კრებულში შემდეგი მოთხრობები შევიდა: • კაცი, რომელმაც მთვარე გაყიდა • ლიფტი ზეცაში • ახალბედა კოსმოსში • დიდი მორიგეობა • დედამიწის მწვანე გორაკები • ჩვენ ძაღლებსაც ვასეირნებთ აღნიშნული კრებული „მომავლის ისტორიის“ ციკლის პირველი წიგნია
Robert Anson Heinlein was an American science fiction author, aeronautical engineer, and naval officer. Sometimes called the "dean of science fiction writers", he was among the first to emphasize scientific accuracy in his fiction, and was thus a pioneer of the subgenre of hard science fiction. His published works, both fiction and non-fiction, express admiration for competence and emphasize the value of critical thinking. His plots often posed provocative situations which challenged conventional social mores. His work continues to have an influence on the science-fiction genre, and on modern culture more generally. Heinlein became one of the first American science-fiction writers to break into mainstream magazines such as The Saturday Evening Post in the late 1940s. He was one of the best-selling science-fiction novelists for many decades, and he, Isaac Asimov, and Arthur C. Clarke are often considered the "Big Three" of English-language science fiction authors. Notable Heinlein works include Stranger in a Strange Land, Starship Troopers (which helped mold the space marine and mecha archetypes) and The Moon Is a Harsh Mistress. His work sometimes had controversial aspects, such as plural marriage in The Moon Is a Harsh Mistress, militarism in Starship Troopers and technologically competent women characters who were formidable, yet often stereotypically feminine—such as Friday. Heinlein used his science fiction as a way to explore provocative social and political ideas and to speculate how progress in science and engineering might shape the future of politics, race, religion, and sex. Within the framework of his science-fiction stories, Heinlein repeatedly addressed certain social themes: the importance of individual liberty and self-reliance, the nature of sexual relationships, the obligation individuals owe to their societies, the influence of organized religion on culture and government, and the tendency of society to repress nonconformist thought. He also speculated on the influence of space travel on human cultural practices. Heinlein was named the first Science Fiction Writers Grand Master in 1974. Four of his novels won Hugo Awards. In addition, fifty years after publication, seven of his works were awarded "Retro Hugos"—awards given retrospectively for works that were published before the Hugo Awards came into existence. In his fiction, Heinlein coined terms that have become part of the English language, including grok, waldo and speculative fiction, as well as popularizing existing terms like "TANSTAAFL", "pay it forward", and "space marine". He also anticipated mechanical computer-aided design with "Drafting Dan" and described a modern version of a waterbed in his novel Beyond This Horizon. Also wrote under Pen names: Anson McDonald, Lyle Monroe, Caleb Saunders, John Riverside and Simon York.
ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი ჰაინლაინია, თავისი მძიმე ენით და ტექნიკური ჰარდ საი-ფაით, თუმცა რაღაც მომენტებში წაუბრედბერებს და უეცრად სხვანაირი, უფრო ადამიანური მწერალი ხდება
მოთხრობები კარგადაა შერჩეული, ფინალი და დასასრული მშვენივრად კრავს წიგნს.
გამოვარჩევდი მოთხრობებს "კაცი რომელმაც მთვარე გაყიდა" და "დედამიწის გორაკი"
მაგრამ მიუხედავად ზემოთთქმულისა მაინც არაა ჰაინლაინი ჩემი მწერალი, სასტიკად ვიღლები და ტვინი მერევა როცა ვკითხულობ, ზემძიმე ფანტასტია და ამ ზემძიმეობაშიც აკლია რაღაც წამთრევი, აი ის რაც მაგალითად აზიმოვს აქვს, როცა 40 გვერდი რაღაც გაუგებარი ტერმინოლოგიით გატენილ მოთხრობას გაკითხებს, თუმცა ერთი წამითაც არ გინდება თვალის მოშორება და ყველაფერს იგებ. ჰაინლაინის შემთხვევაში პირიქით, იღლები
სხვანაირი ჰაინლაინია: ბრედბერის სტილს უფრო ჰგავს ეს კრებული ორი მოთხრობის – "ახალბედა კოსმოსში" და "ჩვან ძაღლებსაც ვასეირნებთ" – გამოკლებით. კარგი მოთხრობებია უდაოდ. განსაკუთრებით, "დიდი მორიგეობა" მომეწონა. მთავარი მოთხრობის ორ ნაწილად გათიშვაც შესანიშნავი ტრიუკი იყო - ასე უფრო მძაფრად აღვიქვი ფინალი. ფანტასტიკის ყველა მოყვარულს ვურჩევდი წაკითხვას.
ძალიან კარგი წიგნია. მემგონი ჰაინლაინი თავის თავს ჰარიმანად წარმოიდგენდა. როცა ვკითხულობდი, სულ მეგონა, რომ ჰარიმანის პერსონაჟი ესაა ვატორის პერსონიფიცირება წიგნში და თავისი დაუოკებელი სურვილი, გამცდარიყო დედამიწის საზღვრებს, პერსონაჟს გაახმოვანებინა. პირველი და ბოლო ნაწარმოები იყო სუპერ! სხვებიც ყველა მომეწონა. წაიკითხეთ არ ინანებთ, მე ძალიან მომწეონა და ერთი ამოსუნთქვით ჩავიკითხე.
მოთხრობა "კაცი, რომელმაც მთვარე გაყიდა" არის ადამიანზე, რომელიც მიზნის მიღწევამდე ყველა წვრილმან დეტალს წინასწარ აგვარებს, რომ ხელი არაფერმა შეუშალოს. მე თუ მკითხვათ, ასე უნდა იქცეოდეს ყველა თავისი მიზნების მისაღწევად, უნდა მოუჭრა გზა ყველა შესაძლო დაბრკოლებას. მოკლედ, წაიკითხეთ <3
ეს არ არის ის კლასიკური ჰაინლაინი რომელიც ასე უყვარს სამეცნიერო ფანტასტიკის მკითხველს, პირველი მოთხრობის კითხვისას ისეთი შეგრძნება მქონდა თითქოს როკფელერის ან ტრამპის დაწერილ წიგნს ვკითხულობდი სადაც თავიანთი ფინანსური მაქინაციების შესახებ წერდნენ სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრში. დანარჩენი მოთხრობები ყველა ძალიან კარგია, განსაკუთრებით "ახალბედა კოსმოსში", რომელიც "ტომ სოიერის" ინტერგალაქტიკური ვარიანტია. Must read კრებული ნამდვილად არაა მაგრამ თუ ხელში მოგხვდებათ დროის დაკარგვად ნამდვილად ღირ
ჰარიმანი აინ რენდის პერსონაჟებს გავს. მიზანდასახულია, რისკიანი და წარმატებული. ზოგიერთი მოთხრობა განსაკუთრებით სევდიანი იყო, მაგალითად: ლიფტი ზეცაში, დიდი მორიგეობა და კაცი რომელმაც მთვარე გაყიდა, თუმცა ეს უკანასკნელი ბედნიერად მთავრდება რექვიემში.
2017 წელი ჩემთვის ნამდვილად ფანტასტიკის წელია, ისე მივაყოლე ერთმანეთს დიკი, ბრედბერი, აზიმოვი, ჰაინლაინი რომ დასწყევლოს სატურნმა, სატურნი ამოვისვირინგე 😂 ამ წიგნს რაც შეეხება ჩემი ერთ-ერთი ფავორიტია, განსაკუთრებით მომეწონა პირველი და ბოლო მოთხრობა, ასევე "ახალბედა კოსმოსში" 💙 მომენტებში მეგონა დიდი ბიზნეს გენიის ბიოგრაფიულ წიგნს ვკითხულობდი 😂. ძალიან კარგად არის აღწერილი იურიდიული და მარკეტინგული მაქინაციები, რეკლამის გავლენა და ძალა მოქალაქეებზე, ასევე იმდენად დეტალურად არის განხილული კოსმოსური ხომალდის ძრავის ამბები, მგონია, ცოტა რომ გამეგებოდეს მეც ავაგებდი 😂 ტერმინოლოგიაა ცოტა რთული, თუმცა მაინც მარტივად და გემრიელად იკითხება. მოკლედ, ვისაც მოსწონს ეს ჟანრი, მისთვის მშვენიერი მოთხრობების კრებულია 😍
"ხელოვნული გათანასწორების იდეა საფუძველშივე არასწორია, რადგან არ შეიძლება ზრდასრულ ადამიანს აიძულო საკვებად მხოლოდ რძის მიღება იმის გამო, რომ ბავშვებს არ შეუძლიათ სტეიკის ჭამა"