Inwijding

by Marcellus Emants

Theodoor van Onderwaarden heeft net zijn studie afgerond. Zijn oom raadt hem aan om, alvorens aan de slag te gaan als advocaat, een tijdlang "de wijde wereld" te verkennen. Theodoor moet een man worden. Hij begint een relatie met de demi-mondaine Tonia. Maar als hij de flirt zelf steeds serieuzer neemt en zich voorneemt om met Tonia te trouwen, komt zijn omgeving in opstand. Emants werkte meer dan 3 jaar aan deze, zijn dikste roman, met de ondertitel "De maatschappelijke inwijding van een pas afgestudeerd jurist in Den Haag rond 1900". Met veel levendige dialogen schetst Emants een maatschappelijk milieu dat zich onherroepelijk sluit als één van hen een onaanvaardbare faux-pas begaat. En in zijn beschrijving van de relatie tussen Theodoor en Tonia, met alle uitdagingen en jaloezie, benadert Emants de subtiliteit van Marcel Prousts "Een liefde van Swann". -

415 pages, Hardcover

First published January 1, 1982

About the author

Marcellus Emants was a Dutch novelist who was one of the few examples of Dutch Naturalism. He is seen as a first step towards the renewing force of the Tachtigers towards modern Dutch literature, a movement which started around the 1880s. His most well-known work is 'A Posthumous Confession', published in 1894

Reviews

[Beer Bolwijn · Rating 3 out of 5]

Ik kom er helaas niet meer doorheen, na ongeveer 700 pagina's (groot lettertype). Alle dingen in het leven van de hoofdpersoon (liefde die nergens op uitloopt, een kansloze zaak waar hij niet om geeft) die mij minder interesseren, worden veel uitgebreider behandeld dan zaken die mij veel meer aanspreken.

De titel "Inwijding" deed mij vermoeden en hopen dat het reilen en zeilen van de werkzaamheden uitvoerig besproken worden, helaas. Hoe gaat Theodoor met zijn collega's om? Tientallen pagina's worden gevuld met gesprekken met familie en vriendin, terwijl de "inwijding" daar toch niet ligt? Bovendien maakt zijn zwager als zoon van een minister zijn werksituatie overmatig eenvoudig; óf hij speelt niets klaar in zijn carrière, óf hij krijgt een baantje toegespeeld via deze pijpleiding.

Het is zonde want het is erg mooi geschreven in een oude soort Nederlands die tussen het middeleeuws en vroege 20e eeuws NL lijkt. En ik heb nog iets van 100 pagina's te gaan, maar ik ga er niet meer aan.