Na enorme zona montanhosa centro-asiática, vertebrada pela grande cordilheira do Himalaia, circulam uma série de misteriosas e inquietantes lendas. O yéti. O vale da Eterna Juventude e o Mosteiro onde se guarda a Cultura Universal são apenas uma pequena parte dessa historias que transmitem de boca em boca. Uma dessa lendas, fala-nos de um curioso país que existiu há centenas de anos. Ocupava um extenso vale completamente rodeado de altíssimas montanhas, dentro do qual havia uma capa de nuvens permanentes. Por cima dessa capa sobressaíam massas montanhas que formavam mesetas, vales, rios e um enorme lago. Neste país das alturas floresceu uma civilização que tinha uma excepcional particularidade: os seus habitantes deslocavam-se montados em dragões voadores,.. parece que a era glacial que motivou o desaparecimento dos dinossauros da face da Terra não afetou este fechado vale e os répteis voadores foram evoluindo até alcançar formas mais perfeitas, domesticados pelos povoadores do país. Os habitantes do País das Nuvens seguiram um desenvolvimento paralelo ao resto das civilizações terrestres; as aventuras do nosso protagonista, um guerreiro de fortuna conhecido como "O Mercenário", devem situa-se por volta do ano mil da nossa era.
Nacido durante la posguerra española, su infancia transcurrió en Barcelona, influida por la afición de su padre a la pintura y los inventos y el trabajo de su tío José Segrelles como ilustrador y acuarelista de prestigio internacional, lo que le inclinó a practicar su pasión innata por el dibujo, afición compartida también por su primo Eustaquio Segrelles.
A los 14 años entró en la escuela de ENASA en Barcelona, orientada a la formación en el dibujo técnico donde obtuvo conocimientos sobre mecánica y materiales, influencia que se aprecia en su trabajo. A los 17 años se trasladó al departamento de publicaciones técnicas de ENASA, si bien siguió interesado en el dibujo artístico experimentando con diversas técnicas como óleo, gouache, tinta china, etc. Hacia 1960 se puso en contacto por primera vez con el mundo de la ilustración artística a través de la editorial Afha para la que ilustró La Ilíada y La Odisea.
Con 23 años deja ENASA y gracias a un anuncio en la prensa comienza a trabajar en Ruescas McCann Erikson, una agencia de publicidad de Barcelona como especialista en figura y color. Un año después se desplaza a otra agencia en Zaragoza como jefe de diseño. Vive en Zaragoza varios años donde se casa y nace la primera de sus dos hijas.
En 1968 contacta con editorial Bruguera donde ilustra varias colecciones de cromos de grán éxito así como varios libros. En 1969 inicia una colaboración para la agencia artística Selecciones Ilustradas dibujando una serie de ilustraciones de armas del oeste americano. Hacia 1970 decide abandonar definitivamente la publicidad para dedicarse de lleno a la ilustración. Retoma su colaboración con editorial Afha ilustrando varios libros de referencia sobre temas por los que siente grán interés; inventos, armas, aviones, barcos, etc, además escribe él mismo algunos de ellos.
Dado que la mayor parte de la industria editorial reside en Barcelona, en 1974 se traslada a la costa cerca de la capital catalana, lugar donde nació su segunda hija y donde aún reside. Entre 1976 y 1977 colabora con la revista Interviú realizando ilustraciones en blanco y negro para unos 30 números. Simultáneamente, a través de Selecciones Ilustradas y luego de Norma Editorial continúa su labor como ilustrador de portadas de libros especializándose en fantasía y ciencia ficción, si bien pintó portadas sobre distintos temas como guerra, policíacos y terror. Durante esa época se introduce en el competitivo mercado norteamericano dibujando ilustraciones y portadas para algunas de las mejores editoriales de este país.
En 1980 comienza la elaboración de El Mercenario, el comic que le ha dado fama mundial y que es su obra maestra. Poco a poco va dedicando más tiempo a esta actividad hasta que a comienzos de los 90 abandona completamente su trabajo como ilustrador de portadas para dedicarse por completo a la historieta. Sin embargo, en 1991, cansado de la laboriosa técnica de pintura al óleo de El Mercenario, decidió abordar un proyecto más espontáneo y ágil usando la caricatura cómica con dos volúmenes de un nuevo personaje, Sheriff Pat.
En 1999 publica Cómo Pinta Vicente Segrelles, un manual de dibujo ampliamente ilustrado donde explica sus técnicas y secretos.
En 2004 publica en Ediciones B un cuento para niños, El Agua Mágica, así como una reedición de la serie de El mercenario.
Segrelles es aficionado a la construcción de maquetas, la escultura y la pintura, sobre todo de temas marinos. (Texto extraído de Wikipedia)
PT Por vezes, afastarmo-nos de uma série durante algum tempo pode tornar o regresso ainda mais gratificante, permitindo-nos apreciar plenamente a sua qualidade.
A abordagem de Vicente Segrelles à criação de banda desenhada é verdadeiramente única. As suas pinturas magistralmente realizadas dão vida a um mundo de fantasia majestoso, que se sente tanto vívido quanto imersivo. Este nível de construção de mundos é uma raridade, tornando-se ainda mais impressionante graças ao seu profundo conhecimento de armamento medieval e artesanato.
Mais uma aventura cativante que certamente irá satisfazer os fãs.
--
EN Sometimes, taking a break from a series can make returning to it an even more rewarding experience, allowing you to fully appreciate its brilliance.
Vicente Segrelles' approach to creating comics is truly unique. His masterful paintings breathe life into a majestic fantasy world that feels both vivid and immersive. This level of world-building is a rare gem, made even more remarkable by his deep knowledge of medieval weaponry and craftsmanship.
This is yet another captivating adventure that is sure to satisfy fans.
(PT) Um grupo de renegados encontra uma bola de lux, capaz de destruir tudo à sua volta. Eles recuperam de um forte abandonado, constroem um barco e regressam para exercer vingança sobre aqueles que os expulsaram dali.
O Mercenário é chamado para os ajudar e parte para um lugar onde sabe que existe um meio para parar a ação dessa bola de fogo, e tem de se despachar antes que seja tarde.
Quase de súbito, aparece-me uma das coleções de Banda Desenhada que mais gosto, pela sua maneira como os cenários eram desenhados, quase como aguarelas a óleo. Tão bom quanto a história, a memória destes desenhos me faz lembrar porque sou fã desta série e do seu autor, o catalão Vicente Segrelles.
A reedição mostra o "making of", a origem desta história e, de uma certa forma, a transformação nestas páginas das fantasias e lendas, especialmente que os egípcios poderiam ter atravessado o Atlântico e ido para outros continentes, carregando consigo alguns tesouros. Bem como o rio da Morte, da potência das bolas incandescentes que seriam capazes de destruir tudo à sua volta.
Em suma, o reaparecimento desta história é o equivalente de reencontrar de um velho amigo, e passar novamente os olhos a algo que sempre te impressionou e agradou.
Od udalostí v komikse Žoldnéř 5: Pevnost ubehli dva roky. Zem večných oblakov sa ponorila do mieru, ticha, pokoja. Žoldnier (a jeho spolubojovníčka Nan-taj) má však i o dvadsaťštyri mesiacov neskôr oči na stopkách. Vie, že zákerný alchymista Claust sa nevzdáva. Ak je živý, skôr alebo neskôr sa opäť pokúsi ovládnuť svet. Keďže sme len v strede série, je zrejmé, že jej druhá polovica sa nebude niesť v znamení štrikovania. Obávaný nepriateľ sa teda vracia. A disponuje novým ničivým vynálezom…
Nápad ohľadom zápletky šiesteho dielu kultovej európskej komiksovej ságy nosil Španiel Vicente Segrelles v hlave od detstva a ani o tom netušil. Počas prác na sérii premýšľal, o čom by mohla byť ďalšia časť. Vtom si spomenul na detské časy, keď prečítal viacero dobrodružných románov, v ktorých figuroval ničivý „laserový“ lúč (hoci pre poriadok treba dodať, že autor sa v dodatkoch bráni používaniu slova „laser“). Tento lúč nemilosrdne ničil všetko živé i neživé a jednotlivými druhmi materiálov prechádzal ako teplý nôž maslom...
A.I. July 1994 = no ISBN 10 below 4th plate barcode = eo
Nan-Tey is actually scared of something? She will come face->to<-face with it in another infiltration episode!
For the first and longest, you're invited to delight in her daring as she and her staunch side-kick (yes- I said it, he might have the title but she's in charge) find their way through a massive pseudo-Egyptian temple in search of a small ball that heavily defies earth-weigh.
Then, while she faces the deadly ray and it's guards, the narrative follows the arrow->burying Mercenary, with the architect of their whole operation, while they break into the structure that houses it and...
The paintwork is his always-reliable and precision-lush gorgeousness! He is in the single-digit group of masters who are so skilled and conscientious that you can frame any of their panels and confidently call it "fine art".