Một ngày nọ, người ta tìm thấy một phụ nữ hiền lành nằm chết giữa vũng máu trong căn phòng khóa kín, da thịt đầy những vết dao. Từ đó, ma mị lần quất kêu gào, vô vàn hiện tượng lạ lùng bắt đầu phát sinh trong tư dinh u ám.
Để chấm dứt những bí ẩn ấy, một người tự nguyện bước vào phòng, thử nghiệm gọi hồn với hy vọng xoa dịu hồn ma đang giận dữ và khám phá sự thật ẩn giấu sau cái chết của bà ta. Căn phòng được đóng lại từ bên ngoài, và niêm phong bằng dấu ấn một đồng xu hiếm.
Dấu niêm vẫn nguyên vẹn khi cửa mở ra lần nữa, nhưng xác của một người khác đã im lìm nằm đó…
Kỳ quái. Phi lý. Không thể giải thích theo logic tự nhiên. Và vượt ra ngoài những trải nghiệm bình thường của con người.
Đây là tác phẩm kinh dị của một hồn ma báo oán? Hay đơn giản là trò bịp của những kẻ thủ ác cao tay?
Paul Halter is a writer of crime fiction known for his locked room mysteries. Halter pursued technical studies in his youth before joining the French Marines in the hope of seeing the world. Disappointed with the lack of travel, he left the military and, for a while, sold life insurance while augmenting his income playing the guitar in the local dance orchestra. He gave up life insurance for a job in the state-owned telecommunications company, where he works in what is presently known as France Télécom. Halter has been compared with the late John Dickson Carr, generally considered the 20th century master of the locked room genre. Throughout his nearly thirty novels his genre has been almost entirely impossible crimes, and as a critic has said "Although strongly influenced by Carr and Christie, his style is his own and he can stand comparison with anyone for the originality of his plots and puzzles and his atmospheric writing."
His first published novel, La Quatrieme Porte ("The Fourth Door")was published in 1988 and won the Prix de Cognac, given for detective literature. The following year, his novel Le Brouillard Rouge (Red Mist) won "one of the highest accolades in French mystery literature", the Prix du Roman d'Aventures. He has now published more than thirty novels. Several of his short stories have been translated into English; by June 2010 six will have appeared in Ellery Queen's Mystery Magazine; ten were collected and published by Wildside Press as The Night of the Wolf.
4,5/5 Η γραφή του ενώ ήταν απλή, χωρίς περιττές περιγραφές, σε έβαζε στο κλίμα και σου δημιουργούσε την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Πολύ καλογραμμένο! Η ιστορία του μου άρεσε πάρα πολύ και αυτό που τη χαρακτήριζε ήταν οι ανατροπές. Τα αναπάντεχα γεγονότα ξεπηδούσαν το ένα μετά το άλλο μέχρι το τέλος και δεν μπόρεσα να καταλάβω τι γίνεται πέρα από κάποιες μικρές εικασίες. Αν θα ήθελα περισσότερες σελίδες; Ναι. Αλλά διαβάζοντας προς το τέλος κατάλαβα (ίσως) το λόγο που προτίμησε ο συγγραφέας να μην είναι μεγάλο το βιβλίο και αν είναι έτσι συμφωνώ με αυτή την απόφαση εν τέλει. Βέβαια απ' την άλλη, την εποχή που γράφτηκε δεν ήταν τόσο “της μόδας” η 600σέλιδες βιβλιάρες οπότε λογικό.
Στην αρχή μου φάνηκε απλοϊκό, εφηβικό, σκέφτηκα ότι μάλλον είναι ένα βιβλίο μυστηρίου για εφήβους. Τελικά στην πορεία στρώνει αρκετά. Δεν είναι κάτι φοβερό, ούτε το αστυνομικό βιβλίο που θα μου μείνει για πάντα μέσα στο μυαλό. Μάλιστα, για κάποιο λόγο διαβάζοντας το οπισθόφυλλο νόμιζα ότι θα διαβάσω ένα βιβλίο με φαντάσματα, και όντως ο συγγραφέας κάνει μια προσπάθεια να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα που να παραπέμπει στη ύπαρξή τους, αλλά τελικά δεν ήταν έτσι. Προσπαθεί να δώσει μια λογικοφανή εξήγηση για τα όσα διαδραματίζονται στο κλειδωμένο δωμάτιο, η οποία εμένα δεν με άφησε με απορίες όμως δεν μου άρεσε κιόλας. Επίσης, δεν μου άρεσε η "ανατροπή" που έχει βάλει στην ιστορία, τη βρήκα ανούσια, θα μπορούσε και να λείπει. Παρόλα αυτά, το βιβλίο δεν είναι τόσο κακό. Διαβάζεται εύκολα, είναι μικρό και με κάποιο τρόπο κράτησε το ενδιαφέρον μου.
Το σπίτι των Ντάρνλι θεωρείται "στοιχειωμένο" από το πνεύμα της Έλινορ, η οποία αρκετά χρόνια πριν, αυτοκτόνησε στη σοφίτα του. Πολλοί από τους κατά καιρούς ενοικιαστές του, ακούν παράξενους θορύβους και βήματα που τα αποδίδουν στο πνεύμα της Έλινορ. Η νεά οικογένεια ενοικιαστών που καταφθάνει, αποτελείται από την Άλις που είναι μέντιουμ και το σύζυγό της Πάτρικ, ο οποίος δέχεται να περάσει μια νύχτα κλειδωμένος στη σοφίτα, για να αποδείξει ότι δεν υπάρχει φάντασμα. Όταν η πόρτα ανοίγει όμως, υπάρχει ένα πτώμα το οποίο δεν ανήκει στον Πάτρικ. Λίγες μέρες αργότερα, στο γειτονικό σπίτι, ένας άλλος άντρας βρίσκεται πυροβολημένος θανάσιμα, ενώ στο χιόνι γύρω από το σπίτι, δεν υπάρχουν καθόλου ίχνη. Τι συμβαίνει? Με γλώσσα απλή αλλά όχι απλοϊκή, και με πρωτοπρόσωπη αφήγηση, αρχίζει να ξετυλίγει την ιστορία του. Κατά την εξέλιξη της αντιλαμβανόμαστε ότι τοποθετείται χρονικά περίπου στη δεκαετία του 50. Αν και περιορισμένης έκτασης, μόλις 263 σελίδες, καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Σε αυτό βέβαια συμβάλουν οι συνεχείς ανατροπές και το μεταφυσικό στοιχείο που πλανάται στην ατμόσφαιρα. Το συγκεκριμμένο βιβλίο αποτελεί το ντεμπούτο του συγγραφέα, ο οποίος χωρίς να μακρυγορεί, καταφέρνει να επιτύχει το σκοπό του που δεν είναι άλλος από τη δημιουργία μιας ψυχολογικής νουβέλας μυστηρίου, πάιζοντας ευφυέστατα με το μυαλό των πρωταγωνιστών μα και του αναγνώστη.
Για να είμαι ειλικρινής δυσκολεύομαι να βαθμολογήσω αυτό το βιβλίο! Διαβάζεται εύκολα και δεν αναλώνεται σε περιττές λεπτομέρειες και σου κρατάει το ενδιαφέρον με το τρόπο που πλέκει το ένα μυστήριο με το άλλο, αλλά δεν με ικανοποίησε η επίλυση του μυστηρίου! Είναι αρκετά καλό για να περάσεις μια δυο χαλαρές αναγνωστικές μέρες αλλά όχι κάτι συγκλονιστικό!
To be honest I find it difficult to rate this book! It's easy to read, without unnecessary details and keeps your interest with how the different mysteries are intertwined but the solution to the case wasn't completely satisfactory for me! It's good enough but not something extraordinary!
Ένα αρκετά γρήγορο βιβλίο με πολλή δράση και αρκετό μυστήριο. Καθώς έχει λιγότερες από 300 σελίδες, δεν αναλώνεται σε περιττές περιγραφές και είναι to-the-point! Έχει πολλές ανατροπές οπότε κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον και μέχρι το τέλος θα σε ξεπληρώσει που το διάλεξες!
O Paul Halter, ο συγγραφέας του βιβλίου «Η τέταρτη πόρτα», θεωρείται ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς παγκοσμίως στην κατηγορία locked room mystery – δηλαδή, στα μυθιστορήματα «κλειδωμένου δωματίου». Και ήδη από αυτό το βιβλίο, που αποτελεί το ντεμπούτο του, γίνεται φανερό γιατί του έχει απονεμηθεί αυτός ο τίτλος.
Το σπίτι των Ντάρνλι εικάζεται πως είναι στοιχειωμένο από το πνεύμα της Έλενορ Ντάρνλι, που αυτοκτόνησε στη σοφίτα του. Από τότε, ακούγονται παράξενοι ήχοι βημάτων από τη σοφίτα, όπως και λάμψεις φωτός. Όσοι έχουν επιχειρήσει κατά καιρούς να νοικιάσουν το σπίτι, το έχουν εγκαταλείψει έντρομοι σε σύντομο χρονικό διάστημα. Μέχρι που εμφανίζεται το ζεύγος Λάτιμερ, δηλώνοντας αποφασισμένο να μείνει εκεί, απτόητο από τις φήμες για την παρουσία του φαντάσματος της Έλινορ. Η Άλις Λάτιμερ είναι μέντιουμ και επιχειρεί να επικοινωνήσει με το πνεύμα της νεκρής. Ο σύζυγός της, ο Πάτρικ, δέχεται να περάσει μια νύχτα στη σοφίτα, έτσι ώστε να αποδειχτεί περίτρανα πως δεν υπάρχει κανένα φάντασμα. Τον κλειδώνουν λοιπόν στο δωμάτιο και η πόρτα σφραγίζεται με βουλοκέρι. Όταν όμως ανοίξει ξανά, οι παριστάμενοι θα βρεθούν μπροστά σε ένα αποτρόπαιο θέαμα: ένα πτώμα, που δεν ανήκει στον Πάτρικ Λάτιμερ! Η πόρτα δεν έχει παραβιαστεί και τα ερωτήματα συσσωρεύονται: Ποιος είναι ο άγνωστος άντρας που βρέθηκε δολοφονημένος; Ποιος είναι ο δολοφόνος του και πώς μπήκε μέσα σε ένα κλειδωμένο δωμάτιο; Τι μυστήρια κρύβει τελικά η τέταρτη πόρτα του επάνω ορόφου, η πόρτα της σοφίτας; Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες από το συμβάν, όταν στο διπλανό σπίτι ένας άντρας, οικογενειακός φίλος του Βίκτορ Ντάρνλι, πυροβολείται θανάσιμα. Όμως το φρέσκο χιόνι έξω από το σπίτι είναι απάτητο. Ποιος είναι ο αόρατος δολοφόνος, και πώς συνδέεται αυτή η υπόθεση –αν συνδέεται– με τη σοφίτα των Ντάρνλι; Και ποια είναι η σχέση του μάγου Χουντίνι με όλα αυτά;
Ο συγγραφέας έχει καταφέρει να πλάσει μια σφιχτοδεμένη και συναρπαστική πλοκή μέσα σε μόλις 263 σελίδες. Ένα πανέξυπνο παιχνίδι, που διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την αρχή μέχρι το τέλος, αφού του δίνει την ευκαιρία να αποτελέσει μέρος της υπόθεσης, ‘μπάζοντάς’ τον στις διάφορες σκηνές με έναν ακαταμάχητο τρόπο. Τον κάνει μάρτυρα των γεγονότων και ταυτόχρονα τον ωθεί να κάνει τις δικές του εικασίες για το τι έχει πραγματικά συμβεί, ποια είναι η ταυτότητα του ένοχου αλλά και το πώς κατάφερε αυτός να ξεφύγει μέσα από ένα κλειδωμένο δωμάτιο. Του προσφέρουν, με λίγα λόγια, τον ρόλο του ντετέκτιβ· και ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος μπροστά σε έναν τέτοιον ρόλο;! Τα μυθιστορήματα του ‘κλειστού δωματίου’ αποτελούν πρόκληση για έναν συγγραφέα, αφού το αποτέλεσμα μπορεί να είναι είτε εξαιρετικό, είτε εντελώς άνευρο και αποτυχημένο. Αυτό εδώ ανήκει οπωσδήποτε στην πρώτη κατηγορία. Διαθέτει μια ισχυρή αύρα μυστηρίου, μια γοητευτική ατμοσφαιρικότητα, ήρωες με διαφορετικές προσωπικότητες, που προσδίδουν μια καλοδεχούμενη ποικιλία στην πλοκή, ενώ τα μυστικά που κρύβει ο καθένας από αυτούς κάνουν την υπόθεση πιο ενδιαφέρουσα. Επιπλέον, οι πολλές ανατροπές του δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για ‘κοιλιά’ στην αφήγηση. Ειδικά από τη μέση του βιβλίου και μετά, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές και απλά δεν μπορεί να το αφήσει κάποιος από τα χέρια του. Οι ήρωες είναι στην πλειοψηφία τους συμπαθείς, αν και μυστήριοι· άλλωστε διαφέρουν σε ό,τι αφορά την ηλικία, την κοινωνική τάξη, ακόμα και τις εμπειρίες του παρελθόντος και τα προσωπικά βιώματά τους. Οποιαδήποτε εκκεντρικότητα βρίσκει μια αρκούντως λογική εξήγηση μέσα στην αφήγηση. Η οποία είναι πρωτοπρόσωπη, με μια πανέξυπνη και ευρηματική μέθοδο, για την οποία δεν θα αποκαλύψω τίποτα παραπάνω εδώ, για να μην χαλάσω την έκπληξη που επιφυλάσσει ο συγκεκριμένος ήρωας στους αναγνώστες του κι η οποία φανερώνεται λίγο μετά τη μέση του βιβλίου. Εκτός από όλα τα υπόλοιπα ατού της, η «Τέταρτη πόρτα» ευτυχεί να έχει ένα από τα πιο απροσδόκητα, αναπάντεχα και συναρπαστικά φινάλε που έχω διαβάσει ποτέ σε βιβλίο αυτής της κατηγορίας! Μια πανέξυπνη σύλληψη του συγγραφέα, ως τελευταίο δώρο στον αναγνώστη του. Μια μεγαλειώδη ανατροπή, κυριολεκτικά στην τελευταία σειρά της τελευταίας σελίδας, κάτι που αποδεικνύει το ταλέντο της πένας του Halter. Αποκλείεται να μην το εκτιμήσει ο αναγνώστης, να μην αναγνωρίσει την εξυπνάδα του συγγραφέα και το πόσο ευρηματικά έστησε το στόρυ, από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα. Η «Τέταρτη πόρτα» είναι ένα από τα καλύτερα, αρτιότερα και εξυπνότερα αστυνομικά μυθιστορήματα ‘κλειστού δωματίου’ και αναμφίβολα αξίζει την προσοχή και τον χρόνο σας. Θα σας ταξιδέψει, θα σας συναρπάσει, θα σας κάνει να μη θέλετε να την αφήσετε από τα χέρια σας, ώσπου να φτάσετε στο συναρπαστικά απρόβλεπτο τέλος της!
Ένα δωμάτιο, σκοτάδι, μια πόρτα μισάνοικτη και μια λάμψη περίεργη που φωτίζει τα λευκά πορσελάνινα πόμολα στις άλλες πόρτες, ήχοι από τον χώρο που βρέθηκε μια νεκρή γυναίκα στο παρελθόν και που κάνει του περισσότερους να πιστεύουν ότι το σπίτι είναι στοιχειωμένο από το πνεύμα της. Μια μέντιουμ, η Άλις Λάτιμερ, προσπαθεί να επικοινωνήσει με το πνεύμα της γυναίκας, Έλενορ Ντάρνλι, που φαίνεται ότι διψάει για εκδίκηση. Ο άντρας της, Πάτρικ Λάτιμερ, αποφασίζει να περάσει μια νύχτα στο στοιχειωμένο δωμάτιο για να αποδείξει ότι δεν υπάρχει πνεύμα. Η πόρτα κλείνει και σφραγίζεται με βουλοκέρι, όταν όμως ανοίγουν το δωμάτιο βρίσκουν ένα πτώμα ενός άλλου άντρα. Η πόρτα δεν έχει παραβιαστεί και το βουλοκέρι είναι άθικτο. Και εδώ αρχίζει ένα ντόμινο από ερωτήματα, ποιος είναι ο νεκρός, που είναι ο Πάτρικ Λάτιμερ, ποιος είναι ο δολοφόνος, πως μπήκε στο δωμάτιο χωρίς να έχει παραβιαστεί η πόρτα και ένα σωρό άλλα ερωτήματα που θα αναλάβει να τα απαντήσει ο επιθεωρητής Ντρου. Και μέσα σε όλα αυτά εμπλέκεται και ο θρύλος του μάγου Χουντίνι .
Ένα "καθαρόαιμο" αστυνομικό διήγημα που μπορεί να διαβάσει οποιοσδήποτε γιατί προκαλούν τον αναγνώστη να μπει στη θέση του επιθεωρητή, να συγκεντρώσει τα στοιχεία που υπάρχουν διάσπαρτα στο βιβλίο και να προσπαθήσει να βρει τον/την δολοφόνο αλλά και τους λόγους που τον/την οδήγησαν σε αυτή την αποτρόπαια πράξη. Για τους αναγνώστες που έχουν διαβάσει πολλά αστυνομικά βιβλία ενδεχομένως να είναι προβλέψιμα κάποια σημεία, αλλά σίγουρα το τέλος θα σας αποζημιώσει για τη μοναδική ανατροπή που επιφυλάσσει και μας αιτιολογεί ο επιθεωρητής τοποθετώντας τα κομμάτια του παζλ στη σωστή θέση χρησιμοποιώντας τη λογική και τη ψυχραιμία.
Ενδεχομένως, όσοι γνώρισαν την αστυνομική λογοτεχνία μέσα από τη πένα των παλαιοτερων συγγραφεων, διαβάζοντας το βιβλίο του Halter, να έρθει στη μνήμη τους το γνώριμο "πέπλο" μυστηρίου που καλύπτονται τα βιβλία τους. Γιατί κακά τα ψέματα αυτό που αναζητάμε στα αστυνομικά μυθιστορήματα είναι το μυστήριο και ακόμη περισσότερο τη δυνατότητα να ακονίσουμε το μυαλό μας διότι προσπαθούμε να ενώσουμε τα στοιχεία και να καταλήξουμε στα δικά μας συμπεράσματα, πριν διαβάσουμε την τελική αποκάλυψη του δολοφόνου από τον συγγραφέα. Για αυτούς τους λόγους θεωρώ πως "Η τέταρτη πόρτα" είναι ένα από τα πιο δυνατά αστυνομικά βιβλία για το έτος 2017.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερη περίπτωση μυθιστορήματος που δεν μπορεί εύκολα να κατηγοριοποιηθεί - ίσως είναι και αυτός ο λόγος που διχάζει ιδιαίτερα το αναγνωστικό κοινό. Ανεξάρτητα, πάντως, από αυτό το γεγονός, οφείλω να τονίσω ότι 1η φορά εκδόθηκε στα ελληνικά (και με ένα αρκετά εύστοχο εξώφυλλο), ενώ είναι το βιβλίο που οδήγησε τους κριτικούς λογοτεχνίας να χαρακτηρίσουν τον Halter 'διάδοχο του John Dickson Carr' ('Ο ασώματος άνθρωπος, 1935) - άλλωστε το βιβλίο βραβεύτηκε το 1987 με το βραβείο Αστυνομικής Λογοτεχνίας 'Prix du Roman Policier du Festival de Cognac'.
Σίγουρα, 'Η τέταρτη πόρτα' αποτελεί ένα από τα πιο σύγχρονα δείγματα λογοτεχνίας 'κλειδωμένου δωματίου', το οποίο κάλλιστα θα μπορούσε να αποδίδει φόρο τιμής, ακόμα, και στον Stephen King, τουλάχιστον, ως προς την ατμόσφαιρα του 1ου μέρους. Το σπίτι όπως και η εξοχική περιοχή που το περιβάλλει παρουσιάζονται αρκούντως απειλητικά, ενώ η μυστηριώδης λάμψη από την σοφίτα και οι ήχοι βημάτων θέτουν τις βάσεις ενός page turner. Ένα ακόμα θετικό στοιχείο που χρησιμοποιεί και ενσωματώνει στη πλοκή ο Halter είναι ο θρύλος του μάγου Χουντίνι με στόχο το ξεδίπλωμα της πλοκής και τη διαλεύκανση του μυστηρίου - σε αυτό σημείο, το παραψυχολογικό θρίλερ συναντά το αστυνομικό μυστήριο και τα ιστορικά γεγονότα.
Από την άλλη πλευρά, το 2ο μισό, όσο και το ξεκαθάρισμα της μυστηριώδους υπόθεσης, μπορεί να 'προσγειώσει' με απροσδόκητο τρόπο το αναγνωστικό κοινό με αποτέλεσμα να μειώσει την αξία του μυθιστορήματος και την συγγραφική 'πρόθεση' του συγγραφέα (σταματώ για να μην κάνω spoiler).
Υ.Γ.: Για να έχω μια πιο ξεκάθαρη άποψη για τον Halter, θα ήθελα να εκδοθεί και 'Η κόκκινη ομίχλη' που, επίσης, θεωρείται ένα από τα πιο γνωστά και καλύτερα μυθιστορήματά του (εκτός αν υπάρχει το αγγλικό πρωτότυπο).
Βαθμολογία λόγω ατμόσφαιρας και πρωτότυπων στοιχείων: 4,3/5 ή 8,6/10.
Ένα βιβλίο που σε κρατάει από την πρώτη σελίδα σε αγωνία ως και την τελευταία του. Αυτό που εκτίμησα αρκετά στις 258 σελίδες του είναι ότι ο συγγραφέας του δεν αναλώθηκε σε περιττολογίες αλλά ασχολήθηκε αποκλειστικά με το μυστήριο του βιβλίου. Αξία ανεκτίμητη!
Έχω το βιβλίο σε ebook - αν θυμάμαι σωστά, το έδινε ο εκδοτικός δωρεάν στην περίοδο της καραντίνας, διαφορετικά δύσκολα θα έμπαινα στον κόπο να το αγοράσω. Από τις πρώτες σελίδες, μου φάνηκε ότι είναι απ' τα χειρότερα βιβλία που έχω διαβάσει, και δυστυχώς μέχρι το τέλος δεν διαψεύστηκα. Αστεία πλοκή, απλοϊκή, με την κακή έννοια, γραφή, και ακόμα πιο αστείες ανατροπές, που δίνουν έστω κι έτσι μια καλτ χροιά στο βιβλίο και αυτό ήταν το μόνο θετικό που κράτησα. Βαθμολογία: 1~1,5/5,0
Μολις ειδα τις σελιδες του βιβλιου απόρησα. Δεν μπορει μεσα σε τοσες λιγες σελιδες να σταθει ενα βιβλιο με αρχη μεση και τελος που να ειναι τεκμηριωμενο αληθοφανές πειστικό και να μην νιώθεις πως ο συγγραφεας το ξεπέταξε ισα για να βγαλει την υποχρεωση. Και ξεκίνησα. Μπήκε αμέσως στο ζουμί απο τις πρώτες κιολας σελίδες. Σε βαζει στη μυστηριωδη κλειστοφοβικη ατμόσφαιρα του απο την αρχή. Καθε σελίδα που διαβάζα έρχονταν στην επιφάνεια νέα γεγονότα νέες αποκαλύψεις που δεν αφησαν στιγμή το μυαλό μου να σκεφτεί κατι άλλο πέρα απο την υπόθεση και το τί θα γίνει παρακάτω. 3 φορες το αφησα αναγκαστικά και δεν εβλεπα την ωρα να γυρίσω πίσω για να διαβάσω την εξέλιξη. Σε κρατάει σε αγωνία ως την τελευταία σελίδα. Δεν είναι καθολου φλυαρο δεν κουραζει με ανούσιες περιγραφές, ειναι περιεκτικό, η ιστοριά κυλαει τόσο γρήγορα που πραγματικά θα ήθελα αλλο τόσο για να το χορτάσω. Δεν θα το χαρακτήριζα αστυνομικό παρολο που εχει και επιθεωρητη που προσπαθει να λύσει το μυστηριο. Ειναι ενα μυστηριο κλειδωμένου δωματίου που ως την τελευταια σελίδα σε κρατα σε αγωνία. Η αισθηση μυστηρίου σε κυριευει ως το τελός. Οι εκπληξεις και οι ανατροπές ειναι το κυριο χαρακτηριστικο του βιβλίου. Στα συν το οτι είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο και ετσι η επαφή με τους ήρωες είναι πιο άμεση. Μακάρι να μεταφραστούν και αλλα βιβλια του Halter
"Η τέταρτη πόρτα" είναι το πρώτο βιβλίο του Halter που διαβάζω και αφορά μυστήριο κλειδωμένου δωματίου. Ωραία γραφή, με κάθε κεφάλαιο να διαθέτει το δικό του τίτλο που καθοδηγεί τον αναγνώστη μέσα στην ιστορία.
Το βιβλίο αποτελείται από πέντε τμήματα. Τα δύο πρώτα διαβάζονται χωρίς διακοπή και η αγωνία κυριαρχεί. Στο τρίτο και τέταρτο μέρος η υπόθεση δείχνει να "κολλάει", ενώ στο πέμπτο εμφανίζονται ανατροπές κυριολεκτικά μέχρι και στην τελευταία σελίδα.
Στην εποχή των υπερμεγέθη αστυνομικών, ήρθε κι έπεσε στα χέρια μου "Η τέταρτη πόρτα" του Paul Halter, και κρύος ιδρώτας μ' έλουσε διαπιστώνοντας πως το εν λόγω αστυνομικό μυθιστόρημα δεν αγγίζει ούτε τις 300 σελίδες. Επιπλέον, έχω διαβάσει αρκετά σύγχρονα έργα του είδους, "απόπειρες" μίμησης του νουάρ μιας άλλης εποχής, και συνήθως κινούνται σε τέτοια μεγέθη, με τ' αποτελέσματα, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, να είναι άκρως απογοητευτικά. Κι όμως, τελικά, η πόρτα αυτή άνοιξε και με έβαλε στην καρδιά μιας ιστορίας εξαιρετικά ενδιαφέρουσας, που αν και φαντάζει κάπως τετριμμένη στα σημεία της, ίσως και προβλέψιμη, καταλήγει ν' ανατρέψει τα πάντα στο φινάλε της, αποδεικνύοντας πως σε κάθε συνθήκη μπορεί να δοθεί μια λογική εξήγηση.
Ένα σπίτι που φαντάζει καταραμένο, μια πόρτα που κανείς δεν είναι σίγουρος τι πραγματικά κρύβει πίσω της, γιατί παρά που δεν είναι κλειστή, μοιάζει να κρύβει τα δικά της μυστικά. Μια απόφαση που άλλος θα χαρακτήριζε ανόητη, κάποιος άλλος γενναία, ενώ υπάρχουν κι εκείνοι που θα έλεγαν πως δεν υπάρχει λόγος να το κάνουμε τόσο μεγάλο θέμα. Κι όμως, όπως αποδεικνύει το αποτέλεσμα, υπάρχει, καθώς ο γενναίος -ή και ανόητος- άντρας που κοιμήθηκε πίσω απ' αυτήν την πόρτα, η οποία και σφραγίστηκε για ν' ανοίξει το επόμενο ξημέρωμα και ν' αποκαλύψει στους μάρτυρες ένα άγνωστο πτώμα, εξαφανίστηκε χωρίς ν' αφήσει το παραμικρό στοιχείο πίσω του. Και την ίδια ώρα, στο γειτονικό σπίτι, ένας άντρας πυροβολείται θανάσιμα, ενώ το χιόνι γύρω απ' το σπίτι του είναι απάτητο. Τι πραγματικά συνέβη τη νύχτα που πέρασε; Πού πήγε ο Πάτρικ και ποιος είναι ο νεκρός άντρας που βρέθηκε εκεί που θα έπρεπε να βρίσκεται εκείνος; Ποιος σκότωσε τον άτυχο άντρα στο σπίτι των Ουάιτ και γιατί δεν υπάρχουν ίχνη στο χιόνι;
Ο επιθεωρητής Ντρου καλείται να δώσει απαντήσεις σε όλα αυτά τα μυστήρια, εκεί που η σκληρή πραγματιστική αλήθεια συγκρούεται με τους θρύλους που συνοδεύουν το σπίτι των Λάτιμερ και που κανείς δεν ήταν σίγουρος αν έπρεπε να λάβει σοβαρά υπ' όψιν του, τουλάχιστον πριν συμβούν όλα αυτά, και που το μεταφυσικό στοιχείο παλεύει να κυριαρχήσει απέναντι στη λογική, γιατί όπου υπάρχει ένας γρίφος, πάντα υπάρχει και η λύση του, αρκεί να είσαι αρκετά λογικός και ψύχραιμος για να μπορέσεις να την βρεις. Το σίγουρο είναι πως διαβάζοντας την "Τέταρτη πόρτα", και ακολουθώντας την συλλογιστική πορεία του Ντρου και τα στοιχεία που έρχονται σταδιακά στο φως, θα καταλήξεις σε αρκετά διαφορετικά συμπεράσματα, ενώ θα κάνεις άλλες τόσες υποθέσεις για το ποιος -ή ποιοι- είναι πραγματικά ο ένοχος -ή οι ένοχοι. Και όμως, οι τίτλοι τέλους θ' ανατρέψουν τα πάντα κι εσύ θ' απορείς: "Μα γιατί δεν το σκέφτηκα;"
Ο Halter έχει γράψει μια νουβέλα μυστηρίου, ένα ψυχολογικό θρίλερ που πετυχαίνει όλους της τους στόχους, που δεν είναι άλλοι από το να προκαλέσει στον εκάστοτε αναγνώστη ένα αίσθημα τρόμου και αγωνίας, προκαλώντας την ίδια στιγμή την κρίση του και την λογική του συνείδηση σε μία κόντρα ανάμεσα σε αυτό που είναι πραγματικά λογικό, και σε αυτό που φαίνεται να είναι λογικό ακόμα κι αν στην πραγματικότητα φαντάζει εξωπραγματικό και παράλογο. Το να παίζει κανείς με το μυαλό σου δεν είναι απαραίτητα ευχάριστο, είναι, ωστόσο, γοητευτικό και συνάμα αποτελεί μία ενδιαφέρουσα πρόκληση, αφού καλείσαι να λάβεις θέση και ν' ακολουθήσεις τα βήματα εκείνα που θα σε οδηγήσουν στις απαντήσεις που χρειάζεσαι, αρκεί να έχεις την ψυχραιμία να το κάνεις. Γιατί, πέραν από την λογική, αυτό που χρειάζεται κανείς για να φτάσει στη λύση ενός μυστηρίου, δεν είναι τίποτα άλλο παρά λογική και σύνεση, κι αν τα έχει αυτά, τότε μπορεί και να κερδίσει το στοίχημα.
Với một đứa cuồng đọc trinh thám như tui thì rõ ràng đây là 1 tác phẩm hơi đáng thất vọng một chút. So sánh không biết có khập khiễng không nhưng Cánh cửa thứ 4 như là phiên bản truyện chữ của Thám tử Kindaichi ấy. Chọn chủ đề là một vụ án xảy ra trong phòng kín, tác giả đã tạo được sự hấp dẫn ngay từ đầu, tuy nhiên: - chân tướng hung thủ và các tình tiết dẫn đến chân tướng ấy khá dễ đoán. - tính cách các nhân vật chưa đặc sắc lắm. - truyện còn nhiều chi tiết dư thừa, gây dài dòng và rườm rà. - không biết biên tập IPM nghĩ gì mà viết một dòng mang tính spoiled như vậy ở phần gấp bìa sau như vậy, vì chỉ cần nhạy cảm một chút là có thể đoán ra chân tướng nhờ vài chữ thần thánh ấy?! - "cánh của thứ 4" - tựa sách hơi không hợp lắm với tổng thể nội dung dù rằng thoạt nhìn đây là chi tiết có vẻ mang tính mấu chốt.
Nói đi cũng phải nói lại, 2 phần ngoại truyện là 1 điểm cộng để tạo twist, cứu vớt cả một câu chuyện dài dòng, tuy nhiên thật ra cũng khá dễ đoán ý đồ của tác giả muốn hướng đến; kiểu cách thức thì hay nhưng nội dung chưa tương xứng.
Chuẩn bị đọc Giả thuyết thứ 7, hi vọng sẽ thấy hài lòng hơn...
OMG. Tôi đang sững sờ.Có thể nói là điên loạn luôn ấy chứ=)))Vâng, cũng như thường tình, từ lúc bắt đầu cầm cuốn này lên chưa bao giờ nghĩ sẽ rate 5*, nhưng rồi nhìn kìa, lại 5* to tướng=))Ông trời trêu ngươi=))Ngọc cũng lập kỉ lục khi lần đầu tiên đọc truyện trinh thám mà đoán sai hung thủ tận 4 lần=))Ngọc cũng hét lên vài lần kinh sợ làm cho người ngồi bên cạnh nhìn mình bằng con mắt xyz wft?Thôi xong, Ngọc đang bị loạn ngôn sau khi bị ông tác giả tát cho mấy phát nổ đom đóm mắt lăn từ phía này qua phía kia.Đến 4 dòng cuối cùng của cuốn sách này ông ta vẫn chưa buông tha tôi, tát cho tôi một cú chí mạng rồi lạnh lùng hạ màn nhanh chóng=))4 dòng cuối và ném quả cò sang một hướng khác hẳn.Ok, im fine.QÚA KINH KHỦNG! Rồi, bây giờ tui sẽ đi tìm các cuốn khác của ông này và mua cho bằng hết!
This is a REALLY GOOD book. If you are an admirer of locked-room mysteries, or would simply like to enjoy a book which, rather than describing grisly details of nubile sophomores getting slaughtered by crazies, actually adhere to the dictum made famous by SHERLOCK: "Brainy is the new sexy", then THIS is the right book for you. I had come across the name of Paul Halter in several threads where John Dickson Carr and other "Golden Age" mystery-writers are discussed. If this book is any reliable example of his works, then I can safely say that I am hooked, and would try to find out more of his books, especially those translated by John Pugmire, since he seems to have captured the spirit of the work flawlessly, and nothing (seemingly) has been lost in translation. Recommended.
4.5 αστεράκια Αστυνομικό μυθιστόρημα με γρήγορη πλοκή, το διάβασα μέσα σε 2 μέρες αλλά αν είχα περισσότερο χρόνο, σίγουρα δε θα το άφηνα από τα χέρια μου.
Αρκετά ατμοσφαιρικό έχοντας στοιχειωμένα δωμάτια, πνεύματα και φόνους με φόντο επαρχία έξω απ’ την Οξφόρδη το 1950. Είναι ωραίο το πώς παρά τα όσα «ανεξήγητα» ή και μεταφυσικά θα μπορούσε κανείς να πει που συμβαίνουν, ο πρωταγωνιστής μας παραμένει ορθολογιστής, προσπαθώντας να εξηγήσει το κάθε τι με βάση τη λογική.
Τα αστεράκια στρογγυλοποιήθηκαν προς τα πάνω καθώς πράγματι ο συγγραφέας δεν υπέκυψε στον εύκολο δρόμο του σεξ και της βίας προκειμένου να χτίσει ένα μυθιστόρημα φόνου και μυστηρίου. Πρόκειται για αυθεντικό locked room mystery και χάρηκα που το διάβασα τις μέρες γύρω από το Halloween, κάπως αισθάνθηκα πως μπήκα στο πνεύμα 🎃🏚️👻
Review này không spoil nhưng có chê, và nếu bạn nào nhạy có khi cũng tự suy ra được luôn. Nên nếu có ý định đọc cuốn này thì đừng nên xem tiếp. (Mà trước khi đọc bất cứ cuốn truyện trinh thám nào cũng không nên xem review làm gì :p.)
Cuốn này là một sự kế thừa và tiếp nối thể loại trinh thám cổ điển. Vì dòng trinh thám này mình cũng chỉ mới đọc qua Agatha Christie nên tạm lấy sách của bà để so sánh vậy. Có thể ví tiểu thuyết của Agatha là một con đường lớn rộng rãi, khang trang mà lâu lâu cảm thấy bí bách, ngột ngạt, muốn hưởng thụ một không khí thoáng đãng thì ta lại xách xe ra dạo con phố này. Dù là sau nhiều lần thì cũng có chút gì chán nhưng nó đã trở thành một thói quen, và con phố này luôn nhộn nhịp người qua lại. Rồi một ngày bất chợt ta tìm ra một con phố nhỏ, lạ lẫm, chưa từng đi qua. Nhưng tấp vào thử thì mới thấy trong đây khá là thú vị với nhiều hàng quán "coi cũng được". Đó sẽ là một trải nghiệm thú vị và thỏa mãn. Nhưng nếu bạn vì nghe ai đó khen ngợi con phố này rồi ghé vào thử, trong lòng mong tìm thấy một nơi cũng gần giống như con phố lớn kia thì coi chừng sẽ bị thất vọng đấy.
Thôi nói thẳng ra luôn, vẫn là câu chuyện muôn thuở, cùng một nội dung sách, mỗi người cảm thấy hay hay dở còn tùy vào nhiều yếu tố khác nữa. Mình đọc cuốn này cũng không có gì kỳ vọng gì lớn lao cho lắm. Trong quá trình đọc, mình đã tự loại bỏ các yếu tố khác như cách xây dựng nhân vật, mô tả tâm lý, khung cảnh... ra ngoài hết rồi. Tự biết đây là một cuốn trinh thám thuần suy luận, chỉ có việc đưa ra bài toán và lời giải thôi. Rồi cái đề bài nó đưa ra cũng không được mạch lạc cho lắm, thôi thì cũng cho qua, vấn đề là tìm ra đáp án thỏa mãn các yêu cầu của đề bài là ok. Truyện cũng có điểm hay ở chỗ là theo diễn tiến câu chuyện, lần lượt từng lời giải ta nghĩ ra đều được tác giả tự phơi bày và gạt bỏ hết, từ cấp độ dễ đến khó dần. Làm cho mình từ việc ban đầu cảm thấy đáp án hết sức hiển nhiên, đến đoạn trước khi đưa ra lời giải lại cảm thấy rối tung rối mù, không thể nghĩ ra một lý giải nào hợp lý nhất cả.
Cuối cùng rồi cũng đến phần vén màn bí mật, phần mà mình chờ đợi nhất, thì nó lại làm mình cảm giác rằng đây chỉ là đáp án giả, vì nó quá ngô nghê và hết sức vô lý. Mình vẫn tin rằng đến phút cuối sự thật "thật sự" sẽ được tiết lộ. Nhưng không, đáp án lúc nãy là hàng thật đó. Trời, lúc đó mình lại càng thất vọng dữ dội hơn nữa. Cứ tưởng là sẽ có một điểm sáng cứu vớt câu chuyện, giống như cuốn Phía sau nghi can X ấy chứ.
Tuy nhiên, quyển này cũng không phải là quá tệ. Điểm ăn tiền của nó lại không nằm ở lời giải đáp bí ẩn của các vụ án mà nằm ở 2 chương "đặc biệt" mà tác giả đã thiết kế, khá là độc đáo. Mình tin ai đọc cuốn này cũng đều ấn tượng nhất ở điểm đó, chứ không phải ở các vụ án. Nhưng đối với mình cũng nó cũng không hiệu quả cho lắm, vì mình cũng đã tự nhìn xuyên thấu được trước khi tác giả vén bức màn này luôn rồi.
Nói tóm lại thì đọc cuốn sách này cũng thú vị, mình đọc với tốc độ khá nhanh, cảm giác khi đọc xong không phải là khoái chí nhưng cũng không hề hối tiếc gì. Nếu muốn giải trí, thư giãn đầu óc một chút thì đây cũng không phải là một lựa chọn tồi. À quên, cũng may là nhào vô đọc sách ngay luôn chứ không ngắm nghía cái bìa làm gì. Bên ipm chắc không biết viết gì vô bìa nên thấy cho spoiler tùm lum luôn ~_~.
Βασικά δεν είχε καμία σχέση η περίληψη πίσω με αυτό που διάβασα μετά. Το ένα τρίτο του βιβλίου εξελίσσεται χωρίς πλοκή. Μετά λες κάτι πάει να γίνει, περιγράφει και μια λίγο παλιότερη εποχή κ.λπ. Η αγωνία σίγουρα δεν χτυπάει κόκκινο, αλλά προβληματίζει και τον αναγνώστη για το ποιος μπορεί να είναι ο ένοχος. Στο τέταρτο μέρος, όμως, αρχίζει και το χάνει πολύ. Το ένα απίστευτο έρχεται μετά το άλλο και δεν υπάρχει πλέον καμία λογική εξήγηση. Ο δε εγκιβωτισμός της διήγησης ήταν τρομερά αποτυχημένος. Ειδικά η τελευταία (σύμφωνα με τον συγγραφέα μόνο) ανατροπή στο πρόσωπο που διηγείται την ιστορία. Γενικά δίνει πολύ την εντύπωση ότι είναι γραμμένο για σενάριο. Πολύ χαριστικά τα 2 αστεράκια, γιατί διαβάστηκε εύκολα.
Lôi cuốn ngay từ đầu và bất ngờ cho đến tận phút cuối :)) Ông tác giả quả là cao tay quá mà ^^
Đọc ngấu nghiến trong chừng 2 ngày là hết veo (mà cái này là do ban ngày đi làm, chỉ đọc được vào ban đêm thôi đó, chớ nếu ở nhà cả ngày thì chắc... trong 1 ngày là đọc hết sách :D). Đúng là những vụ án mạng trong phòng kín không bao giờ thôi hấp dẫn mình he he ^^
άθλιο τραγικο ντροπή και αίσχος. τρελος ειμαι οτι θελω κανω αλλάζω σωματα προσωπα ειμαι η μετενσαρκωση του χουντινη ,πεθαίνω άλλα δεν πεθαίνω . αν κατι επρεπε να εξαφανισει ο χουντινη ειναι αυτο το βιβλιο
Περίεργο βιβλίο, δεν μετάνιωσα που το διάβασα αλλά δεν θα το πρότεινα κιόλας, τραβηγμένο απο τα μαλλιά νομίζω. Σε κρατάει σε αγωνία μέχρι και τη τελευταία σελίδα, πολλές ανατροπές.. Διαβάζεται μονοκοπανιά.
Oxford, años cuarenta. En un vecindario a las afueras de la ciudad, viven tres amigos. La madre de uno de los jóvenes, misteriosamente, fue hallada muerta en el ático de su propia casa. Encontraron su cuerpo en una habitación cerrada por dentro, víctima de múltiples cortes. Nadie pudo haber entrado ni salido de allí, por lo que el caso fue considerado un suicidio. Y, sin embargo, aquella mujer no tenía motivos para quitarse la vida ni había dado muestras de estar deprimida. ¿Un acceso de locura? Pasados los años, se rumorea que a veces hay luz en el ático de la casa, justo en el lugar donde ocurrió la tragedia. Los familiares de la muerta también oyen pasos. Pero nadie ha vuelto a entrar en esa habitación. Se practica el espiritismo para invocar a la muerta y, al poco, aparece un segundo cadáver en el mismo cuarto, víctima de un asesinato completamente imposible.
Mi valoración personal: Una muerte sospechosa es el factor instigador en una cadena de eventos que conducen no a uno, sino a dos asesinatos inexplicables. Un estimado detective está en el caso y Houdini se involucra y, a pesar de haber sido publicado en 1988, este es ciertamente un misterio de asesinato vintage en todos los sentidos de la palabra. Casa Darnley... Una casa llena de misterio... Algunos residentes escuchan sonidos extraños y espeluznantes, otros suenan pasos desde el ático y algunos ven un brillo extraño desde esa habitación. La casa es considerada por la mayoría como embrujada y no injustamente, ya que creen que el espíritu de Eleanor Darnley deambula y busca venganza, porque hace muchos años había encontrado una muerte trágica en ese lugar.
Patrick y Alice Latimer no dudan, a pesar de los rumores de alquilar el piso de arriba de la casa de los Darnley. Alice es una psíquica y busca comunicarse con el espíritu de Eleanor. Patrick, para demostrar a todos que la casa no está embrujada, acepta pasar una noche en la habitación, que está sellada con cera sellada. Pero cuando la puerta se abre, Patrick desaparece y se encuentra el cuerpo de otro hombre. Las preguntas que surgen durante la lectura son muchas y las respuestas se dan gradualmente, lo que hace que el interés del lector no disminuya hasta el final. Desde las primeras páginas, con la historia de los personajes y las pistas dadas, el lector entra en el tema de la historia pero también en el lugar del inspector Drew y trata de resolver los crímenes y encontrar la solución del misterio. Y cuando estás seguro o sospechas de alguien, al final hay una explicación lógica para todo y todo se pone patas arriba. En conclusión, un libro que me ha mantenido entretenida que recomiendo para pasar un par de tardes amenas.
Ξεκινά πολύ καλά και μέχρι το 1/3 περίπου πάει πολύ καλά. Μετά κάνει μια μεγαλούτσικη κοιλιά αλλά στο τελευταίο κομμάτι μας αποζημιώνει 100% με απανωτές ανατροπές. Η τελευταία δε είναι όλα τα λεφτά. Σχετικά με την αφήγηση τώρα. Το έχω πει και σε άλλο βιβλίο θα το πω και εδώ. Ο κος Κρομμύδας πρέπει να κατεβάσει λίγο τις ταχύτητες του. Δεν τον κυνηγάει κανείς. Μείωσα την ταχύτητα στο -9 για να μπορώ να τον παρακολουθήσω. Κατά τα άλλα όλα καλά.
Απίστευτη έκρηξη ασυναρτησίας και απελπιδας προσπάθειας εντυπωσιασμού! Ανακριβές ως προς τα επιτεύγματα του Χουντίνι! Εντελώς έξω από οποιαδήποτε αληθοφανή λογική εξήγηση! Απιστευτες συμπτωσεις! Ενας θανατος στην εκκίνηση που δεν υπάρχει καμμία πραγματική πιθανότητα να είναι είτε αυτοκτονία είτε δολοφονία! Δεν υπάρχουν δυο ίδιοι άνθρωποι σ όλο τον κόσμο εκτος ελαχίστων ομοζυγωτικων δίδυμων! Δεν υπάρχουν αμνησιακοι! Δεν υπάρχουν πτώματα που δεν μυρίζουν μετά από σαράντα οκτώ ωρες! Η γράφεις παραμύθι, η γράφεις αστυνομικό έργο με πιθανές εξηγήσεις!