Edda er nýhætt að vinna og dauðleiðist tíðindalaus tilvera eftirlaunaþegans. Þegar hún kemur heim úr skammdegisferð til Kanaríeyja bíður hennar bréf frá ókunnugum Þjóðverja sem biður hana að hjálpa sér að finna mömmu sína, konu sem Edda skrifaðist á við á yngri árum en er nú stungin af, mögulega til Íslands. Edda tekur verkefninu fegins hendi en ættingjar hennar eru allt annað en kátir. Á sama tíma vaknar menntaskólakennari á fertugsaldri upp við furðulegar aðstæður og þarf að komast að því hvort hún eigi sér mögulega óvildarmenn sem óska henni alls ills – jafnvel dauða.
Jónína Leósdóttir has a BA in English and Literature from the University of Iceland, and has also studied at the University of Essex. She has written biographies, novels, short stories and plays. Jónína is married to the former prime minister of Iceland, Jóhanna Sigurðardóttir.
You can expect a lot of Icelandic audiobooks this year as I try to expose my daughter to the language.
I really enjoyed this one. There were two stories going on and honestly I kept waiting for them to connect in some way and they didn't really so it all felt very coincidental. That aside, this was a fun book about a retired woman with her nose in everyone's business. I will definitely be continuing with this series.
Afar skemmtilegt persónugallerí í sögu sem sver sig meira í ætt við vestanhafskrimma en þá norrænu. Ekkert nýtt við glæpina, fléttan kunnugleg og ofbeldið óþarflega mikið því sögupersónurnar halda sögunni upp og eru í raun þungamiðja hennar. Húmor og líflegar persónur eru tilbreyting frá þunglyndislegum rannsakendum annarra höfunda. Fínasta afþreying og Edda og fjölskylda hennar er vel þess virði að fylgjast með áfram.
Virkilega skemmtileg sakamálasaga. Á ensku hefur þessi gerð af sakamálasögum verið kölluð cozy mystery, eða eitthvað svoleiðis — svona notaleg ráðgáta. Það er samt ekkert hægt að segja að sagan sé notaleg enda býsna ömurlegar aðstæður sem fórnarlamb sögunnar er í, en það er heldur ekki svo að glæpirnir séu notalegir heldur frásagnastíllinn og persónurnar. Aðalpersónurnar eru nefnilega svona týpur sem maður myndi helst vilja þekkja og væri alveg til í að leysa gátur með. Stundum eru þetta svona ömmur eins og í þessari sögu. Jónína nær fullkomnu taki á þessu formi og sagan hélt mér algjörlega.
Ég elska sögupersónurnar í Eddu-mál bókunum. Edda er svo frábær og Viktor er algjört æði. Ég var þó nokkuð hissa hvað bókin var gróf (morð, sjálfsmorð, slys þar sem lítið barn deyr, áfall o.s.f). Einhver nefndi að þessi bók væri svona kósý krimma bók og ég er alveg sammála því. Það er góð blanda af spennu og húmor í henni.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Mér leið annarlega að lesa um bók sem gerist í hverfinu mínu. Það hjálpaði mér vissulega við að ferðast inn á sögusviðið.
Svo var ég að fatta að ég hef lesið furðulega margar bækur um eldriborgara að leysa morðgátur. Segir þessi tilhneiging mín í vali bóka eitthvað um skapgerð mína?
Þetta er nú meiri gargandi snilldin - Jónína Leós að gera góða hluti í krimmaheiminum ! Mæli með þessari í sumarbústaðinn, fríið - nú eða bara heima meðan það snjóar úti.
Besta bók sem ég hef lesið í langan tíma. Mér fannst hún svo spennandi á köflum að ég var næstum farin að hoppa yfir línur til að komast hraðar yfir og sjá hvernig þetta færi allt saman!