuwd naar ander werk van Wouda!
Dit was echt een prachtige historische roman! Ik heb van begin tot eind genoten van ‘Roeien naar de Volewijck’! Het verhaal is zo beeldend geschreven, dat je het Amsterdam van de zeventiende eeuw bijna kunt ruiken. De drukte van de stad, de rust achter de muren van het weeshuis. Het strakke schema, het uitzichtloze bestaan en de eenzaamheid van de meisjes is voelbaar. In overzichtelijke hoofdstukken, die wisselen van perspectief en tijd, vertelt Suzanne Wouda dit historische verhaal. Ondanks de verschillende perspectieven en tijdstippen is het prima te volgen.
De volledige en uitgebreide leeservaring is terug te vinden op mijn blog
De cover van dit boek ziet er ontzettend mooi uit en neemt je meteen al mee in de verleden tijd. Er staat een jonge vrouw op in rood/zwarte klederdracht. Dit zijn de kleren die men in het Burgerweeshuis aanhad. Zij staat een brief te lezen. Aan de rechterzijkant is een sierhek met daarin de naam van de auteur Suzanne Wouda en de titel van het boek, Roeien naar de Volewijck .
Suzanne Wouda is geboren in 1974 in Eindhoven en dit is haar debuut van een historische roman voor volwassenen. Eerder heeft zij al 4 historische jeugdboeken geschreven. Waar zij met het boek 'Verschoppelingen' de Vlag en Wimpelprijs kreeg.
Deze historische roman speelt zich af in de zeventiende eeuw. Twee meisjes Mare en Flora zijn met elkaar bevriend geraakt in de tijd dat zij beide in het Burgerweeshuis in Amsterdam zaten. Zij waren in die tijd onafscheidelijk van elkaar. Nadat ze het Burgerweeshuis hadden verlaten, verliezen ze elkaar uit het oog en ieder gaat zijn eigen weg. Mare blijft in Amsterdam wonen en Flora vertrekt naar Haarlem. Tien jaar later krijgt Mare een brief aan van Flora. Hierin staat, dat als Mare de brief ontvangt, zij Flora inmiddels zal zijn overleden en Flora vraagt of dat Mare soms haar verdwenen zoon zou willen opsporen en verzorgen. Maar waar is deze zoon en zou zij Mare dit wel doen. Uiteindelijk beslist Mare dat zij de zoon van Flora gaat opsporen. Zij vertrekt naar Haarlem. Hier aangekomen krijgt zij van de weduwe van Flora een totaal ander verhaal te horen. Wat moet zij nu geloven. Teruggaan naar Amsterdam of toch in Haarlem blijven. Dan ontmoet zij Cecilia een oude vrouw die altijd bij Flora het huishouden heeft gedaan. Deze heeft haar een erg lang verhaal te vertellen en dan weet Mare ook meteen wat zij zal gaan doen.
Dit boek is op zo'n prettige manier geschreven dat ik tijdens het lezen erg moeilijk kon stoppen met lezen. Verder wordt er uitgebreid verteld over Amsterdam en Haarlem. Ik zag allerlei bekende plaatsen om me heen en het was net of ik tijdens het verhaal in beide steden rondwandelde.
Een mooie vlot geschreven historische roman over twee weesmeisjes Flora en Mare. • Hoe anders was het leven in de 17e eeuw? En dan m.n. als een kind plots wees werd en ongeacht afkomst in het (Burger)weeshuis terecht kwam. In dit verhaal hadden deze meisjes 'het geluk' dat ze elkaar daar tegenkwamen en er een vriendschap ontstond. • In de tweede helft is er voor de voor de ene na het weeshuis toch ws door haar afkomst een kans op een beter bestaan dan voor de andere. Of dat uiteindelijk zo is? Hierbij vroeg ik mij wel af wat er met één van de meisjes is gebeurd en waarom/hoe het kind uit huis was geplaatst. De vaart was toen enigszins uit het verhaal, en toch vond ik dat niet storend. Wel was het einde enigszins abrupt. • Inmiddels heb ik meerdere (jeugd)boeken gelezen over Amsterdam in de 17e eeuw en één ervan begint zelfs met het galgenveld, Volewijck. Daarnaast wordt er vaak meer over het niet zo mooie leven op straat vermeld - het was in die tijd niet anders. Hierin is de auteur best voorzichtig. • Een compliment voor alle documentatie en goede beschrijvingen. Je ziet jezelf bijna lopen door beide steden, ook naar het weeshuis, zeker als je het Amsterdam Museum bent geweest. • Erg leuk vond ik de verwerkte uitleg van de uitdrukkingen 'apekool' en 'in de aap gelogeerd'. 'Rijke stinkerd' had er nog bij kunnen staan.
Ik houd van geschiedenis en ben benieuwd naar een volgende roman van Suzanne Wouda. 3 of 4 sterren? Het worden er 4, voor alle info en leesplezier. Opmerkingen die ik lees over voorspelbaar of niet spannend etc.: het leven is/was niet altijd spannend, maar heeft wel een verhaal.
Bijzonder boek over het leven van twee weesmeisjes. Het verhaal speelt zich af in Amsterdam en Haarlem aan het einde van de zeventiende eeuw. Mare en Flora zijn goede vriendinnen die elkaar in het weeshuis tot steun zijn. Ze hebben veel meegemaakt in hun jonge leven. Op een dag halen een tante en oom Flora op en wordt het moeilijk om contact te houden. Deze historische roman laat zien hoe diep een vriendschap kan zijn. Mooi boek.
Een vlot geschreven historische roman die een deeltje van de Nederlandse geschiedenis in beeld brengt. Lang getwijfeld tussen 3 of 4 sterren, schrijfstijl 4 sterren maar verhaallijn was voor mij minder. Dus toch maar 3 sterren in totaal.
Dit is nu wat je een historische roman noemt. Fictie en non fictie zijn prachtig en vooral beeldend met elkaar verweven. De levens van de twee hoofdpersonen Flora en Mare, ze groeien samen op in het burgerweeshuis in Amsterdam, gaan na het weeshuis elk een andere kant op. Mare ontvangt na het overlijden van Flora vanuit Haarlem een brief met het verzoek haar zoon te vinden. Mare neemt de trekschuit naar Haarlem en begint haar zoektocht.
Prachtig boek dat het Amsterdam en Haarlem van eind zeventiende eeuw tot leven brengt.
Suzanne Woude kreeg met de historische jeugdboeken, 'Stormvaart', 'Verschoppelingen' en 'Zwart Water', uitgaves van uitgeverij Ploegsma, terecht de nodige aandacht. 'Roeien naar de Volewijck' is de eerste historische roman voor volwassenen, een deel uit de Historische reeks van Ambo Anthos, en ik hoop dat er nog vele zullen volgen.
Schrijven gaat Suzanne af zoals eten en drinken, natuurlijk en vloeiend, het verhaal leest alsof het allemaal de gewoonste zaak van de wereld is, maar dat is het helemaal niet. 'Roeien naar de Volewijck' is knap gecomponeerd, er wordt op een slimme manier gespeeld met tijd. Flashbacks verschijnen heel natuurlijk in het verhaal, maar vooral omdat de levens van de twee weesmeisjes Flora en Mare in verschillende jaren spelen.
Het verhaal gaat over de vriendschap tussen de twee burger weesmeisjes Flora en Mare. Flora’s verhaal begint omstreeks 1677 als ze ongeveer tien jaar is en op het punt staat wees te worden. Haar vader overlijdt, nadat ze haar moeder al verloren heeft. De dood wordt nooit genoemd, maar Flora voelt hem door het huis waren. Haar tante uit Haarlem haalt haar op en levert haar af in het Burger Weeshuis in de Kalverstraat, waar ze de volgende tien jaar moet doorbrengen tot ze op eigen benen kan staan.
Mare’s verhaal begint in 1697, zij heeft het weeshuis verlaten en voorziet in haar eigen levensbehoefte als prostitué. Wanneer ze een brief van Flora krijgt met een schreeuw om hulp, gaat Mare naar Haarlem om te doen wat er van haar gevraagd wordt.
Vanaf dat moment slingeren de levens van de twee hartsvriendinnen zich terug in de tijd door elkaar heen. De jaren dat ze in het Burger Weeshuis moeten overleven, een plaats waar geen enkele liefde of warmte wordt verstrekt. Alsof de wezen halve criminelen zijn, worden ze behandeld. Maar Mare en Flora worstelen door en ontworstelen zich aan het gezag.
Gevoelens als pijn, kou, angst, eenzaamheid worden met mooie zinnen, zeer invoelbaar verwoord, alsof de auteur het zelf ervaren heeft. De toepasselijke aanhalingen uit diverse oude geschriften en de mooie terugkerende details, zoals de netsuke van de olifant, de ganzen die overvliegen, het boek van De vier heemskinderen, geven het verhaal een extra laag.
Suzanne Wouda geeft de roman het thema mee: Onschuld uit verderfelijkheid, het goede overwint , ik zou daar nog aan toe willen voegen dat onvoorwaardelijke vriendschap ook alles overwint.
Fijne roman met een bijzondere structuur. Heel veel werd impliciet benoemd, waardoor er bijna ongemerkt een solide beeld verschijnt van 16e eeuws Amsterdam en Haarlem, in plaats van dat het allemaal voor je uitgespeld wordt. Ik voelde echt met die arme meisjes mee, zo liefdeloos, of in ieder geval zonder genegenheid als ze werden aangepakt in het weeshuis. Zo sneu.
Verrassend einde, had nog wel iets meer willen lezen over Manuel.
In interesting story about Amsterdam again. I have learned a lot and already knew about other details. I would see a "must read" for people who like to know their history.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Heerlijk verhaal en weer een deel uit een historische reeks echt de moeite waard. Goed geschreven je kun je zo inleven in de de tweede helft van de 17e eeuw.
Suzanne Wouda's eerste roman voor volwassenen heb ik met veel plezier gelezen. Door het wisselende perspectief en de verschillende verhaallijnen blijft de spanning er goed in zitten. Ik wilde graag weten hoe de twee meisjes elkaar hadden leren kennen, hoe hun vriendschap zich ontwikkeld had, en wat er precies met Flora en haar Thomas gebeurd was. Soms had ik wel het idee dat Wouda haar hoofdpersonen en daarmee de lezers teveel tegen de harde historische werkelijkheid beschermde. Mare bijvoorbeeld raakt aan lager wal, maar valt gelukkig net in de handen van een ruwe hoerenmadam met een hart van goud. Dat neemt niet weg dat het een fijn boek is, dat naar meer smaakt!
Heerlijk boek. Vooral de sfeer grijpt je direct bij de kladden. De auteur schrijft heel visueel, alsof je bij de personages aan tafel zit en het zelf meemaakt. Het wisselende perspectief houdt het verhaal spannend. Heel even dacht ik te weten hoe het boek zou eindigen, maar de auteur wist me toch te verrassen. Heel knap is het stukje geschiedenis dat in het verhaal verweven is en de mooie symboliek van het lied waar het boek mee begint. Een echte must-read!
This book contains a lot of Dutch history, written in a way you can almost see Amsterdam in the 1600's. I really appreciated that, but I found the changes in time and narrator confusing and at times annoying. Also, parts of the story didn't really speak to me, while I did enjoy the bond Mare and Flora seemed to have. All in all, I've got mixed emotions about this read.
Echt een geweldig boek. De personages, de verhaallijnen, de emoties, alles is zo dichtbij en levendig beschreven dat je totaal het verhaal in gezogen wordt. Zo maak je de geschiedenis van dichtbij mee.
Flora en Mare ontmoeten elkaar in het Burgerweeshuis in Amsterdam. Flora komt uit een welgestelde familie, maar na het overlijden van haar ouders dalen de hebberige familieleden neer op de bezittingen en Flora mag het weeshuis in. Mare komt uit een arm gezin. Ze heeft een paar broertjes en een zusje, haar vader werkt in een zeepziederij, waar hij, door ruimtegebrek thuis, de nacht doorbrengt, na de geboorte van een tweeling, waarvan een baby, een meisje, niet overleeft. Bij een brand in de zeepziederij komt hij om, ondanks het gebruik van een van de eerste brandblusapparaten. Moeder is niet in staat veel te doen na de moeizame geboorte. Het werk komt neer op de schouders van Mare. Na een traumatische gebeurtenis wordt moeder opgenomen in het dolhuis en Mare in het weeshuis. De meisjes hebben het moeilijk in het weeshuis, maar samen slaan ze zich er door heen. Totdat de tante van Flora haar komt ophalen. Ze moet mee naar diens woonplaats, Haarlem, waar een rijke man voor haar gezocht zal worden. Mogelijkheden om contact met elkaar te hebben is er niet. Slechts een briefje van Flora bereikt Mare, maar daar staat zo weinig in, dat ze geen moeite meer doet. Zelf is ze weggelopen uit het weeshuis. Dan ontvangt ze een briefje van Flora waarin ze meldt, dat ze gestorven zal zijn als Mare deze brief krijgt. Ze roept haar hulp in.
Dit was een mooie, goedgeschreven historische roman, over Amsterdam in het eind van de 17e eeuw. De omgeving is bekend en je ziet die nu bevolkt worden door mensen uit die tijd. Boeiend beschreven en goed ingeleefd. Niet meteen om blij van te worden. Volewijck was de plaats waar veronderstelde criminelen werden opgehangen, vaak nadat ze eerst in het centrum van de stad waren gewurgd. Ze bleven daar hangen, tot het touw waaraan ze hingen brak onder invloed van het weer. Hun lichaam viel in een put. Daarop groeide dan de kool waar de baby's uit kwamen. Zo bracht schuld onschuld voort. Naast vriendschap is ook dit een van de thema's van dit boek.
3,5 sterren, afgerond naar 3. De reden hiervoor is dat ik de andere boeken in de serie iets sterker vond dan deze en die boeken heb ik 4 sterren gegeven.
Een van de sterke kanten van dit boek is dat het twee personages uitdiept en je beide personages ook echt leert kennen. Een zwakke kant van het boek vond ik de spanningsboog: de schrijfster heeft een poging gedaan spanningselementen in het boek te brengen, maar dit kwam er naar mijn mening net niet helemaal lekker uit.
Desondanks is het zeker weer een fijne historische roman in de serie van Ambo Anthos en een aanrader voor wie geïnteresseerd is in de Nederlandse geschiedenis, maar zich niet kan concentreren op een geschiedenisboek ;).
Het verhaal is bizar: Flora en Mare groeien samen op in het burgerweeshuis. Hierna trouwt Flora terwijl Mare in de prostitutie belandt. Op een dag krijgt Mare een brief van Flora waarin staat dat zij wanneer Mare de brief leest zelf niet meer leeft en dat Mare haar zoon moet zoeken. Je weet al vrij snel dat de echtgenoot zijn zoon in het dolhuis heeft ondergebracht maar zal het Mare lukken hem hier uit te krijgen?
Het verhaal is soepel geschreven met veel sfeer van het eind van de Gouden Eeuw. Wat at je? Wat droeg je? Hoe ging het er aan toe in een weeshuis? Ook komen straffen en het dolhuis aan bod. Het plot is echter absurd maar door de sfeer geef ik toch nog 4 sterren.
Makkelijk lezende historische roman. Boeit door wisselende perspectieven en tijden. Gaat over twee weeskinderen en speelt in Amsterdam en Haarlem. Minpuntje is dat het einde wat afgeraffeld is, maar wel verrassend.
Een boek dat heerlijk wegleest. Dit historische verhaal heeft twee verhalen, over Mare en over Flora. Het wisselen tussen de verhalen van deze twee vriendinnen vond ik goed te doen. Ik ga deze schrijfster zeker onthouden!