Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.
Born (Антон Павлович Чехов) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.
"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.
In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.
Nenunzhaya pobeda, first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.
Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.
In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party, his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd. First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.
The failure of The Wood Demon, play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.
Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu
ماذا يريد تشيكوف ان يقول لنا في هذه القصة حقًا؟ اهو يريد ان يلقي الضوء علي هؤلاء البشر الذين ما ان يظنوا ان الاخر لا يفهمهم او لا يراهم حتي يبدئوا بسبه ؟ ام يخبرنا بطريقة خفية ان السيدة الانجليزية كانت تعلم انه يسبها طوال الوقت و لكنها ادعت انها لا تفهم لغته حتي تعلم كل ما في نفسه ؟ ام يريد ان يلقي الضوء علي ان الانجليز في هذا الوقت كانوا يرون باقي البشر علي انهم اقل منهم و لذلك تكررت نظراتها المحتقرة دائمًا حتي لصديقه الذي دافع عنها؟ و لم افهم حقًا لماذا لم تدير وجهها عندما بدا بخلع ملابسه ان هذه القصة مبهمة و لكننا نستطيع ان نفكر في اكثر من معني لها لجئت قبل ان انشر هذا الريفيو لبداية الكتاب حيث تذكرت ان جوركي تحدث عن القصة و قد قال سيضحك الجمهور بشدة من هذه القصة و ربما لن يري في هذه القصة امتهانا حقيرًا من اقطاعي شبعان لانسان وحيد غريب عن كل من حوله و ما حوله
سؤال بالله عليكم، من وضع قصص تشيكوف كل واحدة بمفردها، أشعر كأنني أضحك على نفسي بعتبارها كتاب وخاصة في عندما تضاف إلى التحدي وهي لا تكاد تتجاوز الثلاث صفحات ؟؟😯😯
المربية تمثل بريطانيا العظمى فهي لها مدة طويلة تعمل في روسيا ولا تعرف شيئا بالروسية. وقالها الاقطاعي ان أبناء روسيا يذهبون هناك وخلال مدة قصيرة يتعلمون اللغة الانجليزية. هكذا نظرةًالسياسة البريطانية الاستعلاء على الآخرين وحضارتها هي التي يجب ان تسود.
- لا يمكن ان تؤخذ هذه القصة كقصة انطباعية (رجلان،، امرأة، صيد، لغات، عدم تفاهم) والا ستكون قصة تافهة لا معنى لها سوى شخصان يهزاءان من امرأة لا تفهم ما يقولونه!!
- اعتقد، برأيي، ان المرأة الإنكليزية هي تجسيد للامبراطورية الإنكليزبة (في حينها) المتغطرسة، التي لا تتكلم لغة الشعوب وتريد ان يتكلم العالم لغتها، آخذين بعين الإعتبار ان انكلترة،حينها، كانت تحتل مساحات شاسعة من الأرض وكانت تعتبر نفسها قائدة العالم وملهمته (روما سابقاً، امريكا حالياً).
- يجب التنويه الى ان انكلترة نفسها سماها الفينيقيون بـ "أرض التنك" وهذا هو معنى اسمها|!!
كغيرها كباقى قصص تشيخوف, مبهمة الى حد كبير أظن ان تشيخوف ينوه الى انه لا ينبغى ان تلقى باللوم على الاخرين لجهلهم لغتك أو ثثقافتك بل يجب أن تسعى أنت لمعرفة الاخر
Anton Çehov’un yazarlığa ilk başladığı, tıp öğrencisi olduğu dönemde yazdığı öykülerden oluşuyor. Bazı öykülerini çok eğlenerek okudum, ilk defa okuyacaksanız ideal ancak daha bilindik eserlerini okuduysanız biraz sıkıcı yada yetersiz gelebilir.
القصة تبدو مملة وسخيفة وغير مفهومة، لكن حاشا أن يكتب تشيخوف شيئا عبثا.. لكل شخيصة يرسمها رمز ولكل جملة يسطرها دلالة.. هكذا عودنا ذاك العبقري الروسي.. فكرت أنه لا بد أن ترمز تلك الإنجليزية المتغطرسة إلى ثقافة بريطانيا العظمى وسياستها آنذاك.. وعندما قرأت ريفيوهات الرفاق حول القصة، وجدتهم يؤكدون هذا بالفعل... الراجل ده مش عايز اللي يقرأ له على عجالة، عايز دماغ رايقة وكوباية شاي، وتقعد تمخمخ وتتمزج معاه..
• مش مهتم بالإسقاط ضد بريطانيا، اللي لفت نظري فعلًا أن القصة دي فكرتني بثقافتنا كمصريين، بنسخر من أي حد ومن أي حاجة مختلفة عننا وبنقلل منها مع أن احنا فينا العِبَر والعجب.
كما قال تشيخوف في قصته هاته '' الرغبة كبيرة والنتيجة غالبا مريرة'' ههه ينطبق ذلك على قصته . لمست رغبته في تقريب صورة اللغة في عالمنا و كونها المشترك الأساسي الذي من شأنه أن ينسج بين أي اثنين شخصين كانا أم جماعتين أم دولتين علاقة تواصلية و انسجامية . و لكن ما رواه كان بسيطا جدا مقارنة بمغزاه
طول القصة، مش فاهمة حاجه، و هو احنا فين و في ايه و انا مالي بالصيد و الفودكا و كدا و لكن انا لا أبالي، أهم حاجه بضحك، و القصة ظريفه لكن جريابوف لخص القصة بجملته الأخيرة .دعها تعلم يا أخي أننا لسنا في إنجلترا
كان حوار سياسي أو لأ فكرة نظرة أهل البلد للغريب راودتني و نظرة الغريب لأهل البلد ساعات بتبقي باحتقار و ساعات تانيه نظرة منبهرة 😂.اه و كنت خايفة تكون فاهماه الحقيقة
Çok fazla karakter, çok çok kısa 68 öyküden oluşuyor. Kitabı okuduğunuzda, kalabalık bir caddede yürürken bir sürü yüz görüyorsunuz gibi, anlık ve kısa. Ama Çehov'un dili akıcı, anlatımı harika, o yüzden hiç sıkılmadan okunacak bir kitap.
إما ان تهدف هذه القصة الى الاسقاط السياسي(بريطانيا وروسيا)،او الاسقاط الانساني بموضوع التنمر من الاخر،من مظهره،اسلوبه،عندما لا يتحدث الآخر نفس لغتك،هل ستحترمه ام ستنتهز الفرصة لسبه بدون هوادة.
ابنة ألبيون : عندما قرأتها لأول مرة لم أفقه شيئاً وجدتها قصة عادية فقط لمجرد السخرية و لكن داخلي ينازعني و يخبرني أن تشيخوف لا يكتب عبثاً ليأتي بعدها كتاب سيكولوجية العنف البشري و يوضح لي الطبيعة الإنكليزية المتعالية من خلال جريمة 😂 ليأتي تيشخوف ويختصر الإنكليز بتلك الفتاة ابنة ألبيون المربية و المدرسة التي عاشت شهوراً بروسيا و لم تحاول أن تتعلم لغتهم من هذا الباب ( التعالي و الإزدراء ) التي قام رئيسها بشتمها و التكلم بسوء عنها وأمامها و هي تسمع و لا تفقه و لكنها بداخلها لربما كانت تعلم بأنها شتائم وغرورها الذي منعها من تكلم لغتهم وعاداتهم نفسه منعها من الرد عليه .
لا تعليق غير الضحك المتواصل ... استغلال الروسي لجهل الإنجليزية واحتقار الإنجليزية للرجل الروسي .. واحنا قاعدين نتفرج 😂😂 استمتعوا .. دمتم قراء .. ❤️❤️❤️
Çehov'un erken dönem öyküleriymiş, ama yine de onun tarzını en çok yansıttığını düşündüğüm derin ironiler bu öykülerde de var. Hepsi aynı değil elbet ama akıyor ve gülümsetiyor. Öyküden de bekledigim biraz bunlar.
This is a humorous tale about two Russian men fishing near an English woman who speaks no Russian. The story leads to nudity and a lack of embarrassment.
Büyüklere masallar dinlemek ister miydiniz? O halde sizi Çehov’un İletişim Yayınları’ndan çıkan öykü derlemelerinin ilk cildine, Albion’un Kızı’na alalım. *** Bu kitaptaki öyküler, hayatınızda duyduğunuz en zekice, en şaşırtıcı, en akılda kalıcı öyküler olmayacaktır. Kendi açımdan geçerli olan bu değerlendirmenin genelleştirilebilir olduğuna inanıyorum. Kimisi birkaç sayfa kısalığında, kimisi bir novella olabilecek uzunlukta pek çok öyküden oluşan bu derleme, aslında büyük öykücü Çehov’un henüz bir tıp öğrencisiyken, 1880-1884 yılları arasında yazdığı ve çeşitli mecralarda yayınlattığı öykülerini barındırıyor. Yani Çehov efsanesinin başlangıcına şahitlik ediyoruz. Bunu bilmek, başlı başına epey heyecan verici. *** Öykülerde, Anton beyefendinin değinmediği mesele yok gibi: zenginlik-yoksulluk, güzellik-çirkinlik, batılılık-doğululuk, okumuşluk-cahillik, kültürlülük-sonradan görmelik ve daha neler neler. En başta zikrettiğim ve öyküleri bir parça yeren ifademin nedeni de aslında tüm bu meselelerin bir arka plan yahut bir satır arası olarak değil de kör göze parmak misali işlenmesi. Bunun hikâye anlatımında bir çeşit tercih olduğunu biliyor ve başarısızlık olarak addetme çılgınlığına yeltenmiyorum. Ama şunu da bir okur olarak söylemeye hakkım var ki, Çehov’un Albion’un Kızı başlığı altında toplanan öyküleri, benim şu hayatta en sevdiğim öyküler olmadı. *** Gelgelelim İletişim’in bu derleme fikrine bayıldığımı ve zaman içinde sırasıyla tüm Çehov ciltlerini okuyacağımı tekrar belirtmem gerekir. Biliyorum, Çehov’un öyküleri tekicik tekicik de basılıyor. Onlar da okuması keyifli ve ince öykü kitapları, yarım saatte oturup bir kitap bitirmenin başarı hissini de bahşediyor. Fakat ben öyküyü özellikle ciddiye alan bir okur olarak, Çehov’u baştan sona okumayı yeğliyorum. Bir şey kaçırmak istemiyorum, anlayın beni :) *** Bir bakın bakalım, siz neler düşüneceksiniz. Sevgiler efendim!
من الواضح أن أنطون أراد "التلقيح" على علاقة روسيا ببريطانيا. سخرية الروسي من عدم مقدرة البريطاني على فهمه بعد كل هذه السنوات من العيشة سويا ونظرة الاحتقار التي ينظر بها البريطاني للروسي
لكن في الحقيقة، كان هناك مشكلة لا استطيع تحديدها، ربما الفكرة لم تكن واضحة بما يكفي؟ لا أدري لكن للمرة الأولى منذ قرائتي لقصص أنطون، لم تعجبني القصة!
Mój stary to fanatyk wędkarstwa. Pół mieszkania zayeb4ne wędkami, najgorzej. Średnio raz w miesiącu ktoś wdepnie w leżący na ziemi haczyk czy kotwicę i trzeba wyciągać w szpitalu, bo mają zadziory na końcu. Zgadał się z jakąś guwernantką z Anglii, że kupią łódkę na spółkę i się będą tą łódką dzielili albo będą jeździć łowić razem.
يمكن ان تفهم هذه القصة بأكثر من معنى منها استهزاء بعض البشر بالاخرين حينما يكونوا متأكدين انهم لا يفهمون لغتهم وذلك يجعلهم يتمادون فى ذلك او بشكل سياسى ان هذه السيدة الانجليزية ورغم عملها لدى ذلك الارستقراطى لمدة عشر سنوات فى روسيا الا انها رفضت ان تتعلم لغته ولغة البلد التى تعيش وتعمل فيها كنوع من الاستعلاء النجمتين لأنى لم افهم المغزى من القصة بالتحديد
Anton çehov'un ilk dönem öykülerini okumak güzeldi. 68 adet kısa öykü sayesinde dönemin insanlarının portresini görüyorsunuz. Aslında sadece o dönemin değil. Tüm zamanların insan manzaralarıydı. Zevkli bir okuma oldu kesinlikle tavsiye ederim.
عمق الهوة الثقافية لدى البعض بسبب حاجز اللغة و الصورة النمطية عن جنسيات أخرى تجعلهم يرفضون التعامل معهم. على الرغم من حاجة البعض للآخر ولكن في سلوكياتهم هناك تعبير واضح عن التعالي بطريقة مشمئزة وغير أنسانية.