Seni Seviyorum. Çok,

Pergel İkilemesi #1

by Bora Abdo

"Yalnız olabilmek için bir kişiye daha ihtiyacı var her insanın"İstanbul'un hazin göğünün altında ayrılığın ve aşkın melankolik intiharı…

"Seni Seviyorum. Çok," dosyasındaki kesik ve titrek zamanların, eski yüzyılların, insanın tarihindeki akıl almaz aynılığın, değişmeyen hazin kıstırılmışlığını gördüğümde Bora'ya bu kitabın arka kapak yazısını yazmak istediğimi dair bir mektup kaleme aldım hemen. Üç ay sonra mektubu değil de kendisi geldi. Oturup, Büyükada'da, akşamın kızıllığında rakı içtik. O susuz içti gene. Fırtınayı dinledik. Karga sürülerini de.

"Peki, yaz" dedi ve gitti. Karım Ayşe Edipoğlu öldüğünde ?ki kendisi de çok iyi bir romancıdır? masasının çekmecelerinde notlarını bulup romanını kitaplaştırmış ve altı yaşında mor bir kamyonun çarparak öldürdüğü kızımızın adını verdiğim bir yayınevi kurmuştum.

Hayır, elbette ki karımı ben öldürmedim. Öldüremeyecek kadar seviyordum onu. "Seni Seviyorum. Çok," kitabı hakkında çok düşündüm. Öyküleri defalarca okuyup çözümledim. Hepsi birbirinden güzeldi. Bora'ya yine bir mektup yazdım. Üç ay sonra yeşil bir kaban buldum kapımın önünde. Sırt kısmında iğne iplikle işlenmiş bir cümle vardı.
(Tanıtım Bülteninden)

128 pages, Paperback

First published January 20, 2016

About the author

1977 tarihinde İstanbul’da doğdu. 1995-1997 yılları arasında çeşitli dergilerde öyküleri yayımlandı.1997- 2009 yılları arasında yazmadı. 2009 yılında yeniden öykülerine geri döndü.

Notos, kitap-lık, Sözcükler, Sarnıç, Dünyanın Öyküsü ve İzafi dergilerinde öyküleri yayımlandı.2012 yılında Karakış Üçlemesi’nin ilki olan Öteki Kışın Kitabı, Alakarga Sanat Yayınları tarafından yayımlandı. Bu kitapla 2013 Yunus Nadi Öykü Ödülü’ne değer görüldü. Üçlemenin ikincisi, Gerçek Adı Süreyya adında bir roman.

Reviews

[booksofAhu · Rating 3 out of 5]

Bora Abdo'nun okuduğum ilk kitabı, aslında ödül alması sebebiyle önce Bizi Çağanoz Diye Biri Öldürdü yü okuyacaktım ama ben okuyana kadar yeni kitap çıkınca öne geçmiş oldu.

Yazarın edebi yeteneği şüphe götürmüyor ancak sanıyorum ben halk için sanat taraftarıyım. Yazar kendi yolunu bulmak, belki kendi sınırlarını zorlamak adına yazmış ama ben karmaşık buldum.

İlk hikaye son derece çarpıcıydı ama kitabın devamı benim için daha ileriye gitmedi.

Rahatsız edici bir kitap olduğunu da belirtmek lazım.

[Züleyha · Rating 5 out of 5]

Özgün diline, üslubuna hayran olmamak mümkün deģil. Acilen ikilemenin devamını ve yazarın diğer öykülerini okumalıyım

[Funda · Rating 5 out of 5]

seni seviyorum. çok, daha önce rastlamadığınız bir okuma deneyiminin eşiğinde bekliyor sizi. "pasın kirin içinde, ince dallı ve damarlı bitkiler yaşama tutunmaya ve soluk almaya çalışıyordu. insanlar gibi..." sessiz sitemsiz. Çünkü öykü telafi eder. Her okuduğunuzda. Bora Abdo öyküleriyle insanlardan ümidi kestiğimiz, kötülükle iyilik arasında arafta kalmış hallerimizle, cellatların birer birer astığı ruhlarımızı batırıp batırıp çıkardığımız suçlar ve günahlar arasındaki sessizliği anlatıyor. Bir nakış işler gibi. Kitabın adının ve arka kapak yazısının kendi içinde derin bir anlamı var. Pergel İkilemesi ’nin ilk kitabı olmasından ilerlersek, kitabın içindeki öyküler pergelin sivri ucunu kalbimize batırıp, aklımız ve ruhumuz üzerinde çizikler oluşturuyor. Ve hep kendi etrafımızda dönüyoruz. Her öyküde bir defa daha durup düşünmemizi sağlayan da bu gerçeklik. Detayları birbiriyle ilişkili insani haller, dertler, durumlar, soyutlamalar ve farkındalığımızı farkında olmadan saran sezgisel bir kavrayışla insan olmamızın tüm zavallı halleri, öykülerin katmanlı anlamlarının arasında gizli. Öykülerin her birinde acının sessiz halini çoğul bir ses olarak duymak için...

[nermin · Rating 5 out of 5]

vüs'at o. bener, yusuf atılgan, bilge karasu'nun ayak izlerini takip ederek ama asla taklit etmeden öykünmeden kendi dilini, üslubunu bulmaya çok yaklaşmış yeni bir yazar. bir edebiyat dergisinde ilk yayınlanan bir öyküsünü okuduğumda keşfettiğim ve başka dergilerde merakla takip ettiğim, ilk kitabını heyecanla alıp okuduğum, ikinci ve bu üçüncü kitabıyla beni hayal kırıklığına uğratmayan bora abdo. teşekkür ederim.

"hoş, hepimiz anlaşılmadığımız için de yanıyoruz ya bu dünyada, boş ver."

[Pinar · Rating 3 out of 5]

"Herkes yaşıyor. Biz kendimizi tüketiyoruz. Hatırladıklarım, aklım, bir lağım gibi. Duru sularda başka insanlar var. İnsanlar mutlu oldukları için suları duru. Yemyeşiller. Yemyeşil bir ovanın içindeler. Ben yalnız değilim. Bir türlü yalnız kalamıyorum. Onlar yalnız kalamayı benden daha iyi biliyorlar. Bu deniz. Bu dümen. Bu kayıklar, bu kürekler. Bu ölüm. Bu kasırgalar. Bir an olsun beni yalnız bırakmıyor."

"Yanmak, söndükçe başlar ve korka korka sürer. Evet. Bunu da anladım."

"Şair olduğum için intihar ediyorum, diye düşünüyor Şekip Bey. Şiir, şairi intihar etmezse sözdür, diye düşünüyor. Şiiri şiir yapanın okuyanın intiharı değil şairin intiharıdır, diye düşünüyor. İntihar, iyi şiirlerin ödülüdür."

"Gördüm ki gelen giden habersiz, bildim ki bu serüven karanlık."

"Akıl edebilmişti diyorum ama yanlış anlaşılmasın, bu zamanda yazıyla uğraşan adamın affedersiniz aklını sikeyim."

"..şoför heyecanlı ve titrek bir sesle şiiri okuyor, yorulduğunda kadının karnında büyülü bir baş dönmesiyle derin bir uykuya geçiyor ve o zaman birbirlerini daha çok seviyorlardı."

[Ece Durak · Rating 5 out of 5]

Bora Abdo'nun daha önce çıkan kitaplarını bir arkadaşımın önerisi ve hediyesiyle okuyup beğenmiştim. Seni Seviyorum. Çok kitabındaki öyküler aşkın marazi yönüyle ilgili ve bunu tarihi bir mekanda ve dille gerçekleştirmiş yazar. Garip bir yaratıcılık. İstanbul, Adalar ve 18. 19. yüzyıl insanları derin bir gözlemle anlatılmış.

[hernameiselif · Rating 3 out of 5]

Boğmak, boğulmak, zehirlemek ve zehirlenmek için girilen aşklar ve öyküleri. Soru işaretleri ile okunuyor, soru işaretleri ile bitiyor, gerçek olabilitesini düşündürüyor, ama lütfen gerçek olmasındı dedirtiyor. Etkileyici olan bir diğer tarafı ise bence hikayelerin anlatıldığı dönemler. Özetle, sevdim. Çok,

[Sultan A · Rating 5 out of 5]

"Haritalarda, yeryüzünde ve kimsenin aklında olmayan bir şehir tasarlıyordum sana. Hatıralarımızın kanının dökülmediği bir şehir."