What do you think?
Rate this book
Jonfinn Valmann #2
Grensen
En ung kvinne blir funnet død i veikanten på en øde skogstrekning. Er det en trafikkulykke eller et kamuflert drap? Overbetjent Jonfinn Valmann ved Hamar politikammer blir involvert i hendelser som fører ham til grensetraktene rundt Kongsvinger, der grensekriminaliteten alltid har florert. Nå er den er i ferd med å anta nye . og skremmende . former.Terningkast 5. «Besettende bra fra Faldbakken.»Anne B. Ragde, VG «I sin tredje kriminalroman har Knut Faldbakken gjort det igjen: Han har skrevet utmerket.»Terje Stemland, Aftenposten«. anslaget er bra og avslutningen er enda bedre.»Kurt Hanssen, Dagbladet«Grensen er en god krim, og Faldbakkens styrke er, foruten å skrive godt, at han er i stand til å skape troverdige romanfigurer .»Ørjan Greiff Johnsen, Adresseavisen«Faldbakkens tredje kriminalroman er så desidert hans beste . En glimrende kriminalforfatter!»Knut Holt, Fædrelandsvennen
304 pages, Paperback
First published June 1, 2005
1 person is currently reading
25 people want to read
About the author
Knut Faldbakken
41 books19 followersFaldbakken studied psychology at Oslo University, and then worked as a journalist. He visited a number of countries, working variously as a bookkeeper, sailor, and factory worker, and began writing books in 1967 while living in Paris.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
January 10, 2015
Не беше моята книга това. Твърде мудно ми вървеше, с много мрак и излишни неща.
August 30, 2017
Faldbakken mi piace; i suoi gialli sono semplici ma ricchi di sfumature
February 23, 2017
Knut Faldbakken is een Noorse auteur (1941) die psychologie gestudeerd heeft. Hij is gestart als auteur van psychologische romans v a 1974. Als bijzonder productief schrijver kan hij leven van zijn pen en reeds bogen op een uitgebreide bibliografie.
Hij debuteerde in 2002 met een poltieroman " Alle elsker en hodelös kvinne".
Grensen (2005, De Grens en bij mijn weten niet vertaald naar het Nederlands) is zijn derde politieroman met JONFINN VALMAN, de overwerkte rechercheur, in de hoofdrol. Het boek speelt zich af langsheen de Noors-Zweedse grens in de provincies Hedmark en Värmland. Het is een streek met duistere bossen, een onoverzichtelijk netwerk van kleine weggetjes, een onaflatende sneeuwval, diepe greppels en hoge sneeuwbanken. Door deze geografische en klimatologische omstandigheden, door de onderbezetting van de politiediensten en de verschillen tussen de Noorse en de Zweeds wetgeving is dit rustige grensgebied de ideale plek geworden voor allerhande criminele activiteiten (smokkel van drugs, wapens en vooral mensen, m.n. Oost-Europese prostituées + moord en doodslag en verdachte verdwijningen). Sedert enige tijd is de misdaad er geëxplodeerd.
Door de faciliteiten die deze streek biedt, nemen vooral de activiteiten van de internationale maffia er gestadig toe.
Het boek begint met een banaal incident: de politie vindt midden in de bossen een gekantelde vrachtwagen in de berm vol diepgevroren kippen evenals een hoeveelheid hasjiesj.
Eveneens langsheen de baan wordt het lijk gevonden van Anita, een sympathieke prostituée. Het is niet duidelijk of het hier om een ongeval of een moord gaat.
Anita was de date van het andere hoofdpersonage, ARNE VATNE, een gediplomeerd timmerman die heen en weer rijdt tussen Noorwegen en Zweden. Hij heeft kennis gemaakt met Anita op een triestige camping bij de grens waar hij soms overnacht. Arne, een eenzame man, verlaten door vrouw en dochter, "valt" echt op Anita die lief en vriendelijk is.
Als psycholoog slaagt Faldbakken er zeer goed in de karakters van de personages te tekenen: zowel dat van de politieman, die geen cliché is zoals in talrijke andere politieromans. Ook het karakter van Arne Vatne is goed getekend zoals hij heen en weer slingert tussen lust en tederheid, eenzaamheid en zelfverachting.
Hoe het verhaal zich verder ontwikkelt en wat het verband is tussen Arne Vatne, de dood van Anita, de kippen e. a. zal ik hier niet verder onthullen.
Ik heb dit boek graag gelezen, het is vlot geschreven, als psycholoog tekent hij mooie portretten en de "couleur locale" was voor mij een extra pluspunt.
Hij debuteerde in 2002 met een poltieroman " Alle elsker en hodelös kvinne".
Grensen (2005, De Grens en bij mijn weten niet vertaald naar het Nederlands) is zijn derde politieroman met JONFINN VALMAN, de overwerkte rechercheur, in de hoofdrol. Het boek speelt zich af langsheen de Noors-Zweedse grens in de provincies Hedmark en Värmland. Het is een streek met duistere bossen, een onoverzichtelijk netwerk van kleine weggetjes, een onaflatende sneeuwval, diepe greppels en hoge sneeuwbanken. Door deze geografische en klimatologische omstandigheden, door de onderbezetting van de politiediensten en de verschillen tussen de Noorse en de Zweeds wetgeving is dit rustige grensgebied de ideale plek geworden voor allerhande criminele activiteiten (smokkel van drugs, wapens en vooral mensen, m.n. Oost-Europese prostituées + moord en doodslag en verdachte verdwijningen). Sedert enige tijd is de misdaad er geëxplodeerd.
Door de faciliteiten die deze streek biedt, nemen vooral de activiteiten van de internationale maffia er gestadig toe.
Het boek begint met een banaal incident: de politie vindt midden in de bossen een gekantelde vrachtwagen in de berm vol diepgevroren kippen evenals een hoeveelheid hasjiesj.
Eveneens langsheen de baan wordt het lijk gevonden van Anita, een sympathieke prostituée. Het is niet duidelijk of het hier om een ongeval of een moord gaat.
Anita was de date van het andere hoofdpersonage, ARNE VATNE, een gediplomeerd timmerman die heen en weer rijdt tussen Noorwegen en Zweden. Hij heeft kennis gemaakt met Anita op een triestige camping bij de grens waar hij soms overnacht. Arne, een eenzame man, verlaten door vrouw en dochter, "valt" echt op Anita die lief en vriendelijk is.
Als psycholoog slaagt Faldbakken er zeer goed in de karakters van de personages te tekenen: zowel dat van de politieman, die geen cliché is zoals in talrijke andere politieromans. Ook het karakter van Arne Vatne is goed getekend zoals hij heen en weer slingert tussen lust en tederheid, eenzaamheid en zelfverachting.
Hoe het verhaal zich verder ontwikkelt en wat het verband is tussen Arne Vatne, de dood van Anita, de kippen e. a. zal ik hier niet verder onthullen.
Ik heb dit boek graag gelezen, het is vlot geschreven, als psycholoog tekent hij mooie portretten en de "couleur locale" was voor mij een extra pluspunt.
January 7, 2024
Questo ebook l’avevo preso tempo fa durante una delle offerte giornaliere sul Kindle Store e, come a volte avviene, sono rimasta un po’ delusa. La pubblicazione cavalca l’onda del giallo scandinavo, ma bisogna ricordare che non tutti i gialli scandinavi sono buoni e che comunque ci sono vari gradi di godibilità di un libro. Faldbakken non è Stieg Larsson e non è neanche Henning Mankell, il libro è discreto senza essere davvero bello.
Ma veniamo alla storia. Arne Vatne è un uomo di mezza età che ama andare con le prostitute per poi innamorarsene. Un giorno, in mezzo alla strada innevata, incontra una di queste e la investe, uccidendola. In parallelo veniamo a conoscere la storia di Jonfinn Valmann, commissario di polizia, che si occupa del caso e prende molto a cuore la storia della tratta delle prostitute. Le due storie si sviluppano in parallelo e si intrecciano.
La trama non è particolarmente originale, lo sviluppo nemmeno anche se alla fine c’è il classico colpo di scena, che però se uno ci pensa non è che sia così strano o originale. Il libro è comunque piacevole e fa passare qualche bella serata di svago, ma non è niente di particolare e proprio non può essere paragonato ai migliori autori del genere. Diciamo che se non ci fosse stata la moda del giallo scandinavo, in Italia probabilmente non avremmo mai letto Knut Faldbakken.
Ultima nota: la traduzione scorre bene e naturalmente non posso giudicare perché non conosco il norvegese, però ci sono dei toscanismi davvero fastidiosi (“a giro”, “a dritto”…), che penso una casa editrice grande e prestigiosa come la Giunti avrebbe potuto tranquillamente evitare. Insomma, ancora una volta, l’editing, questo sconosciuto!
Ma veniamo alla storia. Arne Vatne è un uomo di mezza età che ama andare con le prostitute per poi innamorarsene. Un giorno, in mezzo alla strada innevata, incontra una di queste e la investe, uccidendola. In parallelo veniamo a conoscere la storia di Jonfinn Valmann, commissario di polizia, che si occupa del caso e prende molto a cuore la storia della tratta delle prostitute. Le due storie si sviluppano in parallelo e si intrecciano.
La trama non è particolarmente originale, lo sviluppo nemmeno anche se alla fine c’è il classico colpo di scena, che però se uno ci pensa non è che sia così strano o originale. Il libro è comunque piacevole e fa passare qualche bella serata di svago, ma non è niente di particolare e proprio non può essere paragonato ai migliori autori del genere. Diciamo che se non ci fosse stata la moda del giallo scandinavo, in Italia probabilmente non avremmo mai letto Knut Faldbakken.
Ultima nota: la traduzione scorre bene e naturalmente non posso giudicare perché non conosco il norvegese, però ci sono dei toscanismi davvero fastidiosi (“a giro”, “a dritto”…), che penso una casa editrice grande e prestigiosa come la Giunti avrebbe potuto tranquillamente evitare. Insomma, ancora una volta, l’editing, questo sconosciuto!
October 8, 2018
Långtråkig och ganska förutsägbar. Jag är inte särskilt tokig i tidningscitat på böcker i vilket fall som helst, men Aftonbladet säger "gör dig redo för sträckläsning".... vad? Läste vi samma bok? Jag var också lite obekväm med bokens ton mot utlänningar. Vid några punkter figuerer säger att alla problem-kriminalitet osv blev till med "utlänningar". Nordiska tjejer är vackra. Alla figurer som inte är nordiska är bokstavlingen antingen kriminella typer eller horor. Och en norsk man kör på en rysk tjej, men hon var en prostituerad och en utlänning, så det är okej att han inte bli häktad för det.... nej, jag var lite obekvämt med hur boken slutade med alla de här åsikter och stereotyper öppna.
Som en deckare.... handlingen går långsamt. Den utspelar sig i gränsland mellan Norge och Sverige, finnskogen i andra ord. Jag bodde i Karlstad ett par år, och är faktiskt lite bekant med området. Folk smugglar över grejer för att Norge är så, så dyr... eller de smugglar grejer såsom horor för att det är olagligt. En tjej är död vid vägsidan, en bil packad med frusna kycklingar hittas.... bla bla.... jag vet inte. Lång bok för inte mycket. Jag köpte boken i 2011 och det var inte värt väntan.
Som en deckare.... handlingen går långsamt. Den utspelar sig i gränsland mellan Norge och Sverige, finnskogen i andra ord. Jag bodde i Karlstad ett par år, och är faktiskt lite bekant med området. Folk smugglar över grejer för att Norge är så, så dyr... eller de smugglar grejer såsom horor för att det är olagligt. En tjej är död vid vägsidan, en bil packad med frusna kycklingar hittas.... bla bla.... jag vet inte. Lång bok för inte mycket. Jag köpte boken i 2011 och det var inte värt väntan.
June 25, 2011
Je l'ai trouvé meilleur que certaines critiques ne le disaient. Par contre, j'ai trouvé que la fin manquait de crédibilité: le policier qui mène le bal à la fin et qui tente d'assassiner ses coéquipiers!!! Peu crédible
April 23, 2014
у цьому тексті стільки збігів, що виникає враження, наче і в норвегії, і в швеції живе людей по сорок – це якщо враховувати іммігрантів, від яких, цитую, не буває нічого хорошого. і ніби збігів мало, з самого початку зрозуміло, хто тут поганий поліцейський.
August 6, 2014
Feldbakken è bravo. Non ha l'intensità di un Nesbo ma scrive bene e gialli di tutto rispetto. Strepitosi gli accenni a Montalbano ma soprattutto a Henning Mankell!
Displaying 1 - 8 of 8 reviews