Mektuplar

by Beşir Fuad, Fazlı Necip, Parkan Özturan (Translator)

Bundan birbuçuk yıl önce, Beşir Fuad'ın Victor Hugo üzerine yazdığı kitabın, bazı yerlerini anlayamadığım ve aklıma yatmadığı için, kendisine bir mektup yazarak, bu konular üzerine sorular sormuştum. Bunun üzerine Tercüman-ı Hakikat gazetesinde, yazışarak tartışmaya başladık. Bir süre sonra da, gazete köşelerinde yazışmak yerine, bu tartışmaya özel olarak, mektuplaşarak devam ettik.

Açıkça söylemeliyim ki, bu tartışma sonucunda Beşir Fuad Bey'e yenildim. Fakat birbirimize yazdığımız mektuplar bana, hiç bilmediğim birçok gerçeği ve bilgiyi öğretti. Bu mektupların bana ve yaşamıma birçok faydası oldu.

Beşir Fuad adını sonsuz bir minnet ve şükranla, fakat bir o kadar da acıma ve kederle anacağım. Bu mektupları okuduğunuz zaman, ne demek istediğimi çok daha iyi anlayacaksınız.

'Mektuplar'ı yayımlamaktaki amacım, elbette Beşir Fuad'a olan hayranlığımı anlatmak değildir. Çünkü bunun insanlığa hiçbir yararı yoktur. Bu mektuplar, herkesin yarına olabilecek birçok bilgi ve görüşü kapsadığı için, yayınlamak istedim.

Benim yazdığım mektupları da bu kitaba iliştirmemin nedeni, çok değerleri olduğundan değil, Beşir Fuad'ın açıklamalarının daha iyi anlaşılması içindir. Bu mektupları yayınlamaya daha Beşir Fuad hayattayken karar vermiş ve kendisinden izin almıştım.

108 pages, Paperback

Published September 1, 2009

About the author

Beşir Fuad (1852-1887), Türk asker ve yazardır.
Fatih Rüştiyesi, Halep Cizvit Mektebi, İstanbul Askeri İdadisi, Mektebi Harbiye'yi bitirerek Sultan Abdülaziz'in yaveri oldu. 76 ve 78 savaşlarına katıldı. 1884'de askerliği bıraktı, düşünce hayatına başladı.
Ceridei Havadis'in başyazılarını yazdı, Tercüman-ı Hakikat ve Saadet'de yazdı. Haver ve Güneş dergilerini çıkardı. Pozitivizm ve materyalizmi tanıttı, Batı yazarlarını çevirdi. İngilizce, Almanca ve Fransızca biliyordu.
Düşünce hayatına geçtikten sonra bilime ve felsefeye ilgi duymuş,gazetelerde bilimsel, felsefî ve askeri yazılar yayınlamıştır. Romantik Osmanlı şairlerini eleştirerek artık bilime ters düşen şiir yazma döneminin kapandığını savunmuş, ve bu konuda Menemenlizade Tahir ile şiddetli bir tartışmaya girişmiştir. Namık Kemal'i dahi hafife alarak yazdığı yazıları nedeniyle Osmanlı basınında fazla destek bulamadıysa da Ahmet Mithat Efendi tarafından savunulmuştur. Kendi ifadesine göre annesi gibi sinir hastalığı sonucu ölmek istemediği için bileklerini keserek intihar etmiştir. Ancak ölüm sırasında hissedilenleri bilimsel bir gözlem olarak kaydetmeyi de amaçlamış, arkasında birkaç satırlık bir tasvir bırakmıştır. Bu metin ve intiharıyla ilgili mektupları Ahmet Mithat Efendi Beşir Fuad isimli eserinde yayınlamıştır. Cesedini kadavra olarak Tıbbiye'ye bağışladıysa da bu isteği yerine getirilmemiştir.