Ποια είναι η μυστηριώδης Αγγελική και γιατί το όνομά της ταράζει τη ζωή της διάσημης Βαλεντίνας, της μεγαλύτερης Ελληνίδας ηθοποιού στην Ωραία Εποχή των Αθηνών; Η συγκινητική ιστορία μιας μικρής υπηρέτριας που πάλεψε με νύχια και με δόντια για να επιβιώσει κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες. Κακοποιημένη, διωγμένη από την οικογένειά της και κατηγορούμενη για ένα έγκλημα που δεν έκανε, το σκάει μεταμφιεσμένη στην πρωτεύουσα. Διανύοντας με πείσμα την απόσταση από τα κακοτράχαλα μονοπάτια της ελληνικής υπαίθρου ως τα κομψά αθηναϊκά σαλόνια της υψηλής κοινωνίας και από τα κακόφημα καφέ σαντάν του Ιλισού ως τα μεγαλύτερα θέατρα της Μπελ Επόκ, καταφέρνει να ξεδιπλώσει το πηγαίο ταλέντο της και να βγει νικήτρια. Γοητευτικές φιγούρες στο πολυκύμαντο ταξίδι της, η πονόψυχη Αιμιλία, ο λουστράκος Λουκίλης, η καλοαναθρεμμένη Βιργινία, ο κούτσαβος Τσατσαρώνης, η έμπιστη Μπέτυ, ο ιδιόρρυθμος ποιητής Ιάκωβος και πάνω από όλους ο άρχοντας Σέργιος Σγουρός που θα της διδάξει την αγάπη. Μια αγάπη τόσο δυνατή, που θα αλλάξει τη ζωή της για πάντα! Η Βαλεντίνα επιστρέφει έπειτα από χρόνια στη γη των προγόνων της. Μια μεγάλη ανατροπή συγκλονίζει το είναι της, ενώ ζοφερές σκιές παραμονεύουν ύπουλα μέσα στο σκοτάδι, ζητώντας εκδίκηση… Ένα μαγευτικό οδοιπορικό στην Μπελ Επόκ, την πιο γοητευτική εποχή των Αθηνών, γεμάτο ονειρικές εικόνες και καταιγιστικά συναισθήματα.
Η Δήμητρα Ιωάννου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ασχολείται επαγγελματικά με τη Σωματική Ψυχοθεραπεία και τη Βιοανάδραση. Η μελέτη των ανθρώπινων σχέσεων, συμπεριφορών και διαδράσεων ανέκαθεν τη γοήτευε, ενώ το γράψιμο είναι το μεγάλο της πάθος. Η αγάπη της για την Ελλάδα είναι ριζωμένη βαθιά, γι’ αυτό και ερευνά επίμονα τη λαογραφία και τα μυστικά κάθε γωνιάς της.
Η Βαλεντίνα, η γητεύτρα των Αθηνών, είναι μια όμορφη, κοκκινομάλλα πρωταγωνίστρια των αθηναϊκών θεάτρων, με χιλιάδες θαυμαστές, απεριόριστες ευκαιρίες στα πόδια της και καλοδουλεμένο υποκριτικό ταλέντο. Ποια είναι όμως στην πραγματικότητα αυτή η εντυπωσιακή γυναίκα; Από ποιον θέλει να ξεφύγει; Τι συνέβη στο παρελθόν της; Παρέα με τον λουστράκο Λουκίλη, την αδελφική της φίλη Βιργινία και τον κουτσαβάκη Τσατσαρώνη αγωνίζεται να σβήσει οριστικά τα παλιά και να μετατρέψει τον πόνο και τη βία που έζησε σε αυταπάρνηση και φιλαλληλία.
Εξαιρετική τοιχογραφία της Αθήνας την εποχή της Μπελ Επόκ (τέλη 19ου και αρχές 20ού αιώνα), με άφθονες ρεαλιστικές περιγραφές, χαρακτηριστικά σημεία της Αθήνας του τότε (τα καφέ σαντάν στον Ιλισό, τα εξοχικά Πατήσια, το δροσερό Φάληρο, βικτόριες και βιζαβί που μεταφέρανε τον κόσμο σε αναψυκτήρια και αίθουσες χοροεσπερίδων, κουτσαβάκηδες και πόρνες που συνιστούσαν τον υπόκοσμο της εποχής, σε μια περίοδο όπου άρχιζε εντατικά η ανοικοδόμηση της Αθήνας κλπ.). Ένα τρυφερό, ρομαντικό μυθιστόρημα με λογοτεχνικές αρετές και αξιοσημείωτες σκηνές που δείχνουν τη δύναμη του λόγου της συγγραφέως (όπως ο καβγάς της Βαλεντίνας με τον Τσατσαρώνη, που του έκοψε τις τιράντες γυμνώνοντάς τον μπροστά στον κόσμο). Μου άρεσε ιδιαίτερα που από τις απαλές αποχρώσεις της Αθήνας στο πρώτο μέρος, η συγγραφέας μας πήγε στον σκοτεινό κόσμο του μίσους και της εκδίκησης στο δεύτερο, μετατρέποντάς το σε ατμοσφαιρικό θρίλερ, αφήνοντάς με σε αγωνία για το ποιος θέλει να δολοφονήσει τη Βαλεντίνα.
Η αγαπημένη συγγραφέας δοκιμάζει τις δυνάμεις της σε ένα διαφορετικό μυθιστόρημα. Με την Κασσάνδρα και την Αννέτα να την επιδοκιμάζουν, η κυρία Ιωάννου έρχεται να μας συστήσει δύο νέες δυναμικές γυναίκες που αντιδρούν ακραιφνώς διαφορετικά στις δύσκολες καταστάσεις. Η επιρρεπής Βιργινία και η δυνατή Βαλεντίνα θα αναμετρηθούν με τον εαυτό τους, τον έρωτα, τα πλούτη, τη δόξα, τη ζήλια και θα αλλάξουν τις ζωές τους για πάντα. Ειδικά η Βαλεντίνα δε θα διστάσει να ξαναγυρίσει στο ματωμένο παρελθόν για να μετατρέψει τον πόνο και την αδικία σε χείρα βοηθείας. Έχοντας τον νου της στις σκιές που την τριγυρίζουν και θέλουν το κακό της, ζώντας έναν διαφορετικό έρωτα με όλη της τη δύναμη, συγκροτεί έναν από τους πιο ολοκληρωμένους και ξεχωριστούς γυναικείους χαρακτήρες που έχω διαβάσει ως τώρα. Η Δήμητρα Ιωάννου αποδεικνύει άλλη μια φορά πόσο αγαπάει τους ήρωές της και το μυθιστόρημα που θα σκεφτεί να παρουσιάσει στο κοινό. Ολοζώντανα περιστατικά, άριστη τοιχογραφία εποχής, ηθών και εθίμων, στακάτοι και ουσιαστικοί διάλογοι, το Μέγα Θέατρο των Ελλήνων να μαγεύει τα όνειρα των φτωχών κοριτσιών που θέλουν να ξεφύγουν από τη δυστυχία του υπηρετικού προσωπικού και όχι μόνο, είναι λίγα από τα στοιχεία που θα παρασύρουν και τον πιο δύσκολο αναγνώστη! Ένα μυθιστόρημα που είναι ερωτικό χωρίς περιττές ερωτικές σκηνές, αστυνομικό χωρίς αχρείαστες αιματοχυσίες, κοινωνικό χωρίς να είναι μονοδιάστατο και ιστορικό χωρίς να μπουκώνει τον αναγνώστη με πληροφορίες. Καθίστε λοιπόν κοντά σε ένα παράθυρο, αφουγκραστείτε τα πέταλα των αλόγων που σέρνουν τις βικτορίες, ακούστε τη βοή του δρόμου που είναι γεμάτος λουστράκους, εφημεριδοπώλες, φανοκόρους και ξεναγηθείτε στην εποχή και τους ανθρώπους της Μπελ Επόκ.
Δεν μου συμβαίνει συχνά τελευταία να ενθουσιάζομαι πάρα πολύ με ένα βιβλίο, κι ίσως για αυτό να αισθάνομαι ''άβολα'' που πρέπει να αποτυπώσω με κάποιο τρόπο όλες εκείνες τις σκέψεις που μου προξένησε από την αρχή η ανάγνωση της Βαλεντίνας. Η Δήμητρα Ιωάννου είναι μία αγαπημένη μου συγγραφέας, την οποία έχω ξεχωρίσει από το πρώτο της βιβλίο. Στην αρχή με τράβηξε η θεματολογία της, όπως ήταν και το πλέον αναμενόμενο. Στη συνέχεια είχα την τύχη και τη χαρά να την γνωρίσω από κοντά και να τη θαυμάσω και ως άνθρωπο. Κάτι που παίζει πολύ σημαντικό ρόλο για εμένα, γιατί θέλω οι συγγραφείς που θαυμάζω κι αποφασίζω να ακολουθώ στα συγγραφικά τους βήματα να με εμπνέουν με τις συμπεριφορές και τους τρόπους τους και στη πραγματική ζωή. Η Κασσάνδρα, το πρώτο βιβλίο της κυρίας Ιωάννου και Το τραγούδι της Αννέτας, το δεύτερο, είχαν την ιδιαιτερότητα στη πλοκή να έχουν διάσπαρτο κι έντονο το μεταφυσικό στοιχείο, κάτι που προσωπικά με γοητεύει ιδιαίτερα. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που δεν περίμενα το νέο πόνημα της συγγραφέως να μ' αρέσει περισσότερο. Γιατί όπως ομολόγησε κι η ίδια στη παρουσίαση του βιβλίου στην Αθήνα, η Βαλεντίνα είναι ένα πιο κοινωνικό μυθιστόρημα που διαφέρει αρκετά από τα άλλα δύο, όπου το μεταφυσικό στοιχείο καταλαμβάνει σημαντικό έδαφος και που η δράση τους διαδραματίζεται σε δύο παράλληλους τόπους και δύο διαφορετικές εποχές. Είναι μεγάλη έκπληξη για εμένα λοιπόν, που πρέπει να παραδεχθώ ότι η Βαλεντίνα είναι μέχρι στιγμής το καλύτερο μυθιστόρημα που έχω διαβάσει από την πένα της κυρίας Ιωάννου και που για δύο μέρες δεν είχα σταματήσει να λέω σε φίλες μου στη μεταξύ μας κοινή συνομιλία στο διαδίκτυο ότι αυτό που διαβάζω είναι εξαιρετικό και κάτι περισσότερο. Η ιστορία ξεκινάει με την νεαρή πρωταγωνίστρια να είναι ήδη φτασμένη θεατρίνα και να συμμετέχει σε μία μεγάλη παράσταση στο πιο σημαντικό θέατρο της εποχής εκείνης. Αυτός όμως είναι μονάχα ο πρόλογος γιατί στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο πρώτο μέρος του βιβλίου, όπου συναντάμε την όμορφη κοκκινομάλλα ηρωίδα, έφηβη, να εργάζεται σε ένα πλούσιο αρχοντικό στο χωριό όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε και κατοικεί. Στο αρχοντικό των Σγουρών γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους που θα παίξουν σημαντικό ρόλο στη ζωή της Βαλεντίνας και που πολλοί από αυτούς θα αφήσουν ανεξίτηλα τα σημάδια τους πάνω της. Η γλυκιά και συμπονετική δασκάλα Μαριάννα, με τον καλό λόγο και τη συνεχή παρότρυνση, η τροφαντή, σκληρή και καταφερτζού οικονόμος του σπιτιού και ξαδέλφη της Μαριάννας, Ευτέρπη, αλλά και η οικογένεια του σπιτιού. Ο άγριος και αμείλικτος κύρης του αρχοντικού, ο Λέανδρος Σγουρός, η όμορφη, λιγομίλητη και πάντα θλιμμένη σύζυγός του, Ξανθίππη, και τα παιδιά τους. Ο μεγαλύτερος Γιάννης που βοηθάει τον πατέρα του στις δουλειές στην ύπαιθρο, ο δευτερότοκος Σέργιος που είναι φευγάτος για σπουδές στην Ευρώπη και τα δίδυμα, η Βιργινία και ο Θωμάς που τόσο πολύ μοιάζουν με τον πατέρα τους στην εμφάνιση. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, αναμοχλεύοντας μνήμες και αναμνήσεις, θα μάθουμε το στενάχωρο παρελθόν της ηρωίδας, που από την γέννησή της ακόμη έμελλε να εισπράξει την απόρριψη από την ίδια της τη γιαγιά που δεν συγχώρεσε ποτέ στην κόρη της το γεγονός ότι ερωτεύτηκε έναν ξένο, έναν Ιρλανδό ναυτικό, κι έφερε στον κόσμο το παιδί τους. Έτσι η Βαλεντίνα, πραγματικά και ουσιαστικά, μεγαλώνει μόνη, δίχως οικογένεια, με την μητέρα της να έχει πεθάνει στη γέννα και τον πατέρα της να έχει διωχθεί από τους συγχωριανούς της γιαγιάς της καιρό πριν, χωρίς να μάθει ποτέ για την ύπαρξή της. Και τα βάσανα τελειωμό δεν έχουν για την Βαλεντίνα, που η κακία των ανθρώπων θα την στιγματίσει από πολύ νωρίς και θα γίνει η αιτία να το σκάσει για την Αθήνα, έχοντας στο πλευρό της μία ανέλπιστη σύμμαχο και συνοδοιπόρο, κάνοντας σύντομα το μεγάλο της όνειρο πραγματικότητα. Να γίνει μεγάλη θεατρίνα και να κατακτήσει το φιλοθεάμον κοινό της πρωτεύουσας. Όχι όμως τόσο εύκολα, χωρίς κινδύνους, στεναχώριες και αναποδιές, καθώς μέσα από μία πλούσια διαδρομή θα γνωρίσουμε γοητευτικές, αλλά και σκοτεινές πλευρές της πόλης που μεσουράνησε σε μία εποχή που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως μπελ επόκ. Με λίγα λόγια θα πορευθούμε μαζί με την πρωταγωνίστρια στα κακόφημα καφέ σαντάν και θα γνωρίσουμε χαρακτηριστικές φιγούρες της εποχής εκείνης, όπως είναι ο λουστράκος Λουκίλης κι ο κούτσαβος Τσατσαρώνης. Πολλοί και οι άνθρωποι που θα γνωρίσει στην πορεία της η Βαλεντίνα, με άλλους να κερδίζουν αμέσως και δικαίως την συμπάθεια του αναγνώστη και με κάποιους άλλους να προξενούν αντικρουόμενα συναισθήματα με την μυστικοπάθεια και το μεταβλητό του χαρακτήρα τους. Τέτοιοι είναι η υφάντρα Αιμιλία, η Μπέτυ το κορίτσι από το καφέ σαντάν της ''Λήδας'', ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού γνωστός ως Γρηγόρης ο κλαδευτής, ο φοιτητής και ανεψιός της Αιμιλίας, Ιάκωβος, αλλά και η Βιργινία, το ένα από τα δίδυμα παιδιά των Σγουρών. Πολλά θα ήθελα να γράψω για την πορεία της ιστορίας καθ' ότι οι εξελίξεις καταιγιστικές από την αρχή και τα συναισθήματα κάθε φορά έντονα και διαφορετικά. Χωρίς όμως να θέλω να μαρτυρήσω κάτι θα σταματήσω εδώ και θα σταθώ στις εντυπώσεις μου και στα κομμάτια εκείνα που με ξάφνιασαν κι εντυπωσίασαν για διαφορετικούς λόγους. Αρχικά η μελέτη της γλώσσας της εποχής για άλλη μία φορά, όπως και στα δύο προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως είναι εμφανής από τις πρώτες αράδες, κάνοντας ακόμη πιο αληθοφανή τα γεγονότα και προσδίδοντας μεγαλ��τερη γοητεία στο κείμενο. Νομίζω πως η αγάπη της κυρίας Ιωάννου για την ελληνική γλώσσα είναι δεδομένη και με χαρά διέκρινα να την μετουσιώνει στην ιστορία της κι αυτή τη φορά. Επίσης και στην Βαλεντίνα, η βάση δίνεται στα ίδια τα πρόσωπα κι όχι τόσο στις περιγραφές, χωρίς να σημαίνει ότι αυτές παραλείπονται. Απλά είναι τόσες όσες χρειάζεται για να μεταφερθεί ένας αναγνώστης στο περιβάλλον και στην εποχή που ξετυλίγεται η ιστορία. Αυτό αυτόματα σημαίνει ότι τα ψυχογραφήματα των ηρώων είναι δουλεμένα εξαιρετικά, με όλες τις πολυπλοκότητες του ανθρώπινου ψυχισμού εναρμονισμένες μεταξύ τους. Το εν λόγω γεγονός, αλλά και η μελέτη της εποχής από την συγγραφέα μάς βοηθάει να μην θεωρούμε υπερβολικούς τους χαρακτήρες που δεν συναντάμε την σήμερον ημέρα, όπως για παράδειγμα τον κούτσαβο Τσατσαρώνη. Οι χαρακτήρες είναι κι αυτοί που δημιουργούν τις ανάλογες εκπλήξεις στο κείμενο. Με μαεστρία η συγγραφέας τους έχει πλάσει και η αλήθεια είναι πως τις τελευταίες εξελίξεις δεν τις είχα σκεφτεί και δεν τις περίμενα καθόλου, με την ιστορία να παίρνει μία αστυνομική χροιά και να εκπλήσσει με τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στις εναπομείναντες σελίδες της. Αλλά εκεί που θέλω να σταθώ περισσότερο είναι σε μία σκηνή που με κατέκτησε ολοκληρωτικά. ** ΠΙΘΑΝΟ SPOILER ** Αφορά το δεύτερο μέρος της ιστορίας που σηματοδοτεί και την επιστροφή της Βαλεντίνας στο χωριό. Η στιγμή που φτάνει στο σπίτι των Σγουρών και βλέπει τον άντρα στο αρχοντικό. Εκείνη τη στιγμή μεταφέρθηκα, χάθηκα, αισθάνθηκα σαν να διαβάζω σκηνή από κλασσικό μυθιστόρημα, και ναι μπορεί να ακουστεί υπερβολή, αλλά οι μνήμες πήγαν πίσω, τότε που διάβαζα αδελφές Μπροντέ. Τέτοια ήταν η δυναμική της σκηνής εκείνης τη δεδομένη στιγμή. Απλά συγκίνηση και ένα μεγάλο ευχαριστώ στη συγγραφέα γιατί η στιγμή αυτή ήταν μαγεία. Μαγεία που επιτεύχθηκε και με την κατάλληλη ατμόσφαιρα.
Τα μηνύματα του βιβλίου πολλά. Η Βαλεντίνα ή Αγγελική όπως τη γνωρίζουμε αρχικά, είναι ένα πλάσμα που εξαιτίας και της ομορφιάς της που κάποιες φορές αποδεικνύεται κατάρα κι ευλογία μαζί, θα περάσει από πολλές συναισθηματικές συμπληγάδες μέχρι να αγγίξει την πολυπόθητη ευτυχία και δει τις πληγές του παρελθόντος της να γιατρεύονται. Αν και χωρίς γονείς ή συγγενείς, δίχως δικά της χρήματα και με μία κακοποιημένη ψυχή, δεν θα το βάλει ουδεμία στιγμή κάτω και θα παλέψει με όλο της το είναι κι ένα πηγαίο πάθος για όλα αυτά που επιθυμεί η ψυχή της, έχοντας πολλές φορές ανέλπιστους φίλους στο πλευρό της, αλλά ταυτόχρονα και εχθρούς. Είναι μία ηρωίδα που δεν γίνεται να μην αγαπήσεις, τόσο για την καλοσύνη της, όσο και για τη στάση της απέναντι στη ζωή. Από τις λογοτεχνικές ηρωίδες που πραγματικά αγάπησα για την ακεραιότητα και την δυναμικότητα του χαρακτήρα τους. Κι έχοντας πει πολλά και ας θεωρώ πως ακόμη κι έτσι, αρκετά δεν είναι, θα κλείσω λέγοντας πως μέσα από τέτοια κείμενα κατανοώ ξανά την γοητεία να ταξιδεύω με βιβλία σύγχρονων Ελλήνων λογοτεχνών, που πολλές φορές μέσα στην κοινοτοπία και το αναμάσημα ίδιων θεμάτων, με κάνουν να ξεχνάω πως εκεί έξω συνεχίζουν να υπάρχουν οι ξεχωριστές εκείνες πένες που ξέρουν πάντα να προσφέρουν αξιομνημόνευτα μυθιστορήματα σαν την γητεύτρα των Αθηνών, το όνομα της οποίας δεν λησμονάς ποτέ. Και πώς άλλωστε ; Το όνομα εκείνης αναδίδει μαγεία. Βαλεντίνα.
Μία νοσταλγική βόλτα στην εποχή της Μπελ Επόκ. Μία από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς, η Βαλεντίνα, μας συστήνει την τραγική ιστορία της που όμως, παρά τον πόνο κατάφερε να ξεχωρίσει και να μη χάσει ποτέ το χαμόγελό της. Πιστοί φίλοι της ήταν δίπλα της καθ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού αυτού.
Ένα αισιόδοξο βιβλίο που σίγουρα σε ταξιδεύει σε μία εποχή σχεδόν έναν αιώνα πίσω. Μπορείς να δεις τα θέατρα, τα καφέ και να μυρίσεις τα αρώματα της εποχής. Η συγγραφέας έκανε εξονυχιστική έρευνα, κάτι που είναι διάχυτο στις 450 σελίδες του βιβλίου.
Η Βαλεντίνα και ο Σέργιος, μία ιστορία αγάπης αλλά και πόνου. Μία ιστορία που θα σε συγκινήσει, θα σε κάνει να δακρύσεις αλλά και να χαμογελάσεις.
Μαγευτική ατμόσφαιρα, εξαιρετικά δομημένοι χαρακτήρες και μία υπόθεση που δε σε αφήνει να την αφήσεις. Αυτή είναι η Βαλεντίνα: Η γητεύτρα των Αθηνών.
Γραφή πιο μεστή απο ποτέ που σε ταξιδεύει αυτό ειναι το μόνο σίγουρο.Τελειως διαφορετικό από τα δύο προηγούμενα ..Διαβάζεται σίγουρα ευχάριστα .3.5 αστεράκια απο εμένα.
Η κ. Ιωάννου είναι μια συγγραφέας που εκτιμώ, "Το τραγούδι της Αννέτας" που έχω διαβάσει μου άρεσε πολύ. Με την "Βαλεντίνα" όμως δυστυχώς δεν συνέβη το ίδιο, δεν μου πολυάρεσε. Δεν είχε την μεστή γραφή που είχε η Αννέτα, του έλειπε η ένταση (εκτός από το τέλος) και αν και δεν ήταν προβλέψιμο και είχε και αρκετές ανατροπές, δεν με τράβηξε. Το διάβασα για να χαλαρώσω σε μια πιεστική επαγγελματικά περίοδο και όντως χαλάρωσα, αλλά δεν το ευχαριστήθηκα.
Η Δήμητρα Ιωάννου είναι μία συγγραφέας που αγαπώ κι εκτιμώ. Μια δημιουργός που έχει το δικό της, μοναδικό, ιδιαίτερο τρόπο γραφής, που δύσκολο θεωρώ να μην αναγνωρίσει κανείς. Έχοντας ήδη δύο επιτυχημένα βιβλία στο ενεργητικό της, την "Κασσάνδρα" και την "Αννέτα", με μένα προσωπικά να έχω μια μικρή αδυναμία στη δεύτερη, επιστρέφει μία ακόμα γυναίκα ηρωίδα, τη "Βαλεντίνα". Ωστόσο, σε αντίθεση με τις προηγούμενες δύο ιστορίες της, όπου το μεταφυσικό στοιχείο είναι έντονο και παίζει βασικό ρόλο στις εξελίξεις, αλλά και που η αφήγηση ταξιδεύει στο χωροχρόνο τοποθετώντας μας σε δύο ολότελα διαφορετικές εποχές, στο τρίτο της αυτό πόνημα επέλεξε ν' ακολουθήσει ένα διαφορετικό μονοπάτι. Και κατά την ταπεινή μου άποψη, πολύ σοφά έπραξε, γιατί το να σε ταυτίσει το αναγνωστικό κοινό με ένα συγκεκριμένο μοτίβο είναι πάρα πολύ εύκολο και συνάμα, πάρα πολύ επικίνδυνο.
Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, η Βαλεντίνα, η οποία φέρει στις πλάτες της το βαρύ φορτίο ενός παρελθόντος με μεγάλες δυσκολίες και βάσανα, καταφέρνει να ξεπεράσει τα εμπόδια και να γίνει μία από τις πιο φτασμένες θεατρίνες της εποχής της, κατακτώντας την αγάπη του φιλοθεάμον κοινού, αλλά και μια καλύτερη ζωή. Η επιστροφή της στη γη των προγόνων της, θα φέρει στο φως μυστικά και θα αποκαλύψει αλήθειες που θα την συνταράξουν, προκαλώντας τριγμούς στα φαινομενικά σταθερά θεμέλια της ζωής της. Πολλοί άνθρωποι θα περάσουν από τη ζωή της, πολλοί εκείνοι που την αγαπήσουν και άλλοι τόσοι εκείνοι που θα την φθονήσουν, θέλοντας να την εκδικηθούν για κρίματα που δεν είναι δικά της. Και εκεί, στη δίνη των εξελίξεων, θα έρθει και ο έρωτας, ο μοναδικός, ο μεγάλος, ο ανυπέρβλητος, εκείνος που μπορεί να σε οδηγήσει στις πιο ακραίες αποφάσεις και στην πιο βαθιά επιθυμία να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο.
Η Βαλεντίνα, λοιπόν, μας ταξιδεύει στην Αθήνα της Μπελ Επόκ, μια εποχή που προσωπικά λατρεύω για την γοητεία της, μια γοητεία που η Δήμητρα Ιωάννου καταφέρνει ν' αποτυπώσει με μαεστρία πάνω στο χαρτί, μαγεύοντάς μας με τις ρεαλιστικές, άκρως παραστατικές απεικόνισεις της. Δεν περιγράφει απλά μια εποχή, την ζωντανεύει, της δίνει την πνοή μου χρειάζεται για να αναγεννηθεί και να σε βάλει μέσα της, ζώντας σε αυτή τη μοναδική πόλη με την επιρροή που αυτή ασκεί. Αισθάνεσαι ότι περπατάς πλάι πλάι με τους ήρωές της, περιδιαβαίνοντας τα σοκάκια μιας Αθήνας που διατηρεί ακόμα την αγνότητα και την αρχέγονη ομορφιά της, την σοφία ενός τόπου στον οποίο έζησαν μεγάλοι και σπουδαίοι άνθρωποι. Ενός τόπου που έχει ζήσει κι έχει περάσει πολλά, φτάνοντας στο σήμερα να ζει με θολές αναμνήσεις νοσταλγικών χρόνων που άφησαν τα σημάδια τους.
Η κυρία Ιωάννου είναι εξαιρετική χειρίστρια της ελληνικής γλώσσας, κάτι που αποδεικνύει μέσα από το έργο της αυτό για ακόμα μία φορά. Παράλληλα, και παρά την εν γένει τρυφερή και γεμάτη αγάπη φύση της, δεν διστάζει να γίνει σκληρή όπου χρειάζεται, με την αφήγησή της να έχει την απαιτούμενη δυναμική και ρεαλιστικότητα, χωρίς να χάνει στιγμή το πάθος της και την προσωπική της αλήθεια. Μια αλήθεια που αποτυπώνεται άρτια μέσα από τα λόγια, αλλά και τις πράξεις της Βαλεντίνας, μιας γυναίκας πρότυπο που δύσκολα να μην θαυμάσεις. Γιατί η Βαλεντίνα δεν είναι απλά μια όμορφη γυναίκα, αλλά ένα πλάσμα φωτεινό, με μεγαλείο και δύναμη ψυχής, που τολμάει να διεκδικήσει τα θέλω της και να παλέψει γι' αυτά που ορίζει η καρδιά και η ψυχή της, κόντρα σε μια κοινωνία που θεωρεί πως η θέση της γυναίκας είναι πολύ συγκεκριμένη, και που η ελεύθερή βούλησή της είναι καταδυναστευμένη από την εικόνα ενός δήθεν καθωσπρεπισμού.
Μέσα από την ιστορία της Βαλεντίνας ξεδιπλώνεται, πέραν από έναν μεγάλο έρωτα, ολόκληρη η κοινωνική κατάσταση και θέση της Αθήνας του τότε. Όσο οι εξελίξεις τρέχουν, τόσο γινόμαστε μάρτυρες των ιστορικών και πολιτισμικών αλλαγών που οδήγησαν στο σήμερα και το καθόρισαν, με τρόπο μοναδικό και αναντικατάστατο. Γινόμαστε μάρτυρες της εξέλιξης της ίδιας της γυναικείας ταυτότητας, αλλά και του ρόλου που αυτή παίζει, με την σημαντικότητα που αναμφίβολα την συνοδεύει. Και χωρίς να μας κουνάει το δάχτυλο, η συγγραφέας καταφέρνει να τονίσει και τη δική της θέση πάνω στο θέμα, αλλά και την αγάπη που η ίδια τρέφει απέναντι στον άνθρωπο, πολύ περισσότερο στη γυναίκα, την οποία εξυμνεί για ακόμα μία φορά για τη δύναμη που κρύβει στην ψυχή της και το πάθος της όταν καλείται να υπερασπιστεί τα θέλω της ζωής της. Ένα βιβλίο που αποτυπώνει την ελευθερία της ψυχής, μα και την αγάπη, σε κάθε τους μορφή και διάσταση.
Ένα βιβλίο που θα σε παρασύρει στην Μπελ Επόκ της Αθήνας και θα αισθανθείς πως βρίσκεσαι εκεί παρέα με τους ήρωες του βιβλίου. Η γραφή της Δήμητρας χαρακτηρίζεται από την ίδια γοητεία, δίχως να σε κουράζει στιγμή απολαμβάνεις τις περιγραφές και την ροή της ιστορίας, το ψυχογράφημα των χαρακτήρων, τα πάθη, τις αδυναμίες μα και την αστείρευτη δύναμη, την αγάπη, την συγχώρεση. Αξίζει να διαβαστεί όχι μόνο για την εποχή που περιγράφει και διαδραματίζεται η υπόθεση, αλλά και για τους πολύπλευρους χαρακτήρες που ξεπηδούν καθόλη την διάρκεια της ανάγνωσης, την στάση τους απέναντι στα διλήμματα, τις δυσκολίες, τις προκλήσεις της ζωής. Πάντα έχουμε επιλογές, είμαστε οι επιλογές μας.
Είναι το πρώτο βιβλίο της Δήμητρας Ιωάννου που διαβάζω και δηλώνω θαυμάστριά της. Καλογραμμένο, σου δημιουργεί εικόνες της Αθήνας των τελών του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα. Παρότι όλοι οι χαρακτήρες είναι φανταστικοί, ευχαριστήθηκα πολύ την αναφορά στην Καλλιρόη Παρέν, της πρώτης Ελληνίδας δημοσιογράφου και της πρώτης Ελληνίδας φεμινίστριας. Επίσης μου άρεσεε πολύ το μυστήριο στο τέλος του βιβλίου καθώς και η ανατροπή ως προς το πρόσωπο του "κακού". Αναμένω να διαβάσω την Αννέτα, ως Ζακυνθινή είμαι περίεργη να διαβάσω τις εικόνες των Επτανήσων του 17ου αιώνα.
Ένα υπερπλούσιο λεξιλόγιο, σε απόλυτα σωστή σειρά βαλμένο, που δημιουργεί μια υπέροχη ιστορία που διαβάζεται απνευστί. Στο δεύτερο μισό πραγματικά δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου γιατί πρέπει να μάθεις γρήγορα τι θα γίνει στη συνέχεια… Οι ανατροπές είναι πραγματικά πάρα πολλές και χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί το μυαλό μου δεν πήγε στον/ στους ένοχους ούτε κατά διάνοια.
Είναι το δεύτερο βιβλίο που διαβάζω από την συγκεκριμένη συγγραφέα, βέβαια δεν με ενθουσίασε όσο το πρώτο αν και ήταν αρκετά καλό. Σε αυτό το βιβλίο βρήκα πολλά κοινά μοτίβα με το προηγούμενο αν και δεν θυμάμαι την χρονολογική σειρά της έκδοσης του καθενός. Πιθανολογώ ότι μάλλον είναι το ύφος τις συγκεκριμένης συγγραφέας. Σε αυτό το βιβλίο πάλι εξυμνεί την ομορφιά της πρωταγωνίστριας σε σημείο που να είναι κουραστικό και ίδια πετυχαίνει ότι μπορεί με όπλο της τα χαρίσματα με τα οποία την προίκισε η φύση. Επίσης στην πλοκή και πάλι υπάρχει όλο αυτό το πλαίσιο παρεξηγήσεων. Η ιστορία μιλάει για μία υπηρέτρια, η οποία έπειτα από μία σειρά τραγικών γεγονότων φεύγει κρυφά και μαζί με την κόρη του αφεντικού της φτάνουν στην Αθήνα. Εκεί οι δρόμοι των κοριτσιών παίρνουν διαφορετική τροπή και η καθεμία βρίσκεται αιχμάλωτη των επιθυμιών της. Σε κάποια σημεία του βιβλίου, η συγγραφέας μου έδωσε την εντύπωση ότι όποιον από τους χαρακτήρες δεν χρειαζόταν τον σκότωνε, ευτυχώς προς το τέλος δίνει μία εξήγηση. Στο κλείσιμο της ιστορίας γίνεται μία ωραία κορύφωση, αλλά δεν ξέρω αν είναι ικανή για να ξεπεράσεις το πρώτο μισό μέρος το οποίο ήταν αρκετά μέτριο.
Η αυλαία ανοίγει. Καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε την Βαλεντίνα, την μεγαλύτερη Ελληνίδα ηθοποιό. Πανέμορφη με μακριά κόκκινα μαλλιά με πλούσιες μπούκλες και σμαραγδένια ματια. Η ομορφιά της δύναμη και κατάρα. Θα γνωρίσει τον πόνο, την δυστυχία, την προδοσία αλλά και την αγάπη και την αναγνώριση. Θα παλέψει για να κατακτήσει τα όνειρα της. Γεννήθηκε σ'ένα χωριό και από μωρό γνώρισε το σκληρό πρόσωπο της απόρριψης. Όταν θα μεγαλώσει η γιαγιά της θα την στείλει να εργαστεί στο αρχοντικό της οικογένειας Σγουρού. Από εκείνη τη στιγμή η ζωή της θα αλλάξει. Μόνη της σύμμαχος η Μαριάννα, η δασκάλα που θα της μεταδόσει την αγάπη για το θέατρο. Ενα δυσάρεστο γεγονός θα σταθεί αφορμή να το σκάσει απο το χωριό με προορισμό την Αθήνα. Συνοδοιπόρος της στο ταξίδι η Βιργινία, η μικρή κόρη της οικογένειας Σγουρού. Οι δυο τους θα δεθούν και η μία θα βρει στην άλλη, την αγάπη και την στοργή που έχει ανάγκη. Στην Αθήνα θα γνωρίσει τον Λουκίλη και την Αιμιλία και έκτοτε οι ζωές τους θα ενωθούν για πάντα. Στόχος της να βγει στο θέατρο. Θα μελετήσει σκληρά και θα εξελιχθεί. Θα ξεκινήσει ως τραγουδίστρια σ'ένα πολυτελές καφέ σαντάν και σύντομα θα βρεθεί στο Μέγα Θέατρο Αθηνών. Το κοινό θα την λατρέψει και θα την αποθεώσει. Θα γνωρίσει τον Σέργιο Σγουρό και μαζί του θα νιώσει την απόλυτη αγάπη. Δυστυχώς, όμως, η ευτυχία μπορεί εύκολα να ανατραπεί. Όταν μετά από χρόνια επιστρέψει στο χωριό της, οι εξελίξεις θα είναι ραγδαίες! Πρόκειται για ενα καταπληκτικό βιβλίο, για ενα νοσταλγικό ταξίδι σε μία αλλοιώτικη Αθήνα, στην Αθήνα της Μπελ Επόκ, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Μια υπέροχη διαδρομή με βικτόριες στα καφέ σαντάν και στα πλακόστρωτα δρομάκια της Πλάκας. Ένα βιβλίο για την δύναμη της ψυχής και την βαθειά ανάγκη της πραγματοποίησης των ονείρων.
Ένα σχετικά καλογραμμένο βιβλίο. Με βάση το βιβλίο της συγγραφέως "Κασσάνδρα" που με είχε ενθουσιάσει για την ευρηματικότητα της πλοκής, το παρόν, αν και προσεγμένο, δεν κατάφερε ωστόσο να με παρασύρει. Ωραίες εικόνες της παλαιότερης Αθήνας, ευρηματικοί ήρωες, πολύπλοκοι χαρακτήρες.. παρ'όλα αυτά η πλοκή είναι συνηθισμένη, το φτωχό μα τίμιο κορίτσι που καταφέρνει να μεγαλουργήσει και να μεσουρανήσει μέσα σε μια εποχή δυσκολιών και να ξεπεράσει τον εαυτό της. Μου άρεσε από την άλλη, η νότα μυστηρίου και ανατροπής από το δεύτερο μισό του βιβλίου, που κάνει την πλοκή πιο ενδιαφέρουσα και ενώ καταλήγει σε μια ανατρεπτική λύση, ακολουθεί το τυποποιημένο, για τα δικά μου μέτρα, πια φινάλε. vivliakaioneira.blogspot.com
Το βιβλίο «Βαλεντίνα – Η Γητεύτρα των Αθηνών» είναι ένα ρομαντικό μυθιστόρημα εποχής, που εγείρει ηθικά και κοινωνικά ερωτήματα. Η συγγραφέας μάς ταξιδεύει στην Αθήνα την περίοδο της Μπελ Επόκ (τέλη 19ου – αρχές 20ού αιώνα). Με γλαφυρές περιγραφές αναπαριστά το σκηνικό μιας πόλης, που ήταν γεμάτη αντιθέσεις. Η κεντρική μας ηρωίδα είναι μια γυναίκα που πάλεψε για να κερδίσει τη θέση της στον κόσμο. Σε μια κοινωνία όπου η καταγωγή και η οικονομική ευμάρεια είχαν τον πρώτο λόγο, έπρεπε να αγωνιστεί για να αποδείξει την αξία της και να πραγματοποιήσει το όνειρό της. Όλοι οι ήρωες είναι εξαιρετικά σκιαγραφημένοι, βάζοντας ο καθένας τη δική του σφραγίδα στην ιστορία. Το βιβλίο αυτό θα λέγαμε πως είναι ένα ψυχογράφημα, αφού η κ. Ιωάννου δεν αναφέρει απλά πρόσωπα, αλλά αναλύει τον τρόπο που σκέφτονται και συμπεριφέρονται σε κάθε περίπτωση και το πώς εξελίσσονται όσο περνούν τα χρόνια.
Ολη η ιστορια της Βαλεντινας ξετυλιγεται μεσα απο το βιβλιο. Απο την παιδικη της ηλικεια μεχρι τα 40 της χρονια! Ενα βιβλιο το οποιο συγκινει τον αναγνωστη βλεποντας τις διαφορες πτυχες και ανατροπες της ζωης της Βαλεντινας. Μια κοπελα η οποια στιγματιστηκε, δοκιμαστηκε και πληρωσε για ενα προσον η οποια δεν διαλεξε την ομορφια της! Πολλοι οι εχθροι της και λιγοι οι φιλοι της. Ζηλεια κα�� απληστια ποτισαν την πολυταραχη ζωη της Βαλεντινας ομως εκεινη τα καταφερε ετσι οπως ηξερε να κανει απο μικρη! Να πολεμα και να παραμενει αγνη.
Λοιπόν, μετά τα φρικιαστικά εγκλήματα των Ναζί που περιγράφονται στο Ημερολόγιο του Διαβόλου, είπα να διαβάσω κάτι ανάλαφρο για να ανοίξει λίγο η ψυχή μου και να γλυκάνει. Αποφάσισα λοιπόν να διαβάσω το Βαλεντίνα, Η γητέυτρα των Αθηνών. Τι το ήθελα; Δεν ήταν για μένα, το μόνο σίγουρο. Σίγουρα και αυτό το βιβλίο, όπως όλα, έχει το κοινό του. Εγώ σίγουρα δεν ανήκω σε αυτό το target group.
Ένα αρκετά καλό βιβλίο με ωραία πλοκή που κυλάει πολύ ομαλά. Ωστόσο με κούρασε πάρα πολύ το γεγονός ότι σε κάθε σελίδα αναφερόταν στην ομορφιά και στην ευγενική φύση της πρωταγωνίστριας. Προφανώς η συγγραφέας θέλει να τονίσει κάποια θετικά χαρακτηριστικά των πρωταγωνιστών, αλλά κατά την άποψη μου δεν χρειάζονται τόσες επαναλήψεις που κουράζουν. Στο τελευταίο μέρος είναι ωραίο αν και μπλέκονται πολλά περιστατικά χωρίς νόημα. Γενικά αν εξαιρέσουμε τα παραπάνω αξίζει να το διαβάσει κάποιος για την ωραία ιστορία που εξελίσσεται στις σελίδες του.
Αγάπησα το χαρακτήρα της Βαλεντίνας! Ο δυναμισμός και η σταθερότητα του χαρακτήρα της σε όλες τις περιόδους της ζωής της είναι αξιοθαύμαστα!! Όλοι οι ηρωες ,ένας προς έναν κεριδσαν μια ξεχωριστή θέση στη καρδιά μου.Μια ιστορία που κυλά χωρίς να πλατιαζει. Πολλά συναισθήματα,συγκίνηση, φιλία, αγωνία,έρωτας... το τέλος ανατρεπτικό!!! Ένα βιβλίο που ξέρω ότι θα μου μείνει γιατί ότι και εάν μας συμβεί είναι στο χέρι μας στο τι θα επιτρέψουμε να ακολουθήσει!
Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που κυλά αβίαστα και σε κρατά σε αγωνία μέχρι το τέλος. Όμορφοι διάλογοι, πλούσιες εικόνες και ζωντανή αφήγηση καταφέρνουν να συναρπάσουν τον αναγνώστη. Ανατρεπτική πλοκή και αναπάντεχο τέλος κρατούν το ενδιαφέρον αμείωτο. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!!!
Η γητεύτρα της γραφής Δήμητρα Ιωάννου κατάφερε και με αυτό το βιβλίο της να με μεταφέρει στην εποχή που διαδραματίζεται η ιστορία του βιβλίου και να μου κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.
Αντικρίζεις πρώτη φορά το βιβλίο και μαγεύεσαι από το όμορφο εξώφυλλό του αλλά και τον δυναμισμό που αποπνέει η νοηματοδότηση των λέξεων του τίτλου του. «Βαλεντίνα, Η γητεύτρα των Αθηνών» και απροσδόκητα νιώθεις ότι ξέρεις πόσο όμορφο θα είναι το αναγνωστικό ταξίδι που σε περιμένει. Ανοίγεις το βιβλίο και καθώς τα μάτια σου χορεύουν πάνω στις σελίδες περπατάς στους Αθηναϊκούς δρόμους της Μπελ Επόκ και συναντάς τη γοητεία εκείνης της εποχής και τη σαγήνη της ιστορίας.
Ποια είναι όμως η μυστηριώδης Βαλεντίνα και τι κρύβει το παρελθόν της; Όλοι την ξέρουν ως τη σπουδαιότερη Ελληνίδα ηθοποιό αλλά κανείς δεν μπορεί να υποψιαστεί τους δρόμους που περπάτησε, μέχρι να κατακτήσει το θεατρικό σανίδι. Όταν εκείνη αποφασίζει να επιστρέφει στις ρίζες της, διεκδικώντας τη δικαιοσύνη που της στέρησαν, κανείς δεν είναι έτοιμος για όσα θα αποκαλυφθούν, ούτε καν εκείνη η ίδια. Στο δρόμο της βρίσκει φίλους και εχθρούς, ανθρώπους που την ακολουθούν με αγάπη ή δόλο, αλλά ποτέ δεν χάνει τη λάμψη της. Μια λάμψη που δεν έχει σχέση με την πανέμορφη εξωτερική της εμφάνιση, αλλά με τη φλόγα που καίει μέσα της και την αγνότητα της ψυχής της. Ένα θεϊκό πλάσμα, το οποίο έλκει τους ανθρώπους με τον δυναμισμό και την καλοσύνη του. Και ο έρωτας εκεί, ιλιγγιώδης, την διεκδικεί και την παρασύρει σε μονοπάτια που δεν πίστευε, δεν ήλπιζε πως υπάρχουν. Άραγε θα καταφέρει να εξαγνίσει το παρελθόν της και να γίνει ευτυχισμένη; Ή μήπως ο σκοπός της είναι ακόμα πιο δύσκολος;
Η συγγραφέας Δήμητρα Ιωάννου με το τρίτο της βιβλίο «Βαλεντίνα, Η γητεύτρα των Αθηνών», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός, καταφέρνει να σπάσει τα συγγραφικά δεσμά της ήδη εξαιρετικής της πένας και του μοτίβου των ιστοριών με το οποίο την αγάπησε ο κόσμος και προσφέρει στους αναγνώστες ένα μοναδικό βιβλίο. Αυτή τη φορά διαφοροποιεί τη χωροχρονοτοποθέτηση σε σχέση με τα προηγούμενα βιβλία της και επικεντρώνεται σε μία και μόνο εποχή ξετυλίγοντας μια ιστορία μυστηρίου, ανατροπών και έρωτα.
Το οδοιπορικό στην Αθήνα της Μπελ Επόκ συνάδει με το οδοιπορικό της Βαλεντίνας στη ζωή και την πορεία της προς την επιτυχία και την ευτυχία. Η κυρία Ιωάννου για άλλη μια φορά χειρίζεται με εκπληκτικό τρόπο τη γλώσσα και καταφέρνει να μιλήσει για την κοινωνικοπολιτική κατάσταση της εποχής όπου τοποθετεί την ιστορία της χωρίς καταγραφές ή διδακτισμό. Με τον άρρητο τρόπο της λογοτεχνίας, μας κάνει κοινωνούς των ιστορικών και πολιτισμικών εξελίξεων που συναντά η Βαλεντίνα, αλλά και των γεγονότων που οδήγησαν την Ελλάδα στο σήμερα. Στο πρόσωπο της Βαλεντίνας μπορεί ο αναγνώστης να διακρίνει την εξελικτική πορεία της γυναικείας επιτελεστικότητας και την επιβίωση των γυναικών μέσα στο πρίσμα της ηγεμονικής πατριαρχίας. Η συγγραφέας καταφέρνει να ενσωματώσει στο βιβλίο της την έννοια της ουσιοκρατίας, αποδομώντας την ταυτόχρονα, καταλήγοντας στη σημασία που έχει για την ίδια μας την ύπαρξη η πίστη στον εαυτό μας και στα όνειρα μας.
Οι περιγραφές της συγγραφέως μαγεύουν, καθώς ο τρόπος που διαχειρίζεται τις λέξεις είναι αμείλικτα αληθινός. Όπου χρειάζεται είναι σκληρή, ενώ άλλοτε τρυφερή και τέλος παθιασμένη, με τον έρωτα της ηρωίδας να κλέβει τις εντυπώσεις. Η σκηνή του χορού της Βαλεντίνας αποτελεί ένα συγγραφικό κέντημα, από τις αγαπημένες μου σκηνές μέσα στο βιβλίο.
Τα εξελικτικά ψυχογραφήματα των χαρακτήρων, η σφιχτοδεμένη αφήγηση αλλά και ο τρόπος που η συγγραφέας καταφέρνει να συνδέσει το αστυνομικό στοιχείο με την κοινωνικοϊστορική καταγραφή και τον ανθρωποκεντρισμό θεωρώ πως μπορούν να χαρακτηρίσουν το συγκεκριμένο βιβλίο ως ένα από τα καλύτερα έργα της σύγχρονης λογοτεχνίας. Όμως για εμένα προσωπικά αυτό που μετράει είναι εκείνος ο κόμπος που ένιωσα όταν έφτασα στην τελευταία σελίδα. Το χτυποκάρδι που κατάφερε η συγγραφέας να με κάνει να νιώσω, η αγάπη που εισέπραξα από τον μαγικό επίλογο και το ξεχωριστό συναίσθημα με το οποίο τοποθέτησα τη Βαλεντίνα στη βιβλιοθήκη και την καρδιά μου.
Είχα ακούσει πολλά για τη Δήμητρα Ιωάννου και τα βιβλία της, παρ’ όλα αυτά δεν είχε τύχει να διαβάσω κάτι δικό της. Πρόσφατα γνωριστήκαμε οι δυο μας και ομολογώ πως η ίδια σαν άνθρωπος με κέρδισε αμέσως. Στη συνέχεια βρέθηκα σε μια παρουσίαση των βιβλίων της κι εκείνο το βράδυ διαβάστηκαν οι πρώτες αράδες της «Βαλεντίνας» όπου ήμουν σχεδόν βέβαιη πως αυτή η ιστορία θα μου αρέσει. Πραγματικά, μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης, νιώθω πως ότι και να πω γι’ αυτό το βιβλίο θα είναι λίγο και οφείλω να ομολογήσω πως η Βαλεντίνα με μάγεψε, με γήτεψε όπως λέει άλλωστε και ο συνοδευτικός τίτλος. Πρόκειται κατά την άποψη μου για ένα υπέροχο βιβλίο, άρτια δομημένο, καλοδουλεμένο όπου συνδυάζει τα πάντα. Είναι εμφανές ότι η Δήμητρα Ιωάννου έκανε μια λεπτομερειακή και προσεχτική έρευνα για την Αθηναϊκή Bell Epoch ώστε να τοποθετήσει εκεί την ιστορία της. Χωρίς να πλατειάζει με ανούσιες περιγραφές, μας δίνει το στίγμα της εποχής ενώ στην ουσία στολίζει το βιβλίο της με εκείνα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα. Φτιάχνει την κατάλληλη ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα να αισθάνεται και ο αναγνώστης ότι ταξιδεύει κάπου στο 1900, γίνεται συνοδοιπόρος με τους ήρωες σε μια τόσο διαφορετική και γοητευτική Αθήνα. Η γλώσσα της συγγραφέως είναι πλούσια και ζωντανή. Χρησιμοποιεί τις κατάλληλες λέξεις ώστε αυτές εύκολα να μετατραπούν σε εικόνες. Ο αναγνώστης, χάνεται στο κείμενο ενώ η Βαλεντίνα και οι περιπέτειές της τον παρασέρνουν σ’ ένα συναρπαστικό ταξίδι που του δημιουργεί συνεχώς ανάμεικτα συναισθήματα. Δεν θέλω να πω τίποτα για την ιστορία, άλλωστε στο οπισθόφυλλο αναγράφονται πολλές πληροφορίες, τόσες όσες χρειάζονται. Υπάρχουν όμως εκπλήξεις, τα δεδομένα ανατρέπονται ξανά και ξανά, μέχρι και την τελευταία σελίδα στην κυριολεξία! Επίσης, κάτι άλλο που προσωπικά μου άρεσε, είναι οι δευτερεύοντες χαρακτήρες που είχαν ενεργό ρόλο σε όλο το βιβλίο. Είναι όλοι άρτια δομημένοι και προσεχτικά σχεδιασμένοι ώστε να δημιουργηθεί ένα συνολικό, πολυδιάστατο έργο. Το έχω πει πολλές φορές ότι προτιμώ τα βιβλία με ήρωες που έχουν ταυτότητα και συμμετοχή. Είναι αλήθεια ότι θίγονται πολλά κοινωνικά θέματα της εποχής ώσπου διαπιστώνει κανείς πως λίγο έως πολύ, ελάχιστα είναι εκείνα έχουν αλλάξει με το πέρασμα του χρόνου. Ο έρωτας, πρωταγωνιστής σε μεγάλο βαθμό της ιστορίας αυτής, συγκινεί και κάνει εύκολα τις ρομαντικές καρδιές να χτυπήσουν δυνατά ενώ σταδιακά, δημιουργείται και ένα μυστήριο που ο αναγνώστης θα κληθεί να λύσει. Με λίγα λόγια, διάβαζα και δεν μπορούσα να σταματήσω. Χάθηκα μέσα στις σελίδες του βιβλίου, ταξίδεψα στην εποχή της Bell Epoch αβίαστα, με κέρδισε η πρωταγωνίστρια, αγάπησα κι άλλους πολλούς ήρωες, κάποιους μπορεί και να τους μίσησα, άλλους τους λυπήθηκα. Καρδιοχτύπησα, έκλαψα, πανηγύρισα και όταν έφτασα στην τελευταία σελίδα ένιωσα την απόλυτη ικανοποίηση! Η Βαλεντίνα αλλά κατ’ επέκταση κι εσείς κυρία Δήμητρα Ιωάννου αποκτήσατε μια ακόμα θαυμάστρια!
Διαφορετικό από τα προηγούμενα, τόσο ως προς τις εναλλαγές παρόντος/παρελθόντος, όσο και ως προς το αλληγορικό/μεταφυσικό στοιχείο που επίσης ήταν βασικό στοιχείο για την "Κασσάνδρα" και το "Τραγούδι της Αννέτας", με τα οποία γνωρίσαμε και αγαπήσαμε τη συγγραφική γραφή της, η "Βαλεντίνα" της Δήμητρας Ιωάννου είναι ένα έξοχο μυθιστόρημα, που, αυτή τη φορά, τοποθετείται σε μία συγκεκριμένη περίοδο, την Μπελ Επόκ, και στην Αθήνα εκείνων των χρόνων, την οποία λιτά, άρτια και χωρίς υπερβολές που κουράζουν, πολύ όμορφα μετέφερε στο βιβλίο η συγγραφέας, ως προς τις κοινωνικές συνθήκες, τους ανθρώπους, τα μέρη όπου διαβιούσαν, τις νοοτροπίες και τις συμπεριφορές όσων έζησαν εκείνη την περίδο. Κοινωνικό μυθιστόρημα, που δεν του λείπει ωστόσο τίποτε, αντίθετα, λόγω των πολλών προσώπων και χαρακτήρων, που απαρτίζουν το περιβάλλον της βασικής ηρωίδας, περιλαμβάνει και προκαλεί, κατά την ανάγνωση του, αβίαστα όμως, αφού η ροή της ιστορίας είναι εξαιρετική, πλείστα συναισθήματα, όπως, ένταση, αγωνία, μυστήριο, συγκίνηση ανάλογα με τις σκέψεις, τις πράξεις και τον τρόπο που επιλέγουν, τα πρόσωπα αυτά, να αντιδράσουν σε κρίσιμες και σημαντικές στιγμές τους. Η αφήγηση της ιστορίας της Βαλεντίνας από την αρχή ως το τέλος της, ελκύει τον αναγνώστη, με τη δύναμη της θέλησης της ηρωίδας και την αποφασιστικότητά της να υπερβεί τις δυσκολίες και τους φόβους της, να ακολουθήσει το όνειρό της ως το τέλος, να διαμορφώσει μόνη της τις συνθήκες της ζωής της, χωρίς στην πορεία να αλλοιώσει το χαρακτήρα της, τις αρχές και τις αξίες της, επιτυγχάνει στο ακέραιο, το συγγραφικό σκοπό και την καθιστά σύμβολο για όσους αγωνίζονται και δικαιώνονται, όπως αναφέρει και η συγγραφέας στο προλογικό της σημείωμα και ανταποκρίνεται στις αναγνωστικές προσδοκίες κάθε απαιτητικού αναγνώστη.
Θεία Δική. Όπως ανέφερε και η συγγραφέας επανειλημμένα. Παρά πολύ όμορφη γραφή και ιστορία με σκληρές σκηνές που αποτιπωνονται στο χαρτί. Η πράξη του καθενός ανταμείβεται με την αντίστοιχη μοίρα. Χαίρομαι πολύ που κατάφερα να διαβάσω ένα τόσο καλογραμμένο βιβλίο.