Τα αλαμπουρνέζικα ή η γλώσσα των σημερινών κουλτουριάρηδων

by Ντίνος Χριστιανόπουλος

Μια συζήτηση του Ντίνου Χριστιανόπουλου με τον Περικλή Σφυρίδη, όπου σχολιάζουν την ακαταλαβίστικη γλώσσα που χρησιμοποιούν ως επί το πλείστον οι κουλτουριάρηδες και την ανεπανόρθωτη ζημιά που αυτή μπορεί να κάνει στην ελληνική γλώσσα.

"Κουλτουριάρηδες είναι οι διανοοούμενοι που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στη γνώση και την πληροφόρηση και λιγότερη στο αίσθημα και το βίωμα. Ό,τι έμαθαν ή δεν έμαθαν έχει γι αυτούς μεγαλύτερη αξία από τη σκέψη. Κουλτουριάρηδες βρίσκονταν σ όλες τις εποχές. Στην αρχαία Ελλάδα τους κοροϊδεύει πολύ άσχημα ο Αριστοφάνης επειδή χρησιμοποιούν πάντα καινούριες και παράξενες λέξεις για να ξιπάσουν τον κόσμο. Και οι σοφιστές ήταν ένα είδος κουλτουριάρηδες της εποχής τους."

Genres: Nonfiction

30 pages, Paperback

First published January 1, 1990

About the author

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ήταν σύγχρονος βραβευμένος Έλληνας ποιητής, διηγηματογράφος, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, ερευνητής, λαογράφος, εκδότης και βιβλιοκριτικός. Το πραγματικό όνομα του πολυγραφότατου λογοτέχνη ήταν Κωνσταντίνος Δημητριάδης. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες.

Reviews

[Menia · Rating 5 out of 5]

πες τα Χρυσόστομε ή αλλιώς:
βρισκόμαστε ενώπιον της ατέρμονης φιλολογικής αναζήτησης της διαδικαστικής δομής του βαθύτερου υποβάθρου της λογοτεχνικής και εικαστικής αντικειμενικής οντότητας των βαθιά διανοούμενων ένβιων οργανισμών...
καταλάβατε τι έγραψα; όχι; ωραία! το 'χω ;p

[Eliasdgian · Rating 3 out of 5]

Στο πλαίσιο μιας διαλογικής συζήτησης με τον ομότεχνό του Περικλή Σφυρίδη, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ξιφουλκεί εναντίον των κουλτουριάρηδων, των διανοούμενων, δηλαδή, που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στη γνώση και την πληροφόρηση και λιγότερη στο αίσθημα και το βίωμα, και, με το ιδιότυπο καυστικό και ειρωνικό ύφος του, αποδομεί σύντομα “κουλτουριάρικα” κείμενα, εντελώς αναντίληπτα και ασυνάρτητα, σωστά “αλαμπουρνέζικα”.

Ολιγοσέλιδο, απολαυστικό, διαβάζεται καθώς πίνεις τον καφέ σου, περιέχει δε και μια χρήσιμη συμβουλή, που αισθάνομαι την ανάγκη να την αντιγράψω: «Να προσέχουμε πολύ τα λόγια μας, να προσέχουμε ακόμα περισσότερο τα γραφτά μας. Κάθε τι που λέμε, να το σκεφτόμαστε, και προπάντων σωστά, πρέπει να γράφουμε προπάντων κατανοητά. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να διαβάζουμε κλασικά κείμενα της λογοτεχνίας μας που έχουν σωστή και ζωντανή γλώσσα και επίσης να στήνουμε αυτί στις κουβέντες του λαού».

[Agapi · Rating 4 out of 5]

Θα το κάνω recommend σε μερικούς εδώ μέσα που τους φαντάζομαι να γράφουν κριτικές ανοίγοντας randomly το Φυτράκη και χώνοντας ό,τι πετύχουν.

[Jackdaw ☄ Bronteroc · Rating 5 out of 5]

Κατά το: When you look annoyed all the time, people think that you're busy . Όταν πετάς περισπούδαστες ασυναρτησίες, οι άλλοι νομίζουν ότι είσαι καλλιεργημένος #true story

[Τζαζίλας Μπάμπης · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλιαράκι θησαυρός που στηλιτεύει τη γλώσσα των κουλτουριάρηδων, που «ούτε τη γλώσσα ξέρουν και ούτε έχουν οργανωμένη σκέψη». Επίκαιρο, ευθύβολο, καυστικό κι απολασυτικό μέχρι δακρύων (δες τις αναλύσεις σε φανφάρες από κείμενα τεχνοκριτικών, και την ατάκα του συνεντευξιαστή Σφυρίδη «Ανεμογκάστρι» - εκεί έπεσα απ' την καρέκλα!). «Η λύση λοιπόν είναι μία. Να προσέχουμε πολύ τα λόγια μας, να προσέχουμε ακόμη περισσότερο τα γραφτά μας.»

[Εva · Rating 1 out of 5]

Αφορμή για να διαβάσω τον συγκεκριμένο διάλογο στάθηκε η χρήση της ακατάληπτης γλώσσας σε μια σειρά επιστημονικών έργων που τοποθετούνται στο πεδίο των Κοινωνικών Επιστημών. Ωστόσο, οι προσδοκίες μου δεν επαληθεύτηκαν.

Αυτό που περίμενα ήταν μια πιο ουσιαστική και γόνιμη συζήτηση πάνω στο εν λόγω φαινόμενο, το οποίο, όπως ήδη ανέφερα, δεν αφορά μόνο τις ανθρωπιστικές επιστήμες, στις οποίες οι συνομιλητές εστιάζουν. Αντ' αυτού, επιλέγουν την ανάλυση διάφορων ενδεικτικών, κατά την άποψή τους, αποσπασμάτων, διαπιστώνοντας το πρόβλημα, αλλά προτείνοντας εξαιρετικά απλοϊκούς τρόπους θεραπείας του.

Συνοψίζοντας, για εμένα αυτό το πόνημα αποτελεί μια χαμένη ευκαιρία.

[Jimmakos Gavagias · Rating 5 out of 5]

"Είναι κι αυτοί που μου μαυρίζουν την ψυχή μου
Κάτι τυπάκια που το παίζουν αυθεντία"

Adrew Verylittle...

Οκ απλά λόγια και σταράτα. 5 αστέρια προφανώς
Διαβάστε το όλοι! Όσοι νιώσετε οικεία με αυτά που λέει μέσα απλά διαγράψτε το account στο Goodreads.
Ο Χριστιανόπουλος κατακεραυνώνει όλους αυτούς που κομπάζουν λεκτικά και αντί να είναι απλοί και περιεκτικοί κάνουν επίδειξη γνώσεων, ικανότητας γραφής και λεξιπλασίας και είναι πολλοί αυτοί.
Το βιβλίο αυτό θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να ήταν υποχρεωτική η ανάγνωση του για όλους μας εδώ.
Λοιπόν ζώα θεούμενα και ζαγάρια το νου σας γιατί σας έχουμε πάρει πρέφα!!! Είστε κοινωνικά ζόμπι και προσπαθείτε να μετατρέψετε και άλλους σαν και εσάς. Και εγώ παραλίγο να πέσω στη παγίδα.
Θα κλείσω με μία φράση που λένε στο χωριό μου. Γιατί η μόρφωση δεν μετριέται με λίστες.
"Δεν είναι κακό πράμα να είσαι τζομπάνος, δουλειά είναι και αυτό.
Κακό πράμα είναι να είσαι γίδι!"

ΥΓ. Όποιος θέλει ας δει και αυτό
https://www.youtube.com/watch?v=WgMGF...

"Άνθρωπος ο αιώνιος ηττημένος"
χαχαχαχ

[Christos · Rating 3 out of 5]

"Αν ο εμπλουτισμός της γλώσσας είναι η αιτία να θριαμβεύσει η ακατανοησία τότε προτιμώ ορισμένες φυλές της Αφρικής που συνεννοούνται μόνο με τριακόσιες λέξεις". Μια σύντομη και καυστική συζήτηση του Ντίνου Χριστιανόπουλου με τον Παντελή Σφυρίδη από το 1988, για την ακαταλαβίστικη γλώσσα που χρησιμοποιούν κάθε λογής λόγιοι.

[ατζινάβωτο φέγι. · Rating 4 out of 5]

Οι κουλτουριάρηδες είναι οι ψευτομορφωμένοι που δεν έμαθαν να σκέφτονται, να γράφουν, που δεν ξέρουν την γλώσσα και ακολούθως δεν μπορούν να την χρησιμοποιήσουν σωστά. Που διαχωρίζουν την γνώση απο το βίωμα. Αυτά και άλλα πολλά λέει ο παππούς Ντίνος κατακεραυνώνοντας βήμα προς βήμα διάφορα αποσπάσματα αλαμπουρνέζικων κριτικών. Αφιερωμένο σε κάποιους εδω μέσα και κάποιους εκεί έξω.

[Uninvited]

Πριν 5-6 χρόνια περίπου, είχα βρεθεί στο Polis Cafe στο κέντρο της Αθήνας για την παρουσίαση του βιβλίου Νεκρή Γραμμή του Κωνσταντίνου Κέλλη. Δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες, θυμάμαι όμως ότι μετά την παρουσίαση από τον ίδιο τον συγγραφέα ακολούθησαν κάποια σχόλια από 2-3 άτομα, ο τελευταίος εκ των οποίων αντιπροσώπευε ή το Left.gr ή τον σταθμό Στο Κόκκινο (ή και τα δύο, αν σχετίζονται). Ο συγκεκριμένος λοιπόν μας υπέβαλε σε μία ατελείωτη λογοδιάρροια μπαρούφας (μπαρουφοδιάρροια?), που δεν είχε να κάνει ούτε με τον συγγραφέα, ούτε με το βιβλίο, ούτε με οτιδήποτε άλλο γενικότερα, παρά ήταν απλά μία συρραφή αλλοπρόσαλλων λέξεων (υπαρκτών και ανύπαρκτων). Ήταν, ομολογώ, άθλος το ότι κατάφερα να κρατηθώ και να μην πέσω στο πάτωμα απ' τα γέλια.
Ε, για τον συγκεκριμένο και τους ομοίους του είναι αυτό το μικρό βιβλιαράκι, που παραθέτει μία συζήτηση του ποιητή Ντίνου Χριστιανόπουλου με τον Περικλή Σφυρίδη σχετικά με "τη γλώσσα των κουλτουριάρηδων". Στις πρώτες σελίδες παρατίθενται αποσπάσματα από δημοσιευμένες κριτικές που χρησιμοποιούν την εν λόγω γλώσσα. Το να προσπαθήσει κανείς να τα διαβάσει ανήκει στην κατηγορία του αυτοβασανισμού, και λογικά θα υπάρχει κάποια γραμμή βοήθειας για το θέμα. Η συζήτηση προσπαθεί να αναλύσει κάποια από αυτά τα αποσπάσματα, και λογικά τα συνεχή "χα χα χα" έχουν κοπεί από το γραπτό κείμενο.
Η συζήτηση έγινε το 1990, πριν δηλαδή την εδραίωση του internet, οπότε, προφανώς, όχι μόνο δεν λαμβάνει υπόψη, αλλά δεν μπορούσε καν να φανταστεί, όλα τα τραγελαφικά που μπορεί να δει κανείς στις μέρες μας. Όμως, θεωρώ ότι τα πράγματα είναι καλύτερα τώρα, γιατί μέσα σε αυτόν τον οχετό, τουλάχιστον δίνεται βήμα και σε ανθρώπους έξυπνους, που πραγματικά έχουν κάτι να πουν, και που στο παρελθόν δεν θα είχαν που να το πουν, αφού, αν προσπαθούσαν, θα απορρίπτονταν από ημιμαθείς κομπλεξικούς αρχισυντάκτες και/ή εκδότες επειδή δεν χρησιμοποιούσαν φράσεις όπως "Η χρονικότητα -στον τάδε ζωγράφο- είναι ψευδαίσθηση, απάτη, διάσπαση, εξαλλαγή, διαστολή υποκειμένου και αντικειμένου, κατακερματισμός και αλλοτρίωση, γι’ αυτό κύριο μέλημά του είναι να την εξοστρακίσει αναζητώντας την πρωτογένεια μιας νέας ονοματοθεσίας, μιας ιδιωματικής μορφής, που θα του επιτρέψει την αναδόμηση, ενός κόσμου όπου μέσα του, ερωτικά συγκλίνουν τα πάντα, ικανοποιούνται, αποκαθίσταται"
Το βιβλιαράκι, δυστυχώς, χαλάει την εξαιρετική εικόνα του στο τέλος, με ένα πολύ κακό addendum... εεεε... συγνώμη, απόσωμα ήθελα να πω, άσχετο με το κυρίως θέμα του, που καταδικάζει την ανάμιξη αγγλικών λέξεων και φράσεων με ελληνικές. Θυμίζει κάποιους παλιούς, γραφικούς, που έλεγαν ότι τα μακαρόνια πρέπει να τα λέμε "αλευροσωλήνες". Αλλά, υπάρχει η δικαιολογία της ημ/νιας γέννησης του συγγραφέα (1931) και της γενικότερης εχθρικής προς οτιδήποτε "ξένο" νοοτροπίας της εποχής.
Btw... εεεε... συγνώμη και πάλι, παρεμπιπτόντως ήθελα να πω, ένα απόσπασμα του βιβλίου υπάρχει εδώ: http://www.pare-dose.net/2778

[Dimitra Maranti · Rating 5 out of 5]

"Αν ο εμπλουτισμός της γλώσσας ειναι η αιτία να θριαμβεύσει η ακατανοησία, τοτε προτιμώ ορισμένες φυλές της Αφρικής που συνεννοούνται μονο με τριακόσιες λέξεις " Να αγιάσει το στόμα σου λέω εγω! Αφιερωμένο σε όποιον τελείωσε μια απο αυτές τις σχολές που η παπαρολογια παει σύννεφο και όσο πιο ακατανόητο ειναι το κείμενο τόσο πιο βαθυστόχαστο το θεωρούν και στους γελοίους συναδέλφους μου (αρχιτέκτονες) που χρησιμοποιούν λανθασμένα όρους όπως πχ ετεροτοπια επειδή ακούγονται ψαγμένοι στα αυτιά τους...

[Alex2739]

"Η λύση, λοιπόν, είναι μία: Να προσέχουμε πολύ τα λόγια μας, να προσέχουμε ακόμα περισσότερο τα γραφτά μας. Κάθε τί που λέμε, να το σκεφτόμαστε, και προπάντων να το έχουμε χωνέψει καλά. Και για να γίνει αυτό, πρέπει να διαβάζουμε κλασσικά κείμενα της λογοτεχνίας μας που έχουν σωστή και ζωντανή γλώσσα και επίσης να ακούμε τη γλώσσα του λαού. [...] Πάντως ούτε το να στήνουμε αυτί αρκεί. Χρειάζεται και κάτι ακόμα: να ασκούμαστε στο γράψιμο. Και η άσκηση γραφής κρατάει μια ολόκληρη ζωή."

Επίκαιρο βιβλίο, αν και μικρού μήκους, μεγάλης σημασίας.

[Antonis · Rating 4 out of 5]

Πολύ εύστοχη κριτική μιας ιδιόλεκτου της οποίας το εξελιγμένο και πιο εξαγγλισμένο μοντέλο συναντάμε σήμερα στο διαδίκτυο.

[George Gkoutis · Rating 4 out of 5]

Απλος και αμεσος λογος. Εξηγει το μεγαλυτερο κινδυνο της γλωσσας στις μερες μας, τους κουλτουριαρηδες που κανουν ασχημη και λαθος χρηση ενος υπερβολικου και επιτηδευμενου λεξιλογιου.

[Alexander Stamelos · Rating 5 out of 5]

20 χρόνια μετά και παραμένει επίκαιρο !

[Kat · Rating 5 out of 5]

Επιτέλους, κάποιος τα είπε έξω από τα δόντια. Έχω απορία ένας κουλτουριαρης τι θα έλεγε/έγραφε για τη συνέντευξη αυτή.

[Giorgis Christodoulou · Rating 4 out of 5]

Σύντομο, περιεκτικό, απολαυστικό.

[Vaios · Rating 4 out of 5]

εε...