In Frankrijk brengt Clara de vakantie bij haar grootmoeder door – ver van de stad waar iedereen weet wat haar is overkomen. Waar iedereen haar de schuld geeft van wat er gebeurd is.
Paul is uit Nederland komen fietsen. Hij heeft moeilijke tijd achter de rug. Tijdens zijn fietstocht brengt hij een nacht door bij monsieur Martin, een oude man die vaker onderdak verschaft aan reizigers. Het is een bijzondere ontmoeting. Maar kort na Pauls vertrek komt monsieur Martin om het leven. Is hij van de trap gevallen of is hij geduwd? En hoe heeft Pauls ontmoeting met Martin te maken met de gruwelijke gebeurtenis waar Clara mee worstelt?
Anke de Vries is a Dutch writer. She has written over 30 books and has received several prizes.
After she finished her schooling in Ede she traveled around the world. During these travels she met her French husband, Laurent Félix-Faure. He noticed she was good at writing and encouraged her to take a class in creative writing. This resulted in her first book in 1972.
Anke has been awarded The Silver Pen (Dutch National Book Award) and received mention on the List of Honor of the European Prize for Juvenile Literature. She is the mother of three children and lives part time in The Hague and part time in France.
In het begin was ik niet goed mee met het verhaal maar naar al snel was dat verdwenen! Een heel mooi verhaal!!! Ik heb het in 1 keer uitgelezen! Echt een aanrader!
Wegens vervanging van een collega bij de Jonge Jury moest ik dit boek ineens even snel lezen. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik sinds Blauwe plekken in groep 7 niets meer gelezen heb van Anke de Vries. Ik merk dat ik ook nu het onderwerp mooi vind, het verhaal van Clara spreekt me meer aan dan het verhaal van Paul. Jammer vind ik de oppervlakkigheid van beide problemen (schuldgevoel en rouwverwerking) en dat de hoofdlijn het oplossen van de verdwijning is.
Citaat : Clara keek naar zijn been. Toen deed ze iets war hij nooit had verwacht. Ze strekte haar atm zn de toppen van haar vingers streelden zachtjes over het litteken. Hoewel hij de aanraking niet kon voelen doordat de huid verhard was, trof het gebaar hem diep. Hij kreeg een brok in zijn keel. Review : Na lange tussentijd is er weer een nieuw boek van Anke De Vries, die bekend is geworden met titels als ‘Kladwerk’ en ‘Blauwe plekken’ en een divers oeuvre voor alle leeftijden op haar naam heeft staan. Haar nieuw werk voor 12+, Littekens, situeert zich in een dorpje in Frankrijk. De hoofdpersoon Clara brengt er de zomer door bij haar grootmoeder, om haar eigen stad uit te vluchten. Daar is haar iets overkomen waarvan ze denkt dat iedereen haar de schuld geeft. Paul is uit Nederland komen fietsen. Hij heeft een moeilijke tijd achter de rug. Tijdens zijn fietstocht brengt hij een nacht door bij monsieur Martin, een oude man die vaker onderdak verschaft aan reizigers. Het is een bijzondere ontmoeting. Maar kort na Pauls vertrek komt monsieur Martin om het leven. Beide jongehoofdpersonages zijn getekend door het leven. Paul was een veelbelovend tennisser, maar door een operatief verwijderd gezwel in zijn been is hij gestopt met tennissen en probeert hij z’n zinnen te verzetten bij het gezin van z’n tante, die in Frankrijk woont. Hij ontmoet Clara, die bij haar oma logeert om iedereen te ontlopen . Langzaam leren ze elkaar kennen en ontdekt Paul dat Clara’s litteken dieper zit dan dat van hem. De auteur beschrijft heel mooi hoe er een hechte vriendschap tussen Paul en Clara ontstaat. Littekens is een degelijk en klassiek boek dat heel vlot leest en geen al te grote literaire pretentie heeft.Het is een psychologische roman met een ook wat mysterie er in en een detective-achtig karakter. Een sfeervol werk, met fijne personages, een beetje oubollig misschien maar het heeft wel sfeer.
Doordat het boek vrij vaak van perspectief wisselt en het niet voelt als de alwetende verteller, vond ik het minder prettig lezen. Het boek 'Medeplichtig' vind ik beter geschreven.
Ik heb dit boek wel met plezier gelezen, mooi hoe het duidelijk maakt dat littekens in vele vormen komen. Het is wat verouderd, maar dat is niet erg. Doordat Paul als kind in Toulouse heeft gewoond is het geloofwaardig dat Paul op een gewone level kan communiceren met de Fransen. De verschillende raadsels maken dat ik wil door lezen. De personages komen helaas niet helemaal uit de verf. Mooi dat de zonnebloemen op de kaft zijn getekend, de kaart met zonnebloemen geeft een mooi moment aan in het eerste deel van het verhaal.