Jump to ratings and reviews
Rate this book

مجموعه عکسها: عباس کیارستمی

Rate this book
سال نشر: پاییز 1379

300 pages, Hardcover

Published January 1, 2000

1 person is currently reading
35 people want to read

About the author

Abbas Kiarostami

61 books264 followers
Abbas Kiarostami was born in Tehran, Iran, in 1940. He graduated from university with a degree in fine arts before starting work as a graphic designer. He then joined the Center for Intellectual Development of Children and Young Adults, where he started a film section, and this started his career as a filmmaker at the age of 30. Since then he has made many movies and has become one of the most important figures in contemporary film. He is also a major figure in the arts world, and has had numerous gallery exhibitions of his photography, short films and poetry. He is an iconic figure for what he has done, and he has achieved it all by believing in the arts and the creativity of his mind.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
8 (66%)
4 stars
2 (16%)
3 stars
2 (16%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for Mohammad Ali Shamekhi.
1,096 reviews312 followers
February 4, 2016

میشه گفت کتاب از پنج بخش تشکیل شده: 1) کارنامه ی فیلمسازی و جوایز کیارستمی؛ 2) دو متن با نام ای "حاشیه های بدون متن" و "متن های بدون حاشیه" از میر احمد میر احسان؛ 3) مصاحبه ای با او پیرامون عکس هایش؛ 4) عکس ها؛ 5) ترجمه ی بخش اول و سوم به انگلیسی

نوشته ی "حاشیه های بدون متن" به نظرم صرف اطناب بود. بخش "متن های بدون حاشیه" هم اشاراتی درش بود - در مورد جایگاه عکس های کیارستمی در زمانه ی تولید انبوه اثر هنری - اما مطلبی باز نشده بود. مصاحبه با کیارستمی جالب بود و خواندنی

عکس ها عموما جالب اند. به نظرم می شود گفت عکس ها اغلب ازخودفرابرنده اند یعنی بیننده را از خود همچون یک اثر فراتر برده و به مقصود یا مطلوبی ورای خود راهنمایی می کنند - یعنی تجربه ی حضور در طبیعت. گویی عکس ها کارکردی ندارند جز اینکه به بیننده بگویند مرا ببین و حال که دیدی، رهایم کن و خود به سراغ طبیعت برو. سادگی تکنیکی تصاویر گویی شرط امکان این تجربه برای بیننده اند - یعنی به خواننده می گوبند تو خود هم می توانی آنچه من دیدم ببینی، چون من عکسم را با تکنیک اینگونه نکردم، صرفا دیده ام. به دلیل همین خصلت از خودفرابرنده اغلب تصویرها را نمی توان مثلا به عنوان یک اثر موزه ای جایی آویخت یا مثلا روی دیوار خانه آویزان کرد - عکس ها گویی خود را به مثابه اثر فی نفسه انکار می کنند. بیننده می بیند و رد می شود. برای من این فراخوان تجربه جذابترین حیثیت عکس ها بود
Displaying 1 of 1 review

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.