ด้วยรักและกรุณา

by ชาลีน

หลังจากที่พี่ชายชี้ทางสว่างให้ ‘กรุณา’ รู้ตัวว่าได้เสียเวลาสี่ปีไปอย่างไร้ความหมาย เธอจึงรีบออกตัวเดินตามความฝันที่หมายมั่นจะเป็นแพทย์ก่อนที่อะไรๆ จะสายเกินแก้ และเพื่อการณ์นั้นกรุณาจึงต้องเปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ให้ได้เสียก่อน ด้วยการผันตัวจากติวเตอร์ภาษาอังกฤษมือฉมังมาเป็น ‘ออแพร์’ หรือพี่เลี้ยงเด็กโกอินเตอร์ ต้องไปอาศัยอยู่กับโฮสต์แฟมิลี่ในต่างบ้านต่างเมืองนานนับปี

เธอได้แมตช์กับโฮสต์แฟมิลี่จากรัฐวอชิงตันของประเทศแดนเสรีภาพ แถมโฮสต์ที่ว่ายังเป็นพ่อม่ายหนุ่มลูกสอง ผู้ซึ่งยังคงอาลัยกับการจากไปอย่างไม่มีวันหวนคืนของภรรยาสุดที่รัก... ในขณะที่ภารกิจดูแลเด็กน้อยน่ารักชวนหยิกแก้มทั้งสองนั้นไม่ได้ยากเกินความสามารถของเธอเลย แต่ภารกิจห้ามใจไม่ให้หวั่นไหวกับโฮสต์หนุ่มกลับดูจะยากเกินต้านทานกว่ามากนัก!

448 pages, Paperback

Published January 1, 2016

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ด้วยรักและกรุณา
ผู้แต่ง – ชาลีน

ตัวละคร
กรุณา อริยสัจจากูร (ชะพลู, พลู, รูน่า, คารูน่า) อายุ 25 ปี ⇒ 28 ปี Karuna Ariyasajjakun
เทรวิส ไบรซ์ มาร์เวอริก (เทรฟ) อายุ 34 ปี Dr. Travis Marverick, MD (Trave)


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้ลงรายละเอียดเกี่ยวกับการเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่สหรัฐอเมริกาของนางเอก หลายๆ อย่างเราก็ไม่รู้จักมาก่อน ได้อ่านแล้วก็เปิดหูเปิดตาดีค่ะ

จริงๆ นิสัยนางเอกให้แง่คิดกับเราๆ ได้ดีนะคะ ว่าที่ผ่านๆ มาเธอมีเป้าหมายอยากเรียนหมอ แต่เมื่อเธอคิดว่าทำไม่ได้ เธอก็เลยทำอย่างอื่นแทน สุดท้ายก็ได้พี่ชาย พระเอก เป็นคนคอยทำให้เธอฮึดสู้ และฝ่าฟันเพื่อที่จะก้าวตามฝันให้ได้ ไม่ใช่แค่ปลอบใจตัวเองไปวันๆ แล้วก็พยายามไม่มากพอไรงี้ อ่านไปก็แอบจุกตรงนี้ เพราะเราก็เหมือนจะเป็น ฮ่าๆๆๆๆ แต่เราดูไร้เป้าหมายในชีวิตยังไงก็ไม่รู้ บอกไม่ถูกอ่ะ ยังตามหาอยู่เลย

แต่สิ่งที่รู้สึกไม่ค่อยโอเคกับกรุณาก็คือ บางอย่างเธอก็ดูใส่ใจและละเอียดจริงๆ อันนี้คือข้อดี แต่บางทีก็ทำตามอารมณ์มากเกินไป ไม่พอใจก็แสดงออกมา ทำเหมือนไม่ใช่พี่เลี้ยง แต่เป็นนายจ้างของพระเอกไรงี้ อ่านแล้วแอบหมั่นไส้อ่ะ 555+ บางทีก็รู้สึกเธอจะอยากรู้อยากเห็นมากไปหน่อยอ่ะ หลายๆ ครั้งก็ทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโต งงๆ กับนางเหมือนกัน 555+

ส่วนเรื่องความรักของพระนาง เราไม่ค่อยรู้สึกสักเท่าไร ยังสงสัยด้วยซ้ำว่าพระเอกชอบนางเอกตอนไหน นางเอกชอบพระเอกตอนไหน

การดำเนินเรื่อง รู้สึกว่าช่วงกลางเรื่องมันเอื่อยๆ วนเวียนไปกับการเดทของนางเอกกับเท็ด แล้วก็ดูเหมือนไม่เห็นนางเอกจะใส่ใจกับการที่จะเตรียมตัวสอบแพทย์เลย ไม่คิดเรื่องเท็ดก็เรื่องโฮสต์ของตัวเอง แต่พอเรื่องจะจบ เรานี่สิตามเกือบไม่ทัน ฮ่าๆ ช่วงตอนจะจบมันรวดเร็วมากเลยอ่ะ เราตามไม่ทันกับเรื่องและความรู้สึกของตัวละครเลย ช่วงใกล้จบช่างกระชับและฉับไวมากค่ะ อยากให้มีต่ออีกสักบทหรือสองสามบท คงจะลงตัวกว่านี้ค่ะ

แต่ยังไงเรื่องนี้ก็ให้แง่คิดดีๆ ให้แรงบันดาลใจ ให้กำลังใจ สำหรับคนที่ยังสับสนกับเป้าหมายในชีวิตอย่างเราๆ ได้เป็นอย่างดีค่ะ ได้เห็นถึงการทำงานของการเป็นออแพร์อย่างชัดเจนด้วยว่าเขาต้องทำอะไรกันยังไงบ้าง

ตัวละครหลายตัวในเรื่องนี้ถูกพูดถึงเหมือนกับการเล่าเรื่อง จนทำให้เราคิดว่า อาจจะมีเรื่องราวของเธอหรือเขาเหล่านั้นในเล่มถัดๆ ไปหรือเปล่านะ เช่นอดีตพระเอกฮอลลิวู้ด ที่กรุณาเผลอไปถ่ายรูปบ้านของเขา แล้วเขาโมโหมาก กับสาวไทยที่ถูกเอ่ยชื่อให้เห็นในช่วงท้ายๆ แล้วก็เรื่องราวของออแพร์คนอื่นๆ ที่รู้จักกับกรุณา เหมือนมีเรื่องดราม่าและตื่นเต้นให้ลุ้น จนคิดว่าน่าจะมีมั้ง เดาเอา

สำหรับชื่อนางเอกนั้น ทำเอาคิดว่าพอมาอยู่ที่นี่ น่าจะหาชื่อที่เข้ากับเธอ แล้วฝรั่งเรียกง่ายๆ ไปเลยดีกว่า ไหนจะกลายเป็น คารูน่า คารู รูน่า ชื่อพลูพอเรียกเป็นอิงค์ก็ออกเสียงคล้ายคำพวกไปเข้าห้องน้ำทั้งหลาย เลยทำให้สุดท้ายตัดสินใจใช้ชื่อรูน่า เพราะพระเอกบอกกับเธอว่า เป็นภาษาไอริช แปลว่า ผู้มีความแข็งแกร่งและเข้มแข็ง

[สปอยล์]

จริงๆ ก็เดาได้นะว่า โฮสต์หนุ่มของนางเอกแหละที่เป็นพระเอก แต่จนจะจบเรื่อง ก็ดูไม่มีท่าทีว่าจะรักกันสักที ไหนพระเอกก็ดูเหมือนรักภรรเมียที่ตายจากไปแบบลืมไม่ได้ เศร้าใจที่ไม่สังเกตว่าภรรเมียตัวเองเป็นมะเร็งสมอง เลยทำให้ตายจากไปก่อนเวลาอันควร

สิ่งที่ชอบสุดคือตอนพระเอกรู้ว่านางเอกอยากเรียนหมอ ก็พยายามติวให้ ไหนจะให้เสื้อขาวเป็นกำลังใจในการฝ่าฟันสู้เพื่อฝันของนางเอก ซึ่งก็ได้ผลนะ เธอเห็นมันทุกวัน เธอก็พยายามฮึดสู้กับมันต่อไป

ความสัมพันธ์ของพ่อกับกรุณาไม่ค่อยดีนัก แต่พอกลับมาจากการเป็นออแพร์ ก็ทำให้เธอเติบโตขึ้น รับรู้ถึงความรักของพ่อและพี่ชายที่มีให้เธอเสมอ เธอเอาบ้านของตัวเองให้คนเช่า และจะย้ายไปหอ กลายเป็นว่าพระเอกมาเช่า พามาทั้งบ้านเลย

จริงๆ แอบเสียดายตอนฉากที่กรุณาต้องกลับไทย แล้วค้นพบว่ารักพระเอกแล้ว แล้วไม่อยากกลับอ่ะ คือแบบถ้าเขียนละเอียดในฉากนี้ คงจะกระชากอารมณ์และใจให้อินไปกับนางเอกได้อ่ะ อันนี้เหมือนแค่พลิกหน้ากระดาษก็ผ่านไปปีหนึ่งแล้ว

ไม่ชอบเพื่อนของพระเอก ชื่ออะไรนะ แอนน์อะไรสักอย่าง ลืม ฮ่าๆ นางร้ายอ่ะ นางใส่ความนางเอกลับหลังพระเอกหลายอย่างเลย คนอย่างนางน่าโดนเตะมาก ไหนจะร้ายกาจกับช่อม่วง ออแพร์สาวไทยที่สนิทสนมกับกรุณา ช่อม่วงสอนกรุณาทำอาหารไทยหลายๆ อย่างเลย

ส่วนเรื่องของเท็ดนั้น ที่กรุณาได้รู้จักและเสียจูบแรกให้เขาไป ก็เพราะเพื่อนออแพร์ชื่อแพม ที่ได้แฟนหนุ่มเกาหลีไป ได้สมัครเว็บหาคู่ให้กรุณา เท็ดนั้นหลงใหลในประเทศไทย เลยทำให้คุยกับกรุณาได้เยอะแยะมากมาย แต่จริงๆ แล้วเขาอ่ะเป็นคนไข้ของพระเอก เขาเป็นโรคเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ แต่ที่ทำให้นางเอกรับไม่ได้คือ นางเอกเจอในไอแพดเขาแล้วพบว่า เขามีเซ็กส์ออนไลน์กับเธอ

ส่วนพระเอกรู้นะว่าเท็ดคือใคร แต่ด้วยจรรยาบรรณแพทย์ เลยพูดออกมาไม่ได้ ก็พยายามหาทางโดยบอกให้เท็ดเลิกยุ่งกับนางเอก พอนางเอกรู้ก็โกรธอีก แต่จริงๆ เราว่าเรื่องนี้นางเอกก็แรงๆ พระเอกก็แอบหูเบาไปบ้าง แต่พอนางเอกของขึ้น เขาก็จะเข้าใจแล้วก็เชื่อว่านางเอกไม่ได้ผิดอะไร


Start 16.10 น. Wed 6 Jul 2016
End 8.14 น. Wed 13 Jul 2016
Review Date 11.02 น. Wed 13 Jul 2016

[Patrawan Dear]

#ด้วยรักและกรุณา/ชาลีน

เรื่องราวของผู้หญิงคนหนึ่งที่ตัดสินใจทำตามความฝันที่ยังไม่สามารถไขว่คว้ามาได้ เพราะนิสัยขาดความมุ่งมั่น ยอมแพ้ และไม่อดทน เธอจึงต้องการเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่ ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ เพื่อเติบโตและสร้างแรงบันดาลใจ ซึ่งเธอเลือกก้าวออกจากโลกใบเดิมที่คุ้นเคย ก้าวออกจาก comfort zone ไปทำงานเป็นพี่เลี้ยงเด็กในสหรัฐอเมริกา โดยหวังว่าหลังจากไปใช้ชีวิตด้วยตนเองในระยะหนึ่ง เธอจะสามารถเปลี่ยนเป็นคนใหม่ ที่มีแรงบันดาลใจเต็มเปี่ยมค่ะ

เรื่องนี้เดินเรื่องไปเรื่อยๆ ไม่หวือหวา แต่เต็มไปด้วยแง่คิดสอนใจ ทำให้อ่านได้ไม่เบื่อ แม้นางเอกจะมีนิสัยบางอย่างที่ไม่ค่อยน่ารัก แต่ก็ถือว่านางโชคดีที่มีพี่ชายดี มีเพื่อนดี คำแนะนำของพี่ชายและเพื่อนเกย์ของนาง เป็นสิ่งที่ดีมากๆ คำสอนของคุณทวดด้วย จำไปสอนลูกสอนหลานได้เลยนะคะ

จุดติดใจของเราคืออ่านจนจะจบเล่มแล้ว ยังมองไม่เห็นความรักระหว่างพระนางเลย คือ สัมผัสได้แต่เพียงแผ่วๆ แต่เมื่ออ่านบทส่งท้าย กลับถึงกับอึ้งเล็กๆ และอดน้ำตาซึมไม่ได้ นับเป็นการเดินเรื่องที่น่าสนใจค่ะ ความรักกับความใฝ่ฝัน ถ้าต้องเลือกนี่คงลำบาก��จจริงๆนั่นแหละ

เรื่องนี้มีบางตัวละครที่หายไปเฉยๆ และนักเขียนมีกล่าวถึงตัวละครอื่นๆ เหมือนเปิดปมทิ้งเอาไว้ ไม่แน่ใจว่าจะมีเล่มต่อออกมาหรือเปล่า แต่ดูเรื่องราวแล้วน่าสนใจดี ถ้ามีก็น่าอ่านต่อค่ะ :)

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เป็นเรื่องราวของผู้หญิงที่ไปเป็นออร์แพร์ หรือพี่เลี้ยงเด็กในต่างแดน เพื่อฝึกภาษาหรือเก็บเกี่ยวประสบการณ์ โดยนางเอกของเรื่องไม่ค่อยมีจุดหมายในชีวิตของตัวเอง และได้ไปทำงานให้กับพระเอกที่เป็นพ่อม่ายเลี้ยงลูกลำพัง เนื้อเรื่องก็สนุกดีค่ะ แต่ไม่ค่อยชอบพฤติกรรมของตัวละครอย่างนางเอกเท่าไหร่ เพราะหลายครั้งที่ไม่มีความรับผิดชอบในหน้าที่การงานของตัวเอง และกลายเป็นพระเอกเองที่ต้องมาเกรงใจ ทั้งที่นางเอกคือลูกจ้าง ถ้าหากในเรื่องเน้นเรื่องการเลี้ยงเด็ก และให้นางเอกมีความรับผิดชอบมากกว่านี้คงทำให้เรื่องดีขึ้นมาก พระเอกก็เกรงใจนางเอกเกินทั้งที่ตัวเองเป็นนายจ้าง ส่วนในเรื่องความสัมพันธ์พระนางถือว่าทำได้ดี ไม่เร่งรีบ แต่เหมือนค่อยๆเติบโตไปด้วยกัน ส่วนตอนจบรีบจบเกินไป เหมือนอ่ะจะจบแล้ว ทั้งที่ความเป็นจริงต้องคิดว่าความเป็นไปได้มีมากแค่ไหน และนางเอกก็เติบโตอย่างน่าใจหายจากเรื่องราวความรัก ..... ค่อนข้างผิดหวังในจุดนี้ แต่ก็มีอีกหลายจุดที่ชอบ เสียดายจุดที่ขยี้ผู้เขียนกลับปล่อยจุดนั้นไป ชอบแต่ไม่สุด

[Ben Pim · Rating 3 out of 5]

จบห้วนไปมั๊ย.. ยังไม่รับรู้ความรู้สึกที่ทำให้พระเอกรักนางเอกเลยอ่ะ เหมือนรีบๆบีบให้จบ ค้างมาก

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

เรื่องของสาวไทยที่อยากเริ่มต้นอะไรใหม่ๆให้กับชีวิต จึงตัดสินใจเลือกเดินทางไปใช้ชีวิตในอเมริกาในฐานะพี่เลี้ยงสาวให้กับพ่อม่ายหนุ่มอเมริกันลูกสอง และคาดหวังว่าประสบการณ์ชีวิตในครั้งนี้ จะช่วยทำให้ตัวเธอมีพัฒนาการในทิศทางที่ดีขึ้น

นับเป็นเรื่องที่ช่วยเปิดมุมมองของชีวิตคนไทยในอเมริกาในอีกรูปแบบหนึ่งที่เราไม่ค่อยคุ้นเคย ตัวเราเองเคยไปใช้ชีวิตนักศึกษาอยู่ที่อเมริกา (เมืองบ้านนอก) มาพักใหญ่ แต่สังคมที่พบเจอก็จะเป็นสังคมนักเรียนไทยในเมืองชนบทมากกว่าชีวิตคนทำงานในเมืองหลวง ซึ่งผู้เขียนช่วยเปิดให้เรามองเห็นชีวิตที่แตกต่างไปจากที่เราเคยพบเจอด้วยวิธีการเล่าที่สนุกและน่าสนใจ ในขณะเดียวกัน มิติของตัวละครทั้งตัวพระและตัวนางก็มีเสน่ห์และชวนให้เราอยากรู้ว่าจะมีพัฒนาการแบบไหนเกิดขึ้นระหว่างตัวละครทั้งคู่บ้าง วิธีการเปรียบเทียบความโศกเศร้าในความรักของพระเอกคู่ไปกับความสงสัยในความรักของพ่อที่มีต่อแม่ของนางเอก ก็ถือเป็นการเดินเรื่องที่ช่วยทำให้เนื้อเรื่องดูมีความซับซ้อนมากขึ้นและเพิ่มน้ำหนักในการเล่าเรื่องได้แน่นขึ้นด้วยค่ะ

ที่ชอบมากคือสุดท้ายแล้ว นางเอกก็ได้เริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่างได้จริงๆจากประสบการณ์ในครั้งนี้ และนับเป็นก้าวกระโดดที่สำคัญในชีวิตทีเดียว ชอบการตัดสินใจของนางเอกในตอนท้ายเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการที่ดีขึ้นแบบชัดเจนของตัวละคร และการคลายปมในช่วงท้ายของเรื่องก็ทำให้คนอ่านร้องไห้ไปกับตัวละครได้ด้วยเช่นกัน

[Panjiw Chiw · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวเกี่ยวกับออร์แพร์สาวที่อยากเป็นหมอแต่ไม่มีแรงจูงใจให้ทำ
ถือว่าเขียนได้ดีเลย ชอบมาก มีแนวคิดเกี่ยวกับการทำความฝันของตัวเอง(คนอ่านอินเพราะเป็นแบบกรุณา 555+)
ตัวกรุณาก็ได้เรียนรู้ชีวิตในแบบที่เธอพบเจอ
ความรักของพระนาง ค่อยๆ รัก ไม่ได้บอกความรู้สึกว่ารักหรือเขียนบอกอารมณ์ตัวละครชัดเจน เช่น รู้สึกใจหวิวๆ กับคนนี้นะ อะไรแบบนี้ แต่บอกด้วยการกระทำหลายอย่างที่มีแต่ความหวังดีให้กันและกัน
เล่มนี้น่าจะเป็นเล่มเปิดของเซตออร์แพร์ เพราะเหลือตัวละครอีกหลายตัวที่เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับนางเอกอีก