Frouke is 31, hoogopgeleid en aan de slag in haar eerste job in de privésector als ze instort. De diagnose: een bore-out, na een maandenlang gevecht tegen intense verveling. Door het zware taboe dat rustte op verveling op het werk hield ze al die tijd de schijn hoog voor haar collega’s, vrienden en familie. Maar op haar werk telde ze elke minuut van de dag af en haar vrije tijd bracht ze vaak apathisch door op een stoel. Tot haar lichaam voor haar besliste. In Vechten tegen verveling vertelt Frouke openhartig over de jaren voor de instorting en de maanden van ziekteverlof die erop volgen. Ze deelt de immense schaamte, de frustratie vanwege het taboe en de invloed van verveling op haar lichaam en manier van denken. Op basis van wetenschappelijke literatuur en haar eigen ervaring licht ze de (potentiële) oorzaken, het verloop en de symptomen van een bore-out toe. Ze vertelt ook over haar herstel en de hulp die ze moest zoeken. Frouke hoopt met dit boek mensen in gelijkaardige situaties de herkenning en erkenning te bieden waar ze zelf zolang naar heeft gezocht en die absoluut noodzakelijk zijn in het herstelproces.
Het doel van de auteur is om “mensen in gelijkaardige situaties de herkenning en erkenning te bieden waar ze zelf naar heeft gezocht”, en dat is ook wat je krijgt. Het boek gaat over haar leven voor, tijdens en ook een stuk na haar bore-out, onderverdeeld in “De aanloop”, “De val” en “Het herstel”. Doorheen deze stukken geeft de auteur, die zelf een onderzoeksachtergrond heeft, alle relevante wetenschappelijke informatie over bore-out die ze tijdens haar zoektocht heeft gevonden.
De wetenschappelijke informatie is meteen ook het zwakke punt van het boek. Haar persoonlijke ervaringen rond bore-out zijn voor veel mensen ongetwijfeld erg waardevol, maar wetenschappelijke definities rond het concept “verveling” zijn dat minder of niet. De redeneringen rond prikkels, situaties, (optimale) energieniveaus worden vaak wat te abstract behandeld, ongetwijfeld vanuit de academische achtergrond van de auteur. Het kan een interessant theoretisch kader bieden, maar het is niet de kern van het boek. Desondanks treedt het soms te prominent op de voorgrond, wat een afknapper kan zijn voor mensen die eigenlijk gewoon een praktisch antwoord willen hebben op (het gevoel van) een bore-out of willen weten of ze één hebben (of kans maken op).
Dit boek moet je in de eerste plaats lezen als je wil weten hoe het bore-outverhaal van de auteur was en hoe zij ermee omging. Dat is het doel van het boek en dat is ook in hoofdzaak wat je krijgt: de persoonlijke ervaringen van de auteur. Door deze ervaringen te vergelijken met je eigen leven kan je een beter zicht krijgen op wat een burn-out is, of je in de gevarenzone zit of hoe je er terug uit kan geraken. Het verhaal van de auteur is uniek, dus in niet alles dat ze schrijft zal je je kunnen herkennen, maar dit hoeft ook niet, zeker omdat de auteur ook hoogbegaafd en hoogsensitief is en dit ook meespeelt in haar ervaringen met bore-out.
Kortweg is het boek een goede introductie in bore-out via een beschrijving van de ervaringen van de auteur. De wetenschappelijke informatie is in die zin niet nodig en geeft weinig (praktische) meerwaarde, maar kan een aanvullend theoretisch kader bieden. Als je denkt met een bore-out te maken hebt, of vermoedt dat je op het pad richting bore-out zit, kan het interessant zijn om het boek te lezen en te kijken in hoeverre je je in het verhaal van de auteur herkent.
Gedownload van elly's choice. Het leek me wel interessant, maar het is eigenlijk een heel uitgebreid, wetenschappelijk artikel. Halverwege weggelegd. Kom er niet doorheen, omdat het te saai en langdradig is. Ik had liever meer haar eigen ervaring gelezen en erachter gekomen hoe zij zich voelde en wat het met haar deed.
Voor mij persoonlijk een echte eye-opener. Ben met gemengde gevoelens aan het boek begonnen, maar ben nu zo blij dat ik het toch gelezen heb. Er zaten heel wat herkenbare stukken in (en ook stukken waar ik me helemaal niet in kon herkennen, maar dat heb je nu eenmaal bij zo'n dingen. Niemand is exact hetzelfde). Het heeft me heel wat stof tot nadenken gegeven en heeft echt mijn ogen geopend waardoor ik nu al bepaalde gebeurtenissen van de voorbije maanden kan plaatsen/verklaren.
Misschien wel twee kleine puntjes van kritiek: er zit een hoofdstukje in dat ik gewoon "gescand" heb, want dat was me allemaal toch net iets te gedetailleerd/wetenschappelijk. En dan zit er ook een stukje in over overgevoeligheid. De auteur schrijft letterlijk dat er al voldoende boeken over geschreven zijn en dat ze zich zal beperken tot een "korte toelichting", maar schrijft dan toch de volgende 8 pagina's enkel en alleen daarover. Een beetje te veel van het goede in mijn ogen.
This is a very recognisable story for me ... I knew already there's something off, & it never was that dramatic for me, but I sure do need to get my talents analysed! Thank you Frouke, to bring this topic under the attention. The book itself supports something I already started a while ago. Additionally, I consider myself proactive. Nevertheless, I'm glad I read this book. I need to let this sink in, while continuing to find a way to use all my talents at work ... .
Ervaringsverhaal over meemaken van een bore-out. de schrijver komt er in die periode eveneens achter dat ze hoogsensitief en hoogbegaafd is. In het tweede deel van het boek gaat de auteur in op de (wetenschappelijke) literatuur over dit onderwerp. Dit onderdeel is m.i. niet goed uitgelegd; het is onduidelijk en onlogisch. Gelukkig staan de bronnen erbij, zodat je die zelf kunt nalezen. Hier zou een goede redacteur niet misstaan hebben.
Veel was herkenbaar, veel ook niet, maar zeker de moeite waard om te lezen. O en ik ben fan van de kerntalentenanalyse (en) van Danielle krekels. Heb zelf een KTA laten doen, 2 jaar terug: absoluut nuttig. Nu nog een loopbaancoach zoeken met verstandig advies voor een 50-plusser 😂
3,5 ster. Boeiend onderwerp, en gedeeltelijk herkenbaar van jaren terug. Leerzaam, paar interessante inzichten opgedaan die ik mooi kan meenemen. Iets teveel eigen verhaal en benadrukken dat het toch echt eigen verhaal is en niet voor iedereen hoeft te gelden.
Tears and tears and tears left when reading this book. From the beginning to the end, it was finally a form of recognition for me about how I felt and felt in the past period. Thank you Frouke for this.
Alhoewel ik nooit een bore-out heb gehad waren veel dingen in dit boek zeer herkenbaar. Een boek dat me heeft doen nadenken over mezelf, en als ik het niet al had teruggebracht naar de bibliotheek had ik misschien hier en daar zelfs nog een stukje willen herlezen.
Het boek bestaat uit twee kleine delen: de ruwweg eerste 60 pagina's vertelt Frouke haar persoonlijke ervaring, terwijl de rest (het merendeel) een terugblik in derde persoon is met de nodige wetenschappelijke linken. Ik had het eerlijk gezegd liever andersom gezien: meer ervaring, minder achtergrond, die toch al door andere boeken (beter) gegeven wordt. Haar ervaring leest vlot, voelt echt aan, maar stopt abrupt, om dan oorzaak en gevolg te kunnen kaderen. De gelijkenissen tussen bore- en burn-out waren interessant maar zoals de rest, erg vluchtig. De nadruk op die KernTalenten tool stak me na een tijdje behoorlijk tegen - er zijn zoveel flauwe vragenlijsten die tegen betaling afgelegd kunnen worden en dan voorspellen wat jij zou moeten doen de rest van je leven, waar dan ook nog eens geld voor certificering bij komt kijken.
Interessant boek over hoe het is om een bore-out te hebben. De auteur liep daar enkele jaren geleden zelf tegen aan: ze verveelde zich letterlijk kapot op haar werk omdat ze niet voldoende uitgedaagd werd. Dit boek beschrijft wat er met haar gebeurde, wat de oorzaken en gevolgen waren en hoe ze er weer bovenop gekomen is. Omdat er niet zoveel boeken zijn over het hebben van een bore-out is dit tevens een wetenschappenlijk werk over wat een bore-out nu precies ís en wat er zoal aan wetenschappelijk materiaal over te te vinden is. Dat bleek niet veel te zijn, en Vermeulen geeft zelf ook al aan dat dit waarschijnlijk een van de eerste boeken over dit nog vrij onbekende fenomeen zal zijn.
Interessant voor zowel werkgevers als werknemers die al dan niet persoonlijk met een bore-out te maken krijgen.
Not super-enlighting, but was insightfull on the difference between burn-out ans bore-out. Best take-away for me was the grafic about the evolution of your energy-levels when you are slipping into a burn/bore-out.
Bore-out: het is een taboe op het werk, omdat we geacht worden het druk te hebben en productief te zijn. Maar het werk kan soms in piekmomenten komen, waarbij we op andere momenten niets om handen hebben, of - belangrijker bij een bore-out - er wordt ons gevraagd om aan doelen te werken waar we zelf totaal niet achter staan, of te weinig uitdaging in vinden. In dat laatste geval kan je mentaal afhaken, zeker als het kenniswerk betreft, en enkel "doen alsof" je aan het werk bent. Als je dan geen alternatief werk hebt (bijv. privé-werk, hoewel dat ook eindig is), bestaat je dag vaak enkel uit koffie drinken, toiletbezoek, staren naar het pc-scherm en als hoogtepunt van de dag de lunch. Ik kan er van meespreken en de autrice van dit boek ook.
In het eerste deel beschrijft Frouke Vermeulen haar persoonlijke verhaal, alsof je naast haar zat terwijl ze het meemaakt. Het tweede deel geeft ze meer wetenschappelijke inzichten over het fenomeen bore-out - dit deel heb ik diagonaal gelezen omdat mijn vrouw als psychologe me er ook al veel over verteld had; en misschien gaat ze er ook wat te diep op in, de gemiddelde lezer zal dit tweede deel wat overdonderend vinden. De schrijfster geeft ook mee wat je aan bore-out kan doen: op tijd aankaarten, en eventueel van werk veranderen (of zelfstandige worden, zoals de schrijfster uiteindelijk zelf deed). Maar degenen die het meest kwetsbaar zijn voor bore-out, eerder introverte mensen, verschuilen zich vaak achter de praktische kanten van de zaak om er weinig aan te doen (hoge verdiensten, werk dichtbij huis,...). In de realiteit is iemand die zich langdurig verveelt op het werk, ook buiten het werk compleet passief geworden. Dat blijft echter niet zonder gevolgen op gezondheidsvlak, zoals we ook in het boek kunnen lezen.
De grootste verdienste van het boek is dat anderen die een bore-out meemaken, hier veel herkenning in zullen vinden.