ფანჯრები? არა. ზოგჯერ კარიც ისე მყიფეა, ქარსაც არ უჭირს შემოხსნას და ღიად დატოვოს... ჰო, ზედმეტია გულში ყველა გაჭრილი სივრცე - გახვალ ერთხელ და ვერასოდეს ვერ დაბრუნდები.
თითოეული სტრიქონი, სიტყვა ღრმა განცდის შედეგია და ეს მკითხველისთვისაც ძალიან ხელშესახებია. "თინათინ, ახლა აღარ წერენ "ვეფხისტყაოსანს" და ვარსკვლავებსაც აღარავინ ითვლის ბოლომდე..."