Αόρατα κορίτσια

by Μανίνα Ζουμπουλάκη

Τα κορίτσια διασχίζουν τις θάλασσες του χρόνου. Τα κορίτσια αγωνίζονται, ελπίζουν. Επιζούν χάρη σε συμπτώσεις, χάρη σε μικρά θαύματα, χάρη σ’ αυτούς που δεν τα βλέπουν. Παλεύουν να μην ξεχωρίσουν, να μη σκαλώσει πάνω τους κανένα βλέμμα.
Κουρνιάζουν μέσα στο πλήθος και γίνονται μητέρες και γιαγιάδες άλλων κοριτσιών.
Τα κορίτσια είναι αόρατα μέσα στα καραβάνια των ξεριζωμένων της Ιστορίας, είναι όμως ζωντανά στο μυθιστόρημα-ποταμό της Μανίνας Ζουμπουλάκη που διατρέχει τον χρόνο και οδηγεί από το μακρινό ’22 στο αόρατο αύριο.
Κρυμμένες πίσω από αντρικές ταυτότητες, τρεις γενιές γυναικών αφηγούνται αριστοτεχνικά τις ιστορίες τους. Ο κόσμος του θεάματος, το θέατρο και η σόουμπιζνες είναι ο χώρος τους για περισσότερο από έναν αιώνα. Μαζί τους τρέχει η μεγάλη Ιστορία που δεν τελειώνει ποτέ...

350 pages, Paperback

Published November 6, 2015

About the author

Γεννήθηκε το 1960, μεγάλωσε στην Καβάλα και γράφει από τα 10. Σπούδασε στην Αμερική Ιστορία της Τέχνης και Σωματική Αγωγή. Στα περιοδικά γράφει από την αρχή της δεκαετίας του '80 μέχρι και σήμερα χωρίς διακοπή. Έχει δουλέψει στον "Ταχυδρόμο" ('82-'89), στα "Πρόσωπα", στο "Κλικ", "Diva", "Μen" ('89-'93), "Nitro", "Down Town", "Elle", "Time out", "Elle", "PinkWoman", "Athens voice", "Look", και "Home" ως δημοσιογράφος. ‘Εχει μεταφράσει περί τα 30 βιβλία για τις εκδόσεις "Κάκτος" (μεταξύ των οποίων "Πέρα από την Αφρική" της Κάρεν Μπλίξεν, και "Αρχαία Απογεύματα" του Νόρμαν Μέηλερ) και άλλα τόσα "Άρλεκιν". Δούλεψε στο ραδιόφωνο ως παραγωγός (Top Fm, ΕΡΑ 4, Κανάλι 15, Κανάλι 5, Μελωδία). Βιβλία της: "Κενά μνήμης", "Μυροβόλος άνοιξις", Φεύγα!, "Η ζωή (δεν) είναι ταινία", "Η σκόνη της ημέρας", όλα εκδόσεις Ίστός. "Ριζότο (σενάριο)", εκδόσεις Λιβάνη,, "Αληθινή σταρ", εκδόσεις Ωμέγα, "Το μεγάλο καλοκαίρι", εκδ. Interbooks, "Πώς να γράψεις" εκδ. Interbooks, "Ευτυχία", εκδ. Παπαδόπουλος. Σενάρια: "Ελεύθερη κατάδυση" (συν-σεναριογράφος µε σκηνοθέτη Γιώργο Πανουσόπουλο), "Ριζότο" (συν-σεναριογράφος µε σκηνοθέτη Όλγα Μαλέα). Σενάρια τηλεόρασης: "Φεύγα" (σειρά Mega), "Ξέχασέ µε" (σειρά Alpha, συν- σεναριογράφος με Βαγγέλη Νάση), "Απαγωγή" (τηλεταινία Mega). Είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά.

Reviews

[Maria · Rating 5 out of 5]

Πρωτογνώρισα την πένα της Μανίνας Ζουμπουλάκη μέσα από την ταινία «Ριζότο», της οποίας έχει γράψει το σενάριο μαζί με την Όλγα Μαλέα. Πρόκειται για μία ταινία πρωτοπόρα στον ελληνικό κινηματογράφο καθώς, ανεξαρτήτως από τις προβληματικές της, θέτει για πρώτη φορά στο επίκεντρο τις κοινωνικές αναπαραστάσεις της γυναικείας ομοφυλοφιλίας. Μετά το υπέροχο «Φερμουάρ», η κυρία Ζουμπουλάκη επιστρέφει με ένα λογοτεχνικό έργο το λιγότερο εξαιρετικό.

Στο βιβλίο «Αόρατα Κορίτσια», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος, συναντάμε τρεις γενιές γυναικών, τρεις γυναικείες φιγούρες, οι οποίες μας διηγούνται όλη την ιστορία της Ελλάδας από το ’22 μέχρι το δυστοπικό μέλλον το οποίο οραματίζεται η συγγραφέας. Οι τρεις αυτές γυναίκες χρειάζεται –αλλά και θέλουν- να υιοθετήσουν αντρικές ταυτότητες και συμπεριφορές, προκειμένου να επιβιώσουν. Μέσω των σπονδυλωτών αφηγήσεών τους μαθαίνουμε τι τις ενώνει αλλά και τι τις χωρίζει, ενώ ταυτόχρονα γινόμαστε μάρτυρες όλης της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας.

Η γραφή της Μανίνας Ζουμπουλάκη είναι απλή, ισορροπεί άψογα μεταξύ του λογοτεχνικού πλούτου και της ιστορικής πραγματικότητας. Η πλοκή ρέει γρήγορα και ευχάριστα, την ίδια στιγμή που σίγουρα πρόκειται για ένα βιβλίο το οποίο απευθύνεται σε απαιτητικούς αναγνώστες. Τα ψυχογραφήματα των ηρώων διακρίνονται για την αληθοφάνεια και τον δυναμισμό τους ενώ το πιο σημαντικό στοιχείο του βιβλίου, κατά τη γνώμη μου, είναι ο τρόπος που διαχειρίζεται τα ζητήματα του φύλου. Ο αναγνώστης μπορεί να διακρίνει μέσα στο κείμενο όλες τις συζητήσεις γύρω από τη διαμόρφωση των γυναικείων και των αντρικών ταυτοτήτων. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί τον άρρητο τρόπο της λογοτεχνίας για να καταδείξει την επιτελεστικότητα του φύλου, αλλά και την εξουσία που προσφέρουν οι νοηματοδοτήσεις των λέξεων.

Η γλαφυρότητα των περιγραφών και ο τρόπος που η κυρία Ζουμπουλάκη αποδομεί και επαναδομεί τα στερεότυπα της εκάστοτε κοινωνίας εντάσσουν το βιβλίο «Αόρατα Κορίτσια» σε ένα από τα πιο αξιόλογα και ιδιαίτερα που μπορεί να διαβάσει κάποιος. Σπάνια συναντάς ένα τόσο σημαντικό λογοτεχνικό έργο, το οποίο να διαβάζεται κατανοητά και ευχάριστα. Πάνω από όλα οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την εξαιρετική ιστορική, αλλά και κοινωνιολογική έρευνα που διεξήγαγε η συγγραφέας, ώστε να αποδώσει τόσο άψογα τις κοινωνικές αναπαραστάσεις των εποχών στις οποίες αναφέρεται, αλλά και τη φαντασία που χρησιμοποίησε με τόση προσοχή ώστε να περιγράψει το άγραφο ακόμα μέλλον.

[Margarita · Rating 4 out of 5]

Συγκινητικό και σκληρό ταυτόχρονα. Ή Σμαρώ , η Ελπίδα και η Ζωή ήταν μπροστά μου και οι τρεις.

[Νεκταρία · Rating 5 out of 5]

«Αόρατα Κορίτσια» και αμέσως σου έρχεται στο μυαλό η σκέψη ότι ναι, οι γυναίκες είναι αόρατες. Ακόμα και στον 21ο αιώνα. Η γυναίκα απέκτησε δικαιώματα, βελτίωσε τις συνθήκες ζωής της, ή μήπως τελικά όλα αυτά είναι ένα κάλυμμα για να γίνει ακόμα πιο πολύ αόρατη;
Η Μανίνα Ζουμπουλάκη με το νέο της βιβλίο μας δίνει τροφή για σκέψη. Πόσο έχει αλλάξει η θέση της γυναίκας; Πόσο αγώνας χρειάζεται για να επιβιώσει μία γυναίκα μέσα σε έναν κόσμο φτιαγμένο για τους άντρες; Τρεις γυναίκες, τρεις ιστορίες και η Μανίνα Ζουμπουλάκη παρουσιάζει την Ιστορία μέσα από την ιστορία τριών γυναικών.
Ξεκινώντας από το 1922 φτάνει στο σήμερα. Κρυμμένες πίσω από αντρικές μεταμφιέσεις τρεις γυναίκες αφηγούνται τις ιστορίες τους. Διαφορετικές, αλλά και ίδιες. Αλλάζει ο χρόνος, όχι όμως και ο τρόπος επιβίωσης. Η ιστορία ξεκινά με την πρώτη ηρωίδα, η οποία πρόσφυγας φτάνει στη Θεσσαλονίκη και δουλεύει σε καφέ – σαντάν, σε θέατρα και κάνει καριέρα ως άντρας. Στα βήματά της, αλλά ως οπερατέρ, βαδίζει και η εγγονή της, η οποία με τη μηχανή της κυκλοφορεί ως άντρας. Μία μεταμφίεση που της παρέχει ασφάλεια, μέσα σε έναν κόσμο περίεργο, δύσκολο, κακό.
Τελικά, όπως αποδεικνύεται, είναι δύσκολο να είσαι γυναίκα. Να έχεις όχι έναν, αλλά δεκάδες ρόλους να υποδυθείς. Και ίσως είναι επιλογή, όπως φαίνεται μέσα από το βιβλίο, των περισσότερων γυναικών να είναι αόρατες, να προσπαθούν να μείνουν μακριά από το επίκεντρο, ωστόσο ένα είναι σίγουρο. Ότι στην ουσία αυτές είναι οι πρωταγωνίστριες της ζωής, ακόμα και αν οι ίδιες προσπαθούν να το αποφύγουν.
Η Μανίνα Ζουμπουλάκη μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της, μέσα από την ιστορία των τριών γυναικών παρουσιάζει την ιστορία όλων των γυναικών. Μέσα από τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τους φόβους, τις αγωνίες των πρωταγωνιστών κάθε γυναίκα μπορεί να δει τους δικούς της φόβους, τα δικά της συναισθήματα. Παράλληλα, είναι μία ευκαιρία και οι άντρες να δουν μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας όλα όσα την απασχολούν και να σκεφτούν ότι τελικά δεν είναι το «αδύνατο φύλο».