Op de late namiddag van maandag 6 mei 2002, nog geen twee weken voor de landelijke verkiezingen, wordt aanstormend politicus Pim Fortuyn dodelijk getroffen door vijf kogels. In de chaos weet zijn vermoedelijke dader aanvankelijk te ontkomen, maar nog geen tien minuten later wordt hij alsnog gearresteerd. Zijn naam is Volkert van der Graaf en hij zwijgt maandenlang in de Amsterdamse Bijlmerbajes.Vier maanden voor de dood van Fortuyn werd een jonge vrouw vrijgelaten uit de Bijlmerbajes. Anke Luyten heeft drie jaar celstraf uitgezeten voor haar betrokkenheid bij de moord op een nertsenfokker in Zeeuws-Vlaanderen. Ze heeft spijt betuigd en walgt van haar verleden. Een maand later wordt ze echter gebeld door een oudere man, die haar vraagt contact op te nemen met de vroegere actievoerders. Onder hen Volkert van der G., die verdacht zou worden van een andere moord, op een milieu-inspecteur.Niet veel later herkent de persfotograaf Jom de Booy tijdens een reportage over het 'fenomeen' Fortuyn tot zijn verbazing een jonge vrouw, die met enkele actievoerders die politicus met taarten besmeurt. Beiden zijn ooggetuigen van de moord op Fortuyn, die zesde mei 2002. Beiden kennen het antwoord op de vragen naar het hoe en waarom. Beiden zullen noodgedwongen zwijgen. Tomas Ross gaat in dit nieuwe boek in op de raadsels die de dood van Fortuyn omgeven en vertelt buitengewoon spannend en overtuigend over de achtergronden, de details en de motivatie van de personen die erbij waren betrokken. Een must voor iedere thrillerlezer en iedere politiek geïnteresseerde.
Although the beginning was a page turner with a good use of facts, but the middle and the end suggest a paranoid conspiracy theory which makes the overall story highly unlikely.
Ongeloofwaardig sensatieverhaal over de aanslag op Pim Fortuyn op 6 mei 2002, waarin wordt beweerd dat de BVD en de politie volledig op de hoogte waren van de moordplannen maar het gewoon hebben laten gebeuren. Hijgerige schrijfstijl met een clichébeeld van vrouwen en tenenkrommende seksscènes. Bij iedere terugblik in het leven van de hoofdpersonen staat er in hoofdletters: DE TIJDMACHINE boven. Alsof je als lezer zelf niet kan bedenken dat we nu even terug zijn in de tijd. Absoluut geen aanrader.
A fictional narrative of what might have gone on behind the scenes of Pim Fortuyn's assassination. I very much enjoy this combination of fiction and facts. I learned/refreshed my knowledge of the Dutch political situation at the time.
Ross hield de spanning in het verhaal, maar ik mis eigenlijk wat ik van het boek mee naar huis moest brengen. Ross kan je overigens goed naar de locaties van het verhaal begeleiden en maakt goed gebruik van taal, karakterisering en set-pieces voor zijn personages.
Anke Luyten, milieu-activiste komt vrij na een lange gevangenisstraf wegens medeplichtigheid aan moord. De hele tijd heeft ze haar mond gehouden over wie de ware dader was. Ze wil het verleden achter zich laten en een nieuwe start maken. Ze wordt echter benaderd door de binnenlandse veiligheidsdienst met de vraag om terug contact op te nemen met Peter, de man die destijds verantwoordelijk was voor de moord. Ze had toen een relatie met Peter en de BIVD wil dat ze deze terug opneemt. Er is een bandopname waarop staat dat iemand dood gemaakt moet worden. De BIVD wil weten wie er aan het woord zijn op de opnamen en over wie het gaat. Tegen haar zin wordt Anke informant. Pim Fortuyn maakt zijn opwachting op het politieke toneel, hij zegt de dingen die anderen denken en dat maakt hem heel populair maar tegelijk ook kwestbaar, een doelwit. De partijleiders van de andere partijen voelen zich bedreigd door hem. Dit boek is faction, fictie gebaseerd op waargebeurde feiten
tja, de eerste helft van het boek las lekker weg, boeide en ik begreep niet waarom ik niet vaker Tomas Ross las. in de tweede helft raakte ik het spoor bijster met alle complottheorieën, en bij het slotakkoord wist ik weer waarom ik niet vaker Tomas Ross lees. Helemaal geen slecht boek maar naar mijn smaak te verwarrend.
Ik vond het in het begin vrij lastig in te komen omdat ik niet bekend was met het politieke klimaat van 2002. Ik was toen zes jaar oud, maar ik kan me het nieuwsmoment van de dood van Pim Fortuyn nog goed herinneren. Al snel greep de spanning van het boek me en wilde ik het uitlezen. Helaas vond ik het einde een beetje een anticlimax en ook erg verwarrend.
Ik kan me nog herinneren dat ik dit een heel spannend boek vond. Ik weet niet meer de exacte strekking van het verhaal, wellicht moet ik het nog eens een keertje lezen!