De ouders van Estelle zijn uit elkaar. Estelle woont samen met haar hamster bij haar moeder, in een klein flatje.
Naast haar problemen op school, draagt Estelle ook de zware verantwoordelijkheid voor haar moeder, die manisch-depressief is. Estelle weet deze werelden heel lang gescheiden te houden, maar op een dag wordt het haar allemaal teveel. Estelle, is dat jouw moeder niet? vroeg Cindy aarzelend. Wat? Waar? Daar, aan de overkant van de straat, voor de ingang van de McDonalds Ze volgde Cindys blik. Een groezelige mevrouw met een lange overjas stond in de vuilnisemmer van de McDonalds te graaien. Aan haar voeten droeg de vrouw roze, pluizige slippers. Ze kende die slippers. Ze stonden al jaar en dag voor de badkuip in de badkamer.
Kijk, het probleem met dit boek is dat het helemaal niet zo ontroerend, mooi of doorbrekend is als het lijkt. Het is gewoon een boek dat gaat over een meisje dat gewoon naar school gaat en toevallig een wat rare moeder heeft. Het is eerlijk gezegd een beetje saai. Er gebeurt wel veel, maar toch blijft de sfeer in het boek saaiig.
Estelle haar verhaal is geniaal. Het is belangrijk dat dit in een boek gegoten word. Dit gebeurt bij veel kinderen.
Het volledige verhaal staat in teken van een kind met een moeder die manisch-depresief is. Dit bezorgt Estelle natuurlijk veel stress. Ze wil voor haar moeder zorgen, wil schoolwerk in orde krijgen, ... En dit zonder enige hulp. De gevolgen zal ik niet vertellen, want het boek is zeker aan te raden!
This entire review has been hidden because of spoilers.