അഴുക്കില്ലം | Azhukkillam

by Rafeeq Ahamed

208 pages, Paperback

First published December 1, 2015

Reviews

[Nandakishore Mridula · Rating 3 out of 5]

If you ask which book has defined "literature" for a whole generation of Malayalis, the most probable answer would be ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം Khasakkinte Ithihasam ("The Epic of Khasak") by O.V. Vijayan. Before Macondo and Magical Realism hit Kerala bookshelves, the small fictional village of Khasak has already become engraved in the Malayali memory as a magical place where myth descended on the village square on a daily basis and humdrum reality took on legendary overtones. Most present day writers in the language owe a literary debt to this great novel, IMO.

The present novel under discussion is a derivative of, and tribute to, this legendary story. The poet Rafeeq Ahamed, in his first novel, has tried to do what Vijayan did for Khasak - elevate his fictional hometown of Narayamangalam to mythical level. The author has only partially succeeded in his attempt: the novel is episodic and loosely structured (sometimes entirely disjointed) and the real and fantasy elements have not merged to form a homogeneous whole.

The narrative basically revolves around the formation of a religion called the "Pappu Faith", centred around the hero of another watershed novel in Malayalam - Odayil Ninnu ("From the Gutter") by P. Kesavadev. This book is a perennial favourite of communists, and its proletarian protagonist, the rickshaw-puller Pappu, a cult-hero. The people of Narayamangalam village form a godless religion based on this character, and the gutter becomes its holy place. The adherents of the faith, even though split into many factions, are of one mind regarding the veneration of the gutter, and the need to keep it in pristine uncleanliness.

Soon, the unhygienic surroundings engender mosquitoes, and the people of the village are carried away one by one a contagious fever. As the unnamed narrator (one of the few survivors) reminisce about the people who have passed, the novel paints a picture of rural Kerala a few decades back: sufficiently exaggerated to suit the mythical nature of the narrative. The story starts with an epiphany he passes through, as Kesavadev's novel falls at his feet, which virtually creates the new faith - it ends with Vijayan's novel (mentioned at the beginning of this review) tumbling in front of him as he looks at the deserted and devastated village through window of the dilapidated library.

This is an interesting novel with its mix of satire and philosophy. There are many finely-drawn characters - among whom the philosopher, P. S. Moothedam, takes the cake - and carefully etched episodes walking the tightrope between reality and fantasy. But as I said before, I felt that it did not jell together as tightly as it should have - the end result felt like a curry with really tasty gravy but rather uncooked vegetable pieces.

[Bilahari · Rating 4 out of 5]

ഇസ്പേട് ആസ്സിന്‍റെ പുറംചട്ടയില്‍ ഒരു കസാലയും വലിച്ചിട്ടതിന്മേല്‍ ഇരുന്ന മനുഷ്യനെക്കണ്ടാണ്‌ ‘അഴുക്കില്ലം’ വാങ്ങാനും വായിക്കാനും ഈയുള്ളവന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. പേര് വെളിപ്പെടുത്താന്‍ താല്പര്യമില്ലാത്ത, ‘ഇപ്പോഴും നിലവിലുള്ള ആ മനുഷ്യന്‍റെ’ സ്വപ്നാടത്തിനു പിറകേ രണ്ടുദിനം ഞാനും വെറുതെ അലഞ്ഞുനടന്നു.

നാരായമംഗലത്തെ ഉണങ്ങുംതോറും നീറുന്ന ഒരു മുറിവായി കഥാകാരന്‍ കീറിയിട്ടപ്പോള്‍, അവിടുത്തെ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ എന്തിനോവേണ്ടി പീടികത്തിണ്ണയിലും വായനശാലയിലും കൂനിക്കൂടി കുമിഞ്ഞു കിടന്നു. മൂത്തേടവും, പ്രകാശനും, ജോബച്ചനും,നാഗേഷുണ്ണിയും, ജീവാനനന്ദനും, അത്മവിധ്യാലയത്തിലെ ചീട്ടുകളിക്കാരും, ഉലഹന്നാനും, സാറാമ്മയും വിശ്വേശരന്‍റെ അവിഹിതലീലകളാല്‍ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ലയിച്ചുപോയ വാക്കുകളായി മാറിയപ്പോള്‍ മൂത്തേടം പറയാറുള്ളതു പോലെ, “മറ്റു ജീവജാതികളുടെ ജീവിതത്തിനു ഇല്ലാത്ത ഒരര്‍ത്ഥം മനുഷ്യജീവിതതിനുമില്ല” എന്ന തത്വബോംബ് പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയും അതിന്‍റെ വിഷപ്പുകയില്‍ പിറന്നുവീണ കൊതുകുകളുടെ മൂളലില്‍ നാരായമംഗലത്തിന്‍റെ നാരായവേര് കരിഞ്ഞുണങ്ങുകയുമാണ് ചെയ്തത്.

ഓടയില്‍ നിന്നിനു പുതിയ മാനങ്ങള്‍ നല്‍കിയ പപ്പുമതവും, അടഞ്ഞ വിദ്യാലയത്തിനു പകരം തുറന്ന ആത്മവിദ്യാലയവും, നക്ഷത്രായതന്‍മാരുടെ പതനവും, എട്ടുകാലി ചിലന്തിയുടെ കാമാഭിലാഷവും, ജീവാനനന്ദന്‍റെ വെളിപാടുകളും, ഡോക്ടറുടെ ഒറ്റയാള്‍ പോരാട്ടങ്ങളും പരിശുദ്ധ ഓടമാലിന്യത്തില്‍ ഒഴുകിയൊലിക്കുന്ന നാരായമംഗലം ഇപ്പോഴും കാത്തിരിക്കയാണ്‌...
ഒന്നിച്ചൊടുങ്ങിത്തീര്‍ന്ന കുറച്ച് മനുഷ്യത്മാക്കളുടെ കാവല്കാരനായി സ്വയാഭിഷിക്തനായ നമ്മുടെ കഥാകാരനെയും കാത്ത്.

ദേവപ്രകാശിന്‍റെ വര മനോഹരം. മൂത്തേടത്തിന്‍റെ വാക്കുകള്‍ അതിമനോഹരം.

[Hiran Venugopalan · Rating 4 out of 5]

നാരായമംഗലത്തെ ചില കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന കഥാകൃത്ത്. ചെറിയ കാൻവാസിൽ ആളുകളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു, വലിയ കാൻവാസിൽ ലോകത്തിലെ ചികഞ്ഞുനോക്കുന്നു. നല്ല ഭാഷ, നല്ല കഥനരീതി, നല്ല നിരീക്ഷണങ്ങൾ, നല്ല തിയറികൾ. പി.എസ്. മുത്തേടവും പപ്പുമതവും ഗംഭീരം.

[Deepthi Terenz · Rating 3 out of 5]

റഫീഖ്‌ അഹമ്മദിന്റെ ആദ്യനോവൽ. കഥ തുടങ്ങുന്നത്‌ നാരായമംഗലം എന്നൊരു ചെറിയഗ്രാമത്തിൽ നടക്കുന്ന മരണങ്ങളിലൂടെ, അവിടെയുള്ള ഗ്രാമവാസികളുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ, സമീപകാലത്ത്‌ കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായികൊണ്ടിരിക്കുന്ന മതപരമായും രാഷ്ടീയപരമായും ഉള്ള സംഭവവികാസങ്ങളെ ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിന്റെ പേന കൊണ്ട്‌ എഴുത്തുകാരൻ വരച്ചിടുന്നു. കേശവദേവിന്റെ 'ഓടയിൽ നിന്ന്' എന്ന പുസ്തകത്തിൽ തുടങ്ങിയ കഥ ഓ വി വിജയന്റെ 'ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസത്തിൽ' അവസാനിക്കുന്നു. 'ഞാൻ' എന്ന രീതിയിൽ എഴുത്തുകാരൻ തന്നെയാണ്‌ കഥ പറയുന്നത്‌.

[Dr. Charu Panicker · Rating 3 out of 5]

റഫീഖ് അഹമ്മദിൻ്റെ ആദ്യ നോവലാണിത്. സമകാലികവും പുരാതനവുമായ കേരളവും ജാതിമൂലം വർഗീയത സൃഷ്ടിച്ച മറ്റൊരു ലോകവും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പപ്പു മതവും ഇതിൽ കാണാം.

[KS · Rating 4 out of 5]

നാരായമംഗലം ഗ്രേയാണ്. ഒരു കെട്ടുകഥയ്ക്കും യാഥാർഥ്യത്തിനും ഇടയ്ക്കുള്ള ഗ്രേയ് ഏരിയ. പണ്ട്‌ ടോൾസ്റ്റോയ് പറഞ്ഞ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തെ അറിഞ്ഞാൽ ലോകത്തെ അറിയും എന്ന തത്വത്തിലൂന്നി നാരായമംഗലത്തെ ലോകത്തിന്റെ തന്നെയൊരു ബിംബമായി സൃഷ്ടിച്ച്, വായനക്കാർക്കു നേരെ തിരിക്കുകയാണ് കഥാകൃത്ത്.

ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 25നെ കുറിച്ച് മിക്കവാറും എല്ലാ ഇന്ത്യൻ മതവാദികളും പറയുന്നതാണ്. മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ നടത്തുന്നതിനുള്ള അവകാശം. പക്ഷെ അതൊരിക്കലും നമ്മുടെ സാമൂഹിക ക്രമത്തെയോ പൊതുധാര്മികതയോ പൊതു ആരോഗ്യത്തെയോ ബാധിക്കാൻ പാടില്ല എന്ന ഭാഗം ആരും തന്നെ അത്ര അങ്ങ് പറഞ്ഞു കേൾക്കാറില്ല. ഇന്ത്യയെ നാരായമംഗലത്തേക്ക് പറിച്ചു നടാൻ കഥാകൃത് ഉപയോഗിച്ച ഒരു പ്രധാന ടൂൾ ഇതായിരുന്നു. നിലവിലെ മതങ്ങളെല്ലാം കാലഹാരണപെട്ടുപോയെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കേശവദേവിന്റെ 'ഓടയിൽ നിന്ന്' നോവലിലെ പപ്പു എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ദൈവമായി കാണാൻ തുടങ്ങുന്ന കുറച്ചു ചെറുപ്പക്കാരിൽ നിന്നുമാണ് നോവൽ ആരംഭിക്കുന്നത്. പപ്പു മതം വളരുകയും ആചാരനുഷ്ഠാനനങ്ങൾ രൂപപ്പെടുകയും, അത്തരമൊരു അനുഷ്ഠാനം നാരായമംഗലത്തെ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്ന ഒരു സാമൂഹിക വിപത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് കഥ മുന്നോട്ടു പോകുന്നത്. മുന്നോട്ട് എന്ന് കൃത്യമായി പറയാൻ സാധിക്കില്ല, മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടുമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു നോൺ ലീനിയർ ടൈം ലൈൻ പലപ്പോഴും അഴുക്കില്ലത്തിൽ കാണാൻ സാധിക്കും. (ഏത് ടൈം ലൈൻ ആണെന്ന് ഒന്നും ചിന്തിച്ചു തല പുകയ്‌ക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.)

ഒ വി വിജയന്റെ ഒരു കഥ ഇങ്ങനെ ആണ്, ഒരു കാമുകൻ തന്റെ കാമുകിക്ക് മഹാഭാരതം കഥ വായിച്ചു കൊടുക്കുന്നു. എന്നിട്ട് കാമുകൻ വായിക്കുന്ന അതെ സമയം വായനക്കാരോട് എഴുത്തുകാരൻ മഹാഭാരതം മുഴുവൻ വായിക്കാൻ പറയുന്നു. അഞ്ചോ ആറോ വരികൾ മാത്രം ഉള്ള ആ മിനികഥയാണ് ലോക��്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പുസ്തകം എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു കൊണ്ടാണ് കഥ അവസാനിക്കുന്നത്. അതെ പോലെയാണ് ഇവിടെയും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ റഫീഖ് അഹമ്മദ് ഓടയിൽ നിന്ന് വായനക്കാരോട് വായിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിലും ഓടയിൽ നിന്ന് വായിച്ചിട്ട് അഴുക്കില്ലം എടുത്താൽ കുറച്ചൂടെ നിങ്ങൾക് കണക്ട് ചെയ്യാൻ സാധിക്കുമായിരിക്കും. [ബൈ ദ വേ, ഞാൻ ഓടയിൽ നിന്ന് വായിച്ചിട്ടില്ല :) ]

പ്രധാന കഥാപാത്രമായ, എഴുത്തുകാരന്റെ തന്നെ പോയിന്റ് ഓഫ് വ്യൂവിലൂടെ പറയുന്ന കഥയിൽ അയാൾ ഒരു മൂക സാക്ഷി മാത്രമാണ്. ഒന്ന് തെറ്റിയാൽ മിഥ്യയിലേക്കോ യാഥാർഥ്യത്തിലേക്കോ വഴുതി വീണേക്കാവുന്ന സംഭവവികാസങ്ങളുടെ മൂകസാക്ഷി. അയാളുടെ അവതാര ലക്‌ഷ്യം ഈ കഥ പറയുക എന്നതിലുപരി മറ്റൊന്നുമില്ല.

ചിലയിടങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രാദേശിക ഭാഷപ്രയോഗങ്ങൾ വേണ്ടവിധം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. പ്രത്യേകിച്ചും ആത്മാവിദ്യാലയത്തിലെ ചീട്ടുകളിക്കാർ ചിലപ്പോൾ പറയുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ.
" ആടുതൻ ബലത്തൂനാ?"
"ഹിണ്ടറ ഗളത്തൂല ക്ലാവർ..."
സാധാരണയായി ഇത്തരം പ്രയോഗങ്ങളുടെ അർത്ഥം ഫൂട്നോട്ട് ആയി കാണാറുണ്ട്. ഒന്നുകിൽ അത് തിരിയാത്തത് എന്റെ മാത്രം പ്രശ്നം ആകാം അല്ലേൽ അതിന് പ്രത്യേകിച്ച് അർത്ഥം ഒന്നും കാണില്ല. കാരണമെന്തായാലും മുഴുവനായും അർത്ഥം കിട്ടാത്തതുകൊണ്ടുള്ള ഒരു കുറവ് ചിലയിടങ്ങളിൽ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു.

കഥയെക്കാൾ മികച്ചു നിൽക്കുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളാണ് നോവലിന്റെ പ്രധാന ആകര്ഷണമായി എനിക്ക് തോന്നിയത്. ഒരു പക്ഷെ ഇതിൽ കഥ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്ക് നിരാശപ്പെടേണ്ടി വരും. ഓരോ കഥാപാത്രത്തിനും ഓരോ കഥ, അതെല്ലാം കൂടെ തുന്നി ചേർക്കുമ്പോൾ നാരായമംഗലത്തിന്റെ കഥ. അതാണ് രീതി. ഇരുപത്തഞ്ചോളം ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്ന നോവലിൽ മിക്കവാറും ഓരോ ഭാഗത്തിലും ഓരോ കഥാപാത്രത്തിന്റെ കഥയായിരിക്കും വിവരിക്കുക. ആ കഥാപാത്രങ്ങൾ മാത്രം അല്ലാതെ പൂർണമായും ഒരു ചാപ്റ്റർ പോലും കിട്ടാത്ത വിനയനെ പോലെയുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളുടെയും കൂടെ കഥയാണ് അഴുക്കില്ലം.

ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ചിരിച്ചും (പ്രധാനമായും ആത്മാവിദ്യാലയത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ) മറ്റു ചിലടങ്ങളിൽ ചിന്തിച്ചും (പി സ് മൂത്തേടത്തിന്റെ തത്ത്വബോംബുകൾ) ഇനിയും കുറച്ചു ഇടങ്ങളിൽ കുറച്ചു മുഷിഞ്ഞും ആയിരുന്നു ഞാൻ വായിച്ച്തീർത്തത്. പദ്മരാജന്റെ ഉദകപ്പോള വായിക്കുമ്പോൾ അവസാന ഭാഗങ്ങളിൽ തോന്നിയ ഒരു ഒറ്റപ്പെടൽ ഇവിടേയും കൃത്യമായി അനുഭവിക്കാൻ സാധിച്ചുവെന്നതും, നോവൽ നല്ലൊരു വായനാനുഭമായി തോന്നാൻ കാരണമായി.

മാൽഗുഡി, മക്കണ്ടോ, ഖസാക് ഈ സ്ഥലങ്ങളെകുറിച്ച് ഞാൻ അറിയുന്നതേ ക്ലാസ്സിക് എന്ന പരിവേഷണത്തോടെയാണ്, അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുമ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത കനം അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു. പക്ഷെ അഴുക്കില്ലത്തിലൂടെ നാരായമംഗലം വായിക്കുമ്പോൾ അതല്ലായിരുന്നു അവസ്ഥ. തികച്ചും യാദൃശ്ചികമായി വായന തുടങ്ങിയ ഒരു പുസ്തകമാണ്. മുൻധാരണകൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലാതെ വായിച്ചു തുടങ്ങിയ ഒരു പുസ്തകം. എന്തിനേറെ പറയുന്നു വായിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഇതൊരു നോവൽ ആണെന്ന് പോലും എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു, ഏതാനും ചെറുകഥകൾ ആണെന്ന് കരുതിയാണ് വായന തുടങ്ങിയത്. (പിൻഭാഗത്തെ പുറം ചട്ടയിൽ നോവൽ എന്ന് അച്ചടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിയാം.) ആദ്യം വായിച്ചത് നാലാമത്തെ ചാപ്റ്റർ ആയിരുന്നു, ചാപ്റ്റർ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാത്രമാണ് അതിനു മുൻപും പിൻപും ഉണ്ടെന്നൊരു സംശയം വന്നത്. (ക്വിന്റീൻ ടാറാന്റിനോ പറയുന്നതു പ്രകാരം ഒരു നോവലിന്റെ ഏറ്റവും സിനിമാറ്റിക്കായിട്ടുള്ള ഘടകം അതിന്റെ ഈ നോൺ ലീനിയർ മൂവ്മെന്റാണ്, അത് ഈ നോവലിലും ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ എന്റെതായ രീതിയിൽ കുറച്ചൂടെ സിനിമാറ്റിക് ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചതാണ്, അല്ലാതെ അബദ്ധം പറ്റിയതല്ല. നാരായമംഗലത്തിൽ നിന്നും ബസ്സ് കയറിയാൽ നേരത്തെ പറഞ്ഞ ക്ലാസ്സിക് സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മിനിമം ടിക്കറ്റ് ചാർജ് മാത്രേയുള്ളുവെന്നാണ് വായന കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും തോന്നിയത്.

PS : ദേവപ്രകാശിന്റെ വരയും മികച്ചതാണ്.

[Athul Raj · Rating 5 out of 5]

മതങ്ങളുടെ പൊള്ളത്തരം ഒരു സാങ്കല്പിക മതത്തെ ഉപയോഗിച്ച് കാണിച്ചു തരുന്ന മറ്റൊരു നോവൽ. വി. ജെ. ജയിംസിന്റെ നിരീശ്വരനെ ഓർമിപ്പിക്കുന്ന ആശയം. എന്നാൽ അതോടൊപ്പം ഒരു നാടിനെയും, അവിടുള്ളവരുടെ കഥകളേയും രസകരമായി കൂട്ടിയിണക്കിയിരിക്കുന്നു 'അഴുക്കില്ല'ത്തിൽ. ആസ്വാദ്യകരമായ ഒരു നോവൽ

[Sachith Parameswaran · Rating 4 out of 5]

Nice book that gives a detailed picture of a village and its men. Liked it very much

[Mohammed Rasheen · Rating 4 out of 5]

satirical tales with highs and lows.. enjoyed it at different parts but felt disconnected at other.over all a good work. philosophy bombs by Muthedam was kinda food for thoughts...

[Balasankar C · Rating 3 out of 5]

മൂത്തേടം തകർത്തു.. നല്ല തിയറികൾ. :). പപ്പുമതം കൺവെൻഷണൽ മതങ്ങൾക്ക് നല്ല ഒരു കൊട്ട് തന്നെ.

[Aiswarya Haridas · Rating 4 out of 5]

മൂത്തേടം കലക്കി.