Herman Koch (1953) is known as a television producer and a writer. The book 'Het diner', published in 2009, was his breakthrough in the Netherlands. It was published in 17 countries. It was partly based on a true story involving a homeless woman named, María del Rosario Endrinal Petit, in Barcelona (Spain), in December 2005.
Koch was born in Arnhem, and later moved to Amsterdam. He studied Russian for some months, and lived in Finland for a while. Nowadays he is married to the Spanish Amalia, and has a son, Pablo (1994).
This was a nice story, told in an engaging way. As someone who is not a native Dutch speaker, I found it really easy to read and understand. One of the things that I enjoyed the most about this book was the way in which places and images of places are presented in a beautiful manner, without having to endlessly describe them.
“’Hoe gaat het met het schrijven?‘ Vroeg ze toen. ‘Heel goed,’ zei ik. ‘Ik sta op het punt om te beginnen’. Hoe kon ik haar in een paar woorden vertellen dat de terugkeer van de teckel alles weer had veranderd? Dat ik eigenlijk weer van voren af aan kon beginnen. “ (pg. 11 van hfd IV uit de e-book van de vakantiebieb)
Het verhaal vertelt over een auteur die een familiegeschiedenis wilt schrijven, maar dit steeds uitstelt. Daarnaast krijgt hij angstaanvallen waardoor zijn wereld steeds kleiner wordt en zijn vriendin hem verlaat. Als zijn laatste familielid overlijdt, denkt hij te kunnen beginnen , maar een onverwachte gebeurtenis maakt het toch moeilijk voor hem om te beginnen.
Dit verhaal krijgt van mij twee sterren. Het verhaal was zonde van mijn tijd, maar ik heb het wel uitgelezen. Misschien zie ik niet de diepte in het verhaal, maar het verhaal loopt niet, is niet boeiend en is niet echt fijn om te lezen. De titel is misleidend. Je zou denken dat het gaat over de begin van de oorlog, maar het gaat om de strubbelingen van de hoofdrolspeler die door omstandigheden in zijn eigen oorlog terecht komt. Zijn gevecht om het uitstelgedrag tegen te gaan en om zijn angstaanvallen te beheersen. Af en toe kom je een passage tegen dat over de Tweede Wereldoorlog gaat, maar veel worden die passages niet uitgediept. Daarnaast houd het verhaal te veel losse eindjes over. Wat is er gebeurt in de familie waardoor er weinig contact is? Waarom gaan ze naar het museum der martelaren? En zo nog meer vragen die niet worden beantwoord. Er blijven te veel onsamenhangende delen over waardoor het verhaal niet af lijkt. Het maakt geen geheel en geeft het gevoel dat er stukken ontbreken om het hele verhaal te begrijpen.
--- Herman Koch is geboren in 1953 te Arnhem. Hij is bekend door zijn werk als acteur en televisieproducent van onder andere Jiskefet. In 2009 brak Koch door met het boek Het Diner dat later zelf is verfilmd. Het is een verhaal gebaseerd op een waargebeurd verhaal van een dakloze vrouw in Spanje. Het boek is verschenen in 17 landen. Koch won er de NS publieksprijs mee. Meer informatie is te vinden op de sites: http://www.hermankoch.nl/ https://www.goodreads.com/author/show...
In Eindelijk oorlog voert de schrijver ons met vele en onnodige omwegen naar een anti-climax toe. Om meerdere redenen is het boek beneden de maat. Allereerst schrijft Koch lelijke dingen over Arnhem. Ook zemelt hij eindeloos over een Wimbledon finale uit de vroege jaren 80, de eerste harttransplantatie, Pinkeltje en zijn seniele tante. Passages over zijn Londense appartement en de eetgewoontes van zijn tante zijn echter komisch. Op zichzelf staande oorlogsverhalen (of zijn het fantasieën van hoofdpersoon Herman?) lijken de psychische aandoeningen van de hoofdpersoon te hebben veroorzaakt. We lezen over zijn grootvader in de Boerenoorlog, de heldendaden van zijn ome Karl in de Tweede Wereldoorlog, en tragische gebeurtenissen bij de evacuatie van Arnhem. Deze fantasie en werkelijkheid komen - weliswaar met kunst- en vliegwerk - samen in de labiele persoon Herman waar ik me niet zoveel raad mee weet.
Wat gezochte aanloop om herinneringen van de ik-figuur aan een overleden tante in Arnhem op te tekenen. Op zichzelf niet slecht geschreven, maar de ik-figuur/schrijver, die niet heel sympathiek is, is wel erg mild voor zichzelf. In elk geval niet overdreven zelfkritisch. Dat er op het laatst nog een vergoelijkend aapje uit de mouw komt, doet daar weinig aan af.
A tad too boring for me to enjoy. It is a life story including the most seemingly boring events of the life that is described. Some scenes were somewhat amusing but most were just hard to get through.
WAT IS DIT VOOR VERHAAL?!?!! Er zit geen kern in, like het is een verzameling flachbacks van zijn saaie leven. en uiteindelijk was de reden van zijn problemen "dat hij als kind was gevallen" Bro- dit was zo saai en ging nergens over
Ik had verwacht dat het iets meer over de Tweede Wereldoorlog zou gaan gezien de beschrijving. Dat dat niet het geval was, vind ik niet erg. Ik heb al vrij veel oorlogsverhalen gelezen de laatste tijd. Ik vind het wel lastig om een beoordeling te geven over het boek. Ik vind het geen vervelend boek, maar doordat het soms wat van de hak op de tak is, is het soms lastig te volgen. Ook is de hoofdpersoon niet heel sympathiek. Wat mij opviel is dat de hoofdpersoon een gruwelijke hekel aan Arnhem heeft. Er wordt zo negatief over de stad gesproken. Omdat de hoofdpersoon ook Herman heet is lastig te beoordelen of dit ook de mening is van Herman Koch of niet.
De laatste jaren las ik al drie boeken van Herman Koch: Het diner, Zomerhuis met zwembad en kortverhalenbundel Korte geschiedenis van het bedrog. Nu wou ik eigenlijk starten in zijn nieuwste ‘De greppel’, alle exemplaren bleken echter al uitgeleend. Dat heb ik nu opgelost door het boek te reserveren (kostprijs € 1,25 – nog steeds veel minder dan het kopen). Maar tijdens het inspecteren van de letter K en op zoek te gaan naar Koch, stootte ik op ‘Eindelijk oorlog’ uit 2014. Mij totaal onbekend, hoewel ik dacht dat ik de boeken van Herman Koch de laatste jaren wel min of meer in de gaten hield… Wat googlen leert mij echter dat het om een herdruk van een vroeger werk uit 1996 gaat, eentje dus uit de tijd voor het gigantische Koch succes.
Niet bepaald zijn beste werk en toch ben ik blij dat ik het gelezen heb. Zelfs in middelmatigheid steekt Koch boven een hoop anderen uit. Voor zover er een verhaallijn is, is ze diffuus, fragmentarisch... Uiteindelijk werd het wel duidelijk waar het begon, maar ik heb geen idee waar het heen ging. Dat Arnhem een kutstad is, dat werd me onderweg wel netjes uitgelegd.
1/5 / Ik dacht na het lezen van 'Het diner' dat ik Herman Koch's boeken leuk ging vinden, maar helaas viel deze niet in de smaak. Je moet echt het verhaal tot op de voet meelezen, want anders raak je snel in de war en volg je het verhaal niet meer.
Pas ruim over de helft realiseerde ik me dat ik het boek al een eerder gelezen had en toen ook al niet erg interessant vond. Net als in Maria Montanelli is de hoofdpersoon, al dan niet tegen beter weten in, een beetje een zeurneus.
Vreemd, charmant en een beetje grappig. Ik kan me voorstellen dat sommigen 't geen hol aan vinden. De hersenspinsels vielen mij echter goed. Die sprong moet je maar gewoon wagen.
Het boek Eindelijk oorlog van Herman Koch is een boek vol onduidelijkheden met maar 1 doel. De lezer moet verder lezen om het te begrijpen.
Mijn persoonlijke bevindingen van dit boek zijn redelijk verdeeld. Ten eerste vond ik het begin van het boek redelijk vaag. Dit kwam door de constante aanvallen die Herman kreeg waarvan de oorzaak toen nog onduidelijk was. Ten tweede vond ik dat het boek in de herhaling viel. Er werd heel veel teruggeblikt naar de geschiedenis van de familieleden van Herman. Na een tijd begon dit redelijk saai te worden. Natuurlijk heb ik ook positieve dingen te zeggen over dit boek. Ten eerste waren de zinnen goed opgebouwd waardoor het boek in zijn geheel heel vlot te lezen viel. Dat is ook de reden dat ik het zo snel heb uit kunnen lezen. Ten tweede heeft de auteur het vage begin weten weg te werken door, naarmate het verhaal vorderden het een en ander verduidelijken. Zoals de oorzaak van Herman zijn ziekte, de reden waarom al zijn familieleden dood moesten zijn voordat hij aan zijn boek begon en waarvoor al de terugblikken op de geschiedenis van zijn familieleden dienden. Hier ga ik echter niet verder op ingaan omdat ik dan het einde zou verklappen.
Ik vond dit een redelijk fijn boek om te lezen. Dit was vooral omdat het zo vlot te lezen was en omdat je echt verder moest lezen om dingen te begrijpen. Ik raad jullie dit boek zeker aan!
Het verhaal wordt verteld door een mentaal gestoord hoofdpersonage. Zijn angst om naar huis terug te keren, zijn gewoonte om minutenlang stil te staan en andere gedragsafwijkingen zorgen ervoor dat zijn leven behoorlijk saai is. Hij wil echter schrijver worden, maar aangezien zijn eigen leven voor weinig boeiende inhoud kan zorgen, schrijft hij over het leven van zijn tante in de Oranjestraat, wiens leven niet veel interessanter is. Er vinden geen noemenswaardige gebeurtenissen plaats, waardoor het boek erg langdradig en vervelend is.
Eigenlijk 2 1/2 sterren. Ik had net de film Het Diner gezien en herinnerde me het boek met veel plezier gelezen te hebben, dus toen ik dit boek in de aanbieding zag kon ik hem niet laten liggen. Het leest wel makkelijk weg en aangezien ik uit de buurt van Arnhem en Eerbeek kom sprak dat deel van het verhaal me wel aan. Ook de tante met haar routines was heel herkenbaar, maar toch was het niet helemaal mijn soort boek. Wat wel duidelijk is is dat HK een heel onprettige ervaring in Arnhem moet hebben gehad!
In twee sessies uitgelezen. Helaas lagen die twee momenten zo ver uit elkaar dat ik de draad kwijt was. De hoofdpersoon vindt de oorsprong van zijn psychische problemen in een gebeurtenis uit een ver verleden waarna hij weer verder denkt te kunnen. De rol van de stinkende teckel is misschien nog wel het aardigst.
I still really don't know what this book is about. I mean, it is easy to read, and even pleasant, but the narrator, who is also a writer, is just a disturbed man. Honestly, I wish I knew what the point was. I gave it two stars because it wasn't unpleasant to read, anyway.