Na een beroerte kan Louis niet langer thuis bij zijn vrouw blijven wonen. Voor hij naar het rusthuis moet wil de hele familie hem een laatste onvergetelijke dag bezorgen. Iedereen probeert krampachtig mooie herinneringen op te halen en vake een waardig afscheidsfeest te geven maar omdat alle genodigden vooral met hun eigen problemen en frustraties bezig zijn loopt niet alles zoals gepland. Het wordt een memorabele dag voor iedereen, behalve voor Louis.
Michaël Olbrechts (Genk,1987) studeerde geschiedenis aan de KULeuven en volgde daarna de opleiding beeldverhaal aan de Hogeschool Sint-Lukas in Brussel. Met zijn afstudeerproject De allerlaatste tijger won hij de Silvester debuutprijs voor het beste Nederlandstalige album van 2013-2014. Met het kortverhaal Onze vader, op scenario van Laure Allain, was hij laureaat van de wedstrijd Brussels in shorts, in 2014 georganiseerd door literatuurhuis Passa Porta.
Michaël Olbrechts (Genk,1987) studeerde geschiedenis aan de KULeuven en volgde daarna de opleiding beeldverhaal aan de Hogeschool Sint-Lukas in Brussel. Met zijn afstudeerproject De allerlaatste tijger won hij de Silvester debuutprijs voor het beste Nederlandstalige album van 2013-2014. Met het kortverhaal Onze vader, op scenario van Laure Allain, was hij laureaat van de wedstrijd Brussels in shorts, in 2014 georganiseerd door literatuurhuis Passa Porta.
Strips over disfunctionele families zijn zeker aan mij besteed. Michaël Olbrechts serveert de lezer herkenbare personages in een ultra-Vlaamse setting. Het is misschien niet de overtreffende trap van zijn debuut geworden maar dat hield me niet tegen te genieten van deze charmante strip.
P.S. Alweer een zeer mooie uitgave van Oogachtend.
Een redelijke graphic novel over een familie en hun opa die naar een verzorgingstehuis moet na een beroerte. Ze willen hem nog een speciale dag geven voordat hij, zoals ze daar zeggen, hij zijn vrijheid verliest. We zien ondertussen dat de familie niet helemaal lekker loopt, vooral tussen de broers is er veel onenigheid over verschillende dingen waar ik af en toe mijn ogen zat te rollen. Dan is er nog een van de broers wiens relatie niet helemaal lekker loopt en hij dus weer thuis woont, dat krijgen we er dus ook bij. Er is ook praat over een oom die niet meer leeft al weten we nu nog steeds niet heel veel hoe en wat en dat vond ik jammer. Ik vond het zo sneu voor de opa, maar ook voor de oma die haar man in een manier is kwijtgeraakt. Ze heeft hem nog, maar hij kan niets meer. :( De tekeningen waren wel OK.