Հեղինակի հինգերորդ գիրքն է, ուր փորձ է արվում մեր ժամանակակցի տեսանկյունից դիտարկել անցյալը՝ անհատի պաշտամունքի ծանր տարիները, երբ խաթարվում էր շատ բան և առաջին հերթին՝ մարդկային ճակատագրերն ու բնավորությունները։
Հայ գրականության մեջ նոր շունչ, նոր ասելիք ու նոր մոտեցում։ Չնայած այն բանին, որ վեպի գործողություններըտեղի են ունենում Խորհրդային Հայաստանում, թեմաները, որոնք վեր են հանվում, արդի են նաև այսօր։ Մի խոսքով անպայման արժի կարդալ ու ծանոթանալ էս գրողի հետ։
Որպեսզի սեփական պատիժը գոնե քիչ թեթևացնի, մարդն իր կյանքը լցնում է սարքովի հիմարություններով, սարքովի գաղափարներով, սարքովի զգացումներով, սարքովի երջանկությամբ։