Мяжа

by Андрэй Федарэнка

Аўтабіяграфічны раман Андрэя Федарэнкі лёг у аснову аўтарскага выданьня, у якім акрамя аднайменнага раману зьмешчаныя таксама і апавяданьні аўтара. Адкрытасць і непасрэднасьць – адзін з прыёмаў, які прымушае чытача дачытаць раман і апавяданьні да канца. Разважаньні – аснова аповеду Андрэя Федарэнкі. У простых, часам хаатычных словах, сказах, радках маем матэрыялізаваныя думкі аўтара, якому ўдалося думку перанесьці на паперу. У кароткай анатацыі кнігі зазначаецца, што раман “Мяжа” ужо пасьля публікацыі ў літаратурных часопісах крытыкі называлі новай зьявай у беларускай літаратуры. Але ўпершыню раман сабраны з апавяданьнямі пад адной вокладкай, што робіць вобраз аўтара больш поўным і дазваляе атрымаць незабыўную асалоду ад спазнаньня своеасаблівага ўспрыманьня сьвету.

ebook

Published October 29, 2015

Reviews

[Aleś Karoza · Rating 4 out of 5]

Гэтая кніга — цікавая сумесь рэфлексіі 45-гадовага аўтара з раннімі апавяданнямі.

Ёсць адчуванне, што аўтару «Мяжа» была патрэбна больш, чым чытачу, але калі гатовы да патоку рэфлексіі і паглыблення ў чужыя ўспаміны, то магу параіць.

Таксама карысна, каб лепей зразумець эпоху позняга БССР.

[Kate · Rating 5 out of 5]

На грани 45 лет (почему автор решил, что это его мяжа?) писатель рассказывает о своей жизни. Написано просто, безыскусно, тем не менее, читала с удовольствием. Тут же его рассказы об обычных людях, которые живут рядом. Всё там есть: и юмор, и грусть, и безнадёга, и возмущение. Все заставляют задуматься, и за это спасибо!

[Leniwa Wenus · Rating 4 out of 5]

Люблю Федарэнку і дарую яму нават не самыя лепшыя творы. Аднак "Мяжа" дакладна не мая любімая ў яго кніга.
Ёсць папулярная думка, што калі падабаецца аўтар (пісьменнік, мастак, музыка, актор...), не варта шукаць з ім знаёмства, бо мусіш быць расчараваным. У пэўным сэнсе "Мяжа" - гэта знаёмства з аўтарам, які занадта перед чытачом расчыніўся, прадэманстраваў свае слабыя бакі, прымусіў спачуваць сабе.
Я ж асабіста хачу, каб аўтар быў моцны, цікавы і, пажадальна, беззаганны. Бо звычайных і слабых хапае ў рэальным жыцці.

[Vylivacha · Rating 4 out of 5]

У федарэнкі ёсць а) стыль б) выдатнае, амаль сінематаграфічнае разуменне сюжэту. Ён выдатна разумее з чаго пачаць і дзе абарваць сцэну, на якія дэталі звярнуць увагу, на якія - не. І ўсё б было зашыбісь, калі б тэмы пра якія кажа федарэнка не паўтараліся б з аповеда ў аповед. Вёска і горад, зайздрасць, кража, мімікрыя (усе жэняцца і я жанюся, усе спяць з дзяўчынамі і мне трэба, усе пішуць лісты дзеўкам з арміі і мне трэба). Праўда, будоўля самой "мяжы" здзівіла. Праз урыўкі твораў прарываецца аўтар каб іх жа крытыкаваць, тлумачыць, апраўдвацца. цікавы стаф, але не 5/5