Ο Θανάσης Τριαρίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1970. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ. Συνεκδότης του περιοδικού "Τα Ποταμόπλοια" (1990-1992) και σύμβουλος έκδοσης του περιοδικού "Mauve" (2003 και εξής). Από το 2005 συντονίζει τη σειρά των "Αντιρρήσεων" στις εκδόσεις "τυπωθήτω". Στα χρόνια 1996-2001 υπήρξε ακτιβιστής του Δικτύου DROM για τα κοινωνικά δικαιώματα των Τσιγγάνων, ενώ από το 1996 συμμετείχε ενεργά στη δημιουργία του Δικτύου Εθελοντών Δοτών Αιμοπεταλίων Θεσσαλονίκης. Κείμενά του δημοσιεύτηκαν σε πολλές εφημερίδες, περιοδικά και δικτυακούς τόπους. Το καλοκαίρι του 2005 διέκοψε τη 18μηνη συνεργασία του με την εφημερίδα "Μακεδονία της Κυριακής" όταν η τελευταία αρνήθηκε να δημοσιεύσει το κείμενό του που αφορούσε την κομμένη μακεδονική γλώσσα και την αναγκαιότητα διδασκαλίας της στα σχολεία. Έχει εκδώσει 12 βιβλία με πρώτο από αυτά το μυθιστόρημα "Ο άνεμος σφυρίζει στην Κουπέλα" (Πατάκης 2000). Το μυθιστόρημά του "Τα μελένια λεμόνια" πρωτοκυκλοφόρησε το 2005 στο Internet για ειδικούς λόγους (triaridis.gr/melenialemonia). Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την εικονοποιία της Αναγέννησης και με την ιστορία της τέχνης. Από το 2004 λειτουργεί η ιστοσελίδα του (triaridis.gr) όπου φιλοξενούνται το σύνολο των βιβλίων του και περισσότερα από 100 άρθρα και δοκίμια. Αφηγήματα και κείμενά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά και τα ιταλικά.
Ναι παιδιά ξέρω ότι σας τα 'χω πρήξει με τον Τριαρίδη αλλά δεν φταίω εγώ που μάλλον είναι ο καλύτερος Έλληνας άνδρας συγγραφέας της γενιάς του. Το Έλληνας και το άνδρας μάλλον δεν θα του άρεσαν ως χαρακτηρισμοί, θα τον πω ελληνόφωνο κι αρσενικό.
Ένα μικρό διαμάντι, σε μεγάλο βαθμό άγνωστο στο ευρύ κοινό. Ένα παραμύθι για το Δίκαιο και το Άδικο και για την εξουσία και τη δύναμη που διαφθείρουν τον άνθρωπο· μια παραβολή με έντονο ηθικοδιδακτικό χαρακτήρα. Ωραία, προσεγμένη και καλαίσθητη έκδοση και η γραφή του Τριαρίδη γοητευτικότατη.
Δεν έχω ξαναδαβάσει Τριαρίδη. Μπορεί άλλα έργα του να είναι καλά. Αυτό δε μου άρεσε. Το ότι πραγματεύεται έννοιες, όπως το δίκιο, δεν πάει να πει εξ ορισμού ότι πετυχαίνει και να μεταδώσει τα ανάλογα μηνύματα και προβληματισμούς. Μοιάζει με παραμύθι για εφήβους (διαβάζοντάς το σου έρχονται στο νου εικόνες από άλλα παραμύθια- συμφυρμός), αλλά έχει και βία. Το μόνο θετικό που βρήκα ήταν ότι είναι ολογοσέλιδο.