De hut van oom Tom

by Ed Franck, Harriet Beecher Stowe (original writer)

USA, 19 de eeuw. Meneer Shelby is geen onmens. Hij behandelt zijn slaven goed, in tegenstelling tot veel andere blanke meesters. Als hij twee slaven moet verkopen omwille van schulden, valt hem dat zwaar. De schijnheilige slavenhandelaar Haley heeft zijn zinnen gezet op Tom, de trouwste en eerlijkste slaaf van meneer Shelby, en op de kleine Harry.
Eliza, Harry’s moeder, hoort het gesprek tussen haar meester en Haley. Ze besluit haar lot in eigen handen te nemen en met haar zoontje te vluchten. Een lange en gevaarlijke tocht naar de vrijheid… Tom wordt wel verkocht. Voor hem wordt de g ruwel van de katoenplantages in het Zuiden werkelijkheid…
Ed Franck neemt je mee naar een van de donkerste bladzijden uit de geschiedenis van het blanke ras. Vele tienduizenden zwarte slaven werkten op de tabaks- en katoenplantages in het zuidelijke deel van de Verenigde Staten. Ze waren ‘met ziel en lichaam’ het eigendom van hun blanke meesters. Hun treurige lot krijgt in dit ontstellende verhaal een gezicht. Een prachtige bewerking van de klassieker van Harriet Beecher-Stowe

Genres: Young Adult

239 pages, Paperback

Published February 1, 2004

About the author

Ed Franck (pseudoniem van Eddy Vrancken) is een Vlaamse jeugdauteur en dichter.

Ed Franck in de Nederlandstalige Wikipedia

Ed Franck in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren


Ed Franck (aka Eddy Vrancken) is a Flemish youth author and poet.

Reviews

[Noah Janssen · Rating 4 out of 5]

Hoe vlot leesbaar kan een boek geschreven in 1850 nog zijn? Hoeveel pech kan iemand hebben, ook al is hij zo gelovig. Hoe gruwelijk kan een mens voor een medemens zijn? Welke zot heeft slavernij ooit bedacht? Ik troost me met de gedachte dat dit boek de opinie over slavernij in de US heeft doen kantelen met een burgeroorlog tot gevolg. De goeden hebben gewonnen

[Jan Ruitenberg]

Recensie ‘Hut van oom Tom’
‘Zo dus dit is het vrouwtje die Amerika een burgeroorlog in heeft gestuurd?’
Dit was wat wijlen President Abraham Lincoln zei toen hij Harriet Beecher Stowe ontmoette.
Waar zal ik beginnen? Eerlijk gezegd, ik kom wel een beetje superlatieven tekort voor het werk van Stowe.
Goed, dat is tegenwoordig makkelijk zeggen aangezien iedereen nu wel weet wat ze met haar werk heeft bereikt en wat een impact het nu nog heeft. Maar haar manier van schrijven, de manier hoe zij de lezer wilde bereiken is naar mijn idee haar tijd vooruit.
Ik zie haar manier van schrijven als een manifest, ze schrijft echt met gevoel om de strijd te beginnen, de strijd tegen de ongerechtigheid in haar ogen.
Een soort Multatuli maar dan voor de slaven.
Wat mij wel opviel is haar manier van schrijven over de slaven, de zogenoemde ‘negro’s’.
Ondanks dat ze voor afschaffing van de slavernij was, vond ik haar in haar schrijven nog steeds aan de racistische kant (voor 21e eeuw begrippen). En dit is te verklaren, Afro-Amerikanen werden (worden) toentertijd daadwerkelijk als minder gezien.
Dit maakt het boek naar mijn idee voor deze tijd nog meer bijzonder, evenals de eerder genoemde uitspraak van President Lincoln.
Stowe gebruikte het Christendom meermaals in het boek als soort ‘propaganda’ tegen de slavernij. Maar was niet perse vóór Afro-Amerikanen. En dit maakt de gedachte achter het schrijven voor mij wel bijzonder.
Met name het verhaal waarin Tom wordt gevolgd vind ik het mooist geschreven. Ze omschrijft zijn leven alsof je erbij bent. Ze omschrijft Tom ook perfect, zo in details en zo nauwkeurig dat je er een goede tekening bij kunt maken.
Stowe haar manier van schrijven spreekt mij aan, nauwkeurig en tot in details met een sterke vorm personaliseren. Je hebt geen afbeelding nodig om te weten hoe de hoofdpersoon eruitziet. En dat met het hele verhaal, het gevolg en status van het boek tegenwoordig maakt het des te meer bijzonder om te lezen.

[Irma Van Oosten]

Mooi boek om te lezen. Leest makkelijk weg.

[Bram Impens · Rating 4 out of 5]

Zeer pakkend en historisch interessant.

[Daphné · Rating 3 out of 5]

Het boek gaat over het leed van de slaven en hoe moeilijk hun leven wel niet was. Duidelijk is het verschil tussen de zwarte mensen, die niets hadden, en de blanken, die heer en meester waren. Het thema van het boek is slavernij en wreedheid. Al wordt dat laatste niet vaak aangehaald. Het gaat namelijk over een slaaf die zijn eerste jaren veel geluk had. Het boek leest heel vlot. Ook is er een duidelijke band te zien tussen al de personages.