Nederland, begin jaren zestig. De welvaart groeit en twintiger Henry Imholz, wereldburger en zoon van een steenrijke ondernemer, voelt dat haarfijn aan. Na een baantje als dagbladverslaggever besluit Henry zijn eigen tijdschrift op te zetten – en hij geeft het zijn eigen naam. Henry! bevat flitsende reportages, een societyrubriek, spraakmakende interviews en advertenties voor sterke drank en automerken. De lezers verslinden het blad. Als eind jaren zestig het optimisme in Nederland plaatsmaakt voor maatschappelijke onrust, lijkt Henry zijn doelgroep uit het oog te verliezen. Een drama uit het privéleven van Henry brengt bovendien het voortbestaan van zijn tijdschrift in gevaar. Henry! is een meeslepende roman over de even romantische als grillige hoogtijdagen van de Nederlandse tijdschriftenindustrie, van eind jaren vijftig tot begin jaren tachtig van de twintigste eeuw.
Het boek begon veelbelovend. Als journalist zijnde vond ik het boeiend om te lezen over de tijdschriftenwereld in de vorige eeuw. Het tempo was goed en het verhaal was interessant. Zo rond veranderde het boek in een opeenstapeling van rare feestjes, voorbijvliegende jaren en personages die ik na de eerste zin alweer ben vergeten.
Een vlot geschreven boek dat naar ik aanneem een realistisch inkijkje geeft in de wereld van het tijdschrift. Ik denk vooral aantrekkelijk voor mensen die eind jaren vijftig en begin jaren zestig zijn geboren. Zij herkennen bijvoorbeeld het interview programma van Lenferink en hebben daarmee wellicht ook een beter beeld bij het blad Henry. Ik had op basis van de recensies iets meer diepgang verwacht. Niettemin leuk om te hebben gelezen.
Vlot boek; heerlijk om te lezen. Dialogen zijn fijn, doet me wat dat betreft zelfs wat denken her en der aan 'Het Bureau'. Maar dat kan ook het tijdsbeeld en/of de hopeloosheid van de hoofdpersoon zijn.
Weet te weinig van de tijdschriftenwereld om alle verwijzingen/sleutelbenamingen te volgen. Maar wat ik ervan herkende, maakte het wel geiniger om te lezen...