What do you think?
Rate this book
De demonen van Dalca #1
Nachtwild
Het lijkt wel alsof een duistere kracht de stad in zijn greep heeft. Het aantal moorden en verdwijningen is op enkele maanden tijd dramatisch toegenomen, en ook op de school van Maikel duiken een paar obscure figuren op. Wie is de mysterieuze Johanna die zich zo afzijdig houdt? Waarom vertelt de nieuwe geschiedenisleraar alleen gruwelverhalen uit de 19de eeuw? En waarom wordt iedereen zo snel verslaafd aan dat nieuwe computerspel? Voor ze het weten belanden Maikel en zijn vrienden in de onderbuik van Brussel, waar ze de strijd moeten aanbinden met een ongekend leger bovennatuurlijke wezens.
226 pages, Paperback
First published February 27, 2013
2 people are currently reading
29 people want to read
About the author
Johan Vandevelde
32 books47 followersJohan Vandevelde volgde de opleiding Audiovisuele Kunsten aan de filmschool RITS. Hij werkte mee aan de strips gebaseerd op de televisiereeks Windkracht 10 en maakte deel uit van het oorspronkelijke creatieve team achter de televisiereeks Flikken.
In 2000 debuteerde Johan Vandevelde met het jeugdboek De tijdspoort, gebaseerd op een eerder geschreven scenario dat nooit gepubliceerd werd, en mocht hiervoor twee jaar later de eerste prijs van de Limburgse Kinder- en Jeugdjury in ontvangst nemen. In 2005 deed hij dit nog eens over met Na het Licht, deze keer bij de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury. Ook zijn derde boek Het Kronosproject viel in de prijzen.
Johan Vandevelde schrijft vooral in de genres fantasy en sciencefiction, maar vindt dat hij zich niet mag binden aan een bepaald genre.
In 2000 debuteerde Johan Vandevelde met het jeugdboek De tijdspoort, gebaseerd op een eerder geschreven scenario dat nooit gepubliceerd werd, en mocht hiervoor twee jaar later de eerste prijs van de Limburgse Kinder- en Jeugdjury in ontvangst nemen. In 2005 deed hij dit nog eens over met Na het Licht, deze keer bij de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury. Ook zijn derde boek Het Kronosproject viel in de prijzen.
Johan Vandevelde schrijft vooral in de genres fantasy en sciencefiction, maar vindt dat hij zich niet mag binden aan een bepaald genre.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
Currently reading
May 9, 2020ik vond het leuk met de drama en de verdwijningen. Normaal ben ik niet zo voor drama maar bij dit boek vond ik het leuk om het te lezen. Soms was het te onrealistisch waardoor ik het een beetje minder vond bv met de bovennatuurlijke wezens. Maar ik vond het ook verdacht toen de geschiedenis Leeraar alleen maar gruwelijke verhalen vertelde. Er waren veel spannende stukjes die ik heel leuk vond en het einde vond ik ook gepast voor dit verhaal. Ik lees echt niet graag maar ik was blij dat ik dit boek koos om mijn boekbespreking te maken en daarom een ****.
October 25, 2020
Een typisch eind goed al goed, al goed verhaal. De afwisselende setting van het alledaagse Brussel met de nachtelijke gevaarte die op de loer ligt, zorgt voor de nodige spanning dat mij met plezier wou laten verderlezen.
October 14, 2014
Eén sterretje, omdat twee schrijvers tenslotte de moeite hebben genomen om dit boek te maken.
Dit is een vampierverhaal van dertien in een dozijn, slim inspelend op de hype die begon met "Twilight" en nu hopelijk op z'n retour is.
Laat de vorige zin trouwens niemand misleiden: dit is geen klefromantisch, politiek correct sprookje voor de 21e eeuw, compleet met coming of age. Was het dat maar! Nee, dit is het tienerromanequivalent van een slechte B-film: een actiethriller die bulkt van de clichés en het opspattende bloed. Tarantino komt daarmee weg, Vandevelde niet.
Is er ook iets positiefs te zeggen? Weinig. Dat Vandevelde een vakman is, misschien, iemand die perfect weet hoe hij nonverhalen moet brouwen die toch moeiteloos duizenden jonge lezers zullen bekoren. Het recept?
... Begin met een fikse scheut herkenbaarheid (maar niet teveel). Situeer je verhaal in Brussel. Gebruik bestaande plaatsen in de stad maar beschrijf ze niet in detail - anders verraad je gelijk dat je zelf nooit de tijd hebt genomen om er eens echt rond te kijken (behalve, ere wie ere toekomt, in de Albertinabibliotheek). Hou het liever veilig en beschrijf een metrostation als, tja, een metrostation: perrons, sporen, verlichting, buizen, tunnels. Dat elk station in Brussel een andere aankleding heeft en zo 'n eigen cachet krijgt, zal jou en je lezers worst wezen.
... Introduceer een nevenpersonage van Marokkaanse afkomst en laat hem geregeld eens duchtig vloeken in het Frans: daarmee scoor je bonuspunten, en iedereen weet dat zo'n kerel typisch Brussels is. Toch?
... Maak je personages net herkenbaar genoeg - ze gaan naar school en spelen wel eens computerspelletjes, net als je lezers - maar maak ze vooral niet te ingewikkeld. Met de getormenteerde held-met-famiiegeheim, de nerd die alles weet (handig als spreekbuis voor de nuttige info en plot exposition die je expliciet wil meegeven, mocht je toch een niet al te snuggere lezer kwijtgeraakt zijn onderweg!), de onschuldige grootouders (rijp voor de slachtbank, oeps, sorry, spoiler) en natuurlijk de mysterieuze deerne en haar bad-ass papa kom je zeker 238 bladzijden ver.
... Dat je hele cast de emotionele maturiteit van een kleuterklas heeft, is absoluut geen probleem. Dat merken je lezers toch niet op, zo lang je hen maar om de vier à vijf bladzijden met een stevige geut bloed, in aswolken ontploffende vampieren, of een paar "bloedrode ogen" afleidt.
... Wees niet te inventief met je verhaal. Modelleer je plot liever op de 101 vampierverhalen die je zelf al gezien of gelezen hebt. Don't change a winning team: die 101 verhalen werkten, dus het jouwe ook als je mooi binnen die lijntjes kleurt. Laat de ondersteunende cast bijvoorbeeld één voor één bijna doodgaan. Altijd spannend. Of introduceer twee randpersonages (niet meer, dat wordt lastig voor de lezer), één schijnbaar onschuldig en één schijnbaar met een stevige hoek af. Zo zet je de lezers gegarandeerd op het verkeerde been wat de identiteit van de grote boosdoener betreft.
... Laat, tot slot, vooral ruimte voor een vervolg. Dat deden Meyer en Collins ook en kijk: het heeft hen voorwaar geen windeieren gelegd.
"Nachtwild" is een windei van een boek, de KJV-nominatielijst geheel onwaardig.
Vandevelde mag dan 'n grote naam zijn, van deze fletse worp ben ik geenszins onder de indruk.
Maar ik, tja, ik ben verwend, met reuzen als King, Barker, Poe en Lovecraft achter de kiezen in het "griezelgenre". Noem het maar bevooroordeeld, dan. Ik blijf stilletjes hopen dat het beter, doorleefder, origineler kan voor dit doelpubliek, ook in dit genre.
Dit is een vampierverhaal van dertien in een dozijn, slim inspelend op de hype die begon met "Twilight" en nu hopelijk op z'n retour is.
Laat de vorige zin trouwens niemand misleiden: dit is geen klefromantisch, politiek correct sprookje voor de 21e eeuw, compleet met coming of age. Was het dat maar! Nee, dit is het tienerromanequivalent van een slechte B-film: een actiethriller die bulkt van de clichés en het opspattende bloed. Tarantino komt daarmee weg, Vandevelde niet.
Is er ook iets positiefs te zeggen? Weinig. Dat Vandevelde een vakman is, misschien, iemand die perfect weet hoe hij nonverhalen moet brouwen die toch moeiteloos duizenden jonge lezers zullen bekoren. Het recept?
... Begin met een fikse scheut herkenbaarheid (maar niet teveel). Situeer je verhaal in Brussel. Gebruik bestaande plaatsen in de stad maar beschrijf ze niet in detail - anders verraad je gelijk dat je zelf nooit de tijd hebt genomen om er eens echt rond te kijken (behalve, ere wie ere toekomt, in de Albertinabibliotheek). Hou het liever veilig en beschrijf een metrostation als, tja, een metrostation: perrons, sporen, verlichting, buizen, tunnels. Dat elk station in Brussel een andere aankleding heeft en zo 'n eigen cachet krijgt, zal jou en je lezers worst wezen.
... Introduceer een nevenpersonage van Marokkaanse afkomst en laat hem geregeld eens duchtig vloeken in het Frans: daarmee scoor je bonuspunten, en iedereen weet dat zo'n kerel typisch Brussels is. Toch?
... Maak je personages net herkenbaar genoeg - ze gaan naar school en spelen wel eens computerspelletjes, net als je lezers - maar maak ze vooral niet te ingewikkeld. Met de getormenteerde held-met-famiiegeheim, de nerd die alles weet (handig als spreekbuis voor de nuttige info en plot exposition die je expliciet wil meegeven, mocht je toch een niet al te snuggere lezer kwijtgeraakt zijn onderweg!), de onschuldige grootouders (rijp voor de slachtbank, oeps, sorry, spoiler) en natuurlijk de mysterieuze deerne en haar bad-ass papa kom je zeker 238 bladzijden ver.
... Dat je hele cast de emotionele maturiteit van een kleuterklas heeft, is absoluut geen probleem. Dat merken je lezers toch niet op, zo lang je hen maar om de vier à vijf bladzijden met een stevige geut bloed, in aswolken ontploffende vampieren, of een paar "bloedrode ogen" afleidt.
... Wees niet te inventief met je verhaal. Modelleer je plot liever op de 101 vampierverhalen die je zelf al gezien of gelezen hebt. Don't change a winning team: die 101 verhalen werkten, dus het jouwe ook als je mooi binnen die lijntjes kleurt. Laat de ondersteunende cast bijvoorbeeld één voor één bijna doodgaan. Altijd spannend. Of introduceer twee randpersonages (niet meer, dat wordt lastig voor de lezer), één schijnbaar onschuldig en één schijnbaar met een stevige hoek af. Zo zet je de lezers gegarandeerd op het verkeerde been wat de identiteit van de grote boosdoener betreft.
... Laat, tot slot, vooral ruimte voor een vervolg. Dat deden Meyer en Collins ook en kijk: het heeft hen voorwaar geen windeieren gelegd.
"Nachtwild" is een windei van een boek, de KJV-nominatielijst geheel onwaardig.
Vandevelde mag dan 'n grote naam zijn, van deze fletse worp ben ik geenszins onder de indruk.
Maar ik, tja, ik ben verwend, met reuzen als King, Barker, Poe en Lovecraft achter de kiezen in het "griezelgenre". Noem het maar bevooroordeeld, dan. Ik blijf stilletjes hopen dat het beter, doorleefder, origineler kan voor dit doelpubliek, ook in dit genre.
November 24, 2023
Aaaaaaah dit is echt mijn jeugd. Love naar dit boek.
June 22, 2014
Origineel, spannendn leest erg vlot ... ik hoop op een vervolg ...
May 9, 2017
erg gave eerste deel. het is een boek dat gaat over halfbloeden, vampiers, donoren en vampierjagers. geen kleffe roman maar een heerlijke licht spannende thriller.
July 22, 2020
3,5 stars
April 22, 2013
Boek zou geschikt zijn vanaf 13 jaar... er wordt serieus wat in geslasht, maar moet wel toegeven dat de auteur weet hoe het spannend moet houden. Zeker een aanrader voor vampierlovers en mijn zoon van 13 gaat het ook proberen.
October 26, 2017
Nachtwild van Johan Vandevelde is een spannend boek om te lezen. Ik heb dit boek moeten lezen voor het vak Nederlands. Alhoewel Nachtwild een jeugdboek is, heb ik genoten om dit boek te lezen. Je jaagt mee op vampieren samen met de hoofdpersonages dus een perfect boek om te lezen rond Halloween.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews